Atos 27
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NAA
1 Ay kane mepakammu nga mawe kurug ge Pablo ka Italia, ay tútu nepatagasíngan da ngin se datu duddúma nga bálud kade Julio, nga isa nga kapitán datu suldádu kitu batalyon ne Ari Cesar.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ay díkod nagtakay kami ki isa nga bapor nga gayát ka íli Adramito, ta magrab-rabbuwát tin, nga mameyag kadatu íli ka probinsiya Asia. Kabulun mi ye Aristarco nga iMacedonia, may Tesalonica ya babalay na.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ay kane din kaláwa ngin, ay dummung kami ka íli Sidon. Namáru nge Kapitán Julio ke Pablo, ay tútu nepalúbus na nge Pablo nga mawe ka babalay datu opun na ka Sidon ta senu middán da kadatu masápul na.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ay kane din dummúlay kami manin nga gayát ka Sidon, ay nanalen kami kitu padne kitu paglidungán kiya báli ka Cipro, áta mepasabat kadakami tu báli.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ay kane maliwánan mi tu bátug datu probinsiya Cilicia se Pamfilia, ay nakadatang kami ka íli Mira ka probinsiya Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ay kattoni tu nakasuwàán natu kapitán ka bapor nga gayát ka íli Alejandria nga mameyag ka Italia, ay díkod ittu win tu nangitàyán na kadakami.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nin-innáyad tu inannalen mi ka piga ngalgaw, ay díkod nabayág se kami la nga nakadatang kitu bátug tu íli Nido, ta nasulitán kami, ta mepasabat kadakami tu báli. Nanalen kami ka padne kitu paglidungán ka púgu Creta, nga lumíwán ka kapanágan Salmon.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nagdal-dalibdeb kami yala ngin kitu adanni kitu dappit. Nasulitán kami ngamay nakadatang kami kam kitu giyán nga nengágan ka Napiya nga Dudúngán, nga adanni ka íli Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 May gapu ta nabayág kami yin kitu dálen, ay se nakapap-panansing ngin tu magbapor, ta magamiyán nin, ay akkan lugud petúluy ne Pablo tu agrabbuwát mi yin nga nán na,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Kabbulun, nu ipílit tada ngala ya mawe, ay ammù a adu ya madadál kadaya karga tada, ay se oray idi bapor ri, ay se mabalin matay tada pe ngámin nin,” nán na.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ngamay akkan kinur-kurug natu kapitán tu kinagi ne Pablo. Tu kinurug na ay tu kagiyan natu pillútu, se itu makin-kuwa kitu bapor.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ay ad-adu pe kadakami tu maminya nga magrabbuwát kammin, ta nadakè kanu tu dinung mi nga pagag-agyanán nu iya aggamiyán na. Ay get bárang pe nu makadatang kami ka íli Fenix, nga ittu kuma ngin tu pagimangán mi kiya aggamiyán na, ta ittu ya kapíyán nga dudúngán ka púgu Creta, ta akkan nepadne kitu paggayatán naya báli kiya amiyán.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Ay kane magpatúlung tu bal-báli yin, ay nagrabbuwát kami yin, ta dalínán da ngin nu makadatang kami yin ka Fenix. Nepad-padalibdeb da kitu adanni ka púgu Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ngamay tura ngala uwad naggat tutu wala nga báli nga nagpagayát ka Creta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nabaliyán kami, ay díkod nìpur kami yala, ta akkan mi meturung tu bapor.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 — ausente —
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 — ausente —
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nepalipalikkig kami se netabutabuntà kami pànang ngin, ta naggat pànang tu báli. Ay tútu kane kaláwa, ay nepisuán da datu karga natu bapor.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ay kane kaláwa manin, ay nippaán da pe datu duddúma nga aruminta natu bapor nga makkát da kampela ngin nin.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ay kane mabayág pànang nga al-algaw nga áwan mi mas-asingan na mata se bittuwan, ay áwan mi tutu wala nga namnáma nga magbiyág kami pakam, ta naggat peyang tu báli.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ay gapu ta nabayág gin nga áwan da nga kininna-kinnán, ay tútu nagsíkád de Pablo nga nán na, “Kabbulun, nu kinurug nu kuma tu kagiyan ku kitun, nga akkan tada kuma magrabbuwát ka Creta, ay áwan kuma ya nadadál se akkan tada kuma magrig-rígát.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ngamay kap-kappiyánan nu wala daya ur-uray nu, ta áwan kam matay kadàtada, may madadál ya bapor tada ngi.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Nán ku kiyán, áta kitu gabi, ay uwad inumbet nga anghel ne Dios. Ittu ya Dios nga day-dayáwan ku, se makin-tolay kiyà.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ay nán natu anghel kiyà, ‘Akkan ka nga mansing, Pablo, ta kasapúlán ya agsíkád mu ki àráng ne Ari Cesar. Ay kuwaan pe ne Dios tu nekarárag mu kaggína, nga áwan kuma ya matay kadaya kabbulun mu kiya bapor,’ nán na.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Díkod kappiyánan nu wala ya ur-uray nu, kabbulun, ta kurugan ku nge Dios, nga kurug màwa ngámin datu nekagi na kiyà.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ngamay medákal tada pikam kiya isa nga púgu,” nán ne Pablo kaggída.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ay awiawe yala nga duwa ligguwán kami yin kitu túlad natu bebay ka Adria, nga atán ngámin pameyaggán. Ay kitu túlad natu gabi, ay nán datu bugador rin nga, “Adanni kid din tu dappit,” nán da.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ay tútu ginukud da tu kadallam natu danum, ngamay duwa púlu ngabpa kanu tu kadallam na pikam. Ay kane din ulissan da manin gukudan, kane mekarin kami ka bittì, ay sangapúlu se limma ngabpa ngin tu kadallam na.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ay díkod ittu win tu ikalídug da, ta get nu medákal kami kadatu batu. Ay díkod nangipisù da ka appát ta basing, ka pangibuttug da kitu pane íput natu bapor, ay se da nagkarárag nga algaw kuma ngin.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ngamay datu bugador, ay asibbarráw da. Ay ittu tu mawe da kanu mà a ibuttug tu bugung natu bapor, nga nán da, ngamay pambár da ngala nga mantág kitu barangay nga pagtàyán da kuma.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ngamay nán ne Pablo kitu kapitán se datu suldádu na, “Nu magtálaw dayán na tolay, ay áwan mabiyág kadàtada, ta malimat tada ngámin nin,” nán na.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ay tútu pinasát datu suldádu tu alawígán natu barangay, ta senu metànág kampela ngin nin.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ay kitu danni láwa ngin, ay panganan ne Pablo da ngámin nga nán na, “Duwa ligguwán nu win nga áwan na nga kininna-kinnán, ta id-idaggán nu ya kakusap naya báli.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Ay túya masápul la mangán kayu win agpà, ta kasapúlán nu ta senu mabiyág kayu. Akkan kayu nga malídug, ta áwan mewágà kadàtada oray isa ngala abù tada,” nán na.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ay kane makagi na tun, ay nangalà ka tangabukal la sinápay, se yala nagiyáman ke Dios kitu àráng da ngámin, se na la simpig, ay se yala nga mangán nin.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ay tútu pummiya pe yin datu ur-uray da ngámin. Ay tútu nangán da pe yin.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Duwa gatut se pittu púlu se annam tu dágudágup mi ngámin kitu bapor.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ay kane din mabtug da ngin, ay nepisuán da tu agtu da nga bálun da, ta senu lumangpaw pànang tu bapor.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ay kane pagbarngát tin, ay nalágib da tu gàdáng ngin, ngamay akkan da nga malásin, nu nágan na nga púgu. Nasingan da ngala, nga atán summulbog, nga napiya tu dappit na, ay ittu win ya pangidúngán da kanu kitu bapor, nu mabaal da.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ay díkod inubbadán da ngala ngin datu pinangibuttug da, se da ibansi kitu bebay, se da ubbadán pe datu tali nga pinaggálut da kadatu ulin, ta senu mabalin da kampela ngin tu mangulin. Ay se da bìladan tu láyag kitu padne dappit tin.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ay tútu nedákal kitu karagintán. Nelumlum tu bugung na, ay akkan da masàtág gin. Ay tu íput na, ay atán na madadál gapu kadatu naggat ta bal-balnag kitu bebay.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ay tu lammat datu suldádu, ay patayan da ngámin nin datu bálud, ta senu áwan makatalug kaggída nga magbarráw.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ngamay sinipa natu kapitán da ta piyán na nga biyágan ne Pablo. Ay díkod datu makammu nga manalug kaggída, ay pinagsappáw nada nga munna nga gumàdáng,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 se na nga pinasarunu datu duddúma nga nagangpaw kadatu tabla se datu káyu nga nadadál, nga aruminta natu bapor. Ay ittu tu nakagàdáng kami ngámin na áwan nà-nàwaán.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.