Atos 22
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NAA
1 “Mannákam se kabbulun,” nán na, “gìnán nu din ya sungbát ku kadakayu,” nán na.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ay kane magìna da nga Hebreo tu aggúni na, ay naging-inggap da pànang ngin.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Iyà, ay Judyu wà a neanà ka Tarso ka probinsiya Cilicia. Ngamay ummabay yà kiddi Jerusalem,” nán na. “Ay e Gamaliel tu misturù kadatu ngámin na lin-lintag datu apuapu tada nga Judyu. Ay napikkilán nà pe nga mangurug ke Dios, nga ummán pe kadakayu ngámin kídi yin.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Díkod ittu tu gapu na nga pinal-pallà ku se pinatayán ku datu mangurug ke Jesus. Ay tiliwan kuda se kuda ibálud ngámin, lalláki se babbay.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ammu naya nangátu wa pádi se ngámin daya ap-apu tada datu kinuw-kuwa ku, ta aggída tu nangalakkán ku kadatu sur-súrát kadatu kapáda tada nga Judyu ka Damasco, ta senu mabalin ku ya mawe magtiliw kadaya pasúrut ne Jesus kattoni, ta piyán kuda ilbet kammin kídi Jerusalem, ta ittu ya pamasilgán ku kaggída,” nán na.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “May kitu agpapásu nga kowad ku kitu dálen na adanni yin ka Damasco, ay pinagkìlát ku wala nga nadilangán tutu wala tu giyán ku kitu diláng nga gayát ka lángit.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ay tútu nekálin nà. Ay se yala uwad úni nga nagìna ku, nga nán na kiyà, ‘Saulo, Saulo, tura nà a pal-palakkan!’ nán na.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ay tútu sinungbátan ku. ‘Iin ka, Apu,’ nán ku. Ay se na nán kiyà, ‘Iyà nge Jesus nga iNazaret, nga pal-palakkan mu,’ nán na.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ay datu kabbulun ku, ay nasingan da tu dummiláng, ngamay akkan da nagìna tu úni natu nangamomán kiyà.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ay tútu nán ku, ‘Nágan naya kuwaan ku, Apu,’ nán ku. Ay nán ne Apu kiyà, ‘Gumnikát ka, ta mawe ka ngin ka Damasco. Mammuwám kannán nu nágan ngámin daya ipàwà kikaw,’ nán na kiyà.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ay gapu ta akkan nà makasingan, ta nakúláp pà kitu dummiláng, ay binaybay dà ala datu kabbulun ku, panda ka Damasco.”
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ay ka Damasco, ay atán tolay kitúni nga nagngágan ka Ananias. Ay sur-surútan na tutu wala daya lin-lintag tu Moses, ay se managday-dáyaw pe ke Dios. Ay pàgan pe datu kapáda tada nga Judyu ka Damasco.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ay inumbet kitu giyán ku, ay nán na kiyà, ‘Wagi Saulo, makasingan ka ngin,’ nán na. Ay tútu nakasingan nà kurug gin, ay masingan ku win ne Ananias.”
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ay se na nán kiyà, ‘Ya Dios datu apuapu tada, ay piníli naka ka pangipakammuwán na kadaya piyán na nga ipakammu, se ikaw pe ya isa nga piníli na nga makasingan kiya namáru wa Nebon na, se makagìna kiya úni na,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 ta ikaw ya mangipakammu kadaya ngámin tolay kadaya nas-asingan mu se nag-agìna mu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ara lugud din. Gumnikát ka ngin, se ka makibawtisár. Padalusám daya bas-básul mu ke Dios, ki akiapu mu ke Jesus,’ nán ne Ananias kiyà.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ay kane magulli yà kammin kídi Jerusalem, kitu atán nà a magkar-karárag kiya Templo, ay uwad ummán ka tagenap ku nga nepassingan ne Dios kiyà.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ay nasingan ku we Jesus, nga nán na kiyà, ‘Magkaru ka nga magtálaw kídi Jerusalem, ta daya Judyu kanedi, ay akkan da kur-kurugan daya kagiyam panggap kiyà,’ nán na.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 May nán ku kaggína, ‘Ammu da mà, Apu, nga iyà tu nagbáut se nagibálud kitun kadatu mangurug kikaw kadatu ngámin sinagoga mi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ay ammu da pe nga naganggam mà nga nagsisíngan kitu inammatay da kitu Esteban, nga nangibàbànán pe mepanggap kikaw kitun, ta iyà tu nagik-ikkam kadatu bádu datu namatay kaggína,’ nán ku.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ay tútu nán na kiyà, ‘Mawe ka, ta papannan taka nga magbàbànán kadaya akkan Judyu nga atán ka adayyu,’ nán na kiyà,” nán ne Pablo kadatu tolay.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ay ginìna datu tolay datu kag-kagiyan ne Pablo kaggída. May kane makagi na tu nán na nga mawe kadatu akkan Judyu, ay nán da ngin na nesáraw, “Patayan tada lugud dala ngin, ta akkan mabalin na mabiyág yanin na tolay,” nán da.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Newì-wìwes da datu bádu da nga nakas-asáraw, se pinagtáputápur da pe tu tápù.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ay tútu pinálà natu apu datu suldádu nge Pablo kitu kampu da, se na nga pasaplit kuma, ta senu ipudnu na nu nágan natu pangalùsawán datu tolay kaggína.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ngamay kane pingílan da, ta saplítan da kuma ngin, ay inamomanán na tu kapitán nga magsisíkád kitu giyán na nga nán na, “Akkan mà nalintag ya manaplit kiya tolay nga iRoma, nu akkan pikam ma nedarum,” nán na kitu kapitán.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ay kane magìna natu kapitán tu kinagi na, ay nawe na kinagi kitu apu datu suldádu nga nán na, “Nágan naya talikuwaan nu? Ay iRoma mà yán na tolay!” nán na.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ay tútu nawe tu apu datu suldádu nga pinamutuán ne Pablo, nga nán na, “Kagiyan mu mán, nu kurug nga iRoma ka,” nán na. Ay, “Ò” nán ne Pablo.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ay nán natu apu datu suldádu nga, “Nagbalin nà ka iRoma kane magbáyad dà ka adu wa pirà,” nán na ke Pablo. “May iyà ay neanà à a iRoma kampela ngin nin,” nán na.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ay tútu datu manaplit kuma kaggína, ay nagtálaw da ngin. Ay oray pe tu apu datu suldádu, ay nagansing pe, ta nammuwán na nga iRoma nge Pablo nga pinapíngil na.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ay kane kaláwa ngin, ay nippà natu apu datu suldádu datu píngil ne Pablo, ngamay piyán na kammala ammuwan nu nágan tu ipabásul datu Judyu kaggína. Ay tútu pinagmíting na datu ap-apu datu pappádi, se ngámin datu ap-apu datu Judyu, ay se na nippan pe ye Pablo nga pinagúni kitu àráng da.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.