Apocalipse 14
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs VC
1 Ay kane mabalin dayanin, ay nasingan ku tu Karneru nga magsisíkád ka bantay Sion, kabulun na datu magatut se appát púlu se appát ríbu nga tolay nga nasurátan datu kíday da kiya ngágan naya Karneru se iya Ama na.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ay se la uwad nagìnà a úni nga gayát ka lángit nga ummán ka asassát na alingúdu wa barrong, se ummán pe ka adudúrán na naggat ta addug, ay se uwad pe nagìnà a tannug arpa nga matuk-tukár.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ay magsisíkád datu magatut se appát púlu se appát ríbu nga tolay ya umàráng kitu tugaw natu magturáy, se kadatu appát ta parsuwa se kadatu pangmanàman. Ay magkan-kansiyon da ka baru wa kansiyon na áwan ya makammu nu di aggída ngala, ta nàpoli da ngin kídi ya kalawagán.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Aggída ya áwan kurug nagbasúlán ka panggap kadaya lalláki se babbay, ta namáru da nga tolay. Mebul-bulun da kiya Karneru ka oray wà kap-kapannán na. Tittu pikam dedi kadaya ngámin tolay daya nálà in, nga ittu daya árig ápit nga mepakin-kuwa ke Dios se iya Karneru.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Awan da nga inagbusid se áwan pe mepabásul ne Dios kaggída.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ay se yala uwad nasingan ku manin na isa nga anghel la magkay-káyab ka ngúdu. Ay atán kaggína ya Napiya nga Dámag nga áwan kaul-ulissán, nga ittu ya ipakammu na kadaya ngámin tolay kídi ya kalawagán: kadaya ngámin baláki tolay se daya tolay kadaya ngámin il-íli kídi kalawagán nga nagbal-baláki ya aggúni da.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ay nán na ka naggat, “Ikansing nu nge Dios,” nán na, “ay day-dayáwan nu pe, ta inumbet ya oras na nga mangukum min,” nán na. “Dayáwan nu, ta aggína ya nangwa kadaya ngámingámin, ya lángit, ya lusà, ya bebay se ngámin daya dan-danum,” nán na.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ay uwad mekàduwa nga anghel la sumarunu nga nán na, “Nadadál kurug gin,” nán na. “Nadadál lin tu nagdin-dinnámag ga íli nga Babilonia. Ittu tu árig nagpenum kadaya ngámin tolay kiya árig nakáru nga bási na nga ittu ya nakap-appat ta pà-pàwa na,” nán na.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ay se la uwad manin pe ya mekàlu nga sumarunu wa anghel nga nán na nga nesáraw, “Nu iinna ya magday-dáyaw kiya ulolag se kiya sinan ulolag, se meráman na mamarkaán ya kíday na onu iya íma na,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ay maramanán na pe ya árig bási ne Dios nga áwan kibukibug nga ittu ya rungat na. Ta mapar-parigátan da ka apuy se maggatagatang nga asufre kiya pagmar-marngán daya anghel ne Dios se iya Karneru.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ay magat-atù peyapeyang ngin ka áwan panda ya kapar-parigátan da nga apuy. Awan da tutu wala ruyad da maparígát, oray algaw se gabi, daya nagday-dáyaw kitu ulolag se kitu sinan ulolag, ay se daya namarkaán kiya ngágan na,” nán na.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ay díkod dakayu nga tolay ne Dios nga mangikur-kurug kadaya bil-bílin na, ay magturad kayu kadaya kapal-palakkán nu, se akkan nu igsán ya angngurug nu ke Jesus.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ay se yala uwad manin na nagìnà a úni nga gayát ka lángit nga nán na, “Isúrát mu dedi: Maganggam daya mangurug ke Apu nga matay manggayát kídi,” nán na. Ay, “Kurug mà. Maganggam da,” nán pe naya Ispiritu ne Dios nga nìbág. “Makemáng da ngin kiya napanat ta aggubra da. Ay ittu pe yin ya kasupapáan da ngin kadatu napiya nga kinuw-kuwa da,” nán na.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ay se yala uwad manin nasingan ku wa pusà pànang nga angap. Ay uwad pe ya magtutúgaw kitu útun tu angap nga ummán kitu nengágan da kitun ka An-anà Tolay, nga nagkurona ka balitù, ay im-immán na ya kumpáy nga natadam.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ay se la uwad sabáli nga anghel nga lummawán kitu templo, ay nesáraw na idi kitu magtutúgaw kitu útun tu angap, “Sumikáp ka maggáni yin, ta aggagáni yin, ay nalútu win ya árig kammayán kiya kalawagán,” nán na.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ay tútu naggáni kurug gin. Ay díkod immin na gináni yin ya gáni kídi kalawagán.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ay uwad manin na sabáli anghel la nasingan ku wa lummawán manin kitu templo ka lángit. Ay sikkiikkam pe ka natadam ma kumpáy.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ay uwad manin pe ya sabáli nga anghel la lummawán naggayát kitu anìdúgán ka insensu, ta aggína ya magtagasíngan kiya apuy. Ay nán na, “Magbúrás ka ngin kadaya úbas sa nalutuwán nin kiya kalawagán,” nán na nga nesáraw.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ay díkod tun na anghel, ay pinagbúrás na tu kumpáy na kadatu masápul mabúrás kídi kalawagán. Ay tútu nabúrás na ngámin nin, se nada nippáyán kitu abay ya agpagtán, nga ittu ya árig kinarungat ne Dios.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ay napgattán kitu lasi natu íli datu búrás na nga úbas, ay díkod manggayát kitu agpagtán, ay umaluweg tu dága, ay tallu gatut se duwa púlu wa kilumitru tu kadayyu natu nealuwegán na, ay panda ka bùlaw daya kabalyu ya kadallam na.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.