Números 11

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu awata ọgu aphụ k'iphe-ẹhuka, ẹphe eje. Aphụ ono, ẹphe agụ ono abya erua Ojejoje nchị; ẹhu eghulahaa ya eghughu. Ojejoje eye ọku; yọ bya ekekota ọdu ndu Ízurẹlu ndu ọphu nọfuru anọfu.
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 Ndu Ízurẹlu abya araku Mósisu; yo kfuru nụ Ojejoje. Ọku ono anyịshihu.
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Ọo ya meru; a wata oku ẹke ono Tabera; kẹ l'ọku, shi Ojejoje l'ẹka bya ekee ẹke ono.
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 O nweru igweligwe ndu ọdo, ẹ ta bụdu ndu Ízurẹlu, ẹphe l'ẹphe tso l'ije ono. Ndu ono awata ọra kẹ nri. Ndu Ízurẹlu ẹphebedua awata ọra ẹkwa anụ.
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 Sụ: “L'ẹphe nyataru teke ẹphe shi nọdu lẹ Íjiputu. Teke ono bẹ ẹphe shi anọduje ata anụ ẹma kẹ mmanu; l'ata kukumba; akpụru-iphe; liku; alịbasa; mẹ galiku.
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Ọle nta-a b'ẹ t'ọ dụhedu iphe, agụjekwadu ẹphe agụgu; ọphu ọ dụdu iphe, ẹphe aphụjekwadu ria; gbahaa mana-a!”
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Mana bẹ ụgbugba iya dụ l'ọ bụ akpụru koriyanda. I -lee ya ẹnya; yọ nyaku anyakụ; l'eshi mkpọ l'ọ bụ etse bedelọmu.
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 Ndu Ízurẹlu l'ejeje je ekpokoo ya; gwee ya egwegwe; m'ọ kwanụ tsua ya etsutsu l'ikwe. Ẹphe ahajẹru shia ya eshishi; m'ọ kwanụ ghee ya egheghe. Ọonoduje atsọ l'ọ bụ iphe, e gude manụ olivu ghee.
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 Teke mana ono adajẹru ẹphe bụ teke iji datsụaru l'ọdu ndu Ízurẹlu ono l'ẹnyashi.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Mósisu abya anụa ẹge ndu Ízurẹlu wụshigbaaru l'ọnu ụlo-ẹ́kwà ẹphe l'ara ẹkwa; ẹhu akwata ghushilahaa Ojejoje eghughu ike. Yọ tsụlahaa Mósisu l'ẹhu.
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 Mósisu ajịa Ojejoje iphe, kpataru iphe, o wokfutaru yẹbe nwozi iya egbe iphe-ẹhuka ọwaa? “?Nanụ ẹge ya mekataru nggụbe Ojejoje, kparu iphe, ị pataru ivu ẹhu ndu-a l'ẹphe ha bo iya?
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 ?Bụ yẹbedua yeshiru ime ndu-a l'ẹphe ha. ?Tọo ya mụshiru ẹphe. ?Bụ ngụnu meru iphe ị sụru tẹ ya heru ẹphe l'ọ bụ onye he nwata jeye teke ya e-heru ẹphe l'alị ono, i kweru ụkwa iya; bya eribua nte l'ịi-nụ nna ẹphe ono?
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 Tekenteke bẹ ndu-a anọduje ararụ iya ẹkwa anụ. ?Bụ awe bẹ ya a-phụ anụ, ya a-nụ ndu-a l'ẹphe ha?
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Ya ta adụkwa ike ohekota ndu-a nwẹnkinyi iya; ivu ẹhu ẹphe anyị-gbuakwa iya anyị-gbu.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Ọ -bụru l'ọo ẹge-a bẹ ii-mee iya; gbuchikwaa ya egbugbu nta-a. Ọ -bụru lẹ ya nọ ngu-a l'obu; tẹ ya ba anọdukwa ndzụ gude ẹnya iya phụ ẹjo ọnodu iya.”
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 Ojejoje abya eyeeru Mósisu ọnu; sụ iya: “Chịta ndu bụ ọgurenya Ízurẹlu ụkporo madzụ ẹto lẹ madzụ iri t'ẹphe byakfuta iya. Ndu ono a-bụ ndu ị hụberu ama l'ẹphe bụphu ndu bụ ọgurenya; bụru ndu ishi ẹphe. Chịta ẹphe tẹ nggu l'ẹphe bya evudo lẹ Ụlo-Ẹ́kwà Ndzuko.
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Ya e-nyizita byakfuta ngu l'ẹke ono; nggu l'iya ekfugba; ya aharu ume, nọ ngu l'ẹhu habọta woru ye ndu ono l'ẹhu; k'ọphu ẹphe e-yeta ẹka vuede ngu ivu ono; t'ẹ b'i vuhe iya nkịnyi ngu.
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 “Nggu ekfuaru ndu Ízurẹlu t'ẹphe dobe onwẹphe iche kwabẹru echile; l'o -rua echile bẹ ẹphe a-ta anụ. Ishi iya bụ lẹ yẹbe Ojejoje bẹ nụwaru ẹkwa ono, ẹphe shi ara; l'ajị onye a-nụ ẹphe anụ t'ẹphe taa ono? Lẹ teke ẹphe shi nọdu lẹ Íjiputu b'o shikwa karu ẹphe mma. Nta-a bẹ Ojejoje a-nụ ẹphe anụ t'ẹphe taa.
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Anụ ono ta bụkwa anụ k'ujiku lanụ; tọ bụ k'ujiku ẹbo; tọ bụ k'ujiku ise; tọ bụ k'ujiku iri; tọ bụ k'ujiku ụkporo.
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 Unu a-ta anụ ono ọnwa ophu; taa ya jeye; yo shi unu l'imi ebushihu ebushihu; mbụ jeye yọ tụshihu unu; kẹ l'unu jịkaru Ojejoje, bụ onye swiru unu; unu ararụ ẹkwa kpua ya; l'ajị iphe menarua bẹ ẹphe shi lẹ Íjiputu lụfuta?”
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Mósisu asụ Ojejoje: “T'ọ phụwaru l'ọ kwa ụkporo ụnu madzụ ugbo ụkporo ẹto; l'ụkporo ụnu madzụ iri l'ise bẹ ẹphe l'iya gude ọkpa eje ẹge-a. Yọ bụru ẹphe b'ị sụru l'ịi-nụ anụ, ẹphe a-ta ọnwa ophu.
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 E -gbushigee atụru; mẹ eswi, nọnu; ?oo-dzu ẹphe tọo? Mbụ; ọ -bụru l'e gbushikotaru ẹphe ẹma, nọkota l'eze ẹnyimu; ?oo-dzu ẹphe tọo.”
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 Ojejoje asụ Mósisu: “Ẹka yẹbe Ojejoje; ?ọodu mkpirikpi tọo. Nta-a bẹ ịi-phụ mẹ iphe, ya kfuru; doo-me t'ẹ to medu tọo.”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Ya ndono; Mósisu alụfu je ekfuaru ndu Ízurẹlu iphe, Ojejoje kfuru. Yọ chịta ndu bụ ọgurenya ụkporo ẹto l'iri ono; ẹphe abya evudo; gbaa ụlo-ẹ́kwà Nchileke ono mgburumgburu.
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Ya ndono; Ojejoje egude urukpu nyizita bya ekfuru yeru Mósisu; bya habọta ume, nọ Mósisu l'ẹhu; ye ndu bụ ọgurenya ụkporo ẹto l'iri ono l'ẹhu. Teke ume ono byaru ẹphe l'ẹhu bẹ ẹphe wataru okfuchiru Nchileke. Ọ bụ l'ẹphe te kfudu iya tụgburu.
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Obenu l'o nweru ụmadzu ẹbo ọdo, kwaru l'ụlo-ẹ́kwà ẹphe. Onye lanụ bụ Ẹludadu. Onye ọphu abụru Medadu. Ẹphe tso lẹ ndu bụ ọgurenya, e deshiru iya; ọbu l'ẹphe te tsodu jee l'ụlo-ẹ́kwà Nchileke. Obenu lẹ Ume ono byalẹru-a bya eji ẹphe ẹhu; ẹphe anọdu l'ụlo-ẹ́kwà ono; kfuchilahaaru Nchileke.
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 Nwata-okoro lanụ agbagbụa je asụ Mósisu: “Lẹ Ẹludadu yẹle Medadu nọkwa l'ọdu ndu Ízurẹlu ekfuchiru Nchileke.”
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Jóshuwa Nunu, bụ onye shi teke ọ bụ nwata jetaru Mósisu ozi atụfulekwaphu ọnu; sụ: “Nggụbe onye nwe mu nụ, bụ Mósisu; kfunuru ẹphe t'ẹphe dobe ọnu ndo.”
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 Mósisu asụ iya: “?L'iikoru iya okopho tọo? Ọ gẹge adụ iya mma; ndẹge ndu kẹ Ojejoje l'ẹphe ha gbe bụkotaru ndu nkfuchiru; mbụ tẹ Ojejoje yekota ẹphe Ume nk'iya l'ẹhu.”
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 E metsua; Mósisu yẹle ndu bụ ọgurenya Ízurẹlu ono alaphushia azụ l'ọdu ndu Ízurẹlu ono.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ya ndono; phẹrephere abya eshi l'ẹke Ojejoje nọ phelahaa. Yo shi l'eze ẹnyimu chịkashia ọ̀kwà; ẹphe abya adashịa lẹ mgboro ọdu ndu Ízurẹlu ono. Ẹphe atụko ẹke ono l'ọ ha dzuru rua iphe, ha l'ọ bụ ẹke madzụ a-dụ ike jee l'ọkpa ujiku lanụ. Ẹge ẹphe epheberu l'eli bụ iphe, ruru ntụ-ọkpa ẹto m'e shi l'alị l'agụ iya.
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Mbọku ono l'ọ ha; mẹ echile iya: eswe l'ẹnyashi; bẹ ẹphe tsoru je anwụkoo ọ̀kwà ono. Onye nwụtanukaru nwanshị; bẹ anwụ-jije ụkporo efere nkwo-ẹka ise. Ẹphe eworu iya kpasaa t'ọ kpọhu nkụ. Yọ tụko ọdu ndu Ízurẹlu ono dzuru.
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ẹphe akpụkwadurua anụ ono l'ọnu ata; ẹhu awata oghu Ojejoje eghughu l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ. Yo meru ẹjo mgbọnwu tụ ẹphe.
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 E kulahaa ẹke ono Kíburọtu Hatava; kẹ l'ọo l'ẹke ono b'e liru iphe, bụ ndu kụru photophoto nri.
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Ẹphe eshi lẹ Kíburọtu Hatava l'ẹke ono tụgbua jeshia Házerọtu je anọshia.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.