Lucas 19

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisọsu abya abata Jériko; swelahaa ya esweswe.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Yo nweru nwoke, aza Zakíyọsu, bụ iya bụ onye ishi ndu akịriko. Yo nwekwanuru iphe nshinu.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Zakíyọsu-wa shihawa achọ ẹge ya e-me maru onye bụ Jisọsu. Obenu lẹ mkpa, aakpa l'ẹke ono te kwedu t'ọ kpata ụzo; okfu l'ọ ha mkpụrukpu.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Tọ dụ iya bụ; yo vuru ụzo gbachia je enyihu eli oshi sikamo; je anọdu tẹ ya phụ Jisọsu; okfu lẹ Jisọsu e-shi ẹke ono swee.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Jisọsu abyarutalephu ẹke ono; bya apalia ẹnya; phụa ya; bya eku iya: “Zakíyọsu; nyizita ẹgwegwa; l'ọo ụlo ngu bẹ ya nọfutaje ntanụ.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Yo nyifutakebewaphu; gude ẹhu-ọtso-ẹna dubata Jisọsu l'ufu iya.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ẹhu eghulahaa iphe, bụ ndu phụru iya nụ eghughu; ẹphe ekfulahaa; sụ: “Nenu; nwoke-wa abahụ jeshia t'a kwaaru iya ẹbyee lẹ kẹ nwoke-wa, megburu onwiya l'ẹjo iphe-a.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zakíyọsu egbeshi bya asụ Nnajiufu: “Nnajiufu; iphe, bụ iphe ya nweru enweru bẹ ya e-ke ụzo ẹbo; nụ ndu ụkpa ụzo lanụ. Ọ -bụru l'o nweru onye ya rijeru nriru; ya akfụ-ghachi iya onye ọbu iphe ha l'ọ bụ iphe ya riru iya ugbo ẹno.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jisọsu asụ iya: “Ntanụ ọwaa b'a dzọfutaru ndu ufu-wa; keshinu nwoke-wa l'onwiya bụkwaphu nwatibe Ébirihamu.
9 Então Jesus disse:
10 Lẹ yẹbe Abụbu-Ndiphe kwa ndu phuhuru ephuhu bẹ ya chọru bya; k'ọphu ya a-dzọta ẹphe.”
10 Porque o
11 Ẹphe anụnyalephu iphe ono, ookfushi ono; yọ wataru ẹphe ọnmaru ẹtu; okfu l'ọ nọ-wa Jerúsalemu ntse; ọdo bụ l'ẹphe shi tubesu lẹ Nchileke abyakebewa okoshi lẹ ya bụ eze.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ya ndono; yọ sụ ẹphe: “L'o nweru nwoke, shi l'eri ndu eze. Nwoke ono ejee ọha ọbu, teru ẹnya; t'e chia ya eze; tẹmanu yọ lata.
12 Então Jesus disse:
13 Yọ bya ekua ndu ejeru iya ozi ụmadzu iri; keeru ẹphe pọngu iri; sụ ẹphe: ‘Unu gude iya gbaa nghọ jeye tẹ ya lata.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ọle nwoke ono dụ ndu alị iya ashị. Ephe eyefu ndu ozi t'ẹphe tso nwoke ono azụ azụ je asụ l'ẹ t'ọ dụdu ẹphe mma t'ọ bụru nwoke ono a-bụru ẹphe eze.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “E chibegelephu nwoke ono eze ono; yọ lata bya ezia t'e kuaru iya ndu ono, ejeru iya ozi, ọ nụtsuaru okpoga ono; tẹ ya maru iphe ẹphe ritatsuaru lẹ nghọ ẹphe ọbu.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Onye k'ọdungu abya evudo iya l'ifu; sụ iya: ‘Nna; pọngu olu ngu ono tukobekwaru onwiya pọngu iri ọdo.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Yọ sụ iya: ‘I meru ọhuma; ị bụ nwoke. Keshinu i yeru ẹhu l'iphe ha nwanshị bẹ ya yewaru ngu mkpụkpu iri l'ẹka t'ị bụru onye ishi ẹphe.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Onye k'ẹbo abya asụ iya: ‘Nna; pọngu olu ngu ono tukobekwaru onwiya pọngu ise ọdo.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Onye eze ono asụ iya: ‘Ọ kwaphu mkpụkpu ise bẹ ịi-bụru ishi ẹphe.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Onye ọdo abya asụ iya: ‘Nna; ọwaa pọngu olu ngu. Ya wolekwaru iya phụ kechia lẹ nwa mpete ẹkwa;
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 okfu lẹ ya atsụ ngu egvu l'ị dụnukaru ẹhuka. Iiwotaje iphe ẹ ti dobedu; l'akpatajẹ iphe ẹ ti mebedu.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Onye eze ono asụ iya: ‘Ị phụa nggụbe iphe ono, ẹjo ọkpoma egbu egbugbu ono! Okfu-ọnu ngu bẹ ya e-gude nma ngu ikpe. Ọ -bụru l'ị maru lẹ ya dụ ẹhuka; l'ewotaje iphe ya ẹ-te dobedu; l'akpatajẹ iphe ya ẹ-te mebedu;
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ?bụ ngụnu meru iphe ẹ ti yeduru iya okpoga iya l'ụlo-okpoga; k'ọphu bụ: ẹge-a, ya larụ-wa mẹ ya eje ewota iya nụ yẹle ọ-mụru-nwa, tso iya nụ.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Yọ bya asụ ndu vudo l'ẹke ono: ‘Unu nata iya okpoga ono; woru nụ onye ọphu nweru pọngu iri phụ.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ẹphe asụ iya: ‘Ii-nhi; ?bụchia yẹbedua, nweru pọngu iri?’
25 Eles responderam:
26 Yọ sụ ẹphe: ‘Te ya karu unu: onye nweru nụ bẹ Nchileke a-nụfua ọphu ka nshinu; onye ẹ-te nwedu nụ bẹ ee-gbe natafụa nụ nwiya ọphu o nweru enweru ọbu.
26 — E o patrão disse:
27 A bya lẹ ndu okfu iya-a, bụ ndu ẹ-te kwedu l'ọo ya a-bụ eze ẹphe-wa; unu chịta ẹphe bya edobe l'ifu iya gbushikota ẹphe.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jisọsu ekfugelephu iphe ono, ookfu ono; jeshia Jerúsalemu, ooje.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Yọ byarutalephu ugvu, eekuje Olivu, nọ lẹ mgboro Betuféji mẹ Bétani; zia ndu etsoje ụzo iya ụmadzu ẹbo; sụ ẹphe:
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Unu jee lẹ mkpụkpu ono, nọ unu l'ụzo ifu ono. Unu -rulephu ọnu-ụzo, e shi abahụ mkpụkpu ono; bẹ unu a-phụa nwa nkakfụ-ịgara, e liberu elibe, madzụ te tsubua ẹnyishi. Unu tọshia ya; kpụta bya ẹke-a.Nkakfụ-ịgara|src="hk00033c.tif" size="col" loc="LUK 19:30" copy="Knowles" ref="Luk 19:30"
30 com a seguinte ordem:
31 Teke bụ l'o nweru onye jịru unu: ‘?Iphe kparu iphe unu atọta iya?’ unu sụ iya lẹ mkpa iya dụru Nnajiufu.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ya ndono; ndu ono, e ziru ozi ono atụgbua bya erua; yọ bụleruphu ẹge ono, o kfuru iya ẹphe ono b'ọ dụ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ẹphe atọshidelephu nkakfụ-ịgara ono; ndu nwe iya nụ asụ ẹphe: “?O meru agha bẹ unu atọshi nkakfụ-ịgara ono?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ẹphe asụ ẹphe: “Lẹ mkpa iya dụru Nnajiufu.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ẹphe abya akpụtaru iya Jisọsu; woru uwe ugwẹhu ẹphe wukobe iya; bya eyeru Jisọsu ẹka; yọ dụgaru l'eli iya.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Yọ gbachịdelephu atụgbu; ẹphe eyetatsụa uwe ugwẹhu ẹphe; tọoru iya l'esu-ụzo.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Yo rudelephu Jerúsalemu ntse; nọdulephu lẹ mgbazita Ugvu Olivu; iphe bụ ikpetuma ndu ono, etsoje iya nụ ono etelahaa ẹswa; echi mkpu aja Nchileke ajaja kẹ eze iphe ono, o meru; ẹphe aphụkota ono.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ẹphe asụ: “Onye Nchileke gọru ọnu-ọma nụ bẹ eze ono bụ; mbụ onye ono, Nnajiufu ziru t'ọ bya ono. Tẹ nchị dụ ndoo l'imigwe; t'ugvu tsoru Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ!”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ndu Fárisii, yị l'ikpetuma ndu ono aharu sụ Jisọsu: “O-zi-iphe! ?T'ị gbọ-chidu ndu etsoje ụzo ngu nchị?”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yọ sụ ẹphe: “Tẹ ya karu unu: ndu-a -nọdu ndoo; bẹ mkpuma, nọ l'alị a-wụ-lihukwa wata ochi mkpu ono l'onwiya.”
40 Jesus respondeu:
41 Jisọsu erudelephu Jerúsalemu; palia ẹnya; lee ya; ralahaa ẹkwa; sụ:
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 “Nggụbe Jerúsalemu; ndẹge ị makpọkwanuaru iphe e-me tẹ nchị dụ ngu ndo; obenu lẹ nta-a b'e domiwaru iya t'ẹnya ngu ba phụ iya.
42 e disse:
43 L'ujiku lanụ bẹ ndu ọhogu ngu a-fụru ngu; gvua ògè nọ-phe ngu mgburumgburu; nọ-chia ngu ụzo nri; shi ẹkemeke ọbule ripyabe ngu;
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 gbupyata nggu l'ụnwu ngu kpakparakpa. Ẹ to nwekwa m'ọ bụ mkpuma lanụ, ẹphe a-ha t'ọ kpọ-kfuru l'eli ibe iya; okfu l'ẹ tị madu teke a byaru ngu adzọfuta.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jisọsu abya abahụ l'eze-ụlo Nchileke; wata ọchishi ndu ere iphe.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Yọ sụ ẹphe: “E deru l'ẹkwo lẹ Nchileke sụru: ‘Ụlo iya a-bụru ụlo, aa-nọduje ekfu anụ iya;’ unu egbe bya eworu iya mewanu ụlo, ndu iphura edomije onwẹphe.”
46 Ele lhes disse:
47 Yọ wata ọno l'eze-ụlo Nchileke ono; ezi iphe mbọku-mbọku. Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu; mẹwaru ndu nweru ẹnya l'ọha ono achọlahaa ẹge ẹphe e-me gbua ya.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ẹphe ta ma ẹge ẹphe e-me iya; l'ẹke onyemonye ọbule dọ-pheru iya mgburumgburu; ngabẹ nchị l'iphe ookfu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.