Lucas 14
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Yo be mbọku ọtu-ume lanụ; Jisọsu ejeshia ori nri l'ụlo onye ishi lanụ, bụ onye ọkpa ndu Fárisii. Ẹphe ebyibe iya ẹnya; l'ege iya ngge.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ya ndono; nwoke ọbu, ẹhu-ekoko eme abya evudo iya l'ifu.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jisọsu abya ekfuru yeru ndu ezije ekemu; mẹ ndu Fárisii; sụ ẹphe: “?Ọ bụ omebyi ekemu mbụ ome onye ẹhu dụ ẹji t'ọ dụ mma mbọku ọtu-ume; tẹ tọ bụdu?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ẹphe te kfu okfu yeru iya. Yọ bya eduta onye ono; mee ya; ẹhu adụ iya mma. Yo metsua bya asụ iya t'ọ lashia. Yọ lashia.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Jisọsu asụ ẹphe: “?Nanụ l'unu ha, onye nwatibe iya kẹ nwoke; m'ọ bụ oke-eswi iya a-dalahụ lẹ wẹlu mbọku ọtu-ume; t'ẹ b'o me ẹgwegwa je agụfuta-kebe iya?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ẹphe ta mahẹ ẹge ẹphe e-yeru iya ọnu l'okfu ono.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yọ bya anmaaru ndu ono, e kukoru kẹ nri ono ẹtu l'ẹphe fọtatsuaru oshi, ndu nweru ẹnya je adụgatsuaru. Yọ sụ ẹphe:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Teke bụ l'e kujeru ngu oku nri ẹswa-nwanyi; be ejejekwa je ebegeru l'oshi, ndu nweru ẹnya: 'amakwaru ama; o nweru onye ka ngu onwe ẹnya, e zikwaruphu nzi nri ẹswa-nwanyi ono.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Onye ono, kuru unu oku nri ẹswa-nwanyi ono a-byakwa bya asụ ngu: ‘T'i gbeshi tẹ nwoke-wa nọdu.’ Nggu egbe teke ono rịgobe iya; je anọ-zita l'oshi, ndu laru alị nọ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Obenu lẹ teke e kuru ngu oku nri; tụgbulekwaphu je anọdu l'oshi ndu laru alị; k'ọphu bụ teke onye kuru unu oku byaru; yọ sụ ngu: ‘Ọ̀nyà-e; gbeshi bya l'ẹke-a, ndu ka onweru ẹnya nọ-wa.’ Ọo ya bụ; a kwabẹ ngu ugvu l'ifu onyemonye ọbule, nggu l'ẹphe nọ l'eri nri ono.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kẹ l'iphe bụ onye ewoli onwiya eli bẹ ee-wozita alị; onye wozitakwanuru onwiya alị bẹ ee-woli eli.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yọ sụkwaphu nwoke ono, kuru iya oku nri ono: “Teke bụ l'iizi nzi nri; m'ọ kwanu l'iizi t'a byaru ngu l'eswe-iphe; be ezijekwa ndu ọ̀nyà ngu phẹ; m'ọ bụ unwunne ngu phẹ; m'ọ bụ ndu abụbu ngu phẹ; m'ọ bụkwanu ndu obutobu ngu phẹ, nweru iphe. Iphe ọbu bụ l'ẹphe e-ziphulata ngu azụ; e shi l'ẹke ono; yọ bụru ụgwo iphe i meru ẹphe; bẹ ẹphe akfụ ngu.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ọ bụchia teke i shijeru nri eswe-iphe; nggu ezijee ndu ụkpa; ndu ibe-ẹhu ẹphe ẹ-te dzudu oke; ndu ngvụru; mẹ ndu ìshì.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ọo ya bụ; ọnu-ọma abụru nke ngu; kẹ l'ẹphe ta akfuchihughedu ngu ụgwo iya. Teke Nchileke a-kfụ ngu ụgwo iya bụ teke ndu doberu ẹka ndoo e-shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Onye lanụ lẹ ndu ẹphe l'iya nọ l'eri nri ono anụa iphe ono, o kfuru ono; sụ iya: “?Iphe ẹhu a-tsọkwanu onye ono, e-ri nri l'ẹke Nchileke bụ eze ono.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jisọsu asụ iya: “L'o nweru nwoke, kwakọbejeru ọkwa eze ẹbyee; bya ezia t'a dụ l'igwe byaru iya l'ajị ono.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Yọ gbaa teke ẹphe a-wata eswe-iphe ono; yo zia nwozi iya t'o je ekushia ndu ono, e ziru nzi t'ẹphe bya ono; l'iphemiphe ọbule b'a kwaziwaru ẹge ọo-dụ.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 E ziebe iya ẹphe; ẹphe atụko l'ẹphe ha; sụ t'a haa ẹphe. Onye kẹ ọdungu sụru iya: ‘Byiko haa ya rụ; l'o nweru alị, ya zụru k'ọphungu, ya eje aphụphu nta-a.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Onye ọphu asụ iya: ‘Byiko; haa ya rụ; lẹ ya zụru oke eswi iri, aajịgbaje ẹbo-ẹbo; gude eje ozi; ya eje tẹ ya je amaru ẹge o shi arụ-tabe ọru.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Onye ọdo asụ iya: ‘Lẹ ya lụru nwanyi ọphungu; ya ta adụdu ike abya.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Onye ozi ono abya eworu iphe ono kọoru nnajiufu iya. Nwoke, nwe ufu ono egude ẹhu-eghughu sụ nwozi ono: ‘Ngwaa; gude ọso lụfu je je etsoru ogborogbo-ụzo mkpụkpu; mẹ woroworo tụko iphe bụ ndu ụkpa; ndu ibe-ẹhu ẹphe te dzudu oke; ndu ìshì; mẹ ndu ngvụru chịta.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 E meebe; nwozi ono eje asụ iya: ‘Nna; iphe ị sụru t'e mee b'e meekwaru; ọbu l'ẹ ta nọ-chishigekwa ẹke, gbaru l'anọdu.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nnajiufu nwozi ono asụ iya: ‘Ngwaa; je etsoru ụzo l'ụzo; mẹ iphe bụ woroworo ẹgu je achịta madzụ tẹ ufu iya ji ejiji.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ẹ to nwedu m'ọ bụ onye lanụ lẹ ndu ono, e zihawaru nzi nri ono, e-de ọnu lẹ nri iya.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Teke ono; a kfụbe ọswa ha igweligwe etso Jisọsu; yọ ghakọbe bya asụ ẹphe:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Onye abyakfuta iya nụ; nna onye ọbu ta dụ onye ọbu ashị; mẹ nne iya; mẹ nyee ya; mẹ ụnwu iya; mẹ unwunne iya unwoke; mẹ unwunne iya ụnwanyi; mbụ je akpaa lẹ ndzụ yẹbedua; kamẹnu onye ono te etsoghekwa iya.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Onye ẹ-te vutadu oshi-osweru ọnwu k'ẹka iya; tsoru iya; te etsokotaghekwa iya.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 ?Nanụ l'unu ha, onye arị kẹ ọku ụlo-eli; t'ẹ b'o vuru ụzo nọ-duodu anọdu; pyaa iphe oo-phu iya; maru: ?ya nwekpoorunu okpoga, e-dzu iya nụ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ọdumeka; tọ bụdu: o -moebe ụlo ono; tọo dụhe ike kpụchia ya. Teke ono; ndu phụru iya nụ awata iya ọja ewena; sụ:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Nwoke ọwaa wataru ọkpu ụlo; tọ dụhe ike kpụ-ghee ya-o!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ọobuje: onye eze -gbeshi jekfushia onye eze ibe iya ọgu-egbe; yo vuru ụzo nọ-duodu anọdu; rịa ya arịri; sụ: ?a maru bụ ụkporo ụnu ndu sọja l'ụnu ise bẹ ya e-gude ejekfu onye gude ụkporo ụnu ndu sọja labụ l'ụnu iri abyakfuta iya ọgu.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ọdumeka; yọ bụru teke onye ọphu nọkwaduru ote-ẹnya bẹ oo-yefu madzụ t'e je edoshia okfu ọbu.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ọo ya bụ; l'unu ha te nwekwa onye tsụru kẹ bụru onye etso iya nụ; m'ọ -bụdu l'onye ọbu swekotaru ẹnya l'iphe o nweru l'ọ ha.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Únú bụ iphe dụ mma. Obenu; únú -nọnyawa; tsọ-buhu únú únú; ?ee-shi ishi agha mee ya t'ọ bụru únú; tsọlahaa únú únú ọdo.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ẹ tọ dụhekpokwanu m'ọo mma k'oye l'alị; m'ọ bụ k'oye l'ikpọzu. Ee-woru iya wụshia awụshi. T'onye nweru ẹnu-nchị; nụkwaa ya.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.