Gênesis 33
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA
1 Jékọpu apalia ẹnya; phụa Ị́so yẹle ụnu madzụ, ọ chị abya. Yọ bya achịta ụnwegirima iya keeru Lii yẹle Rechẹlu; mẹ ụnwanyi ẹbo phụ, bụ ndu ejeru unyomu iya ozi phụ.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Yọ bya achịru ụnwanyi ẹbo ono, bụ ndu ejeru unyomu iya ozi ono yẹle ụnwu ẹphe ye l'ụzo ifu. Yọ bya edobe Lii yẹle ụnwu iya l'azụ ndu ọphu; bya edobe Rechẹlu yẹle Jósẹfu; ẹphe ekpechi azụ.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Yẹbedua evutaru ẹphe ụzo. Yo jekfudelephu nwunne iya ono; bya ebyiaru iya ikpere ugbo ẹsaa.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Ya ndono; Ị́so agbakfube iya; je atụ iya gbirimu; gbakụa ya ẹka l'olu; nmaa ya akpa; bya etsua ya ọnu. Ẹphe ẹbo ajịko wata ẹkwa.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Ịso abya apalia ẹnya; phụa ụnwanyi ono yẹle ụnwegirima ono; bya ajị ya: “?Bụ ndu ole; mbụ ndu ọwaa, nggu l'ẹphe yị-a?”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Ụnwanyi labụ phụ, ejeru unyomu iya ozi phụ yẹle ụnwegirima ẹphe abyaruta; bya efooru iya ifu l'alị.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Lii yẹle ụnwegirima nk'iya abyakwaphu bya efokwaaru iya phụ ifu l'alị. Jósẹfu yẹle Rechẹlu abyakpe azụ bya efokwaaru iya phụ ifu l'alị.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Ịso ajị iya: “Igweligwe elu phuu, yẹle iya dzuru l'ụzo phụ; ?bụ kẹ ngụnu?”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Ị́so asụ iya: “Nwunne mu; mẹ ya gbe nweekwaru iphe nshinu; wotaru iphe ngu nweru.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Jékọpu asụ iya: “Wawakwa! Ọ -bụru lẹ ya bụphu nwunne ngu l'oswiya; natanu iphe-a, ya nụru ngu-a! L'ẹge i shiru nabata iya bẹ ifu ngu dụlekwa iya phụ l'ọ bụ ifu Nchileke.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Byiko; t'ọ nataru iphe ono, ya wotaru iya ono; kẹle Nchileke meekwaru iya eze-iphe-ọma; ya enwekotawa iphemiphe ọbule, mkpa iya dụru iya.” Jékọpu arọnyaa ya; yo kwa nata iya.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Ịso asụ: “Unu t'ayi la! Yẹbedua e-vutaru unu ụzo.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Jékọpu asụ iya: “Onye nwe mu nụ; ị marua l'ụnwegirima-a te shihudua ike ọhuma. Ọdo abụru lẹ ya eme tẹ ya leta atụru-a; mẹ eswi ndu ọwaa, mụshiru ụnwu k'ọphungu-a ẹnya; kẹ l'e -gude ike chịta iya ẹge ono tụgbua; mbụ-a m'ọo ujiku lanụ bẹ ẹphe a-nwụshihukotakwa.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ọo ya bụ; onye nwe mu nụ; vururu yẹbe nwozi ngu ụzo tụgbua. Yẹbedua a-tọkpelephu nwẹhu l'etso elu-a; mẹ ụnwegirima-a gbururu jeye ya abyakfuta ngu lẹ Séyi.”
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Ị́so asụ iya: “Tẹ ya hanụru unwoke ndu nk'iya haaru iya t'ẹphe l'ẹphe yịru.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Tọ dụ iya bụ; Ị́so egbeshi mbọku ono; yọ bụru iya ọla Séyi.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Jékọpu aswịa ya lẹ Súkọtu. Yo rua Súkọtu bya akwata ufu buru l'ẹke ono; bya atụshiaru elu iya mkpu. Ọ bụ iya meru iphe eeku ẹke ono Súkọtu.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Jékọpu eshi lẹ Padanu Áramu; laruta Shékemu l'alị Kénanu; to nwe iphe meru iya nụ. Ị -nọdu l'ọdu ẹke ẹphe nọ; nggu ele mkpụkpu ono ẹnya.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Yo gude ụkporo mkpọla-ọcha ise zụta ụnwu Hamọ alị ẹke o gvuberu ụlo-ẹ́kwà iya. Hamọ ono bụ iya bụ nna Shékemu.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yọ bụru l'ẹke ono b'ọ kpụru ẹnya-ngwẹja; kua ya Elu-Elohe kẹ Ízurẹlu.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.