Atos 25
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 A nọlephu abalị ẹto k'ọphu Fẹ́sutosu lakfutaru ndu ono, ọ bụ nnajiọha ẹphe ono; yo shi lẹ Sizaríya jeshia Jerúsalemu.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 E rua ẹke ono; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ndu Ju abya ekfulahaaru iya iphe ẹphe sụru lẹ Pọlu meru. Ẹphe arọo ya;
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 t'o meeru ẹphe iphe-ọma, bụ iya bụ t'o mee tẹ Pọlu lata azụ lẹ Jerúsalemu. Ẹphe achịkwanu idzu ono t'ẹphe kee l'ụzo; gbua Pọlu.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Obenu lẹ Fẹ́sutosu sụru ẹphe lẹ Pọlu nọkwa lẹ mkpọro lẹ Sizaríya. “Lẹ yẹbedua, bụ Fẹ́sutosu habewaa nwanshị; ya alaphushia azụ l'ẹke ono.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Tẹ ndu ishi unu tsoru iya je Sizaríya; ọ -bụru l'o nweru iphe dụ ẹji, o meru; t'ẹphe bya ekfua ya l'ẹke ono.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Ẹphe lẹ Fẹ́sutosu anọo iphe dzuru abalị ẹsato m'ọ bụ abalị iri l'ẹke ono b'ọ ladẹru Sizaríya. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; yo je anọdu l'ụlo-ikpe; bya asụ t'e dubata Pọlu.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pọlu abatalẹphu; ndu Ju, shi Jerúsalemu abya akpọ-phee ya mgburumgburu; kfushilahaa igweligwe akpamara, ẹphe sụru l'o meshiru. Ọphu tọ dụ ọphu ẹphe dụru ike koshi l'ọ bụ oswi-okfu m'ọo nanụ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Pọlu abya edolahaa tẹ ya dofu onwiya; sụ: “L'ẹ to nwekwa teke ya kfuswejeru ekemu ndu Ju; ọphu ọ dụkwa teke ya kfuswejeru eze-ụlo Nchileke; ọ dụdu bụru Síza.”
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Fẹ́sutosu emelahaa tẹ ya mee iphe dụ ndu Ju mma; bya asụ Pọlu: “?Ọ dụ ngu mma t'i je Jerúsalemu t'e kpee ngu ikpe iphe-a, ẹphe sụru l'i meru-wa l'ifu mu l'ẹke ono?”
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Pọlu asụ iya: “Lẹ ya vudo-wa l'ifu ọgbo ikpe k'eze ndu Rómu, bụkwanu iya bụ ẹke gbaru t'e kpee ya ikpe. Nggụbedua l'onwongu maru l'ẹ to nwedu ẹjo iphe ya meru ndu Ju.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Kẹle ndẹge ya meru ẹjo iphe; metakwanu iphe gbaru kẹ t'e kpee ya nkfugbu; mẹ ya asụ: ?ya atsụhunu egvu anwụhu. Obenu lẹ teke iphe ẹphe sụru lẹ ya meru ta bụdu oswi-okfu; b'ẹ to nwekwa onye ha kẹ tẹ ya kpụru iya nụ ẹphe. Iphe ya kfuru bụ tẹ ikpe iya laa l'ifu Síza.”
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Tọ dụ iya bụ; Fẹ́sutosu yẹle ndu ọgbo ikpe ono efogbatsua ishi; yọ sụ Pọlu: “Lẹ keshinu ị sụru tẹ ikpe ngu laa l'ifu Síza; bụkwa l'ifu Síza ono bẹ ii-je.”
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Yo be ujiku lanụ; onye eze, ẹpha iya bụ Agịrípa; mẹ nwunne iya kẹ nwanyi, ẹpha iya bụ Baníisu abya Sizaríya t'ẹphe kele Fẹ́sutosu.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Ẹphe anọlephu abalị olemole l'ẹke ono; Fẹ́sutosu abya eworu kẹ Pọlu kọoru Agịrípa. Yọ sụ iya: “L'o nweru nwoke, Fílikusu haru iya l'ụlo-mkpọro.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Teke ya jeru Jerúsalemu; bẹ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ọgbo ikpe ẹphe kfulahaaru iya ẹjo iphe ẹphe sụru l'o meshiru. Ẹphe asụ tẹ ya nmaa ya ikpe.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 “Ya asụ ẹphe l'ẹ tọ bụkwa ome-l'alị ndu Rómu t'a kpụru onye bụlephu ibo bẹ eebo iya; nụ; l'ẹ-ba bụ lẹ yẹle ndu ọodaru ẹphe l'iya nọ ifu l'ifu t'o doo ẹnya; mbụ iphe ọbu, a sụru l'o meru ọbu.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Yo be mbọku, ẹphe dzuru l'ẹke-a; ya te jekpohee ọkpo ụkfu. Ya ejeshiwaphu l'ụlo-ikpe ono lẹ nchi-ta-abọhu iya; sụ t'e je edubata nwoke ọbu.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Ndu, ebo iya ibo egbeshi; tọ dụ ẹjo iphe, ya shi arị l'o meru, nweru ọphu ẹphe sụru l'o meru.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Iphe ẹphe kfuleruphu abụru okfu ụzo, ẹphe abajẹru Nchileke ẹja; mẹ kẹ onye ọbu, a sụru l'ẹpha iya bụ Jisọsu, nwụhuwaru nụ; obenu lẹ Pọlu sụru l'ọ nọo ndzụ.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Ya ta ma iphe ya e-me l'okfu, dụ ẹge ono. Ya ajịa Pọlu tẹ ya maru: ?ọ dụ iya mma t'o jee Jerúsalemu t'e kpee ya ikpe iphe ẹphe sụru l'o meru ọbu l'ẹke ono?
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Pọlu ajịka; sụ t'e che iya nche jeye teke eze, bụ Síza e-kpe iya ikpe. Ya ekwe; sụ t'e che iya nche jeye teke ya e-zi iya t'o jekfu eze, bụ Síza ọbu.”
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Agịrípa asụ Fẹ́sutosu: “Ọ dụkwa iya t'a sụ lẹ ya nụru olu nwoke-wa l'onwiya kwaphu.” Fẹ́sutosu asụ iya t'ọ haa; echile bẹ ọo-nụ-a olu iya.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Yo be nchi-ta-abọhu iya; Agịrípa yẹle Baníisu abya akwakpẹlephu onwẹphe ọgbodo ngwa ndu eze. Ẹphe abya abahụ l'ụlo-ikpe ono ẹphe l'eze ndu ishi sọja; mẹ ndu, a maru ẹpha ẹphe lẹ mkpụkpu ono. Fẹ́sutosu abya ezi teke ono t'e je eduta Pọlu dubata.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Fẹ́sutosu awata okfu; sụ: “Ọnyibe, bụ Agịrípa; mẹ unubẹ ndu, nọkota l'ẹke-a; unu lekwa nwoke-wa, iphe bụ ndu Ju mgburumgburu: ndu ọphu nọ l'ẹke-a; mẹ ndu ọphu nọ lẹ Jerúsalemu tụkoru echi ichi iya-a. Ẹphe echi mkpu sụ t'ẹ b'ọ nọduhe ndzụ.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Obenu l'ẹ to nwedu iphe ya phụru, o meru, bụkwanu iphe dụ kẹ t'e gude kpee ya nkfugbu. Keshinu o gude ọnu iya sụ tẹ ikpe iya la l'ifu eze, bụ Síza; bẹ ya sụkwaru lẹ ya e-zi t'e dulaaru iya Síza ọbu.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Obenu lẹ ya ta madụ iphe bụ iphe, ya e-deru eze, bụ Síza l'ẹkwo l'ọo iphe o meru ndọ-ọ. Ọ kwa iphe kparu iphe ya dufutaru iya unu ndono; dufutaru ngu iya nggụbedua gẹdegede; Eze Agịrípa; k'ọphu ọo-bụkwanuru: e -leebe ẹnya l'ikpe-a; ya amakwanụru iphe ya e-de.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 L'ọ dụkwa yẹbedua l'ọ bụ umere onye eswe; mbụ mẹ ya -sụ t'e duru onye mkpọro je; lẹ ya ẹ-be koshi iphe a sụru l'ọo iphe o meru.”
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.