2 Reis 23
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Josáya abya ezi t'e je ekuaru iya ndu bụ ọgurenya ndu Júda; mẹ ndu kẹ Jerúsalemu.
1 O rei Josias ordenou que todos os líderes de Judá e de Jerusalém se reunissem com ele,
2 Eze yẹle unwoke ndu Júda ono; mẹ ndu Jerúsalemu; ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu nkfuchiru Nchileke; mẹ ndu Júda l'ẹphe ha: ndu ukfu lẹ ndu nta eje edzua l'eze-ụlo Nchileke. Yo woru ẹkwo ọgba-ndzụ ono, a phụru l'eze-ụlo Nchileke ono gụru ye ẹphe lẹ nchị.
2 e eles foram todos juntos até o Templo, acompanhados pelos sacerdotes, pelos profetas e por todo o resto do povo, tanto os mais importantes como os mais humildes. Então o rei leu diante deles todo o Livro da Aliança que havia sido achado no Templo.
3 Eze abya evudo lẹ mgboro itso eze-ụlo ono; gbakwazi ndzụ ono l'ifu Ojejoje: lẹ ya a-nọdu etso Ojejoje; gude obu iya l'ọ ha; mẹ ndzụ iya l'ọ ha eme ekemu iya; mẹ iphe, ọ sụru t'e meje; mẹ iphe, ọ tọru ọkpa iya; shi ẹge ono l'eme iphe, ẹkwo ọgba-ndzụ ono kfuru. Ndu ono l'ẹphe ha ekweta l'ọgba-ndzụ ono.
3 Ele ficou perto da coluna real, em pé, e fez com Deus, o Senhor , uma aliança pela qual eles lhe obedeceriam e guardariam as suas leis e mandamentos com todo o coração e com toda a alma. E também cumpririam tudo o que a aliança mandava fazer, como estava escrito no livro. E todo o povo prometeu cumprir a aliança.
4 Ya ndono; eze abya ezi Hilikaya, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja ọphu etsota iya nụ; mẹ ndu eche ọnu eze-ụlo Nchileke nche t'ẹphe je achịshikota ivu, eegudeje abaru Bálụ ẹja; mẹ kẹ Ashera; mẹ kẹ mkpọ-kpodo l'eze-ụlo ono. Eze eje akpọo ivu ono ọku l'ẹgu Kídirọnu l'azụ Jerúsalemu; kpota ntụ iya ghaa lẹ Bẹ́telu.
4 Então Josias ordenou a Hilquias, o Grande Sacerdote , aos sacerdotes-ajudantes e aos guardas que estavam de serviço na entrada do Templo que tirassem para fora do Templo todos os objetos usados na adoração do deus Baal , da deusa Aserá e das estrelas. O rei queimou todos esses objetos fora da cidade, perto do vale do Cedrom, e mandou que levassem as cinzas para Betel.
5 Yọ chịshikota ndu ono, ndu eze ndu Júda yeru t'ẹphe kpọje ínsẹnsu ọku l'ẹke ono, aagwajẹ iphe, nọgbaa lẹ Júda ono; mẹ ọphu nọ-pheru Jerúsalemu mgburumgburu; mbụ ndu ono, akpọje ínsẹnsu ọku nụ Bálụ; mẹ ẹnyanwu; mẹ ọnwa; mẹ iphe bụ mkpọ-kpodo, nọnu ono.
5 Retirou do serviço os sacerdotes pagãos que os reis de Judá haviam nomeado para oferecer sacrifícios sobre os altares dedicados aos ídolos, nas cidades de Judá e nos lugares de perto de Jerusalém. Também retirou todos os sacerdotes que ofereciam sacrifícios ao deus Baal, ao sol, à lua, aos planetas e às estrelas.
6 Ọ fọfuru agwa Ashera l'eze-ụlo Nchileke; je akpọo ya ọku lẹ nggele Kídirọnu l'azụ Jerúsalemu; gwee ya; yọ bụru ntụ. Yo kpota ntụ iya ono je awụshia l'ikiri-kpọo.
6 Ele retirou do Templo o poste da deusa Aserá e o levou para fora da cidade, para o vale do Cedrom. Ali ele o queimou e fez virar cinza, que espalhou no cemitério público.
7 O nwutsuhiru ụlo unwoke, agba ọkpara l'iku eze-ụlo Nchileke butsua; nwutsuhia ụlo ụnwanyi, anọduje akpa uwe, eewebeje Ashera.
7 Ele destruiu os quartos do Templo onde ficavam os prostitutos . Era nesse lugar que as mulheres teciam as roupas usadas na adoração da deusa Aserá.
8 Yọ bya achịta iphe, bụ ndu achịjeru Nchileke ẹja lẹ mkpụkpu, nọgbaa l'alị Júda; bya emerushia ẹke aagwajẹ iphe; mbụ ẹke ono, ndu ono shi akpọje ínsẹnsu ọku; tsube lẹ Géba jeye lẹ Besheba. Yo mebyishia ẹke aagwajẹ iphe l'ọnu-ụzo Jóshuwa, bụ gọvano; l'ẹka-ibyita edukfu mkpụkpu ono.
8 O rei Josias levou para Jerusalém os sacerdotes que estavam nas cidades de Judá e, por todo o país, desde Geba até Berseba, ele profanou os altares onde esses sacerdotes haviam oferecido sacrifícios . O rei também derrubou os altares dedicados aos demônios do deserto. Esses altares ficavam perto do portão construído por Josué, o governador da cidade. O portão ficava à esquerda de quem entrava na cidade pelo portão principal.
9 Ndu ono, egwojeru agwa ẹja ono te shikwa etsoje egwo ẹja l'ẹnya-ngwẹja kẹ Ojejoje lẹ Jerúsalemu; obenu l'ẹphe shi etsoje ụnwunna ẹphe l'ata buredi, ẹ-te ekodu ekoko.
9 Esses sacerdotes estavam proibidos de oferecer sacrifícios no Templo de Deus, o Senhor , mas podiam comer os pães sem fermento junto com os outros sacerdotes.
10 Josáya tụruru Tofẹtu, bụ ẹke aagwajẹ iphe lẹ nsụda ụnwu Hínọmu; k'ọphu bụ l'ẹ to nwedu onye ewotajekwadu nwatibe iya kẹ nwoke; m'ọ bụ kẹ nwanyi gwoo ẹja nụ Mólẹ̀ku.
10 O rei Josias também profanou Tofete, o lugar pagão de adoração que ficava no vale do Hinom, para que ninguém queimasse o seu filho ou filha como sacrifício ao deus Moloque .
11 Iphe, bụ ịnya, ndu eze ndu Júda nụru ẹnyanwu, gvutsuaru l'ọnu eze-ụlo Nchileke; b'ọ chịshiru; bya amụru ọku ye l'iphe, bụ ụgbo-ịnya, e shi dobekwaruphu ẹnyanwu; ọku ekekota iya. Ẹke ẹphe shi nọdu bụ l'echi ẹke ono, nọ lẹ mgboro ụlo ono, nwozi ono, aza Nétanu-Melẹku bu.
11 Ele também retirou os cavalos que os reis de Judá haviam dedicado à adoração do sol e queimou os carros usados nessa adoração. Esses carros ficavam guardados no pátio do Templo, perto do portão e perto do quarto de Natã-Meleque, um alto funcionário.
12 O nwutsushiru ẹnya-ngwẹja ono, ndu eze ndu Júda kpụru l'ụlo-eli Éhazu; nwutsushia ẹnya-ngwẹja ono, Manásẹ kpụru l'echi ogbodufu labụ ono, nọ l'eze-ụlo Nchileke. Ọ chịfuru iya l'ẹke ono; je akụa ya pyaapyaa; chịta je enwuru ye lẹ nggele Kídirọnu.
12 O rei Josias derrubou os altares que os reis de Judá haviam construído no terraço do palácio, sobre a sala do rei Acaz, e também destruiu os altares construídos pelo rei Manassés nos dois pátios do Templo. Ele os fez em pedaços e jogou no vale do Cedrom.
13 Eze atụrukota ẹke ono, aagwajẹ iphe l'ụzo ẹnyanwu-ahata Jerúsalemu; l'ẹka-ụtara Ugvu Ụru-alị; mbụ ẹke ono, Sólomọnu kpụtaru Ashịtoretu, bụ ẹjo agwa ndu Sayịdonu; kpụtaru Kemọshu, bụ ẹjo agwa ndu Móabu; kpụtaru Mólẹ̀ku, bụ ẹjo agwa ndu Amọnu.
13 Josias profanou também os altares que o rei Salomão havia construído a leste de Jerusalém, ao sul do monte das Oliveiras , para a adoração de Astarote , a nojenta deusa dos sidônios, para a adoração de Quemos, o nojento deus dos moabitas, e para a adoração de Moloque, o nojento deus dos amonitas.
14 Josáya kụ-kwoshikotaru ntẹkpe, nọ l'ẹke ono; gbutsua Ashera; woru ọkpu ndu nwụhuru anwụhu kụbe l'ẹke ono.
14 O rei Josias fez em pedaços as colunas do deus Baal, derrubou os postes da deusa Aserá e cobriu de ossos de gente o lugar onde eles haviam estado.
15 O chikporu ẹnya-ngwẹja Bẹ́telu l'ẹke ono, Jeróbuwamu Nébatu kpọberu; gude iya mee tẹ ndu Ízurẹlu ye ẹka l'iphe, dụ ẹji ono. Ọ tụru ọku l'ẹnya-ngwajẹ ono; tụkwaaphu ọku l'agwa Ashera; bya egwee ya; yọ bụru ntụ.
15 Josias também derrubou o lugar de adoração que ficava em Betel e que havia sido construído pelo rei Jeroboão, filho de Nebate, que tinha feito o povo de Israel pecar. Josias derrubou o altar, quebrou as suas pedras em pedaços e as esmigalhou até virarem pó. Ele também queimou o poste da deusa Aserá.
16 Ya ndono; Josáya abya achịkaa ẹnya phụa ili, nọgbaa l'ugvu ono. Yo zi; e je avọshiaru iya ọkpu, nọ l'ili ono; yọ kpọo ya ọku l'eli ẹnya-ngwẹja ono; merua ya. Yo shi ẹge ono vụa; mbụ iphe ono, Ojejoje shi l'ọnu onye nkfuchiru iya kfua ono.
16 Então Josias olhou em redor e viu algumas sepulturas ali no morro; mandou que tirassem delas os ossos e os queimou sobre o altar. Dessa maneira ele profanou o altar, fazendo aquilo que o profeta tinha dito que ia acontecer, isso há muito tempo, quando o rei Jeroboão estava perto do altar, durante uma festa. O rei Josias olhou em redor e viu a sepultura do profeta que havia feito aquela profecia .
17 Josáya abya ajị: “?Bụ ngụnu bẹ ya ele ẹnya, a kpụru ẹgaphu?”
17 Então perguntou: — Que sepultura é esta? O povo de Betel respondeu: — É a sepultura do profeta que veio de Judá e
18 Yọ sụ ẹphe: “Unu hakwaa ya; t'ẹ b'ọ dụkwa onye e-me ẹka l'ọkpu iya.” Ẹphe aparu ọkpu ono haa; hakwaaphu k'onye nkfuchiru Nchileke phụ shi Samériya phụ.
18 — Deixem a sepultura como está! — ordenou Josias. — Não mexam nos ossos dele. E assim os ossos daquele profeta ficaram junto com os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 Ọ bụ ẹge ono, Josáya mebyishiru ẹke ono, aagwajẹ iphe, nọkota lẹ Bẹ́telu ono bụkwaphu ẹge o mebyishiru iphe, bụ ẹke aagwajẹ iphe lẹ Samériya, bụ ọphu ụphodu ndu eze ndu Ízurẹlu kpụshiru; shi ẹge ono kpatsua Ojejoje ẹhu-eghughu.
19 Em todas as cidades de Israel, Josias derrubou todos os lugares pagãos de adoração que haviam sido construídos pelos reis de Israel e que haviam provocado a ira do Senhor . Com todos esses altares ele fez aquilo que havia feito em Betel.
20 Ọ tụko iphe bụ ndu agwajẹ iphe l'ẹke ono, aagwajẹ iphe ono gbugee l'eli ẹnya-ngwẹja ono; bya etsua ọkpu ndiphe ọku l'eli ẹnya-ngwẹja ono. Yo metsua; laphushia azụ lẹ Jerúsalemu.
20 E também matou todos os sacerdotes pagãos sobre os altares onde eles haviam oferecido sacrifícios e queimou ossos de gente em todos os altares. Depois voltou para Jerusalém.
21 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Josáya abya asụ ndu Júda l'ẹphe ha: “T'ẹphe gbaaru Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe Ajị Esweta ẹge ono, e deru iya lẹ Ekwo Ọgba-Ndzụ ono.”
21 O rei Josias ordenou que todo o povo comemorasse a Festa da Páscoa em honra do Senhor , o Deus deles, conforme estava escrito no Livro da Aliança .
22 Ẹ tọ nwedu Ajị Esweta ọphu a gbajẹwaru ẹge a gbaru ono. Ẹ ta gbabụa ya ẹge ono l'oge ndu ikpe. T'a gba iya ẹge ono l'oge ndu eze kẹ Ízurẹlu; m'ọ bụ l'oge ndu eze kẹ Júda.
22 Desde a época em que os juízes governavam o país, nunca havia sido feita uma Festa da Páscoa como essa, por nenhum dos reis de Israel ou de Judá.
23 Ọlobu l'afa, kwe Josáya afa iri l'ẹsato, yọ wataru abụru eze b'a gbaru Ojejoje Ajị Esweta ono lẹ Jerúsalemu.
23 Foi no ano dezoito do reinado de Josias que essa Páscoa foi festejada em Jerusalém, em honra de Deus, o Senhor .
24 Iphe ọdo, Josáya meru bụ l'ọ chịshikotaru ndu aphụ àphụ̀; mẹ ndu njibya; chịko iphe bụ agwa; mẹ ẹjo akpamara, nọkota lẹ Jerúsalemu; mẹ l'alị ndu Júda l'ọ ha wofukota. Iphemiphe ọbule ono b'o mekotaru tẹ ya gude medzua iphe, e deru l'ẹkwo ekemu ono, Hilikaya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja phụru l'eze-ụlo Nchileke ono.
24 A fim de cumprir as leis escritas no livro que Hilquias, o Grande Sacerdote , havia achado no Templo, o rei Josias retirou de Jerusalém e do resto de Judá todos os médiuns e adivinhos e todos os deuses do lar, os ídolos e todos os outros objetos de adoração pagã.
25 Ẹ tọ nwedu eze ọdo, dụ l'ọbu Josáya lẹ ndu vu iya ụzo chịa; mẹ ndu ọphu, etso iya l'azụ, bụ onye gudeje obu iya l'ọ ha; mẹ ndzụ iya l'ọ ha; mẹ ike iya l'ọ ha ziberu Ojejoje; ẹge ono ọ nọ l'ẹkwo ekemu Mósisu.
25 Não houve antes nenhum rei como ele, que servisse a Deus, o Senhor , com todo o seu coração, mente e força, obedecendo a toda a Lei de Moisés; e depois nunca houve outro rei igual a ele.
26 Obenu l'oke ẹhu-eghughu Ojejoje, ata kfukfukfu, ọ dabẹru ndu Júda ono bẹ ta ejizitaduru ejizita. Yọ bụru iphe, kparu iya nụ bụ iphemiphe ọbule ono, Manásẹ meeberu gude kpatsua ya ẹhu-eghughu.
26 Mas a ira terrível do Senhor havia sido provocada contra Judá por causa das coisas que o rei Manassés havia feito e essa ira ainda não havia passado.
27 Obenu lẹ ya meru iphe, Ojejoje kfuru; sụ: “Mu e-wofufua ndu Júda l'ẹke, mu nọ ẹge ono, mu wofuru ndu Ízurẹlu; mu ajịka Jerúsalemu, bụ mkpụkpu ono, mu fọtaru; mẹ eze-ụlo ono, mu sụru l'ọ bụ ẹke ẹpha mu a-nọdu ere ire ono.”
27 O Senhor disse: — Eu farei com Judá o mesmo que fiz com Israel: expulsarei da minha presença o povo de Judá e rejeitarei Jerusalém, a cidade que escolhi, e o Templo, o lugar onde eu disse que seria adorado.
28 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Josáya shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
28 Todas as outras coisas que o rei Josias fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
29 Obenu l'oge kẹ Josáya bẹ Fero Neko, bụ iya bụ eze ndu Íjiputu chị ndu sọja iya jeshia Ẹnyimu Yufurétusu tẹ ya yetaru eze ndu Asiriya ẹka l'ọgu. Eze, bụ Josáya achịta ndu sọja nk'iya jekfushia ya ọgu. Fero-neko aphụ l'iya phụ; woru iya gbua lẹ Megido.
29 Durante o reinado de Josias, Faraó Neco, rei do Egito, levou o seu exército até o rio Eufrates para ajudar o rei da Assíria. O rei Josias saiu para lutar contra o rei Neco, em Megido, e foi morto em batalha.
30 Ndu ozi iya shi lẹ Megido gude ụgbo-ịnya palata odzu iya lẹ Jerúsalemu; bya elia ya l'ili nk'iya. Ndu Júda ewofuta nwatibe Josáya kẹ nwoke, aza Jehowahazu; tee ya manụ l'ishi t'ọ bụru eze nọ-chia ẹnya nna iya.
30 Os seus oficiais puseram o corpo dele num carro de guerra e o levaram de volta para Jerusalém, onde foi sepultado no seu túmulo. O povo de Judá escolheu Joacaz, filho de Josias, e o
31 Iphe Jehowahazu gbaru bụ ụkporo afa l'afa ẹto teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ọnwa ẹto lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Hamutalu; nwatibe Jeremáya kẹ Libina.
31 Joacaz tinha vinte e três anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou três meses em Jerusalém. A mãe dele se chamava Hamutal e era filha de Jeremias, da cidade de Libna.
32 Jehowahazu bẹ meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje ẹge nna iya oche ẹphe meru.
32 Seguindo o exemplo dos seus antepassados, Joacaz fez coisas erradas, que não agradam a Deus, o Senhor .
33 Fero Neko tuchiru iya lẹ mkpọro lẹ mkpụkpu Ribúla l'alị Hámatu; k'ọphu bụ l'ẹ tọ nọduhedu lẹ Jerúsalemu achị. Fero-neko bya atụ-buaru ndu Júda t'ẹphe kfụa ụkporo ẹkpa mkpọla-ọcha ugbo ise; mẹ ẹkpa mkpọla-ododo.
33 O seu reinado acabou quando o rei Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, e obrigou o povo de Judá a entregar três mil e quatrocentos quilos de prata e trinta e quatro quilos de ouro.
34 Fero Neko eworu Ẹliyakimu Josáya mee eze l'ọzori nna iya, bụ Josáya. Yọ gbanwee ẹpha Ẹliyakimu; yọ zalahaa Jehoyakimu. Ya ndono; yo dufu Jehowahazu je edobe lẹ Íjiputu; yọ nọdu l'ẹke ono nwụhu.
34 Faraó Neco pôs Eliaquim, filho de Josias, como rei de Judá, no lugar de Josias, o seu pai, e mudou o nome dele para Jeoaquim. Joacaz foi levado pelo rei Neco para o Egito e morreu ali.
35 Jehoyakimu kfụa Fero Neko mkpọla-ọcha; mẹ mkpọla-ododo ono, ọ tụ-buru ndu Júda. O keru ụtu nụtsua ndu Júda l'ẹge ike beru onyemonye; shi ẹge ono gbata mkpọla-ọcha; mẹ mkpọla-ododo ono.
35 O rei Jeoaquim cobrou do povo um imposto de acordo com as posses deles, a fim de juntar a prata e o ouro necessários para pagar o que o rei do Egito havia exigido.
36 Iphe Jehoyakimu gbaru bụ ụkporo afa l'afa ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa afa iri lẹ nanụ lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Zébida; nwatibe Pedaya kẹ Ruma.
36 Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou onze anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Zebida e era filha de Pedaías, da cidade de Ruma.
37 Jehoyakimu meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje ẹge nna iya oche ẹphe meru.
37 Seguindo o exemplo dos seus antepassados, Jeoaquim fez coisas erradas, que não agradam a Deus, o Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.