2 Reis 18

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 L'afa, kwe Hosáya Ela afa ẹto, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu bẹ Hezekáya Éhazu wataru ọchi ndu Júda.
1 No terceiro ano do reinado de Oseias, filho de Elá, rei de Israel, Ezequias, filho de Acaz, rei de Judá, começou a reinar.
2 Iphe ọ gbaru bụ ụkporo afa l'afa ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa tete lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Abí; nwatibe Zekaráya.
2 Tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e nove anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Abi e era filha de Zacarias.
3 Hezekáya bẹ meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje ẹge ono, ochechoroche iya; mbụ Dévidi meru ono.
3 Ezequias fez o que era reto aos olhos do Senhor , segundo tudo o que Davi, seu pai, havia feito.
4 O wofuru ẹke aagwajẹ iphe; kụpyashia mkpuma, ẹphe doberu nsọ; bya egbutsushia itso Ashera. O tsupyashikwaruphu agwọ phụ, Mósisu gudeje ope mee phụ; kẹle jeye l'oge teke ono bẹ ndu Ízurẹlu shi akpọjekwadu ínsẹnsu ọku anụ iya. Iphe e shi ekuje agwọ ono bụ Nehushutanu.
4 Removeu os lugares altos, quebrou as colunas e derrubou o poste da deusa Aserá. Também fez em pedaços a serpente de bronze que Moisés havia feito. Os filhos de Israel chamavam essa serpente de Neustã e até aquele dia lhe queimavam incenso.
5 Hezekáya bẹ dakoberu Ojejoje, bụ Nchileke kẹ Ízurẹlu. Ẹ tọ nwedu onye eze ọdo, dụkwadu l'ọ bụ yẹbedua l'iphe, bụ ndu eze ndu Júda l'ẹphe ha; mbụ je akpaa lẹ ndu ọphu vu iya ụzo chịa; mẹ ndu ọphu tsotaru iya nụ.
5 Ezequias confiou no Senhor , Deus de Israel, de maneira que não houve ninguém como ele entre todos os reis de Judá, nem antes nem depois dele.
6 Kẹ l'ọ haru onwiya ẹka l'ẹke Ojejoje nọ. E to tsonyabua Ojejoje tsobuhu iya. O dobekotaru ekemu ono, Ojejoje tụru nụ Mósisu ono.
6 Porque se apegou ao Senhor , não deixou de segui-lo e guardou os mandamentos que o Senhor ordenou a Moisés.
7 Ojejoje eswiru iya ọkpobe eswiru; k'ọphu bụ l'iphemiphe ọbule, o yeru ẹka l'abụjeru iya ụpete. O kwefuru eze ndu Asiriya íkè; ọphu 'o jebuduaru iya ozi.
7 Assim, o Senhor estava com ele, e ele teve êxito em todos os seus empreendimentos. Rebelou-se contra o rei da Assíria e não o serviu.
8 Ọ lụ-gburu ndu Filisutayịnu; shita lẹ mkpụkpu, ha nwanshị je akpaa lẹ mkpụkpu ẹphe, a kpụru; yo shihu ike; mbụ je akpaa lẹ Gáza yẹle mkpụkpu, gbapheru iya mgburumgburu.
8 Derrotou os filisteus até Gaza e o seu território, desde a torre dos vigias até a cidade fortificada.
9 L'afa, kwe Hezekáya afa ẹno, k'ọphu ọ dụberu bụru eze ndu Júda, bụ iya bụ afa, kwe Hosáya Ela afa ẹsaa, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu bẹ Shalumanesa, bụ eze ndu Asiriya jeru ọgu lẹ Samériya je eyechia ya.
9 No quarto ano do reinado de Ezequias, que era o sétimo ano do reinado de Oseias, filho de Elá, rei de Israel, Salmaneser, rei da Assíria, atacou a cidade de Samaria e a cercou.
10 A nọlephu afa ẹto; ndu Asiriya anaa mkpụkpu ono. Ọ bụ l'afa, kwe Hezekáya afa ishingu b'a nataru Samériya; bụ iya bụ afa, kwe Hosáya afa tete, ọ wataru ọbu eze ndu Ízurẹlu.
10 Ao fim de três anos, a cidade foi conquistada. Sim, no ano sexto do reinado de Ezequias, que era o nono ano do reinado de Oseias, rei de Israel, Samaria foi conquistada.
11 Eze ndu Asiriya achịta ndu Ízurẹlu lashia Asiriya; je edobe ẹphe lẹ Hala; mẹ l'ụzo Ẹnyimu Habọ lẹ Gozanu; mẹ lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu, nọ lẹ Mídiya.
11 O rei da Assíria levou os israelitas para a Assíria e os fez habitar em Hala, junto a Habor, rio de Gozã, e nas cidades dos medos.
12 Mkpata iya abụru lẹ ndu Ízurẹlu jịkaru ome iphe, Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe sụru t'ẹphe mee; dakaa ndzụ, ẹphe lẹ Nchileke gbaru. Iphe, bụ iphe Mósisu, bụ nwozi Ojejoje kfukotaru ẹphe; bẹ ẹphe ta angadu nchị; ẹphe te me iya.
12 Isso aconteceu porque não obedeceram à voz do Senhor , seu Deus, mas quebraram a sua aliança, a saber, tudo o que Moisés, servo do Senhor , havia ordenado; não o ouviram, nem o fizeram.
13 Yo rua l'afa, kwe eze, bụ Hezekáya afa iri l'ẹno k'ọphu ọ wataru achịchi; Senákeribu, bụ eze ndu Asiriya abyaru ndu Júda ọgu; bya atụko mkpụkpu ẹphe l'ọ ha; ndu ọphu a kpụru; yo shihutsua ike lụta.
13 No décimo quarto ano do reinado de Ezequias, Senaqueribe, rei da Assíria, atacou todas as cidades fortificadas de Judá e as conquistou.
14 Ya ndono; Hezekáya, bụ eze ndu Júda abya ezia ozi t'e je ezia eze ndu Asiriya l'ẹke ọ nọ lẹ Lakíshi; sụ iya: “Lẹ ya chọwaru iya okfu. T'o selala ẹka azụ. L'iphe, bụ iphe ọ sụkpooru tẹ ya kfụa; bẹ ya a-kfụ iya-a.” Eze ndu Asiriya asụ Hezekáya, bụ eze ndu Júda t'ọ kfụa ya ụkporo ẹkpa mkpọla-ọcha iri l'ise l'ẹkpa mkpọla-ododo ụkporo l'iri.
14 Então Ezequias, rei de Judá, enviou mensageiros ao rei da Assíria, que estava em Laquis, dizendo: — Eu errei. Pare de me atacar, e cumprirei tudo o que você me impuser. Então o rei da Assíria impôs a Ezequias, rei de Judá, um tributo de dez toneladas de prata e uma tonelada de ouro.
15 Ya ndono; Hezekáya achịtakota iphe, bụ mkpọla-ọcha, nọkota l'eze-ụlo Nchileke; mẹ l'ụlo ẹku ufu-eze vuta je anụ eze ndu Asiriya ono.
15 Ezequias deu toda a prata que havia na Casa do Senhor e nos tesouros do palácio real.
16 Hezekáya kweshikwaruphu mkpọla-ododo, o kweru l'ibo; mẹ ọphu o kweru l'ọkpa ibo eze-ụlo Nchileke; woru nụ eze ndu Asiriya ono.
16 Foi quando Ezequias arrancou o ouro que havia nas portas do templo do Senhor e nas ombreiras, o ouro com que ele, o rei de Judá, as havia revestido, e o deu ao rei da Assíria.
17 Ya ndono; eze ndu Asiriya abya eshi lẹ Lakíshi zifu igweligwe ndu sọja; bya eyeru ẹphe ndu ishi sọja ẹto; t'ẹphe jeru eze, bụ Hezekáya ọgu lẹ Jerúsalemu. Ẹphe erua Jerúsalemu; bya evudo l'iku mgbọdzu okpuru ụzo eli, nọ l'ụzo, eeshije eje ẹke aasa uwe.
17 Mas o rei da Assíria, que estava em Laquis, enviou Tartã, Rabe-Saris e Rabsaqué, com um grande exército, ao rei Ezequias, em Jerusalém. Eles vieram a Jerusalém e, quando chegaram, pararam na extremidade do aqueduto do tanque superior, junto ao caminho do campo do Lavandeiro.
18 Ẹphe ezia t'e je ekuaru ẹphe eze. Yọ bụru Ẹliyakimu Hilikaya, bụ onye ishi l'ufu-eze; mẹ Shebuna, bụ o-de-ẹkwo; mẹ Jowa Ásafu, bụ onye akwakọbeje iphe bẹ lụfutaru nụ; byakfuta ẹphe.
18 Mandaram chamar o rei, e quem saiu ao encontro deles foram Eliaquim, filho de Hilquias, o responsável pelo palácio, Sebna, o escrivão, e Joá, filho de Asafe, o cronista.
19 Onye ishi ndu sọja ono abya asụ ẹphe: “Unu je ekfuru Hezekáya; sụ iya: Ọwaa iphe, Ọnyibe, bụ eze ndu Asiriya kfuru ndọ-ọ. Ọ sụru: ?Bụ kẹ ngụnu b'i gude adzụga ẹge ono?
19 Rabsaqué disse: — Digam a Ezequias: Assim diz o grande rei, o rei da Assíria: “Que confiança é essa que você tem?
20 Ịisuje l'ị maru ẹregede k'ọgu; mẹ ike, e gude alụ ọgu. Obenu l'ọ bụkota mkpọkoro okfu bẹ iikfu. ?Bụ onye b'i dakoberu gude l'ekwefuru yẹbe eze ndu Asiriya íkè?
20 Bem posso dizer que o seu conselho e o seu poder para a guerra são meras palavras. Em quem você está confiando agora, para que se rebele contra mim?
21 Nta-a b'i jeru je adakobe ndu Íjiputu; mbụ Íjiputu ono, bụ mkpọ-asẹnyimu, bụ: onye dakoberu iya nụ; yo yejashia ya ẹka; meka iya iphe. Ọ kwa ẹge ono bẹ Fero, bụ eze ndu Íjiputu emeje iphe bụ ndu dakoberu iya nụ.
21 Você confia nesse bordão de caniço esmagado que é o Egito. Se alguém se apoiar no caniço, ele vai espetar e furar a mão. Assim é Faraó, rei do Egito, para todos os que nele confiam.
22 Ị sụkwanu iya l'ọ bụ Ojejoje, bụ Nchileke unu bẹ unu dakoberu; ?tọ bụduna Ojejoje ọphu bẹ Hezekáya wofuru ẹke aagwajẹ iya; mebyishia ẹnya-ngwẹja iya; bya asụ ndu Júda mẹ ndu Jerúsalemu: ‘T'ẹphe byajẹ ọchi ẹja l'ẹnya-ngwẹja-a, nọ lẹ Jerúsalemu-a.’
22 Mas, se vocês me dizem: ‘Confiamos no Senhor , nosso Deus’, eu pergunto: não é esse aquele cujos lugares altos e altares Ezequias removeu, dizendo a Judá e a Jerusalém que deveriam adorar somente diante do altar em Jerusalém?
23 “Byakwaphu nta-a tẹ nggu lẹ nnajiufu iya, bụ eze ndu Asiriya chịa idzu. Ya a-kpụru ụnu ịnya ise kpẹe ngu; m'ọ bụru l'ịi-dụ ike ye ndu a-nọdu agba iya nụ.
23 Agora, pois, comprometa-se com meu senhor, o rei da Assíria, e eu lhe darei dois mil cavalos, se você puder achar cavaleiros para montá-los.
24 Ọ -bụru ndu Íjiputu b'i dakoberu t'ẹphe nụ unu ụgbo-ịnya; mẹ ndu agba iya nụ; ?nanụ ẹge ị rịru l'ịi-dụ ike gbabẹru; m'o -ruhuru; ọ bụru onye ishi ndu sọja ọphu ẹnya iya katsụa alala; lẹ ndu ishi sọja nnajiufu iya.
24 Como você poderia repelir um oficial do meu senhor, o rei, mesmo que seja um dos menores, e confiar no Egito para obter carros de guerra e cavaleiros?
25 Ọdo bụ: ?i tubesu lẹ ya gba ẹka byaru ngu ọgu-a, ya byaru bya emebyishia ya-wa. Ọ kwa Ojejoje gẹdegede bẹ ziru iya tẹ ya je je emebyishia alị-wa.”
25 Será que você pensa que é sem o consentimento do Senhor Deus que eu vim contra este lugar, para o destruir? Foi o próprio Senhor quem ordenou que eu atacasse esta terra e a destruísse.”
26 Tọ dụ iya bụ; Ẹliyakimu Hilikaya yẹle Shebuna; mẹ Jowa asụ onye ishi ndu sọja ono: “Byiko; gude Áramu kfuru yeru ẹphebe ndu ozi ngu; l'ẹphe anụ iya-a. Be egudekwa okfu Híburu kfuru yeru ẹphe; kẹle ndu nọ l'eli ụpho-mkpuma phụ a-nọdukwa anụ iya.”
26 Então Eliaquim, filho de Hilquias, Sebna e Joá disseram a Rabsaqué: — Por favor, fale com estes seus servos em aramaico, porque nós o entendemos. Não fale em hebraico, aos ouvidos do povo que está sobre a muralha.
27 Onye ishi ndu sọja ono asụ ẹphe: “?Unu arị l'ọ bụ unubẹdua; unu lẹ nnajiufu unu nwẹnkinyi; bẹ nnajiufu iya ziru iya ozi-wa; tẹ ya bya ezia? Ọ kwa unu lẹ ndu phụ, nọ l'eli ụpho-mkpuma phụ; mbụ ndu ono, unu l'ẹphe e-mekochaa ria nshị unu l'ọnu; bya angụa mamịni, unu nyịru; bẹ ya ekfuru.”
27 Mas Rabsaqué lhes respondeu: — Você pensa que o meu senhor me enviou para dizer estas palavras apenas a você e ao seu rei? Ele me enviou para falar também aos homens que estão sentados sobre a muralha e que, junto com vocês, terão de comer o seu próprio excremento e beber a sua própria urina!
28 Onye ishi ndu sọja ono akfụ-lihu vudo evudo; gude okfu Híburu rashia ya ike; sụ: “Unu nụkwaa iphe, o kfuru; mbụ Ọnyibe, bụ eze ndu Asiriya!
28 Então Rabsaqué se pôs em pé e gritou em hebraico: — Escutem as palavras do grande rei, o rei da Assíria.
29 Eze sụru: ‘Unu be ekwekwa tẹ Hezekáya duphua unu ụzo. Ẹ tọo dzọ-ghekwa unu!
29 Assim diz o rei: “Não deixem que Ezequias os engane, pois ele não poderá livrá-los da minha mão.
30 Unu be ekwekwa tẹ Hezekáya deta unu t'unu dakobe Ojejoje; l'ẹke ookfuru unu lẹ Ojejoje a-dzọta-a unu; lẹ mkpụkpu-a ta alakwa l'ẹka eze ndu Asiriya.’
30 Não deixem que Ezequias os leve a confiar no Senhor , dizendo: ‘O Senhor certamente nos livrará, e esta cidade não será entregue nas mãos do rei da Assíria.’
31 “Unu ba angakwaru Hezekáya nchị; kẹ l'eze ndu Asiriya sụkwaru: ‘T'unu wụfuta wụ-kfuta iya t'unu l'iya doshia; k'ọphu onyenọnu l'unu ha e-ri iphe, shi lẹ vayịnu iya; ria akpụru, shi lẹ figu iya; ngụa mini, o kutaru lẹ wẹlu iya;
31 Não deem ouvidos a Ezequias. Porque assim diz o rei da Assíria: ‘Façam as pazes comigo e se entreguem. Então cada um comerá da sua própria videira e da sua própria figueira, e beberá a água da sua própria cisterna,
32 jeye teke ya a-bya akpụa unu; lashia alị, dụ l'ọ bụ nk'unu ono; mbụ alị, witu nọ; mẹe ọphungu anọdu iya. Alị, nri nọ; mgbo vayịnu anọdu iya. Oshi olivu nọ iya; bya abụru alị manụ-ẹngu. Unu hata ndzụ; unu ba ahatakwa anwụhu.’
32 até que eu venha e os leve para uma terra como a de vocês, terra de cereal e de vinho, terra de pão e de vinhas, terra de oliveiras e de mel, para que vocês vivam e não morram.’ Não deem ouvidos a Ezequias, porque ele está enganando vocês, ao dizer: ‘O Senhor nos livrará.’
33 ?O nwejeru iphe bụ mbakeshi ono ọphu agwa alị ẹphe dzọtajewaru l'ẹka eze ndu Asiriya?
33 Será que os deuses das nações puderam livrar, cada um a sua terra, das mãos do rei da Assíria?
34 ?Bụ awe bẹ agwa ndu Hámatu yẹle kẹ ndu Apadu nọ? Agwa ndu Sefavemu; kẹ ndu Hena; mẹ kẹ ndu Iva; ?ọ nọ l'awe? ?Ẹphe dụru-a ike dzọfuta ndu Samériya l'ẹka yẹbe eze ndu Asiriya?
34 Onde estão os deuses de Hamate e de Arpade? Onde estão os deuses de Sefarvaim, Hena e Iva? Será que eles livraram Samaria das minhas mãos?
35 ?Bụ ole l'iphe bụ agwa iphe bụ mbakeshi ono bẹ dụru ike dzọta ndu alị iya l'ẹka yẹbe eze ndu Asiriya? ?Bụchia Ojejoje e-gbe dụ ike dzọo ndu Jerúsalemu l'ẹka iya?”
35 De todos os deuses destes países, quais foram os que livraram a sua terra das minhas mãos? Então como o Senhor poderá livrar Jerusalém das minhas mãos?”
36 Ndu Júda ono, ookfu eyeru ono adaa ashị; to nwe ẹphe onye kfuru okfu; kẹ l'eze, bụ Hezekáya tụru ekemu; sụ: “T'ẹ b'o dụkwa onye e-yeru iya ọnu.”
36 O povo ficou calado e não lhe respondeu palavra, porque assim lhe havia ordenado o rei: “Não lhe respondam.”
37 Tọ dụ iya bụ; Ẹliyakimu Hilikaya, bụ onye ishi l'ufu-eze; mẹ Shebuna, bụ o-de-ẹkwo; mẹ Jowa Ásafu, bụ onye nkwakọbe atụgbua jekfu Hezekáya. Ẹphe erua; je alajashịa uwe ẹphe; kọoru iya iphe, onye ishi ndu sọja ono kfuru.
37 Então Eliaquim, filho de Hilquias, o responsável pelo palácio, e Sebna, o escrivão, e Joá, filho de Asafe, o cronista, voltaram para junto do rei Ezequias, com as suas roupas rasgadas, e lhe contaram o que Rabsaqué tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.