2 Reis 15

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 L'afa, kwe Jeróbuwamu ụkporo afa l'afa ẹsaa, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu bẹ Azaríya Amazáya wataru ọchi ndu Júda.
1 No vigésimo sétimo ano de Jeroboão, rei de Israel, Azarias, filho de Amasias, rei de Judá, tornou-se rei.
2 Iphe ọ gbaru bụ afa iri l'ishingu teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa labụ l'afa iri l'ẹbo lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Jekolaya; onye Jerúsalemu.
2 Tinha dezesseis anos quando começou a reinar, e reinou durante cinqüenta e dois anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Jequelia, e era natural de Jerusalém.
3 Azaríya bẹ meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje ẹge nna iya; mbụ Amazáya meru.
3 Fez o que era bom aos olhos do Senhor, seguindo fielmente as pisadas de seu pai Amasias.
4 Obenu l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe; ndu Júda l'ejeje ọgba ẹja l'ẹke ono; l'akpọ ínsẹnsu ọku.
4 Todavia, os lugares altos não desapareceram. O povo continuava sacrificando e oferecendo perfumes nos mesmos.
5 Ojejoje abya alọru ẹhu-labụ tụ eze ono; yọ taa ya jeye teke ọ nwụhuru. Ẹhu-labụ ono emee; yo shi buru iche. Jótamu, bụ nwatibe iya abụru ishi l'ufu-eze; mekochaa wata ọchi ndu alị ono l'ọzori iya.
5 O Senhor feriu de lepra o rei, e ele ficou leproso até o dia de sua morte, vivendo numa casa afastada. Joatão, filho do rei, administrava o palácio e governava a terra.
6 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Azaríya shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
6 O resto da história de Azarias, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
7 Ya ndono; Azaríya anwụhu lakfushia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi. Jótamu, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
7 Azarias adormeceu com seus pais e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho, Joatão, sucedeu-lhe no trono.
8 L'afa, kwe Azaríya ụkporo afa l'afa iri l'ẹsato, ọ wataru ọbu eze ndu Júda bẹ Zekaráya Jeróbuwamu wataru ọbu eze ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ chịru bụ ọnwa ishingu lẹ Samériya.
8 No trigésimo oitavo ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Zacarias, filho de Jeroboão, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reinado durou seis meses.
9 Zekaráya bẹ meru iphe, dụ ẹji l'ẹnya Ojejoje l'ọ bụ nna iya phẹ. Ẹ tọ habụa ome ẹjo iphe ono, Jeróbuwamu Nébatu meru ono; mbụ iphe ono, o meru ndu Ízurẹlu; ẹphe emee ono.
9 Fez o mal aos olhos do Senhor, como tinham feito seus pais, e não se apartou dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
10 Tọ dụ iya bụ; Shalumu Jábẹshi agbaaru Zekaráya ẹjo idzu; nọdu l'ifu ndu Ízurẹlu gbua ya; bya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
10 Selum, filho de Jabes, conspirou contra ele e assassinou-o à vista do povo, sucedendo-lhe no trono.
11 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Zekaráya shi achị b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
11 O resto da história de Zacarias acha-se consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
12 Tọ dụ iya bụ; iphe ono, Ojejoje kfuru Jéhu ono avụa; mbụ iphe ono, o kfuru iya; sụ: “L'ọ bụ ụnwu iya phẹ a-nọdu anọ l'aba-eze ndu Ízurẹlu chịa jeye l'ọgbo k'ẹno.”
12 Assim se cumpria o que o Senhor dissera a Jeú: Teus descendentes ocuparão o trono de Israel durante quatro gerações. E realmente assim sucedeu.
13 Shalumu Jábẹshi wataru achịchi l'afa, kwe Uzáya ụkporo afa l'afa iri lẹ tete, ọ wataru ọchi ndu Júda. Iphe, ọ chịru bụ ọnwa lanụ lẹ Samériya.
13 No trigésimo nono ano do reinado de Ozias, rei de Judá, Selum, filho de Jabes, tornou-se rei em Samaria. Seu reinado durou um mês.
14 Menahẹmu Gadi eshi lẹ Tíza jeshia Samériya. Yọ nọdu lẹ Samériya l'ẹke ono tso Shalumu Jábẹshi ọgu; gbua ya; bụru eze nọ-chia ẹnya iya.
14 Manaém, filho de Gadi, subiu de Tersa, foi à Samaria, e assassinou Selum, filho de Jabes, sucedendo-lhe no trono.
15 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Shalumu chịru; mẹ ẹjo idzu, ọ gbaru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
15 O resto da história de Selum e a conspiração que tramou, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
16 Teke ono bẹ Menahẹmu shi lẹ Tíza tso ndu Tifuza ọgu; woru ẹphe lụa; mbụ lụa lụa ndu bunyabe ẹphe; bufushia iphe, bụ ụnwanyi, dụ ime ẹpho; kẹ l'ẹphe jịkaru iya.
16 Manaém, que subira de Tersa, devastou Tapsa e seu território, e matou todos os seus habitantes, porque não lhe tinham franqueado as portas; arrasou a cidade e rasgou pelo meio o ventre de todas as mulheres grávidas.
17 L'afa, kwe Azaríya ụkporo afa l'afa iri lẹ tete, ọ wataru ọchi ndu Júda; bẹ Menahẹmu Gadi wataru ọchi ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ chịru bụ afa iri lẹ Samériya.
17 No trigésimo nono ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Manaém, filho de Gadi, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reino durou dez anos.
18 Menahẹmu bẹ meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje. L'oge ọchichi iya l'ọ ha b'ẹ to wofubua ẹka l'iphe, dụ ẹji ono, Jeróbuwamu Nébatu meru ono; mbụ ono, o meru; ndu Ízurẹlu emee ono.
18 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se afastou de nenhum dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
19 Eze ndu Asiriya; mbụ Pulu achịru ndu sọja bya ọgu ọ-lụru-ọlaa lẹ Ízurẹlu. Menahẹmu anụ iya ụkporo ụnu ẹkpa mkpọla-ọcha labụ l'ụkporo ẹkpa iri; t'o yetaru iya ẹka; tẹ ẹka shia ya ike l'ọchichi.
19 Ful, rei da Assíria, veio então contra Israel. Manaém deu-lhe mil talentos de prata para que o ajudasse a consolidar seu poder.
20 Yọ bụru lẹ Ízurẹlu bẹ Menahẹmu shi nafụta okpoga ono. Yọ bụru ndu nweru iphe l'alị ono b'o naru ụkporo mkpọla-ọcha labụ lẹ mkpọla-ọcha iri iri l'onye l'onye; nụ eze ndu Asiriya. Eze ndu Asiriya ono atụgbua laphushia azụ; tọ nọduhe l'alị ono.
20 Manaém requereu essa contribuição para o rei da Assíria de todos os grandes proprietários de Israel, à razão de cinqüenta siclos de prata por pessoa. Então o rei da Assíria retirou-se sem demora da terra.
21 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Menahẹmu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
21 O resto da história de Manaém, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
22 Menahẹmu anwụhu lakfushia nna iya phẹ. Nwatibe iya; mbụ Pekahaya abụru eze; nọ-chia ẹnya iya.
22 Manaém adormeceu com seus pais, e seu filho, Pecaia, sucedeu-lhe no trono.
23 L'afa, kwe Azaríya ụkporo afa labụ l'afa iri, ọ wataru ọchi ndu Júda bẹ Pekahaya Menahẹmu wataru ọchi ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ chịru bụ afa labụ lẹ Samériya.
23 No qüinquagésimo ano do reinado de Azarias, rei de Judá, Pecaia, filho de Manaém, tornou-se rei de Israel em Samaria. Seu reinado durou dois anos.
24 Pekahaya bẹ meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje. Ẹ tọ habụa ome ẹjo iphe ono, Jeróbuwamu Nébatu meru ono; mbụ iphe ono, o meru ndu Ízurẹlu; ẹphe emee ono.
24 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se apartou dos pecados de Joroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
25 Onye ishi ndu sọja Pekahaya, aza Peka Remaliya agbaaru iya ẹjo idzu; gbata ụkporo madzụ labụ l'ụmadzu iri lẹ Gíledu; ẹphe etsoru iya je etso Pekahaya ọgu l'ẹke a kpụru; yo shihu ike l'ufu-eze lẹ Samériya. Ẹphe egbua ya; gbukwaaphu Agọbu; mẹ Ariye yeru iya. Yọ bụru iya bụ lẹ Peka egbua Pekahaya; bya abụru eze; nọ-chia ẹnya iya.
25 Pecá, filho de Romelia, um de seus oficiais, conspirou contra ele e assassinou-o em Samaria na torre do palácio real, juntamente com Argob e Arié, tendo com ele cinqüenta galaaditas. Matou-o e ficou reinando em seu lugar.
26 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Pekahaya shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
26 O resto da história de Pecaia, seus atos e grandes feitos, tudo se acha, consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
27 L'afa, kwe Azaríya ụkporo afa labụ l'afa iri l'ẹbo, ọ wataru ọchi ndu Júda bẹ Peka Remaliya wataru ọchi ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ chịru bụ ụkporo afa lẹ Samériya.
27 No qüinquagésimo segundo ano do reinado de Azaria, rei de Judá, Pecá, filho de Romelia, tornou-se rei de Israel em Samaria.
28 Peka meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje. Ẹ tọ habụa ome ẹjo iphe ono, Jeróbuwamu Nébatu meru; mbụ ono, o meru ndu Ízurẹlu; ẹphe emee ono.
28 Fez o mal aos olhos do Senhor, e não se apartou dos pecados de Jeroboão, filho de Nabat, que fizera pecar Israel.
29 Teke Peka bụ eze ndu Ízurẹlu bẹ Tigulatu-Pilesa, bụ eze ndu Asiriya nataru mkpụkpu Ịjọnu; nata Ébẹlu-Bẹ́tu-Maaka; nata Janowa; nata Kedeshi; nata Házọ. Ọ natakwarụphu alị Gíledu; mẹ alị Gálili, bụ iya bụ alị ndu Náfutali l'ọ ha; kpụa ndu ẹke ono lẹ ndzụ lashia Asiriya.
29 No tempo de Pecá, rei de Israel, Teglat-Falasar, rei da Assíria, veio e apoderou-se de Ajon, tomando também Abel-Bet-Macaa, Janoé, Cedes, Asor, Galaad, Galiléia e toda a terra de Neftali, e deportou todos os seus habitantes para a Assíria.
30 Yo be l'afa, kwe Jótamu Uzáya ụkporo afa, ọ wataru ọbu eze ndu Júda; Hosáya Ela agbaaru Peka Remaliya ẹjo idzu; woru iya gbua; bụru eze nọ-chia ẹnya iya.
30 Oséias, filho de Ela, conspirou contra Pecá, filho de Romelia, e assassinou-o, sucedendo-lhe no trono, no vigésimo ano do reinado de Joatão, filho de Ozias.
31 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Peka shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
31 O resto da história de Pecá, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
32 L'afa, kwe Peka Remaliya afa labụ, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu bẹ Jótamu Uzáya wataru ọchi ndu Júda.
32 No segundo ano do reinado de Pecá, filho de Romelia, rei de Israel, Joatão, filho de Ozias, rei de Judá, tornou-se rei.
33 Iphe ọ gbaru bụ ụkporo afa l'afa ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa afa iri l'ishingu lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Jerusha; nwatibe Zadọku.
33 Tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar, e reinou dezesseis anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Jerusa, filha de Sadoc.
34 Jótamu bẹ meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje ẹge ono nna iya; mbụ Uzáya meru ono.
34 Ele fez o que era bom aos olhos do Senhor e seguiu em tudo as pisadas de seu pai Ozias.
35 Obenu l'ẹ to wofudu ẹke aagwajẹ iphe. Ndu ono l'agba ẹja; l'akpọ ínsẹnsu ọku l'ẹke ono. Jótamu bụ iya kpụkwaru ọnu -ụzo imeli l'eze-ụlo Nchileke.
35 Todavia, não desapareceram os lugares altos. O povo continuava sacrificando e queimando incenso ali. Joatão edificou a porta superior do templo do Senhor.
36 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jótamu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
36 O resto da história de Joatão, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
37 Yọ bụru teke ono bẹ Ojejoje wataru ozi Rezinu, bụ eze ndu Áramu; mẹ Peka Remaliya t'ẹphe jeje otso ndu Júda ọgu.
37 Foi nesse tempo que o Senhor começou a excitar contra Judá o rei da Síria, Rasin, e Pecá, filho de Romelia.
38 Jótamu anwụhu; lakfushia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi, bụ ochechoroche iya. Nwatibe iya; mbụ Éhazu abya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
38 Joatão adormeceu com seus pais e foi sepultado com eles na cidade de Davi, seu pai. Seu filho Acaz sucedeu-lhe no trono.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.