2 Reis 14
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 L'afa, kwe Jehowashi Jehowahazu afa labụ, ọ wataru ọchi ndu Ízurẹlu bẹ Amazáya Jowashi wataru ọchi ndu Júda.
1 Amazias, filho de Joás, começou a reinar em Judá no segundo ano do reinado de Jeoás, filho de Jeoacaz, rei de Israel.
2 Iphe ọ gbaru bụ ụkporo afa l'afa ise teke ọ wataru achịchi. Yọ chịa ụkporo afa l'afa tete lẹ Jerúsalemu. Ẹpha nne iya bụ Jehowadinu; onye Jerúsalemu.
2 Amazias tinha 25 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por 29 anos. Sua mãe se chamava Jeoadã e era de Jerusalém.
3 Amazáya bẹ meru iphe, vudo nhamụnha l'ẹnya Ojejoje. Ọ bụ l'ẹ to merudu iya l'ọ bụ ochechoroche iya, bụ Dévidi. O tsoleruphu ụbeka nna iya, bụ Jowashi.
3 Amazias fez o que era certo aos olhos do S enhor , mas não como seu antepassado Davi. Seguiu o exemplo de seu pai, Joás.
4 Obenu l'ẹ to woshidu ẹke ono, aagwajẹ iphe ono. Ndu Júda eshi anọduje l'ẹke ono egwo ẹja; l'akpọ ínsẹnsu ọku.
4 Amazias não destruiu os santuários idólatras, e o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso nesses lugares.
5 Ẹka eshihulephu Amazáya ike l'ọchichi; yo gbushia ndu ozi iya ono, bụ ẹphe gburu nna iya teke ọ bụ eze ono.
5 Quando Amazias se firmou no poder, executou os oficiais que haviam assassinado seu pai.
6 Ọ bụ l'ẹ to gbudu ụnwegirima ndu mgbugbu-madzụ ono; kẹ l'o tsoru iphe ono, e deru l'ẹkwo ekemu Mósisu l'ẹke ono, Ojejoje tụru ekemu; sụ: “Ndu mụru nwa b'ẹ te egbudu l'ụgwo iphe, ụnwu ẹphe metaru; ọphu 'e gbukwanu ụnwegirima l'ụgwo iphe, ndu, mụru ẹphe metaru; onyenọnu bẹ a-la l'iphe, o metaru.”
6 Contudo, não matou os filhos dos assassinos, em obediência ao mandamento do S enhor registrado por Moisés no Livro da Lei: “Os pais não serão executados por causa do pecado dos filhos, nem os filhos por causa do pecado dos pais. Aqueles que merecem morrer deverão ser executados por causa de seus próprios crimes”.
7 Ọ bụ Amazáya bẹ gburu ndu Édọmu ụnu madzụ ugbo ụkporo l'ise lẹ Nsụda Alị Únú; bya alụta mkpụkpu Sela l'ọgu; woru iya gụa Jọkutelu. Yọ bụru ẹpha ono bẹ ọoza jeye ntanụ-a.
7 Amazias também matou dez mil edomitas no vale do Sal. Conquistou a cidade de Selá e mudou seu nome para Jocteel, como se chama até hoje.
8 Tọ dụ iya bụ; Amazáya abya ezia ozi t'e je ezia eze ndu Ízurẹlu; mbụ Jehowashi Jehowahazu Jéhu: “T'ọ bya t'ayi kpọgba iya.”
8 Certo dia, ele enviou mensageiros a Jeoás, filho de Jeoacaz, filho de Jeú, rei de Israel, com este desafio: “Venha enfrentar-me numa batalha!”.
9 Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu eziphu Amazáya, bụ eze Júda ozi azụ; sụ iya: “Oshi uke, nọ l'alị ugvu Lébanọnu ziru oshi sida ugvu Lébanọnu; sụ iya: ‘Tẹ nwatibe iya byanụ bya alụa ada iya.’ Ya ndono; anụ-ẹgu-ẹgbudu alị ugvu Lébanọnu eswedelephu; dzọo uke ono pyaapyaa.
9 Mas Jeoás, rei de Israel, respondeu a Amazias, rei de Judá, com a seguinte história: “Nos montes do Líbano, o espinheiro enviou esta mensagem ao poderoso cedro: ‘Dê sua filha em casamento a meu filho’. No entanto, um animal selvagem do Líbano veio, pisoteou o espinheiro e o esmagou.
10 I mekputawaru ndu Édọmu; gbe gudewa iya rụ l'eku onwongu. Ọphu t'ẹpho ji ngu l'ọphu i meru; nggu ejibe onwongu ejibe. ?Bụ ngụnu meru iphe ịichoru onwongu okfu; nggu lẹ ndu Júda ishi-ephuhu?”
10 “De fato, você derrotou Edom e está orgulhoso disso. Mas contente-se com sua vitória e fique em casa! Por que trazer desgraça sobre você e o povo de Judá?”.
11 Ọ bụ lẹ Amazáya ta angaduru iya nchị. Tọ dụ iya bụ; Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu achịta ndu sọja iya jeshia yẹle Amazáya eje akpọgba iya lẹ Bẹ́tu-Shẹmeshi Júda.
11 Amazias, porém, se recusou a ouvir. Então Jeoás, rei de Israel, mobilizou seu exército contra Amazias, rei de Judá. Os dois exércitos se enfrentaram em Bete-Semes, em Judá.
12 Ndu Ízurẹlu alụ-gbua ndu Júda; onyenọnu eye ọkpa l'ọso; gbalashịa; lashia l'ufu ẹphe iche iche.
12 O exército de Judá foi derrotado pelo exército de Israel, e os soldados fugiram para casa.
13 Jehowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu akpụa Amazáya Jowashi Ehezáya, bụ eze ndu Júda lẹ ndzụ lẹ Bẹ́tu-Shẹmeshi. Yo jeshia Jerúsalemu je enwutsushia ụpho-mkpuma Jerúsalemu; shita lẹ Ọnu-Ụzo ndu Ífuremu je erua lẹ Ọnu-Ụzo Agụga; nwutsushia ẹke ogologo iya ruru ụnu ntụ-ọkpa.
13 Jeoás, rei de Israel, capturou Amazias, filho de Joás, filho de Acazias, rei de Judá, em Bete-Semes. Em seguida, marchou para Jerusalém, onde destruiu 180 metros do muro da cidade, desde a porta de Efraim até a porta da Esquina.
14 Ọ chịtakotaru mkpọla-ododo; mẹ mkpọla-ọcha; mẹwaru ivu, nọkota l'eze-ụlo Nchileke; mẹ ọphu nọ l'ẹke eedobeje ẹku l'ụlo-eze. O nweru ndu ọphu e guderu l'ọgu, ọ chịru laa Samériya; t'a bya agbata ẹphe agbata.
14 Levou embora todo o ouro, toda a prata e todos os utensílios do templo do S enhor . Também levou os tesouros do palácio real e fez reféns; depois, voltou para Samaria.
15 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jehowashi shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru; yeru ike, ọ kparu; mẹ ẹge yẹle Amazáya, bụ eze ndu Júda gude lụa ọgu; b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
15 Os demais acontecimentos do reinado de Jeoás e tudo que ele fez, incluindo a extensão de seu poder e sua guerra contra Amazias, rei de Judá, estão registrados no Livro da História dos Reis de Israel .
16 Tọ dụ iya bụ; Jehowashi anwụhu lakfushia nna iya phẹ; e lia ya l'ẹke eelije ndu eze lẹ Samériya. Nwatibe iya; mbụ Jeróbuwamu abya abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
16 Quando Jeoás morreu e se reuniu a seus antepassados, foi sepultado em Samaria, com os reis de Israel. Seu filho Jeroboão II foi seu sucessor.
17 Amazáya Jowashi, bụ eze ndu Ízurẹlu bẹ nọru afa iri l'ise lẹ Jehowashi Jehowahazu, bụ eze ndu Ízurẹlu nwụhutsuaru.
17 Amazias, filho de Joás, rei de Judá, viveu ainda mais quinze anos depois da morte de Jeoás, filho de Jeoacaz, rei de Israel.
18 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Amazáya shi achị b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Júda.
18 Os demais acontecimentos do reinado de Amazias estão registrados no Livro da História dos Reis de Judá .
19 Lẹ Jerúsalemu b'a nọ chịaru Amazáya ẹjo idzu. Yọ gbalaa lashia Lakíshi. Ẹphe eye ndu jekfuru iya nụ lẹ Lakíshi l'ẹke ono; je eworu iya gbua.
19 Houve uma conspiração contra Amazias em Jerusalém, e ele fugiu para Laquis. Seus inimigos, porém, mandaram assassinos atrás dele e o mataram ali.
20 Ẹphe egude ịnya palata iya bya elia lẹ Jerúsalemu l'ẹke e liru nna iya phẹ lẹ Mkpụkpu Dévidi.
20 Seu corpo foi trazido de volta para Jerusalém num cavalo, e ele foi sepultado com seus antepassados na Cidade de Davi.
21 Ndu Júda l'ẹphe ha ewota Azaríya, bụ onye nọwaru afa iri l'ishingu mee ya eze l'ọzori nna iya, bụ Amazáya.
21 Todo o povo de Judá proclamou rei seu filho Uzias, de 16 anos, como sucessor de seu pai, Amazias.
22 Ọ bụ Azaríya bẹ kpụkwa-ziru mkpụkpu Élatu; woru iya nụ-phu ndu Júda azụ lẹ Amazáya nwụhutsuaru lakfushia nna iya phẹ.
22 Depois que seu pai morreu e se reuniu a seus antepassados, Uzias reconstruiu a cidade de Elate e a recuperou para Judá.
23 L'afa, kwe Amazáya Jowashi afa iri l'ise, ọ wataru ọchi ndu Júda bẹ Jeróbuwamu Jehowashi wataru ọchi ndu Ízurẹlu. Iphe, ọ chịru bụ ụkporo afa labụ l'afa lanụ lẹ Samériya.
23 Jeroboão II, filho de Jeoás, começou a reinar em Israel no décimo quinto ano do reinado de Amazias, filho de Joás, rei de Judá. Reinou em Samaria por 41 anos.
24 O meru ẹjo iphe l'ẹnya Ojejoje. Ẹ tọ hadu ome ẹjo iphe ono, Jeróbuwamu Nébatu meru tẹ ndu Ízurẹlu mee ono.
24 Fez o que era mau aos olhos do S enhor . Não se afastou dos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, havia levado Israel a cometer.
25 Ọo ya b'e shi l'ẹka; a nataphukota ókè-alị ndu Ízurẹlu azụ; shita lẹ Lebo-Hámatu jeye lẹ Eze Ẹnyimu Araba. O shi ẹge ono vụa; mbụ iphe ono, Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu shi l'ọnu nwozi iya, bụ Jona Amitayi kfua; mbụ onye nkfuchiru Nchileke ono, shi Gatu Hefa ono.
25 Jeroboão II recuperou os territórios de Israel entre Lebo-Hamate e o mar Morto, conforme o S enhor , o Deus de Israel, havia anunciado por meio de Jonas, filho de Amitai, profeta de Gate-Héfer.
26 Ojejoje bẹ phụwaru ẹge iphe-ẹhuka, ndu Ízurẹlu hatabe nshinu; tsube lẹ ndu ọphu bụ ohu je akpaa lẹ ndu ọphu bụ amadụ: to nwe onye a-gbaru ẹphe mkpu.
26 O S enhor viu como era grande o sofrimento em Israel, tanto para escravos como para livres, e não havia ninguém em Israel que pudesse socorrê-los.
27 Ọ bụ lẹ keshinu Ojejoje te kfudu lẹ ya e-me t'ẹpha ndu Ízurẹlu chịhu lẹ mgboko-a b'o shi l'ẹka Jeróbuwamu Jehowashi dzọfuta ẹphe.
27 E, porque o S enhor não tinha dito que apagaria completamente o nome de Israel, usou Jeroboão II, filho de Jeoás, para socorrê-los.
28 Iphe ọdo, meeberu nụ teke Jeróbuwamu shi achị; mẹ iphemiphe ọbule, yẹbedua meru: ike, ọ kparu; ọgu, ọ lụtsuaru; yeru ẹge o shi nataphu Damásukọsu; mẹ Hámatu azụ l'ẹka ndu Júda; woru nụ ndu Ízurẹlu b'e dekotaru l'ẹkwo, e deshiru iphe meru nụ l'oge ndu eze Ízurẹlu.
28 Os demais acontecimentos do reinado de Jeroboão II, tudo que ele fez, a extensão de seu poder, as guerras que travou e como ele recuperou para Israel as cidades de Damasco e de Hamate, que haviam pertencido a Judá, estão registrados no Livro da História dos Reis de Israel .
29 Tọ dụ iya bụ; Jeróbuwamu anwụhu lakfushia nna iya phẹ, bụ iya bụ ndu eze ndu Ízurẹlu. Zekaráya, bụ nwatibe iya kẹ nwoke abụru eze nọ-chia ẹnya iya.
29 Quando Jeroboão II morreu e se reuniu a seus antepassados, foi sepultado em Samaria, com os reis de Israel. Seu filho Zacarias foi seu sucessor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.