2 Coríntios 1
IPILI NUTESAMENE (IPI) vs VC
1 Namba Polo. Goteto namba Jisasa Kataisana aposolo akali atola nembo tea-kola, namba balana aposolo akali ateyo. Amene Timoti nalipato Gotena sosa Kotini tano okona ateya okopi, Gotena wandakali Akaya potopinjia okona ateyai tupapi, yakama pitakana pepa oko peyo epe leyapa.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Nanimana Ayiane Gote-la, Akali Andane Jisasa Kataisa-la, okonelapo-mane yakama ondowa moyoto, yakamana yamapane mo tambo laya yakale lo pote leyapa.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 — ausente —
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 — ausente —
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 — ausente —
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 — ausente —
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 — ausente —
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 — ausente —
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 — ausente —
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 — ausente —
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 — ausente —
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Tene okonena, nanimana Akali Andane Jisasa lapone epola-angi, nanimato yakama laiyu lolo-peyama pua teke, yakamatopi nanima laiyu lolopeyai. Wamba nanimato wuane lema-kola, yakamato pii okone enene ya lo aŋa mee teke andeai. Matili yakamato pii okone enene ya lo wayumane wete andalapale nemboto teyo.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Wuane nembo toto, ole lapoai nambato yakama moyoyale, yakama wamba ini andolo epokale nembo tewa.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Yakama andalu, matili namba Masetonia potopinjia okona pulu, dee lapone yakama andolo-peke lokale nembo tewa. Nambato yakama andolo-peke lolowa-angi, namba Jutiya disitiki okona pola lo yakamato namba moyalapale nembo tewa.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Nambato yakama wamba ini andolo epokale nembo tewa tekeko, matili nambato wuane napewa. Tene okonena, yakamato namba mini lapo paluto, wuane pea ya lo nembo teyaipe. Nambana asia lapo yakale lo, nambato yuu okona wandakali tupana mana wato minuto, wamba ini epokale laa, na-epokale laa, peane ya lo nembo teyaipe. Jia. Nambato wuane napewa.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 — ausente —
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 — ausente —
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 — ausente —
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 — ausente —
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 — ausente —
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 — ausente —
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 — ausente —
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.