Gênesis 43

Anutu Täŋo Man (IOU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Täŋpäkaŋ nakta jop irit uwä Kenan komeken pen wakiinik itkuk.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Ude irirän Isip komeken nanik ketem yäpmäŋ äbuŋo uwä naŋpä paorirän Jekoptä ŋode yäwetkuk; In ninta ketem suwakta äneŋi kaŋ kut yäk.
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ude yäŋirän Judatä nani iwetkuk; Nan, nadätan? Isip täŋo intäjukun äma unitä man kehäromi ŋode niwetkuk; In mäden nanikjinkät bok nämo äbäwä näk nämo api tabäwet yäk. Injingän äbäŋkaŋ iŋamnaken nämoinik api ahäneŋ yäŋ ude niwetkuk.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Unita nan, gäkä Benjamin bok kukta niniŋ kireweno uwä täga päŋku ketem api suwane yäk.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Upäŋkaŋ iyap tawiwä nämo api kune, äma unitä ŋode yäŋkuko unita; Injingän nämoinik ämneŋ yäk. Notjinpakkät bok nämo äbäwä nämo api nadäŋ tamet yäŋ niwetkuk.
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Judatä ude yäwänä nani Jekoptä yäwetkuk; In Benjamin täŋo manbiŋam äma u imata iwetkuŋ? Ude täŋkuŋo uwä komi namikaŋ yäk.
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Yäwänä nanakiyetä iwetkuŋ; Äma unitä yäŋyabäk mäyap ŋode niwetkuk; Nanjin kumbuk ba itak? Ba notjinpak mäden nanik kubä itak? Yäŋyabäk ude niwerirän itkamäŋ ude manbiŋam iwetkumäŋ. Ude iweritna kowata ude api niwerek yäŋ nämo nadäŋkaŋ iwet moreŋkumäŋ.
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Ude yäŋpäŋ Judatä nani iwetkuk; Benjamin näka naniŋ kirewipäŋ akumaŋ kuna yäk. Ude täŋpeno uyaku gäk ba nintäŋo webe nanak kudup nakta nämo api kumne.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Täŋkaŋ ŋode yäŋkehärom täyat; Näkŋa Benjaminta watäni api iret. Täŋ äneŋi nämo imagut yäpmäŋ äbawä unitäŋo momi näka biŋam irirän kome terak it yäpmäŋ kuŋira api tärewek yäk.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Eruk kuna! Kadäni käroŋi jop itkamäŋ. Yäŋ-nadäwätäk nämo täŋkumäŋ yäwänäku Isip kome kuŋkaŋ äbäk kadäni yarä uku tänam yäk.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Yäŋirän nanitä yäwetkuk; Yäyan ude tänaŋi täŋpäwä in kuna yäŋpäŋ imaka gäripi nikek kome ŋo nanik upäŋ yäkjinken daiŋpäŋ yäpmäŋ kaŋ kut yäk. Päya mujipi näŋpani, päya umumi käbäŋi nikek ba kähäräp umeni näŋpani, imaka udewani ätu ironjinta yäpmäŋ päŋku äma unita kaŋ imut!
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Täŋpäŋ moneŋ taŋi yäpmäŋkaŋ kut yäk, moneŋ kodaki bok bian ketem yäk meniken daiŋkaŋ tamiŋkuŋo u bok. Täŋguŋ taŋpäŋ tamiŋkuŋ käwep yäk.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Ude täŋkaŋ Benjamin imaguräkaŋ äma ukenä kut! yäk.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Intä kuŋirä Anutu Kehäromi mähemitä täŋkentäŋ tamiŋirän notjinpak Simeon ba Benjamin ŋo bok tepmaŋpänkaŋ kaŋ äbut. Täŋ nanaknaye paot namikta biŋam täŋpäwä ini kaŋ paot namut!
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ude yäwänkaŋ eruk nanakiyetä iron täŋo tuŋum, moneŋ kodaki ba biani bok yäpmäŋkaŋ Benjamin imaguräkaŋ Isip komeken kumaŋ päŋku Josep ahäŋ imiŋkuŋ.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ude täŋirä Joseptä Benjamin kaŋpäŋ yori watä äma iwetkuk; Äma äbäkaŋ u yäŋ-yäkŋat yäpmäŋ päŋku yotna gänaŋ yepmaŋ yäk. Ude täŋkaŋ tom kubä utpäŋ ijiwut. Ijiwäpäŋ kepma äma ukät ketem bok nänayäŋ yäk.
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ude iweränkaŋ yäŋkuko udegän iwatpäŋ Joseptä yotken yämagut päŋku yämaken yepmaŋkuk.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Joseptä ini yotken yämagut yäpmäŋ kuŋirän noriyetä bumta umuntaŋpäŋ yäŋkuŋ; Wära! Intäjukun äbumäŋo ugän yäkninken moneŋ äneŋi daiŋ nimiŋkuŋo unita käwep ŋo nipmaŋkaŋ yäk. Nin yot ŋo iritna äbä nidäpmäŋpäŋ doŋkinin niyomägatpäŋ komi piäniken api nipmaneŋ yäk.
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Ude yäŋpäŋ Joseptä yot yämaken ahäŋpäŋ itkaŋ yot watä äma u ŋode iwetkuŋ;
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 — ausente —
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Ba ugän nämo, moneŋ kodaki, ketem äneŋi suwakta yäpmäŋ äbäkamäŋ. Moneŋ biani u netä daiŋ nimiŋkuŋo u nämo nadäkamäŋ yäk.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ude yäwäwä yäwetkuk; Umuntäneŋo! Anutujin, Nanjin täŋo Anutu unitä yäkjinken daiŋ tamiŋkuk yäŋ nadäwut! Näk moneŋjin uku täga yäput yäk. Ude yäŋkaŋ päŋku Simeon komi yot gänaŋ nanik imagut yäpmäŋ noriyetä itkuŋken äpuk.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Imagut yäpmäŋ äpäŋpäŋä noriye kudup Joseptä ini yot gänaŋ yäŋ-yäkŋat yäpmäŋ äroŋpäŋ ume gwet yämiŋirän kuroŋi ärutkuŋ. Ume gwet yämiŋkaŋ doŋkinita imaka, ketem yämiŋkuk.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Ude täŋkaŋ Joseptä ketem bok nakta kepma äbayäŋ yäŋ ude nadäŋpäŋ ironta tuŋum yäpmäŋ äbuŋo u täŋtuŋum taŋkuŋ.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Ude täŋ irirä Joseptä äbänä iron tuŋumi yäpmäŋ äbuŋo u iŋamiken peŋkuŋ. Peŋpäŋ gwäjiŋ äpmoŋ imiŋkuŋ.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Gwäjiŋ äpmoŋ imiŋirä Joseptä yäwetkuk; Ai, näwerut! Nanjin tägawanita näwetkuŋo ukeŋo apiŋo jide itak? Täga itak ba kumbuk?
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Yäwänä yäŋkuŋ; Piä ämaka nanin u täga itak yäk. Ude yäŋpäŋ gukuri imäpmok täŋpäŋ gwäjiŋ äpmoŋ imiŋkuŋ.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Gwäjiŋ äpmoŋ imiŋkaŋ akuŋirä iniken monäni Benjamin u kaŋpäŋ yäŋkuk; Notjinpak nanjinkät irirän näwetkuŋo ukeŋo ŋo? Ude yäŋpäŋ Benjamin iwetkuk; Nanakna, Anututä täŋkentäŋ gamiton! yäk.
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Ude iwetpäŋ iniken monäni kaŋkuko unita butewaki nadäŋpäŋ konäm korayäŋ uruŋ käda bäräŋeŋ päŋku kotkuk.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Konäm korän tärewäpäŋ iŋami dapun umetä ärutpäŋ kehärom taŋpäŋ äneŋi noriye dubiniken kuŋkuk. Noriye dubiniken kuŋpäŋ watä äma iwetkuk; Ketem gwet nimi! yäk.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Ude iweränä watä äma unitä ketem ini äbot-äbot peŋ yämiŋkuk. Josepta inigän, Josep noriyeta inigän, eruk Josep täŋo piä ämaniye, Isip nanik unita inigän peŋkuk. Isip naniktä Hibru ämakät ketem penta nakta taräki nadäk täŋkuŋo unita udewä täŋkuk.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Josep inigän irirän noriye Josep iŋamiken inigän tawaŋ terak tuänitä it päŋku mäden nanik Benjaminken täreŋkuk. Ude itkaŋ Josepkät kowat kawän täŋ itkaŋ nadäwä inide kubä täŋkuŋ.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ude irirä watä äma unitä ketem gäripi nikek Josep inita pewani yäpmäŋpäŋ yämiŋkuk. Ude täŋpäŋ noriyeta kubäkubä yämiŋkaŋ Benjaminta mäyap peŋ imiŋkuk. Eruk, ketem naŋpäŋ ume komi bok naŋpäŋ kuduptagän oretoret täŋkuŋ.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.