Gênesis 22

Anutu Täŋo Man (IOU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 It yäpmäŋ kuŋtäŋgän Anututä Abraham iwet yabäŋkuk; Abraham! Yäwänä yäŋkuk; Ei! Näk ŋo yäk.
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Yäwänä iwetkuk; Gäk nanaka kubägän, gäripi nadäŋpäŋ oraŋ imik täyan u imagut yäpmäŋ Moria komeken ku. Kuŋpäŋ pom kubä gäwoŋärewapäŋ uken Aisak utpäŋ ärawata kaŋ ijiŋ nam yäk.
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Eruk patkuko kome ket nämo yäŋeŋirän Abrahamtä akuŋpäŋ doŋkini kädet kukta ket utkuk. Täŋpäŋä Aisakkät piä ämani yarä yämagurän yäpmäŋ kuŋkuŋ. Ärawa ijikta kädäp duŋpäŋ däkäŋkuko u imaka yäpmäŋpäŋ Anututä kome iwetkukken ukäda kuŋkuŋ.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Kuŋtäko kepma yaräkubä täreŋirän kome yäŋkuko bankentä kaŋkuk.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 U kaŋpäŋ piä ämaniyat yäwetkuk; Ek ŋo doŋki watäni irirän Aisakkät nek udu päŋku Anutu iniŋ oretkaŋ ämdayäŋ yäk.
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Ude yäŋpäŋ Abrahamtä kädäp Aisakta imän yäpänkaŋ kädäp moräkkät mujuk imaka bok yäpmäŋkaŋ kuŋkumän.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Kuŋtäŋgän Aisaktä nan yäŋ iweränä Abrahamtä iwetkuk; Nanakna, ima? Ude yäwänä Aisaktä iwetkuk; Nan, kädäp moräk ba kädäp yäpmäŋkamäk ŋo. Täŋkaŋ ärawa täkta tom de?
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Yäwänä Abrahamtä iwetkuk; Nanakna, Anututä ini-tägän tom ärawa täkta biŋam pewän ahäwayäŋ yäk. Ude iweränkaŋ kuŋkumän.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Kuŋtäŋgän Abraham Anututä kome yäŋkukken ahäŋpäŋ mobä bukä kubä täŋpäŋ kädäp uterak peŋkuk. Kädäp peŋpäŋä Aisak iŋitpäŋ pädä täŋkaŋ kädäp-bukä mobä bukä terak peŋkuko u terak punin teŋkuk.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 — ausente —
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 — ausente —
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Yäwänä aŋerotä iwetkuk; Nanaka ŋo u ba u täŋ imeno! Gäk nanaka kubägäninik näka namikta nämo iyap taŋiri gabäŋpäŋ gäk Anutu u umuri yäŋ nadäŋpäŋ oraŋ namiŋpäŋ kuŋat täyan yäŋ nadätat yäk.
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Ude iwerirän Abrahamtä dapun ijiwän kwäpäŋ kaŋkuk; Sipsip ämani kubä yen obättä joŋanigän wabiwänkaŋ irirän kaŋkuk. Irirän kaŋpäŋ päŋku sipsip u yäpmäŋpäŋ nanaki komenita Anututa ärawa täŋ ima yäŋpäŋ ijiŋ imiŋkuk.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Täŋpäkaŋ Abrahamtä kome u wäpi Yawetä Api Täŋkentäŋ Namek yäŋ iwetkuk. Unita apiŋo Yawe iniken pomi terak api täŋkentäŋ nimek yäŋ pen yäk täkaŋ.
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 — ausente —
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 — ausente —
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 — ausente —
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Ba oraŋkaye terak näkä nadäŋ yämiŋpewa äma äbot uken-uken nanik kuduptagäntä iron pähap api yäpneŋ yäk. U imata, gäk näkŋo man buramik täyan unita. Man yäyat ŋo Yawe näkŋa wäpna terak yäŋkehärom täyat yäk.
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Ude täŋpäŋ Aisak yanani äneŋi päŋku piä ämaniyat yämaguränkaŋ Beseba komeken penta kuŋkuŋ. Täŋpäkaŋ Abraham kome uken pen it yäpmäŋ kuŋkuk.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 — ausente —
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 — ausente —
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 — ausente —
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Täŋ Naho täŋo webeni kubäwä wäpi Reumatä nanak ätu bäyaŋkuko wäpiwä ŋode; Teba, Gaham, Tahas, Maka.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.