1 Tessalonicenses 2
Anutu Täŋo Man (IOU) vs NVI
1 Notnaye, ninä inken ahäŋpäŋ epän nämo täna waŋkuŋ. Nämoinik, epän täŋitna bureni ahäŋkuk. U injin nadäkaŋ.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ba pengän Pilipai kome nidäpmäŋpäŋ niwat kireŋkuŋo u imaka, nadäkaŋ. Ude täŋ nimiŋkuŋopäŋ nämo kwitaŋkumäŋ. Nämoinik. Äma ätutä iwan pähap täŋ nimiŋirä Anutu yäpmäŋ wädäŋpäŋ bätakigän nadäŋkaŋ inken äreŋpäŋ Anutu täŋo Manbiŋam Täga u täwetkumäŋ.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Täŋpäkaŋ manbiŋam täwetkumäŋo uwä bänepjin täŋpidäm takta täwetkumäŋ. U jop manman ba yäŋ-täkŋarani man nämo täwetkumäŋ. Ba in täŋpäwakta man nämo täwetkumäŋ.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Nämo, Anututä nibäwän tägawäpäŋ mani biŋam yäŋahänekta epän ŋo ketnin terak peŋkuk. Epän u täk täkamäŋ uwä ämatä ninta nadäwä ärowani täkta nämo täk täkamäŋ. Nämoinik, Anutu bänepnin yäpmäŋ danik täyak unitä nibäwän gäripi täŋpekta täk täkamäŋ.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Täŋpäkaŋ in nintäŋo mebäri nadäk täkaŋ, ba Anututä udegän nintäŋo mebäri nadätak. In nintäŋo manta gäripi nadäwut yäŋpäŋ bänep ärik-ärik man nämo täwetkumäŋ ba intäŋo moneŋ tuŋumta yabäŋgärip täŋpäŋ Anutu täŋo man terak yäŋ-täkŋatpäŋ yäpmäkta nämo täŋkumäŋ.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ba in bämopjin-ken ba kome kukŋi käda wäpnin biŋam ikek kuŋatta nämo täŋkumäŋ. Nämo, nin Kristo täŋo aposoro bureni-inik itkamäŋ unita täŋkentäŋ nimut yäŋ täga peŋ täwetnaŋipäŋ nämo peŋ täwetkumäŋ.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Täŋpäkaŋ webe kubätä nanakiye watäni säkgämän itkaŋ nonoŋ yepmäŋ towik täyak ude bumik in bämopjin-ken kwini terak it täŋkumäŋonik.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Gäripnin taŋi inken peŋkumäŋo unita Anutu täŋo Manbiŋam Täga täwettagän nämo. Inta yäŋpäŋ gupnin iniŋ kirekta bok pidäm taŋkumäŋ. Imata, bänepnintä inta gäripi pähap nadäŋkumäŋo unita.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Notnaye, nintä bämopjin-ken itkaŋ epän taŋi täŋkumäŋo u nadäkaŋ. Bäräpi tamine yäŋpäŋ kepma bipani gupnin mehamtäkta epän bok kädäp ikek täk täŋkumäŋonik. Ude täŋkaŋ Anutu täŋo Manbiŋam Täga uwä täwetkumäŋ.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Inken mominin nämo, kudupi-inik, bänep siwoŋi terak kuŋatpäŋ epän täŋ tamiŋkumäŋo u in nadäkaŋ. Uwä in ba Anutu imaka, penta nadäkaŋ.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Täŋpäkaŋ kubä pen ŋode nadäkaŋ; Äma kubätä äperiye nanakiyeta täŋ yämik täyak, in kubäkubäta udegän täŋ tamiŋkumäŋ.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Intä irit kuŋat-kuŋat Anututä nadäwän siwoŋi täk täyak udegän täŋpeŋ kuŋarut yäŋ nadäŋpäŋ bänep täŋ-kehäromtak man täwerit, bänep täŋpidäm tak man täwet täŋkumäŋ. Ba Anututä tabäŋirän täga täŋpekta in kädet täga terak kuŋarut yäŋpäŋ kadäni ätu man kehäromi täwetkumäŋ. Imata, Anutu unitä kaŋiwat yewani gänaŋ, iniken wäpi biŋam ikek itta yäŋpäbä tepmak täyak unita.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Täŋpäkaŋ nin Anutu täŋo man täweritna nadäwä komen äma täŋo man kubä bumik nämo täŋkuŋ. Nämoinik! Anutu täŋo man bureni-inik ude nadäŋkuŋo unitä Anutu täŋo äbot täŋpani inken epän täŋirän irit kuŋat-kuŋatjinken bureni ahäk täkaŋ. Unita nin inta yäŋpäŋ Anutu bänep täga man kadäni kadäni iwet täkamäŋ.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Notnaye, inä Judia komeken nanik Anutu täŋo äbot täŋpani Kristo Jesu-kät kowat kwasikorän täŋpeŋ kuŋat täkaŋ, apiŋo udegän täkaŋ. Judia äbot täŋpani uwä Juda naniktä däpmäŋpäŋ komi yämik täŋkuŋo udegän in notjiye ätutä tadäpmäŋpäŋ komi tamik täkaŋ.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Kädet u kudupi nämo. Juda naniktä profet biani biani ätu däpmäŋ yäpmäŋ äbätäŋgän Ekäni Jesu udegän utpewä kumbuk. Täŋpäkaŋ nin udegän nidäpmäŋpäŋ komi nimiŋkuŋ. Ude täŋkuŋo u Anututa not nämo täŋ imik täkaŋ ba ämawebe kuduptagänta iwan täŋ yämik täkaŋ.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Ba ugän nämo. Guŋ äbotken Anutu täŋo man yäweritna nadäŋpäŋ Anututa biŋam täneŋ yäŋkaŋ baga peŋkirek täkaŋ. Täŋpäkaŋ äma uwä kädet wakiwaki ude täŋ yäpmäŋ äbäŋtäko mominitä ärowani pähap täŋirän eruk, Anutu täŋo kokwawak ahäŋ yämitak.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Notnaye, kadäni keräpigän in tepmaŋkumäŋo upäŋkaŋ tepmak-inik nämo täŋkumäŋ. Nämoinik. Bänepnintä inta butewaki nadäŋ tamiŋpäŋ äneŋi tabäkta gäripi-inik nadäkamäŋ unita inken äneŋi ärekta ehut itkamäŋ.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Inken ärekta gäripi nadäkamäŋ upäŋ Pol näkä kadäni kadäni inken ärekta nadäŋira Satantä kädet peŋpipiŋ namik täyak.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.