Marcos 12
Inoke-Yate NT (INO_TBL) vs ACF
1 Yisasi'a aepa heno mako avoya ke inake hu'ne mako ve'kamo'a nofi alaka hoya vaimaleteno keki'ya huno veko humaleteno ani nofi alakayaka laki'a male'ne'a a'a latapaisakeno li'amo'a lavisea keli mopafi kafimaleteno ani hoyale yakai'a maisaya nona hanafi kimaleteno mako vaya'aife ke hike'a akeno “Ma hoyale yakaiyo.” huno hupateteno ani ve'ka ako faki koteka u'ne.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Ne'ya afu nelesifi kanalena ani hoya aepa ve'kamo'a mako ali'ya ve'ka'a hutekeno hoya'ale ne'yakaiya vaya'aiteka uno ani hoya'afati ne'ya mako amisakeno alilino eseafene huno hute'ne.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Hutekeno u'nea'maki ani hoyale yakai'naya vaya'moki ani ali'ya ve'ka atafa hu'a hate'a “O'kamikunaki halate ete'ka uvo.” hu'a hutakeno eteno u'ne.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Eteno vikeno hoyamo afo'amo'a halate eteno mako ali'ya ve'ka'a hutekeno vike'a ani hoyale yakai'naya vaya'moki ani ve'ka'ae atafa hu'a anu heve kaleve nehu'a ne'amaki'a ali'a haviya havaya hutete'a avuya hisifi kava hute'nae.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Hutakeno hoyamo afo'amo'a eteno fate ali'ya ve'ka'a hutekeno ani hoyale ne'vike'a hakeno fali'ne. Falitekeno hoyamo afo'amo'a mi'ko ali'ya vaya'yaka'a hupateke'a vaya vaya'aipati mako ali'ya vayama'a apatafa hu'a kayo ne'apamaki'a mako vayama'a alaki hapake'a fali'nae.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Ina kava hutakeno mako'ke'ake mai'ne. Ani ve'ka hau ayamopafati nehaiya mafa'ne'a mai'nikeno afo'amo'a inake nehe “Mafa'ne'nimo ke afikae.” nehuno hutekeno henaka ani hoyale u'ne.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 U'nike'a ani hoyafi ne'yakaiya vaya'moki inake nehae “Mamona ani hoyamo afo'amo mafa'ne. Afo'amo'a falisikeno'aena mani mafa'nemo'a mani hoya alikeanaketa ako haesunakeno falise. Falisiketaena ani hoya lakaeya ya hapakaiye.” hu'a nehae.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Atafa hute'a hakeno faliteke'a hoyafati akufa'a ali'a ma'ailaka yaka hutale'nae.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Yisasi'a inake huno apafine'ke “Ani kava hu'naya'maki hoyamo afo'amo'a hana'ya hupatekaiye? Afo'amo'a uno ani hoyale ne'yakaiya vayana lesate hapaesike'a falikae. Fali'a hano hisakeno fate vayafe ‘Etapa ani hoyale kava yakaiyo.’ huno hupatekaiye.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Yisasi'a inake huno apafine'ke “Mani ke Anumaya Koti avopi ako hapalitapa afi'nafi o'afi'nae? Inake hu'neane
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 — ausente —
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Yisasi'a ani ke hike'a mono nopi kava vaya'moki “Mani avoya ke lakaeyafe nehe.” hu'a apa'kesa afite'a inake nehae “Avaleta nofi hutekaune.” hu'a nehaya'maki ali'a atalu hu'naya vayafe koli hute'a Yisasina atale'a ako u'nae.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Apa'kaeya mako Falasi mono ke ne'afea vaya'ae mako Heloti anaka'ae hupatake'a Yisasina afikesakeno hisea keleti atafa hu'a haesaya yafe Yisasina a'a avataka hukefe amete u'nae.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Akaeyateka u'ne'a inake hae “Ali'ka apaya hu ve'kamoka lakaeya ako afi'none kakaeya lamake'ake ke nehana ve'ka mai'nane. Kava vaya'ae afa vaya'ae mako'ke kakesa afi'ka ne'apami'ka mako'ke kate male'ka ke nehane. Vaya'moki afi'a amuse hukatesaya ke nohana'maki kakaeya lamake ke'ake nehu'ka Anumaya Koti'a ‘Ma kate uvo.’ huno hea kate lahapai'nane. Kakaeya hana akufa kakesa ne'afine ta'kesi miyati Sisa'a kava kanole kanale miya hesupi ohesune?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Nehaya'maki Yisasi'a apaipafi ne'apa'keno “Lapa'ke'atike'ake vaya mai'netapa amekati ke nehae.” huteno apa'kaeyafe nake nehe “Na'ya hiketapa atapa navataka nehutapa natafa hisaya yafe nafine'kae? Mako moni alaka'a alitapa nakaeyateka eke'na akeno.”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Hike'a mako moni alaka'a ali'e'a amikeno inake huno apafine'ke “Ani monilena nala aukosa'ae nala aki'ae hane'ne?” huno hike'a “Kava ve'ka Sisa aki'ae aukosa'ae hane'ne.”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Nehakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake huno nehe “Sisa yana Sisateka ne'amitapa Anumaya Koti yana Anumaya Kotiteka anona'a ameo.” huno hike'a ani hea ke apa'kesa lapa ne'aiye.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Mako Satiyusi mono vaya'moki mako ke afikekefe Yisasite e'nae. Ani vaya'moki vaya fali'nayapati ete'a he'otikae hu'a nehaya mono vayane.
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 Yisasife inake hu'a afine'kae “Ali'ka apaya nehana Nenao Mosese'a lakaeyafe ‘Ma kava heo.’ huno kamale'neane mako ve'kamo'a mafa'ne ali o'ate'neno a'a ataleno faliseana akana'amo'a ani a aliteno mafa'ne ali o'ateno fali'nea ve'kamo akile mafa'ne aliteteno alino malese huno kamale'neane.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Inaki naya mako kaya hano huno naya mako kayati aole alea konakafati yake ve'kamo'a mako a aliteno mafa'ne ali o'ate ve'ka fali'ne.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Falitekeno ani'ale ve'kamo'a ani ana ali'nea'maki ani kava huno mafa'ne'a o'mai ve'ka fali'ne. Eno ani'ale ve'kamo'a ani akufa kava'ke hu'ne.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Ani kava hu'a mi'ko konaka'amoki mako'ke a'ke alite'a mafa'ne'api ali o'ate'a falite falite hume u'a alaki naya mako kaya hano huno naya mako kayati aole alea konaka mi'koma'a fali'a avaya atakeno ani a'ae henaka'a fali'neane.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Inaki naya mako kaya hano huteno naya mako kayati aole alea konakamoki mako'ke a ali'ne'a falite falite hu'nayanake'a henakama'a mi'ko vaya fali'nayapati ete'a hetisaya kanalena hana ve'kamo'a ani ana alike?” hu'a afine'kae.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Afine'kakeno Yisasi'a inake huno hapapai'ne “Lapa'kaeya Anumaya Koti avopi kamale'nea ke'ae Anumaya Koti lo'kiya'aena o'afi'netapae lapa'kaeya havikunaku ke nehae.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Mi'ko vaya fali'nisayapati hetisayana ko'ku'napi kayo kayo vaya'kana hu'a maikae. Mako ve'kamo'a ana o'alisikeno mako a'mo'a ani kava huno velena o'maike.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Fali'naya vaya ete'a hetisaya yafe lapa'kaeya Mosese'a kamale'nea avona hapalitapa o'ake'netapae nehafe? Mako aise yosalena lusi ata kanefe ai'nea'maki ani yosa alaki leno asaka oli'ne huno kamale'nea ke afi'nafi o'afi'nae? Anumaya Koti'a ani afina Mosesefe inake huno hu'ne
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Ani anaka fali'naya'maki ‘Apa'kaeya Anumaya Koti'api mai'noe.’ huno hu'nea kemo'a fali'naya vaya'ai Anumaya Koti'api o'mai'nea'maki ani vaya'moki apa'ku apame ofali'a afa'a mai'naya yafe ani ke nehe. Lapa'kaeya ‘Fali'naya vaya he'otikae.’ hutapa nehaya ke lapa'ke'atike nehae.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Mako mono hapalino hapa'nepaiya ve'ka eno ke huke afike nehaya ke afiteno Yisasi'a anona'a ke'apile kanale'ya huno hapa'nepaikeno afiteno ani ve'kamo'a Yisasife inake huno afine'ke “Anumaya Koti'a lo'kiya ke male male'nea kefi hana kemo'a alaki apa'kaseno mako'ae hokote ke hane'ne?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Afine'kekeno Yisasi'a inake nehe “Mani hokote lo'kiya kemo'a inake hu'neane
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 — ausente —
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Inake huno maleteno ani'ale male'nea kemo'a inake hu'neMani aole ke kaha'nepauva kemo'a Anumaya Koti ke male male'nea ke'afina ako apa'kase'na'ae.”
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Nehikeno ani mono hapalino hapa'nepaiya ve'kamo'a Yisasife inake nehe “Ali'ka apaya nehana Nenao kanale ke nehane. Kakaeya alaki lamake nehane. He Anumaya Koti akai'a mako'ke'ake mai'nea'maki mako fate Anumaya Koti alaki o'mai'ne.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 O'mai'neanaketa lakaeya mi'ko lahau layamopafati lahaisiketa mi'ko afi yatifati'ae mi'ko ali'ya ne'aluna lo'kiyati'ae akaeyafe lusiya huno lahaise. Nelahainaketa lakaite nelahaiya avamete vayatimokife lusiya huno lahaise. Lakaeya inani aole kavatala mi'ko afina a'kame maleme haisunana ani kava'mo'a a'ke'ainaka vaya'moki afu he'a Anumaya Kotiteka amuse ya ne'amea kavana akaseno mi'ko aki'ae aka'ae kava nehuta Anumayamo aki alita asaka hisuna kava'ae akasekaiye.”
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nehikeno Yisasi'a ani huno fole aiya ke ne'afino “Akenopa hale'nea ve'kakeno kanale ke naha'nepaiye.” huno akaeyafe inake nehe “Kakaeya Anumaya Kotife ‘E'ka yakainato.’ hu'ka hisana ya'kamo'a alu'ale o'male'ne.” Hike'a mi'ko vaya'moki koli'a hute'a mako ya'ae Yisasiteka mako'ae afio'ke'nae.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Yisasi'a ala mono nopi haino ve a'ne alino apaya nehuno inake nehe “Na'ya hike'a mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'moki ‘Anumaya Koti lakufa alino katikefe hute'nea ve'ka Kalaisife Teviti akeho'amo'a mai'ne.’ hu'a haya kemo aepa'a na'yane nehae?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Anumaya Koti Fate Akufa Avamu'amo'a Tevitina aku akesa amikeno Teviti'a akai'a avayafati inake hu'ne
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Teviti'a akai'a Kalaisife ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'nea'maki na ya hikeno Teviti'a henaka'a alitesea akeho'amofe ‘Anumaya'ni mai'nane.’ hu'ne?” Yisasi'a apafine'keke'a mi'ko ali'a atalu hu'naya vaya'moki ani Yisasi hea ke afite'a amuse nehae.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Yisasi'a alino apaya nehuno inake huno hapapai'ne “Mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'aife maitapa halove hu'netapao. Hao'otake kava nehaya kavana lapa'kame'ya ameo. Ani vaya'moki yatala yatala kena'ake havaili'a maisaya yafe'ke nehapauno mi'ko vaya ali'a atalu hu kumate ute ete hu'a mi'ko ve a'nemoki ‘Ma kano ne'ape?’ hu'a falu fala hupatesaya yafe'ke nehapaiye.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Mi'ko afina mono nopi mi'ko vaya'moki apaulakale'ke ne'mai'a ala ne'ya ne kanale'ae ‘Nakaeya ala ve'ka mai'noanake'na hokote'na maikoe.’ nehu'a hokote hipale'ke maike hisaya yafe'ke lusiya huno nehapaiye.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Ani vaya'moki kaite a'ne'aife ake apavataka huke nehu'a ‘Mono nopi atalesana miya lameo.’ hu'a ani kaite a'ne'ai nopi hane'nea ya'yaka kumaya'ya hakeno moni'api hano he. Ina kava nehu'a vaya'moki ‘Kanale ve'ka mai'ne.’ hu'a hisaya yafe apa'ke'atike ke hu'a Anumayamoteka yatala ke hu'a afine'kae. Ina akufa kava nehaya yafe henaka'a Anumayamo'a kake hulatesea kanalena ani vaya'moki lusiya hu'a havi kana ya alikae.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Yisasi'a mono nopi amuse ya moni ne'atalaya ya hane'nea aupalika mai'neno amuse ya'api atalayama'a apa'keno mai'ne. Mai'neno apa'keana ala moni'api hane'nea ve a'nemoki ala amuse ya'api ali'e'a atalete atalete hu'naya ya ake'ne.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Atalete atalete hakeno mako amute o'male kaite a'mo'a ani kava huno aole aise haesa monitola atale'ne. Ani monila ali'a male'a lo'kakeno nayatala toya alo hu'ne.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Yisasi'a ani ana aketeno akaeya ke ne'afea anaka'aife ke hike'a akaeyate akeno inake huno hapapai'ne “Nakaeya lamake hu'na lahapapauve mika amute o'male kaite a'mo'a mi'ko ala moni ali'e'a atalaya vayana apa'kaseno ala moni alineno atale'ne.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Ataleke'a ma mi'ko'amoki ala moni'api apa'kai'apileka hane'nike'a ali'ya'a o'malekeno afa'a male'nea moni afa'a mako'ato'a ali'e'a atale'naya'maki mani a'mo'a alaki mi'ko ya'a o'male'nea a'mo'a mi'ko male'nea moni ne'ya miya hisea ya'a alaki alineno atalekeno avaya a'ne.” nehe.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.