Lucas 24
Inoke-Yate NT (INO_TBL) vs ACF
1 Sota'mo hokote afina ko o'ali'nike'a ani a'nemoki ali'a avatati humale'naya mana'ake masavena ali'a Yisasina kite'naya kelileka u'nae.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 U'a akayana keli avayale ai'a a'kanimale'naya yafana ako ali'a a'kolitale'nakeno avayale o'male'nike'a ani yafa kapi fale'a hai'a ake'naya'maki Yisasi akufa o'ake'nae.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 — ausente —
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 O'ake'naya yafe “Hanate mai'ne?” hu'a lusi apa'kesa ne'afikeno akekeo aole ve'kalana apaulaka alino katea ku'kena havaili ve'kala va'yi neha'ae.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Va'yi ha'ake'a a'neyakamoki lusi koli hu'a ape hake'ana ani aole ve'kala'mokani apa'kaeyafe inake hu'ana neha'ae “Na'ya hiketapa afa'a mai'nea ve'kae fali'naya vaya'ai kelile kahau ne'ae? Malena o'mai'niki fali'neapati ako heti'ne.
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Kalili mai'neno lahapapai'nea ke lapa'kesalekati afitapa hao hutapa afeo.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Inake hu'ne ‘Ko'ku'napakati e'noa ve'ka vaya'mo alinate'nea ve'ka nakesi hisike'a hao'otake kava nehaya vaya'moki natafa hute'a yofo yosale naha'a asaisake'na falikoe. Falitesuke'a kinate'nisake'na aole afina kelifi maite'na aole'ae mako'ae alea kanafi fali'nisoapati hetikoe.’ hu'ne. Ani hu'nea ke'aena lapa'kesa afitapa hao hutapa afeo.” hu'ana neha'ae.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Neha'ake'a Yisasi'a hu'nea ke apa'kesa afi'a hao hute'a keli ne'atale'a ete'a ake'naya kava'ae afi'naya ke'ae Yisasina ayatala'a hano huteno aiyalekati mako'ke alea anaka'ae akaeya ke ne'afea ve a'ne'ae hapapai'nae.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Malia'a Makatala kumate a'ae Yohana'ae Yemisina ita'amo'a Malia'ae mako a'neyaka'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae hapapai'nae.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Hapa'nepaiya'maki apa'kesa afeana “Afa kekana ke nehae. Lamake nehafi apa'ke'atike nehafi?” hute'a afi'a apaipafi o'male'nae.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Afi'a apaipafi o'malakeno Pita'a hetino naku naku uno kite'naya yafa kapi uno ape hu'neno akeana Yisasina hayavaite'naya kena'ake ake'ne. Aketeno akesa afime afime no'aleka u'ne.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ani afina aole ve'kala Yisasi ke ne'afi'a ve'kala Emeasi kumate ukefe neha'ae. Ani ka'mo'a Yelusalemuti Emeasi u'nea ka aise'a yatala ka ileveni kilomita hane'ne.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ani aole ve'kala kate ne'u'ana ani kava hu'naya yafe kake hume hume ne'va'ae.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ne'u'ana ani yafe kake hu'ana i'afi o'afi hume ne'va'akeno Yisasi'a ana'kame eno ana'kaeya'ae u'ne.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Lo'ka'a ne'u'a ake'na'a'maki anaulakamo'a hani'ali ko'ali hike'ana Yisasina ake'ana alakepa ohu'na'ae.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ake'ana alakepa ohu'na'akeno Yisasi'a ana'kaeyafe inake huno anafine'ke “Na yafe kake hume hume ne'va'ae?” huno anafikeke'ana heti'ana mai'na'akeno anaulafinamo'a ati'ka'ne.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Mako ve'kamo aki'a Kaliopasi'a inake nehe “Mi'ko Yelusalemu nata vaya'moki meni afina hu'naya kava ako afi'naya'maki kakaeya mako'ke'amoka o'afi'nape?” nehe.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Hikeno inake huno anafine'ke “Hana kavafe neha'ae?” huno anafikeke'ana inake hu'ana neha'ae Yisasi'a Nasaleti ve'kae o'afi'nape? Ani ve'kamo'a aune laka hu ve'ka mai'neno Anumaya Koti aulakale'ae vaya'moki apaulakale'ae lusiya huno o'ake'nona avame hu lo'kiya ya alo nehuno lusi lo'kiya ke'a lahapai'ne.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Lahapai'nea'maki lakaeya mono nopi kava vaya'ae kava vayati'ae akaeya atafa hu'a kake hutete'a “Falikane.” hute'a yofo yosale ha'a nili aite'a asaikeno fali'ne.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Fali'nea'maki lakaeya akaeyafe “Anumaya Koti'a lakufa alino katikefe hutekeno e'nea ve'kae.” huta lame'atiti nehune. Mako ya'ae hamale'naya kavana olaka hu'nayanaki meni lakaeya'ae ne'maiya a'neyaka natetepi Yisasina kite'naya kelile u'a akayana Yisasi akufa o'male'nea yafe ete'a e'a inake hu'a lahapai'nae “Lakaeya ko'ku'napi kayo kayo ve'kala ne'ana'konake'ana inake hu'ana lahapai'na'ae ‘Yisasi'a ako hetino mai'ne.’ hu'ana ha'a ke lahapai'aketa ne'one.” hu'a nehaketa lakaeya lusiya huta atali atalu hu'none.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Atali atalu hu'nonake'a mako lakaeya'ae mai'naya vaya'moki ani kelileka u'ne'a akayana a'neyakamoki hu'naya ke mi'ko lamake hu'naya'maki Yisasina o'ake'nae hu'ana ha'nepai'ae.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ha'nepai'akeno ana'kaeyafe inake nehe “Lana'kaeya lana'kesa o'male'nea ve'kala mai'na'ae. Makale'a lanaipa lana'kesamo'a hao nohiketana mi'ko Anumaya Koti aune vaya'moki kamale'naya ke afitana haletana lanaipafi o'male'na'ae.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ani aune vaya'moki inake hu'a kamale'nae ‘Anumaya Koti'a lakufa alino katiseafe hutesea ve'kamo'a lusi akufa akafu kisea ya hano hutesikeno ano hale himamu lo'kiya ya'ae kuma'ale uke.’ hu'a kamale'naya ke o'afi'na'afe?” nehe.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Mosese'ae mi'ko Anumaya Koti aune vaya'ae akaeyafe kamale'naya ke aepa heno aepa'a huno kafino hana'nepaiye.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Hanapaike'ana ukefe va'a koteka ako va'yi ha'akeno Yisasi'a mako'ae ka ukefe nehike'ana akete'ana atafa nehu'ana inake ha'ae “La'akaeya'ae maiyo. Yake ako lavino falesikeno makale'a hani kike.” hu'ana ha'akeno ana'kaeya'ae maikefe nopi haino fale'ne.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 — ausente —
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ana'kaeya'ae ne'ya nekefe faitopale mai'neno kai hame'ya aliteno Anumaya Kotiteka ke huno amuse huteno a'kaya heno anami'ne. Anamike'ana ne'ali'akeno anaulakamo'a inanile haleke'ana Yisasina ake'ana alakepa hu'na'ae. “Akaeyamae.” hu'ana neha'akeno anile fanane hike'ana mako'ae Yisasina o'ake'na'ae.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 — ausente —
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ani yafe ana'kai'ani hu'ana i'afi o'afi hu'ana inake ha'ae “Vae la'akaeya kate ne'o'akeno akaeya kanale ke laha'apaino Anumaya Koti ke kamale'naya avopi huno kafino aepa'a laha'a'nepaiketa'a la'aipamo'a vakali hu'ne.” hu'ana neha'ae.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Hute'ana makale'a heti'ana ete'ana Yelusalemu u'ana Yisasi ayatala'a hano huteno aiyalekati mako'ke alea vaya'amoki'ae mako vaya'yaka'ae ali'a atalu hu'a mai'nake'ana apa'ke'na'ae.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Aketa'ake'a inake hu'a hanapai'nae “Lamake Anumayatimo'a ako fali'neapati heti'nikeno Saimoni'a ako ake'ne.” hu'a nehae.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Nehake'ana ana'kaeya'ae kateka hu'nea avake'a hapa'nepai'ana inake ha'ae “Kai hame'ya a'kaya heno nela'amikeno la'aulaka haleketa'a Yisasina aketa'a alakepa hu'no'ae.” hu'ana neha'ae.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ani ke neha'akeno Yisasi'a folaka'apifi heti'neno inake nehe “Yuna lapa'kesa afitapa maiyo.” huno hapapai'ne.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Hapa'nepaiya'maki apa'kaeya koli nehu'a atali atalu nehu'a akaeyafe “Afe kano eno mai'ne.” hu'a koli nehae.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Koli nehakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake he “Na'ya hiketapa lapaipa afitapa haviya nehae? Na'ya hiketapa lapa'kesa lapa ne'aiye?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Lapa'kaeya naya'ae naiya'ae akeo. Akekeo nakaeya Yisasi'na e'na mai'noe. Nakufale name alitapa akeo. Afe'mo'ae hininana akufa ame'ae ayamufa'ae o'male'nina'maki nakaeya nakufa name'ae nayamufa'ae hane'niketapa ne'akae.” nehe.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ani ke huteno aiya aya'ae apave nele.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Apave nelike'a apamo'yo ne'ai'a lusi amuse haya yafe “Lamakefi ake'atike nehe?” hu'a aole apa'kesa ne'afi'a akaeyafe apa'kesa lapa ne'aikeno apa'kaeyafe inake nehe “Nesoa ya hane'nife?” huno apafine'ke.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Apafikeke'a atafi kate'a male'naya faya amikeno alino apaulakale kutala aino ne'ne.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 — ausente —
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Yisasi'a apa'kaeyafe inake nehe “Lapa'kaeya'ae lo'ka'na mai'noa afina make hu'na lahapapai'noe mi'ko nakaeyafe kamale'naya ke Mosese ke'ae Anumaya Koti aune vaya'moki ke'ae Anumaya Kotife Samu avopi yakame kefati kamale'naya ke'ae mi'ko ani nakaeyafe kamale'naya ke fole aino ne'ya'a alitekeno lamake huke hu'na lahapapai'noane.” nehe.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Huteno ani kamale'naya ke afi'a alakepa hu'a afisaya yafe apa'kesamo'a haleke'a afi'a alakepa hu'nae.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Inake huno hapapai'ne “Make hu'a kamale'nayane Anumaya Koti'a lapa'kufa alino katiseafe hutesea ve'kamo'a lusi akufa akafu kisea ya aliteno falitesike'a kite'nisakeno aole afina kelifi maiteno aole'ae mako'ae alea kana (napa 3 afina) fali'niseapatina eteno hetike.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Heti'nike'a Yelusalemu aepa he'a mi'ko aupalika kuma'yakale inake hu'a hukae ‘Yisasi'a lapa'ku lapame alino kati'nea yafe lapa'kesa ne'afitapa aitapa yahae nehutapa hao'otake yatapi atalesakeno Anumaya Koti'a lapahaove lapatove nehuno yuna aipafati atalelapatekaiye.’ hu'a hapapaisaya yafe kamale'nayane.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mi'ko lapaulakafati ake'naya kavafe mi'ko vaya hapapaiyo.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Afeo nakaeya Afo'nimo'a ‘Lapamikoe.’ huno hu'nea ve'ka Fate Akufa Avamuna nakaeya lapa'kaeyate hutekauvanaki lapa'kaeya mani ala kumate mai'nisakeno eno hanafakati lo'kiya lapamitesiketapa utapa nakaeya ke hapapaiyo.” hu'ne.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ani ke huteno apavaleno Petani kumate uno ayana alino asaka nehuno inake nehe “Anumaya Koti'a lo'kiya'aleti lapaya hise.” nehuno apataleno ko'ku'napaka nehaiye.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Haiteke'a apa'kaeya aki ali'a asaka hute'a lusi amuse nehu'a ete'a Yelusalemu u'a mai'ne'a mi'ko afina ala mono nopi mai'ne'a Anumaya Koti aki ali'a asaka huke huke nehae.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 — ausente —
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.