Atos 2
Inoke-Yate NT (INO_TBL) vs VC
1 Yisasi'a faliteke'a mako ayatekati aole alea sota (7 sota) maite'a ne'ya afule kanae amuse nehaya emu ki afina mi'ko vayana mako'ke nopi ali'a atalu hu'a mai'nae.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Mai'nakeno makale'a ko'ku'napakati ala ake ne'aino ala yasimo'a vo vo huno ake ne'aino ea'ya'mo'a faitopale mai'naya nopi haino havaite'ne.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Havaite'nike'a akayana mako ata kanefe'kana ya eno ano fa'ko fa'ka huno mi'ko apaote apaote apa'kufale mailino u'ne.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Mailino u'nikeno Anumaya Koti Fate Akufa Avamu'amo'a eno mi'ko anaka'moki apaipafi eno havaiteke'a apa'kaeya aepa he'a Fate Akufa Avamu'amo apamea ke apaipa apa'kesafati no'afea ke fate fate kefati hu'nae.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Nehake'a ani afinana lusi vaya'moki Anumaya Koti ke ne'afea Yuta vaya'yaka mi'ko kotekati e'a Yelusalemu ali'a atalu hu'nae.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ani vaya'moki ko'ku'napakati ala ake ne'aike'a afite'a e'a ali'a atalu hu'a afeana ani nopi mai'naya vaya'moki fate fate kefati hake'a alu kote koteti e'naya vaya'moki apaote apaote inake hae “Vae nakaeya kefati nehae.” nehake'a “Vae nakaeya kefati nehae.” hu'a lusi apamo'yo ai'nae.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Apamo'yo ne'ai'a lusi apa'kesa ne'afi'a inake hae “Ani ke nehaya vaya Kalili vaya'ake mai'naya'maki hana'ya hu'a lakaiti kefati itati afotimoki nehaketa ne'afuna kefatina ke haketa ne'afune?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 — ausente —
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Lakaeya ma kumatekati e'none. Patiati'ae Mitiati'ae Elamiti'ae Mesopotemiati'ae Yutiati'ae Kapatosiati'ae Potasiti'ae Esiati'ae Filisiati'ae Pamafiliati'ae Isipiti'ae Sailini haute Lipia kotekati'ae Lomuti'ae Kalititi'ae Alepiati'ae eta Yuta vaya'ae Yuta vaya'ai Anumaya Koti'apimo ke afi'naya vaya'ae eta mai'neta ne'afunake'a Anumaya Koti'a lusi lo'kiya'aleti hu'nea kavafe lakaiti kefati hu'a fole ai'a laha'nepaiye.” hu'a nehae.
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 — ausente —
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Mi'ko vaya'moki lusi apamo'yo ne'aike'a apa'kesa lapa aite'a mako vaya'moki inake hu'a nehae “Ani akufa kava'mo aepa'a na'yane?” hu'a haya'maki mako vaya'moki kiki'api nehu'a inake hae “Apa'kaeya atu li nete'a anekinaki ke nehae.” hu'a nehae.
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 — ausente —
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Nehaya'maki Pita'a ayatala'a hano huteno aiyalekati mako'ke alea anakapati Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea anakapati heti'neno ala kefati inake hu'ne “Yuta vaya'nimokitapa'ae Yelusalemu ne'maiya vaya'ae mako ke lahapapaikefe nehuki afeo.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Lapa'kaeya lapa'kesa ne'afeana ‘Mani vaya'moki atu li nete'a anekinaki ke nehatakae.’ hutapa nehafe? He'e meni nate mai'nonakeno naini kilo'ki nehea'maki mako atu li o'ne'nae.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 O'ne'naya'maki meni nehaketapa afea kavafe a'ke'ainaka Anumaya Koti aune ve'ka Yoeli'a hike'a kamale'naya kemo'a inake huno hu'neane
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 — ausente —
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 — ausente —
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 Isaleli vayana mako ke lahapapaikoanaki afeo Yisasi'a Nasaleti ve'ka ‘Anumaya Kotitekati e'nea ve'ka mai'ne.’ hutapa afisaya yafe Anumaya Koti'a aya hikeno lusiya huno kanale ali'ya'ae o'ake'naya avame lo'kiya kava'ae lapa'kaeyapi alino fole aiketapa ako ake'nae.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Ake'naya'maki Anumaya Koti'a a'ke'ainaka afino ‘Ina kava ma kava hukoe.’ huno akesa afino haya vaiteno ‘Ani kava hukae.’ huno hute'nea ve'ka lapa'kaeya lapayapi ate'nike'a Anumaya Koti'a huno haya vaimale'nea kava hu'a ani ve'ka Yisasina havi vaya'ai apayapati yofo yosale nili ai'a asaite'a hakeno fali'ne.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Fali'nea'maki fali ya'mo'a atafa hisea lo'kiya'a o'male'nikeno Anumaya Koti'a ani akufa akafu ki'nea ya'ae fali'nea ya'ae kalu hene'ataleno alino hetite'ne.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Yisasi fali'neapati alino hetite'nea kavafe a'ke'ainaka Teviti'a inake huno hu'neane
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 — ausente —
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 — ausente —
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 Pita'a mako'ae inake he “Nepu'nimokitapa hu'na fole ai'na lahapapaisoe lakinakomo'a Teviti'a ako falike'a kite'nae. Kite'naya keli'a lakaeya folakapi hane'nea'maki ani yafe ani ke akai'alefe humaleno ohu'neane.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Ohu'nea'maki Anumaya Koti'a akaeyafe inake huno lo'kiya vai'neane ‘Kakaeya kakeho'kamokipati mako mafa'ne avale'na hetitesukeno kakaeya anakapi kava alino yakaipatekaiye.’ huno hu'neane. Hu'nea'maki Teviti'a Anumaya Koti aune ve'kakeno Kalaisi'a Anumaya Koti'a lakufa alino katiseafe hute'nea ve'ka ‘Fali'neapati hetikaiye.’ huno aune laka nehuno inake huno Kalaisifena nehe ‘Fali'naya vaya'ai afe'a ne'maiya kumate o'atalesanakeno kelifi akufa'a o'kasalike.’ huno hu'neane.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 — ausente —
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Ani ve'ka Yisasina Anumaya Koti'a fali'neapati ako alino hetite'niketa aketeta lahapa'nepaune.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Anumaya Koti'a ako alino hetiteteno avaleno asaka huno akai'a aya lamaka hokote vaya ne'maiyateka ateteno a'ke'ainaka ‘Fate Akufa Avamu'a lapamikoe.’ huno hu'nea ve'ka amitekeno Yisasi'a Fate Akufa Avamu'a ako aliteno mai'neno lakaeya alino helafino lamiketa mani kava hunaketapa ne'aketapa ne'afitapa nehae.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Teviti'a ko'ku'napi haino o'mai'nea'maki inake huno hu'neaneYisasi'a hu'nea kava huno Teviti'a ko'ku'napi haino o'mai'nea'maki ani ke akai'ae ohu'niki Kalaisife hu'neane.
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Inani yafe Isaleli vaya'mokita afita alakepa huta afisune. Ani Yisasina lapa'kaeya yofo yosale nili aitetapa asai'naya ve'kae Anumaya Koti'a inake hu'ne ‘Ani ve'ka Anumaya mai'neno Kalaisi'a mai'nike'na nakaeya hutokeno eno ve a'ne'aina apa'kufa alino kati'nea ve'ka mai'ne.’ hu'ne.” huno Pita'a nehe.
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Apa'kaeya Pita ke afite'a apamo'yo ne'aikeno apaipamo'a kana'ake hike'a Pita'ae mako Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'aife inake hu'a nehae “Vayatimokita meni hana'ya hisune?” hu'a apafine'kae.
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Apafine'kakeno Pita'a apa'kaeyafe inake nehe “Lapa'kaeya mi'ko'amokitapa lapaipa aitapa yahae nehutapa Yisasi Kalaisi aki ne'aesaketa li falelapatesune. Ani kava hisakeno'aena Anumaya Koti'a hao'otake yatape lahapaove lapatove nehuno yuna aipafati atalelapateteno Fate Akufa Avamu'a lapamike.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 ‘Lapamikoe.’ huno hu'nea ke lapa'kaeyafe nehiki lapa'kaeya'ae mafa'netapi'ae Isaleli nofi o'mai vaya'aefe ani ke nehuno mi'ko Anumaya Koti'a ‘Nakaeyate eo.’ huno ke hisea vaya'aife ‘Lapamikoe.’ hu'ne.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Pita'a ani ke huteno mako'ae fate keko'ae huno kanaye kanaye huno inake nehe “Meni kanafi mai'naya vaya'moki lusiya hu'a hao'otake kava nehayanaki maitapa halove heo. Haviku lapa'kaeya Anumayamo aulakale hao'otake kava nehaya vaya'ae utapa yakalesaki apataletapa lapa'ku lapame alitapa kateo.” hu'ne.
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Nehike'a o'afunama'a vaya'moki aole'ae mako'ae tauseni (3,000) vaya'moki ani ke afi'a apaipafi malake'a ani afina li falepate'nae.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Li falepatetake'a apa'kaeya mi'ko afina mako'ke apaipa apa'kesa ne'afi'a Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'moki ke ne'afi'a vaya'apimoki hapa'ma'a lo'ka'a ne'ya ne'ne'a Yisasife apa'kesa afi ne'ya'ae nete nete nehu'a Anumayamoteka amuse hu'a afine'kae.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Afine'kake'a Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea anaka'moki (Aposolo anaka) lusiya hu'a o'ake'naya avame lo'kiya yana alo hake'a akete'a mi'ko vaya'moki apamo'yo ai'nae.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Apamo'yo ai'nake'a mi'ko Yisasi ke afite'a apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'moki alaki mako'ke apaipa apa'kesa ne'afi'a mi'ko mako'ke mako'ke'moki afeno ya'apena “Lakaiti ya'akene.” hu'a ohu'naya'maki “Alaki mi'ko'amokita yane.” hute'a mi'ko'amoki ali'nae.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Mopa'api haneke afeno ya'api haneke hu'nea vaya'moki afeno ya'api o'male vaya hapa'maesaya yafe mopa'api alu vaya'aite apamike'a miya hutake'a ani moni ali'e'a fa'ko hute hute hu'a ne'ya'api o'male vayana apami'nae.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Mi'ko afina mi'ko'amoki mako'ke apaipa apa'kesale mai'ne'a ala mono nopi ute'a alu nopi nopi u'a ne'ya'ae Yisasife apa'kesa afi ne'ya'ae nete nete nehu'a amuse yapati Anumaya Koti aki ali'a asaka nehake'a mi'ko vaya'moki akete'a “Kanale kava nehae.” hu'a hu'nakeno Anumayamo'a mako'ke mako'ke afina mako vaya'ai apa'ku apame alino katiteno “Nakaeya ke ne'afea vaya'ae maiyo.” huno hupate'ne.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 — ausente —
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.