Atos 16

Inoke-Yate NT (INO_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Polo'a Tepi kumate uteno Lisatala kumate u'ne. Ani kumate mako Yisasi ke ne'afea ve'ka mai'nea ve'kamo aki'a Timoti'ae. Ani ve'ka Yuta a'mo mafa'nekeno afo'amo'a Yuta nofi o'mai'nea ve'ka Kali'ki nofi ve'ka mai'ne. Mai'nikeno ita'amo'a Yisasina aku'a amino alakepa hu'nea ane.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Lisatala'ae Ai'koniamu'ae mai'ne'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'moki Timotife “Kanale ve'ka mai'ne.” hu'a nehae.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Nehakeno Polo'a Timotife inake he “La'akaeya'ae lo'kata uteta nehuta Yisasi ke hapapaisune. Hapapaita uteta hisuna koteka mai'naya Isaleli vaya'moki kakaeya afo'kamo'a Yuta nofi o'mai'nea ve'ka Kali'ki ve'ka mai'ne hu'a ako afi'nayanake'a haviku ani yafe apaipa afi'a haviya hu yafene.” hute'ana Timotina avale'ana Mosese hu'nea kava hu'ana akoyamo ano'a laka hutale'na'ae.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ina kava hute'a alu kumate kumate ne'vake'a Yelusalemu mai'ne'a Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'ae so'ka vaya'ae ako hu'a haya male'naya ke a'kame malesaya yafe hapapai'nae.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Hapapaike'a ali'a atalu hu'a Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'moki apa'ku apa'kesamo'a lo'kiya vaike'a mi'ko afina saufa vaya'ko'ae lusiya hu'a e'a apa'kaeya'ae lo'ka'a mai'nae.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Fate Akufa Avamu'mo'a inake he “Esia koteka nakaeya ke alaki hapa'opaikae.” huno ka a'kanipate'nike'a Filisia koteka'ae Kalesia koteka'ae'ke ute ete hu'nae.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia koteka u'a va'yi hu'a Pitinia ukefe hayana Yisasi Fate Akufa Avamu'amo'a mako'ae “O'veo.” huno ka a'kanipate'ne.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ka a'kanipate'nea yafe Misia akase'a Taloasi kumate lavi'nae.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ani hani'ainaka Polo'a mako himona akeana mako Masetonia koteka ve'kamo'a himonafi hetino akaeyafe inake hu'ne “Amuse'ka nehuki hake lina la'ka he'ka Masetonia mai'nona vaya e'ka laya ho.” huno nehikeno Polo'a ina akufa ya aketeketa makale'a “Lakaeya Masetonia ukune. Anumaya Koti'a lakaeyafe ‘Utapa ani koteka vaya'aipi Yisasi kanale ke hapapaiyo.’ hu'ne.” huta anileka ukefe nehune.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 — ausente —
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Taloasiti lipi kalefi haita maitonakeno makale'a lavaleketa Samotalesi li folakapi kumate va'yi huta havateta akaseta Niapolisi va'yi huta mopale uta Filipai kumate va'yi hu'none. Ani Filipai kumana Masetonia vaya'moki hokote kuma'api mi'ko Lomu ati vaya'moki a'ke'ainaka e'a ne'maiya kumatene. Lakaeya ani kumate uta va'yi huta aolakufa afina mai'none.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 — ausente —
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ina Sapati kanafinaketa ani kuma'mo keki'ya hi'ana haleta ma'aileka uta li aki'naleka lavita “Anile Anumayamoteka afine'kaya kuma hane'nekaiye.” huta nelavunake'a mako a'neyaka ali'a atalu hu'a mai'naketa Anumaya Koti ke hapapai'none.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Lavita hapa'nepauna folakapina mako a'mo aki'a Litia'ae. Taiyataila kumateti anakeno haesa kena alo huno moni ali'ya ne'alea a'mo'a Yuta nofi o'mai'nea anakeno lusiya huno Anumaya Koti aki alino asaka nehea ane. Ani a'mo'a Polo'a hea ke ne'afikeno Anumaya Koti'a aipa alino yahae huteno afisea aku akesa ami'ne.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Amitekeno afiteno henaka'a mi'ko afamo'a'ae mono li falepatetakeno lakaeyafe inake hu'ne “Amusetapi nehuki nakaeyafe ‘Alaki Yisasina aku amino alakepa hu'nea a mai'ne.’ hutapaefena nakaeya nopi etapa maiyo.” huno lo'kiya ke hea kena uta no'afi mai'none.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Mako afina Anumayamoteka afine'kona kumate ukefe nehuta kateka ne'unakeno mako miya o'alino afa ali'ya ne'alea a'mafa'ne Sata afe'mo'a aipafi mai'nikeno aune ame laka nehike'a mi'ko fala'ki'nea yafe vaya'moki afikakeno hapa'nepaiya yafe ani a'mafa'nele kava vaya'amoki lusi miya alite alite hu'nae.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ani a'mafa'nemo'a Polo'ae lakaeya'ae la'kame ne'uno mi'ko afina kate kate nehuno inake he “Ma vaya'moki hanafi mai'nea Anumaya Koti ali'ya vayanake'a Anumaya Koti lapa'ku lapame alino katisea ka'mo ke hu'a lahapa'nepaiye.” huno mi'ko afina ani ke hulino uteno eteno hea kemo'a Polo aipa alino haviya hikeno maino fele'neno ani Sata afefe inake hu'ne “Yisasi Kalaisi lo'kiya'aleti kaha'nepauki mikani a'mafa'nemo aipafati hatilaveo.” huno hikeno makale'a ani Sata afena ataleno u'ne.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 — ausente —
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 U'nike'a ani a'mafa'nele yakai'naya kava vaya'amoki akayana miya'api ali'a nesaya ka'api a'kanike'a Polo'ae Sailasi'ae anatafa hute'a anavayu huli u'a mi'ko vaya atalu hu'a ne'maiya kumate kake hunatesaya vaya'aite u'nae.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Kake hunate vaya'aite anavale'a u'a inake hu'nae “Mani ve'kalana Yuta ve'kala mai'ne'ana lakaeya kumate vaya ali'ana haviya neha'ae.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Nehu'ana lakaeya Lomu vaya'mokitaena oheo hu'a ka a'kanilate'naya kavafe ‘Afa'a heo.’ hu'ana neha'ae.” hu'a nehae.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Nehake'a ali'a atalu hu'naya vaya'moki “Lamake nehae.” hu'a hake'a kake afi'a fa'ko fa'ka hu vaya'moki inake hae “Kena'ani hatetetapa heki kayoteti sefu anameo.” hake'a anamaki'nae.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Heki kayoteti lusiya hu'a sefu anamakite'a anavale'a u'a nofi nopi nofi hunate'ne'a ani nofi nopi kava ve'kaena inake hu'a nehae “Mani ve'kalatena yakai'ka alakepa ho.” hu'a hu'nae.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ani lo'kiya ke hakeno afiteno ani note kava ne'yakaiya ve'kamo'a anavaleno folaka nalakapi a'a analakimale nopaka anateteno anaiya'a mako kafafai male yosamo kapi vaiteno kino atala'ko hunate'ne.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Nofi nopi mai'ne'ana ani hani'ainaka folaku Polo'ae Sailasi'ae yakame nehu'ana Anumayamoteka amuse hu'ana ke hu'ana afine'ka'ake'a nofi nopi mai'naya vaya'moki afi'a mai'nae.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Afi'a mai'nakeno anile makale'a ala imima ne'alikeno mani nofi note mopafi kafi'a faite'naya yosa alino ku'ye ku'ye nehikeno mi'ko kitayaka ya'kike'a mi'ko nofi hupate'naya vaya'moki apaya'kopati seni nofina aino kasalu helavino lavite lavite hu'ne.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Lavitekeno nofi hupate'naya vaya'aite yakai'nea kava ve'ka havano mai'neapati hetino akeana mi'ko kitayaka ako ya'ki'nakeno aketeno inake huno akesa afi'ne “Vae mi'ko nofi hupate'naya vayana ako apaune he'a utae.” nehuno yatala hakina'a alino asakiteno akai'a liko'a laka hukefe hu'ne.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Laka hukefe nehikeno Polo'a ala kefati inake nehe “Hae kakai'ka kakufa ali'ka haviya oho. Lakaeya mi'ko'a afa'a mai'none.” nehe.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Nehikeno ani kava ve'kamo'a “Ata kani a'ka ali'keno.” huteno naku naku uno ani nopi haino fale'neno koli hu'nea yafe atali atalu huno Polo'ae Sailasi'ae anaiyafi ape huteno ani nopati anavaleno ma'aileka lavino ana'kaeyafe inake hu'ne “Amusetani nehuki hana kava hisukeno Anumaya Koti'a naku name alino katinatese?” hu'ne.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 — ausente —
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Hike'ana inake hu'ana ha'nepai'ae “Anumayati Yisasife afi'ka kaipafi male'ka kaku ami'ka alakepa hisanakeno Anumaya Koti'a kaku kame alino katike. Kakaeya'ae kakai'ka anaka'ka'aefe mani ke nehu'ae.” hu'ana hapai'na'ae.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Hapaite'ana ani ve'ka'ae mi'ko anaka'a'ae Yisasi ke hapapaita'akeno anavaleno ani hani'ainaka anamaki'naya anamute sese hunateteke'ana anile ani ve'ka'ae akai'a afamo'ae mono li falepate'na'ae.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Mono li falepateta'akeno anavaleno no'afaka haino ne'ya ne'anamino lusiya huno akai'a afamo'ae Anumaya Kotina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya yafe lusi amuse nehae.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Amuse nehakeno kotike'a kake afi'a fa'ko hunate'naya vaya'moki ati vaya hupatake'a e'a inake hae “Ani ve'kalana anataleke'ana vi'ao.” hu'a hu'nae.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Hu'nakeno nofi hupate'naya vaya'aite kava ve'kamo'a Polona inake huno hapai'ne “Kake afi'a fa'ko hupate vaya'moki mako vaya hupatake'a e'a lana'kaeyafe inake hae ‘Anataleke'ana vi'ao.’ hu'a haki lana'kaeya nofi nopatina ne'ataletana lanaipamo'a falu nehinaketana vi'ao.” nehe.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Nehikeno Polo'a ati vaya'aife inake he “La'akaeya Lomu nofi ve'kala mai'no'a'maki ali'a haviya hula'ate'a la'akaeya ke afi'a alakepa hu'a kake hu ola'ate'a vaya apaulakale ke o'male keleti heki kayoteti lusiya hu'a sefu la'amite'a nofi hula'ate'naya'maki meni na'ya hike'a fala'ki'a ali'a la'atalekefe nehae? Lamake nehu'ae la'akaeya kesi o'uku'a'maki apa'kaeya apa'kai'apike e'a nofi nopati la'avalete'a ‘Vi'ao.’ hu'a hula'atesaya'mae.” hu'ne.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Hike'a ati vaya'moki ani ke ali'a u'a kake afi'a fa'ko hupate vaya'aina hapapaike'a Polo'ae Sailasi'ae “Lomu nofi ve'kala mai'no'ae.” hu'ana ha'a ke afite'a lusi koli hu'nae.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Koli nehu'a nofi note u'a hapau'ke fa'ke nehu'a “Havi kava hu'none.” hute'a nofi nopati anavale'a ma'aileka ne'anate'a inake hae “Amusetani nehunaki mani kuma ataletana mako alu aupalika vi'ao.” hu'a hu'nae.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Hake'ana nofi nopatina Polo'ae Sailasi'ae u'ana Litia nopi hai'ne'ana Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya apa'kete'ana “Lapa'ku lapame lo'kiya vaitapa maiyo.” hu'ana hapapaite'ana u'na'ae.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.