Marcos 6

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisasi'a ani kumana ataleno ko aepa'aleka vike'a akaeya ke ne'afea anaka'a a'kame u'nae.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Sapati afina mono no'apifi uno Anumaya Koti ke mi'ko vaya hapa'nepaike'a ani ke afite'a atali atalu nehu'a inake nehae “Mani ke akenopa hale'nea ve'kamo nehea kekana ke hanateti alineno'ae ani ke nehe? Ayateti o'ake'nona avame hu lo'kiya yana hanateti ali'ne?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Mani ve'ka no ki ali'yate ve'kamafe? Malia mafa'nemafe? Yemisi'ae Yosesi'ae Yutasi'ae Saimoni'ae akana'amoki o'mai'nafe? Asa'amoki lakaeya'ae makopi mai'nae.” hute'a apaipa kafa hate'a apa'kame'ya ami'nae.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Apa'kame'ya amitakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake hu'ne “Anumaya Koti ke nehea ve'kamo'a mi'ko kumate hapapaiseana aki ali'a asaka hukaya'maki akai'a kumate viseana akai'a afamo'ae no kuma'ale vaya'ae aki ali'a asaka ohukae.” hu'ne.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ani kumatena o'ake'naya avame hu lo'kiya yana nesu yate ohuno afa'a mako'ke mako'ke kali vaya'ake aya maleno alino kanale hupate'ne.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Alino kanale hupateke'a mi'ko vaya'moki akaeyafe afi'a apaipafi o'male'naya yafe Yisasi'a lusi akesa ne'afino mi'ko kumate kumate uneno nehuno Anumayamo ke alino apaya nehe.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Yisasi'a ayatala'a hano huno aiyalekati aole alea anaka'aife ke hike'a akaeyate akeno mi'ko Sata afe'yaka vaya'ai apaipafati ali'a apatalesaya lo'kiya'a apamiteno inake he “Aole lo'kate lo'kate hutapa veo.” huno hupate'ne.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Hune'apateno inake he “Ka ne'utapaena ayomepa kayo'ake alikaya'maki ku'ae maya'ae moni'ae alitapa o'veo.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Lapaiya anona vaikaya'maki aole kenalana o'aleo.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Mako nopi haitapa mai'netapaena ani nopi maitapa havatetapa ataletapa fate kumate veo. Alu nopi nopi havalitata oheo.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mako kumate vaya'moki ali'a falu fala huolapate'a ‘Lapa'kaeya ke o'afikune.’ hu'a hisaketapaena ani kumana ne'ataletapa ‘Havi kava hulate'nae.’ hutapa nehisake'a afisaya yafe lapaiyale kama'nisea mumusopa alitapa fopo hune'ataletapa veo.” huno hapapai'ne.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Hapapaiteke'a ani vaya'moki u'a mi'ko vayafe inake hu'a nehae “Lapaipa aitapa yahae nehutapa hao'otake yatapi ataleo.” hu'a hapa'nepaiye.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Hapapaike'a mi'ko Sata afe'yaka apaipafati hupatake'a ne'vake'a lusiya hu'a kali vaya'ai apa'kufale masave fale ne'apatakeno kanale hupate'nae.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ani kanafina Yisasi avake'amo'a lusiya hikeno mako ala kava ve'kamo aki'a Heloti'a Yisasi hu'nea kava'mo avake'a afi'ne. Mako vaya'moki Yisasife inake hu'a nehae “Ma ve'ka Yoni'a li fale ne'apatea ve'ka ako fali'neapati heti'nea yafe lusi lo'kiya'a hane'nikeno ma lo'kiya ali'ya akaeya ayapati ne'ale.” hu'a nehae.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Hake'a mako vaya'moki Yisasife inake hu'a nehae “Ma ve'ka Ilaiya'a mai'ne.” hu'a nehake'a mako vaya'moki inake hu'a nehae “Mako aune ve'ka mai'neno a'ke'ainaka Anumaya Koti ke lahapai'nea aune ve'kakana nehe.” hu'a nehae.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Nehaya'maki Heloti'a ani ke afiteno inake nehe “Yonina haeyo huke'a ako ake'ya hataka hute'a kite'naya ve'ka eteno kelifati heti'ne.” nehe.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Mako afina Helotiasi'a Yonina haesea kana'a va'yi hu'ne. Ani kanalena Helotina alite'nea kana'a va'yi hikeno Heloti'a ala emu kimale'nike'a mi'ko kamani kava vaya'ae ati kava vaya'aite kava vaya'ae Kalili koteka lusi afeno male'naya vaya'yaka'ae ani ne'yate e'nae.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 E'a mai'nakeno Helotiasi'a a'mafa'ne'amo'a eno folaka'apifi aiya ne'aeke'a Heloti'ae vaya'amoki'ae ne'ake'a amuse nehakeno Heloti'a ani a'mafa'ne inake hu'ne “Kakaeya kahaisea yafe ke hisanana kamikoe.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Anumaya Koti aulakale kaha'nepauve mako yafe nafikesanake'naena kamikoe. Nakaeya yakai'noa ya'mo folakapati a'na fa'ko hu'na kamikoe.” hu'ne.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Hikeno ani a'mafa'nemo'a uno ita'amofe inake huno afine'ke “Naiya aova yate na yafe ke hisoe?” huno hikeno ita'amo'a inake nehe “Yoni'a li fale ne'apatea ve'kamo akenopa'a hataka hute'a nameo hu'ka afiko.” nehe.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Hikeno naku naku huno vea'ya'mo'a ala kava ve'kae inake hu'ne “Makale Yoni'a li fale ne'apatea ve'kamo ake'ya hataka hutetapa falitesike'ka akenopa'a lapepi alitetapa nameo.” nehe.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Hikeno ala kava ve'kamo aipamo'a lusi kana nehikeno Anumaya Koti aulakale huno lo'kiya vai'nea ya'aefe mai'naya vaya'moki'aefe akesa afino “Ani a'mafa'ne hu'noa ke ali'na o'atakakauve.” nehe.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Makale'a mako ati ve'ka hune'ateno inake huno hapaiye “Yonina akenopa'a ali'keno.” huno hikeno nofi nopi uno ake'ya'a hataka hu'ne.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Hataka huteno akenopa'a lapepi maleteno alineno ani a'mafa'ne amikeno ita'amona ami'ne.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Amike'a Yoni ke ne'afea vaya'moki ani ke afite'a u'a akufa'a ali'e'a yafa'kapi kite'nae.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vayana Yisasiteka ete'a mi'ko hu'naya kava'ae hu'a apaveli'naya ke'ae e'a hapai'nae.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ha'nepaike'a mi'ko vaya u'e'a hutake'a Yisasi'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae ne'ya nesaya kana'a o'malekeno Yisasi'a apa'kaeyafe “Eketa vaya o'mai aupalika lakai'atike ne'uta maita falu hisune.” hu'ne.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Apa'kai'apike lipi kalefi hai'a maite'a vaya o'mai koteka ukefe nehae.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ne'vake'a mi'ko vaya'moki apaukosa apa'ke'a aito nehu'a apaukosa hu'a vayateka kuma'apileti mopafi naku naku hu'a ani vaya o'mai koteka u'a hokote'a va'yi nehae.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Hokote'a u'a va'yi hakeno Yisasi'a lipi kalefati hatilavino mi'ko ali'a atalu hu'naya vaya'aina apa'keteno kalaki aine'apateno inake huno akesa afi'ne “Ma vayana sipi sipi ana'aukana kava nehaya'maki yakaipate ve'ka o'mai'ne.” huteno ani yafe kalaki aine'apateno fate fate ke hapa'nepaiye.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Nehaya'maki Yisasi'a inake huno hapa'nepaiye “Lapa'kaeya lapa'kaitapike ne'yana apameo.” huno hike'a akaeyafe inake hu'a nehae “Mako ve'kamo'a naya aole vaya'ai apaiya apaya alea afina (200 afina) ali'ya aliteno miya alino ani miyateti ma akufa vaya'moki nesaya ne'yana miya ohinine. Lakaeya ne'ya miya faiteta apamisune hunake'kae nehape?” hu'a afine'kae.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nehakeno Yisasi'a inake nehe “Na'maki maya hane'nifi utapa akekeo.” huno hike'a u'a akete'a “Naya mako kaya mayaki aole fayanaki huno hane'ne.” hu'a nehae.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nehakeno mi'ko vaya'aife “Alitapa anupa hupate hupate hutapa hafepale apateke'a maiyo.” nehe.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nehike'a naya mako kaya hano hea teni'a vaya (50 vayana) ali'a anupa hu'a maite maite hu'nake'a mako kaya naya hano hea vaya'ai apaiya apaya alea vaya (100 vaya) ali'a anupa hu'a maite maite hu'nae.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mai'nakeno Yisasi'a naya mako kaya maya'ae aole faya'ae ali'neno ko'ku'nateka ne'akeno Anumaya Kotiteka huno amuse huteno maya a'kaya heno akaeya ke ne'afea vaya apamike'a ali'u'e'a hu'a vaya'yaka apami'nae. Aole faya'ae ani kava huno mi'ko vaya'moki nesaya yafe fa'ko huno ne'apame.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 — ausente —
42 E todos comeram e se fartaram.
43 — ausente —
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ani ne'ya ne'naya vayana vema'ake faefu tauseni (5,000) veyakamoki ne'nae.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Makale'a Yisasi'a akaeya ke ne'afea vaya'aife inake hu'ne “Nakaeya nataletapa hokotetapa lipi kalefi haitapa ala li kotu la'ka hetapa Petesaita kumate visake'na nakaeya ma vaya'yaka hupatesuke'a visae.” nehe.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 “Veo.” huno hupateke'a utakeno Yisasi'a akai'ake avimapi haino Anumayamoteka afikekefe hai'ne.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Yake lavino falekeno une avame li kotu'mo folakapi ne'vakeno Yisasi'a akai'ake mopaleka mai'ne.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Mai'neno akeana lo'kiya yasimo'a eno lipi kalemona ano atufatalekeno yosaleti lina amaki'naya'maki ani lipi kale no've. O'u'nikeno koti avameteka Yisasi'a li avoyale aiya ame ame lipi kale hane'neateka eno apa'kasekefe nehe.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Hapa'nepaino Yisasi'a lipi kalefi haino apa'kaeya'ae ne'maikeno yasimo'a laka neke'a lusiya hu'a apamo'yo ne'aiye.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Yisasi'a lo'kiya'aleti ne'ya apami'nea yafe apa'ku'amo'a yafa'kana huno lo'kiya apa'ku apa'kesa hane'nea yafe aepa'a afi'a alakepa ohu'a apamo'yo ne'aiye.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ani li kotuna la'ka he'a Kenesaleti aupalika u'a lipi kale nofiteti a'a atafa humale'nae.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ani lipi kale atale'a nelavike'a ani kumate vaya'moki makale Yisasina ake'a aeto hu'nae.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ake'a aeto nehu'a ani koteka hane'nea kumatena makale kali vaya apavale'a ekefe note note naku naku hu'a u'nake'a mi'ko vaya'moki “Yisasi'a eno mai'ne.” haya ke afite'a kali vaya'yaka apavale'a sifanafi apatete'a Yisasite ali'a ete ete hu'nae.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Mi'ko aise kumate'ae ala kumate'ae mi'ko aupalika Yisasi'a uno va'yi hike'a lusi kali vaya'ke'ya apavale'a e'a kuma folakapi apatake'a ani kali vaya'moki ala kefati Yisasife inake hae “Lakaeya lataleketa kena'kamo atupa'ale ame'ko ne'alisunakeno kaliti hano hise.” hu'a nehae. Hute'a mi'ko ani kali vaya'moki Yisasi kenale ame'ko ne'alikeno kali'api hano huno eteno apa'kufamo'a kanale hu'nae.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.