Marcos 5

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kalili ala li kotu la'ka'a mekakaya ke'ke'ka Kelasane nehaya koteka u'a va'yi nehae.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 U'a va'yi hute'a Yisasi'a ani lipi kalefati ataleno li aki'naleka ne'vikeno Sata afe aipafi mai'nea ve'kamo'a makale'a vaya ki ne'apataya yapakati Yisasina akeno avate'ne.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ani ve'ka mi'ko afina vaya ki ne'apataya yapakake uneno huno nehavaeya ve'kake'a mako vaya'moki alaki atafa hu'a nofi no'aya ve'kae. Aeni seni nofiteti aiya ayate nofi kite'naya'maki atafa ohuke.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Nesu afina vaya'moki ani ve'ka atafa hute'a aiya ayatena seni nofiteti kite'naya'maki ako'ke aino a'kano hune'ataleno lusi lo'kiya ve'ka mai'nea yafe mako ve'kamo'a atafa huteno “Vase hu'ka yuna ho.” huno huo'ate'ne.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Mi'ko afinana ani ve'kamo'a vaya ki ne'apataya yapakake ne'maino avimatekake uneno huno ne'maino ala kefati kate kate nehuno yahauna yafa alino akai'a akufa laka huke ataleke nehea ve'kae.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ani ve'kamo'a Yisasina alu'aleti aketeno makale naku naku huno eno Yisasi aiyafi ape huno ale'ya lo ne'aeye.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Nehikeno Yisasi'a ani ve'kaena inake he “Kakaeya kaki'ka nalakae?” hikeno “Nakaeya naki'ni'a Nesu'ya'mo'nae nesu yate akae aipafi haita mai'none.” nehe.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ani ve'kamo'a Yisasife “Ani kumatetina Sata afe'yaka hupateke'a o'veo.” huno ala kefati lo'kiya ke nehe.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Nehea'maki mako avimate nesu afuyakamoki mai'ne'a ne'ya neke neke hu'a mai'nae.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Mai'nake'a ani Sata afe'yakamoki Yisasife “Mika afuyakamoki apaipafi hulateketa haita maino.” hu'a afine'kae.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Afine'kakeno Yisasi'a “Kanalenaki ani kava heo.” huno hupateke'a ani Sata afe'yakamoki ani ve'ka ne'atale'a afu anaka'ai apaipafi hai'a faletake'a ani afuyakamoki naku naku lavite lavite haya'ya'moki lusi mulifi lavi'nae. Mi'ko afuyaka aole tauseni'a (2,000) afuyakake'a mako li kotupi asaka hu'a aite'a li ne'a apamupate'a fali'a hano hu'nae.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Hano hake'a ani afu'aite kava vaya apaune he'a ala kumate mai'naya vaya'ae hoyafi mai'naya vaya'ae “Ina kava hiketa laune heta ne'one.” hu'a hapapaike'a ani hu'nea ya akekefe e'nae.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Yisasite e'a lusi Sata afe'yaka aipafati alino atale'nea ve'ka ako akesa ha'kalo hikeno meni kanale'ya huno kena'a havaiteno anile mai'nike'a ne'ake'a koli nehae.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Koli nehake'a Yisasi'a ani Sata afe'yaka alino atale'nea kava ake'naya vaya'moki “Ina akufa kava nehea ve'kamaki alino kanale hute'ne.” nehu'a afu anaka'ai hupate'nea ya'aefe avake hu'a mi'ko vaya hapa'nepaiye.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Hapapaike'a ani vaya'moki Yisasife “Ma kumana atale'ka alu kumate uvo.” hu'a lusi lo'kiya ke nehae.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Hakeno Yisasi'a ataleno ukefe lipi kalefi nehaikeno ani Sata afe'yaka aipafati alino atale'nea ve'kamo'a Yisasife “Kakaeya'ae visufe?” huno afike'ne.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Afike'nea'maki Yisasi'a ohaikeno akaeyafe inake he “He'e. Kakaeya no'kaleka anaka nofi vaya'kaleka u'ne'ka Anumayamo'a hautakikateteno mi'ko kakaeya kakufale alo hukate'nea yafe fa'ko hu'ka hapapaiyo.” nehe.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Hikeno ani ve'kamo'a Te'kapolisine nehaya koteka nayatala'a alea kumate vaya'aipi uno Yisasi'a alino kanale hute'nea yafe hapa'nepaike'a ani ke ne'afi'a lusi apa'kesa ne'afe.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Yisasi'a eteno halate haino lipi kalefi maiteno ani li kotuna la'ka heno makaya falika eno li aki'nale mai'nike'a lusi ve a'nemoki akaeyate e'a ali'a atalu hu'nae.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mai'nikeno mako ve'kamo aki'a Yailasi'ae nehaya ve'ka e'ne. Ani ve'ka mako mono note so'ka ve'kakeno Yisasina aketeno aiyafi eno ale'ya lo a'ne.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Eno ale'ya lo'a'neno Yisasife inake huno afine'ke “Vae nakaeya a'mafa'ne'ni ako falikefe nehiki kakaeya e'ka kaya maletesanakeno kanale hutesikeno eteno afa'a maise hu'nae nehoe.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Hikeno Yisasi'a ani ve'kamo a'kame anileka ne'vike'a lusi ve a'nemoki auleka a'kameleka hu'ne'a a'kalo a'kalo huli'a ne'u'a yake yake hu'a ne'vae.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ne'vakeno mako ana nayatala'a hano huno naiyalekati aole alea kafu aiku ya akekeno mi'ko afina aiku nopakake ne'maiya a'ae anile mai'ne.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Mai'nea a'mo'a yatala afina ma mopafi Tota vaya'aite u'nea'maki lusiya hu'a akafu kea kava'ke hutakeno lusi moni'a atale'nea'maki ani kali'a alaki lamake hu'a ali'a kanale huo'ate'nae.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Kanale huo'atakeno ani a'mo'a Yisasi avake afiteno ani vaya'ai folakapi mai'neno Yisasi a'kamelekati eno kena'ale ame'ko ali'ne.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ame'ko ne'alino ma akufa akesa afi'ne “Afa'a kena'ale ame'ko ne'alisukeno kali'ni hano huke.” hu'ne.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nehuno ame'ko ne'alikeno makale aiku ya'a lanetekeno akufafaka maleno akeana ani kali'a ako hano hute'ne.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Hano hune'atekeno Yisasi'a maleno ake'neana akaeyatekati mako lo'kiya'a ako u'nikeno Yisasi'a ani vaya'ai folakapati aino yahae nehuno inake hu'ne “Nala'a eno kena'nile ame'ko ali'ne?” nehe.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Nehike'a akaeya ke ne'afea anaka'moki inake hae “Ake'nape lusi vaya'moki kakaeyatena mako'ke apa'kufale a'kalo a'kalo hu'naya'maki na kava hike'ka ‘Nala'a kena'nile ame'ko ali'ne?’ hu'ka nehane?” hu'a nehae.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nehakeno Yisasi'a kena'ale ame'ko ali'nea ve'kae “Akesoe.” huno aulaka alinuneno nehe.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Aulaka ne'alikeno ani a'mo'a kena'ale ame'ko ne'alikeno ani kali'a hano hute'nea yafe akesa ne'afino amo'yo aikeno atete nehaikeno Yisasi aiyafi uno ale'ya lo a'neno mi'ko ya'a huno fole ne'aiye.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ne'aikeno Yisasi'a inake huno hapai'ne “Mafa'ne'nimoka nakaeyafe afi'ka kaipafi male'nana ya'kamo'a meni kali'ka ako kanale hukateanake'ka kaipa falu yapati no'kaleka ukana'maki mi'ko kali'ka alaki hano huke.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yisasi'a ani ke nehike'a mono note so'ka ve'kamo notekati mako vaya'moki e'a inake hae “So'ka Nenao a'mafa'ne'ka ako fali'nea'maki kakaeya hana kava hu'ka alino apaya nehea ve'ka alaka haesea akufa ke hune'atane mako'ae afio'ke'ka atalo.” hu'a nehae.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nehakeno Yisasi'a ani ke afi'nea'maki akesa afino o'apamino ani so'ka nefe inake huno hapai'ne “Kakaeya ani ke hisaya yafe kahau hale'ka kamo'yo o'ai'ka nakaeyafe'ke afi'ka kaipafi malo.” huno hapai'ne.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ha'nepaino Yisasi'a mi'ko ve a'ne'aife “O'meo.” hupateteno “Pita'ae Yemisi'ae Yoni'a Yemisi nepu'amo'ae apa'kaeya'ake nakaeya'ae ekae.” huteno apavaleno ne've.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 — ausente —
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 — ausente —
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Nehike'a ani vaya'moki lusiya hu'a kiki'a hune'atakeno Yisasi'a mi'ko ve a'ne ani nopati alino apataleke'a ma'aileka hatilavitakeno Yisasi'a ani a'mafa'nemo ita afo'amokani'ae aole'ae mako'ae anaka'a'ae Yisasi'a ke hike'a ani a'mafa'ne mai'nea nopi hai'nae.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Haite'a Yisasi'a ani a'mafa'nemo ayate ne'alino inake huno hapai'ne “Talita kumi.” Ina hea kemo'a ma ke hunofe nehe “Aise a'mafa'ne nakaeya heteo hu'na nehuki kakaeya heteo.” huno'ae nehe.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nehikeno makalema'a ani a'mafa'ne hetino ka uneno nehe. Ani a'mafa'ne layatala'a hano huno laiyalekati aole alea kafu (12 kafu) mai'nea a'mafa'nekeno Yisasi'a alino hetitekeno ka uneno hea ya ne'ake'a ani vaya'moki lusi apamo'yo ne'aiye.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Apamo'yo ne'aikeno Yisasi'a “Mani hoa yafe mako vaya alaki hapa'opaiyo.” huno lo'kiya ke hapa'nepaino “Mako ne'ya alitetapa mani a'mafa'ne amikeno neno.” nehe.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.