Marcos 11

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Mako ve'kamo'a ‘Na'ya hiketana ina kava neha'ae?’ huno hisiketanaena make hutana hi'ao ‘Ala Neti'amo'a mako ali'ya alikefe hiketa'ae ne'avalo'ae. Ali'ya aliteno makale'a eteno lapamike.’ hutana hapai'ao.” nehe.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ani ve'kala'mokani u'ana ani to'ki ana'au'a no kipate nofi atakeno kate hetino mai'nike'ana ake'ana fole aite'ana nofi ali'ana kalu neha'ae.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ali'ana kalu neha'ake'a mako anile heti'naya vaya'moki inake hu'a anafine'kae “Na kava hukefe ina to'kimo nofina alitana kalu neha'ae?” hu'a anafike'nae.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Nehake'ana Yisasi'a “Inake hutana hi'ao.” huno hea ke hapa'nepai'ake'a ani vaya'moki “Afa'a ani to'ki avaletana vi'ao.” hu'a nehae.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ani hosikana afumo ana'au'a Yisasite avale'ana u'ana ana'kai'ani ana'kufaleti yasi siota ali'ana ani afumo akotofule ya'kaimaleta'akeno Yisasi'a anile faimai'ne.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Faimai'neno kate ne'vike'a lusi vaya'moki “Ala ve'ka ne'e.” hute'a mai'nayapati mako'amoki apa'kufaleti yasi ya'api asakimale'a ani Yisasi'a ukefe hea kate ne'malake'a mako vaya'moki hoya'apifakati yosa haita'a hane'nea a'kopa alo a'a ali'e'a kapi ne'malae.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ne'male'a aukosaleka'ae a'kameleka'ae ne'vaya vaya'moki ala kefati inake nehae
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Lakinakomo'a Teviti'a a'ke'ainaka kava ya alino yakai'nea akufa kana meni eteno va'yi neheanakeno Anumaya Koti'a kanale huno aipamo'a falu hisea amuse ya amisikeno kanale'ya huno kava alino yakaike. Ani kava hisea yafe hanafi mai'nea Anumaya Koti aki'a alita asaka nehuta amuse hutesune.” hu'a nehae.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Nehakeno Yisasi'a Yelusalemu va'yi huteno ala mono nopi uno mi'ko ani mono nopi hane'nea yana vase huno akeno alakepa huno akeme ne'vikeno hani hu ya hikeno ataleno layatala'a hano huno laiyalekati aole alea anaka'amoki'ae Petani u'nae.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Eka'a kotike'a Petani kuma atale'a kateka ne'akeno Yisasi'a aka nele.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Aka nelekeno aulaka alino akeana mako haitamo'a nati nati hu'nea fi'ki yosa afaki huke kana'ale hane'nikeno ake'ne. Aketeno Yisasi'a ani yosa aepale uno mai'neno mako alaka a'nisea'aene huno havake kaleke hu'nea'maki ani afina fi'ki yosamo'a alaka no'aeya kanalenakeno ne'yama'a o'ano haitamo'ke lusi kava hu'nikeno ake'ne.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yisasi'a ani yosaena inake nehe “Kakaeya ne'yama'a'ka o'malana yafe alaki mako'ae alaka o'aesanake'a vaya'moki laki'a o'nesayane.” huno ke ama'kike'a akaeya ke ne'afea anakamoki ani ke afi'nae.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Yelusalemu u'a va'yi hute'a Yisasi'a ala mono nopi hai'neno mi'ko moni afeno male'a ne'alea vaya'ae anifati miya nehaya vaya'ae aepa heno hapafai ne'atale. Hapafai ne'ataleno alu koteka moni ali'e'a ne'atale'a ani kumateti moni ete'a ne'alea vaya'ae mi'ko mai'ne'a namayaka apate'a mai'nake'a miya nehaya hipa'ae alaki alino atale'ne.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Alino apataleke'a apaune nehakeno afeno'api alitata haya vaya'aife inake nehe “Ani afenotapi alitetapa ma mono nopina ute eta oheo.” huno ka a'kanipate'ne.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ina kava huteno Yisasi'a inake huno alino apaya nehe “Anumaya Koti avopatina make hu'ne ‘Nakaeya nofe mi'ko vaya'moki Anumaya Kotiteka afikesaya none.’ hu'a nehaya no hane'nea'maki lapa'kaeya mani nofe afitapa kala kala hutetetapa fala'ki yapaka kumaya vaya'moki kuma'kana kava nehae.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Hike'a mono nopi kava vaya'ae mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'ae Yisasi'a ani hea ke afite'a ke hu'a imafi mafi nehu'a aepa he'a Yisasina haesaya kafe kahau a'naya'maki mi'ko vaya'moki Yisasi'a hea ke afite'a hapau haleke'a apamo'yo ne'aiya yafe koli hute'a atale'nae.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ataletakeno hani kike heapaka Yisasi'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae Yelusalemu atale'a u'nae.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Eka'a natepati ete'a e'naya kate ne'u'a akayana ani Yisasi'a ke ama'ki'nea fi'ki yosa ako vai'nike'a ake'nae. Alaki mi'ko haita'ae hafu'ya'ae vaino avaya'ne.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Vai'nikeno Pita'a ani yosae Yisasi'a hu'nea ke akesa ne'afino Yisasife inake nehe “Hae ali'ka laya nehana Nenao ako eka ma fi'ki yosaena mako'ae ne'ya'a ali o'atesanane hu'nana yosamo'a ako vai'ne.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ani kava hisea yafe nakaeya lahapa'nepauve. Lapa'kaeya mako yafe Anumaya Kotiteka afikesutapaena ‘He lamake Anumaya Koti'a mi'ko afine'kona yana lamike.’ hutapa lapa'ku lapa'kesa afisakeno'aena ani ke hu'naya yana lapamisiketapa alikae.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Lapa'kaeya hetitapa Anumaya Kotiteka afine'kesakeno ani kanafi mako ve'kamo'a lapa'kaeyateka havi kava hulapate'nisea lapa'kesa afitapaena ani ve'kamo hao'otake ya'aena ‘Kahaove katove nehu'na naipa falu yapati ali'na atalekatoe.’ nehutapa ani hao'otake ya'a alitapa ataletesayana Afotapimo'a ani kava huno lapa'kaeya hao'otake yatapi'ae alino atalekaiye.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Inaki lapa'kaeya hao'otake ya'ae ‘Kahaove katove nehu'na naipa falu yapati ali'na ataloe.’ ohutapa ke ne'ama'kitapa lapaipa falu hu o'apatesayana ko'ku'napi mai'nea Afotapimo'ae ani kava huno lapa'kaeya'ae ke nelapama'kino hao'otake yatapi lahapaove lapatove nehuno aipa falu yapati alino o'atalekaiye.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Apa'kaeya ete'a Yelusalemu u'a va'yi hute'a Yisasi'a ala mono nopi uneno nehike'a ani mono nopi kava vaya'ae mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'ae ani kumate alopa vaya'ko'ae akaeyate e'nae.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 E'ne'a inake hu'a afine'kae “Kakaeya hana akufa kaki hane'nea ve'kake'ka mani akufa ali'yana ne'aline? Hana ve'kamo'a ‘Inani akufa ali'ya aleo.’ huno kahapaiteno lo'kiya kami'nike'ka mani ali'ya alime u'ke'ka nehane?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yisasi'a apa'kaeyafe inake nehe “Nakaeya'aeti mako ke lapafikesuketapa lapa'kaeya ‘Ina kemofe nehane.’ hutapa hisake'naena nakaeya mani ali'ya ne'aloa lo'kiyamo avake'a lahapapaikoe.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Inake hu'na lapafine'koe ‘Yoni'a li fale nelapatea yana Anumaya Koti'a ko'ku'napati lapami'nea yapi afa'a vayatafa'moki lapami'naya yane?’ Ani yafe hutapa fole aitapa nahapaiyo.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Hike'a apa'kai'api ke hu'a u'e'a nehu'a inake nehae “Anumaya Koti'a ko'ku'napakati lami'nea yane huta hisunana halate lakaeyafe ‘Na'ya hiketapa afitapa lapa'ku'ale no'malae?’ huno huke.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 — ausente —
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 — ausente —
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.