Lucas 8

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Mako a'mo aki'a Yoana'ae Heloti nopi ali'ya kava ve'kamo ane. Ani kava ve'kamo aki'a Kusa'ae mako a'mo aki'a Susana'ae. Mako a'neyaka'ae Yisasi'ae lo'ka'a u'nae. Ani a'neyakamoki Yisasi'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae apa'kai'api afenoteti lusiya hu'a hapa'ma'nae.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Mako nesu ve a'ne fate fate kumateti e'naya vaya'moki Yisasite e'a mi'ko ali'a atalu nehae. Nehakeno Yisasi'a mako ke avoya kefati inake nehe.
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 Mako ve'kamo'a uno avina ya hoyafi ne'atale. Ataleme ne'vikeno mako avina ya'amo'a kateka asaka hulavi'nike'a vaya'moki a'a kasoki atikeno mako avina'a namamoki e'a ne'nae.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Mako avina yama'a yafa akofetule asaka hulavi'nikeno hake'nea'maki mopa ho'kano o'male'nea yafe li'a o'malekeno ani avina yana ako vai'ne.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Mako avina ya'a aufe kahaumo hu'nea yapi atale'nikeno aufe kahau'ae makopi hakete'ana aufe kahau'mo'a ano ati kaekeno haviya hu'ne.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Haviya hu'nea'maki mako avina alaka'a kanale mopafi asaka hulavi'neno hakeno haiteno nesu yate ne'ya alite'ne. Mako'ke avinamo'a ne'ya'a aliteateka naya mako kaya'a vaya'ai apaiya apaya hano hea ne'ya (100 ne'ya) alite'ne huteno Yisasi'a inake hu'ne “Vaya'moka kakesa hane'ninake'kaena mani hoa ke afeo.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Nehike'a akaeya ke ne'afea anaka'moki inake hu'a nehae “Ani avoya kemo aepa'a hana'ya huno hane'ne?” hu'a afine'kae.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Afine'kakeno Yisasi'a inake he “Lapa'kaeya Anumaya Koti kava yakailapatesea yafe ke huno fala'kino hane'nea ke Anumaya Koti'a lapaya hisiketapa afi'naya'maki mi'ko vaya'moki avoya ke'ake afi'nae. Hapapaike'a afi'naya'maki ke aepa'a afi'a ha ole'nae. Ake'naya'maki ake'a alakepa ohu'nae.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Mani avoya kemo'a aepa'a huno fole aino inake nehe mani avina ya'mo'a Anumaya Koti kekana hu'ne.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Mako kateka asaka hulavi'nea avina ya'mo'a ina kava hu'ne. Mako vaya'moki Anumaya Koti ke afite'a Anumaya Kotiteka apaipa amite'a ali'a lo'kiya o'vai'nisaya'aene nehuno Sata eno ani ke ako alino atale'ne.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Yafa mopafi lavi'nea avina ya'mo'a ina kava hu'ne. Mako vaya'moki Anumaya Koti ke afite'a atafa hute'a amuse nehayanaki hafu'ya'a mopafi olavi'nea yafe alike ataleke vaya mai'ne'a aupa kanafi aise afi'a apaipafi male'nakeno mako ano apavataka huke ya apa'kaeyate ne'eana makale'a Anumaya Koti ke ne'atalae.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Mako aufe nofi'mo aepafi lavi'nea avina ya'mo'a ina kava hu'ne. Mako vaya'moki Anumaya Koti ke afite'a ne'vakeno aki'ae aka'ae kana ya'mo'aki ma mopafi amuse ya'mo'aki moni afeno ya alisaya ya'mo'ae ano apati'kaeke'a alaka'a ali o'ateno ne'yama'a fole o'ai'ne.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Alakepa mopafi lavi'nea avina ya'mo'a nesu yate ne'ya alite'nea kava'mo'a ina kava hu'naya vaya'aife hu'ne. Anumaya Koti ke afite'a ani ke atafa hu'a alaki hu'nakeno apaipamo'a api aino kanale hike'a lo'kiya vai'a mai'ne'a alaka'a aline'ate'a mai'nae.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Anumaya Koti ke ne'afea yafe Yisasi'a inake huno apafine'ke “Vaya'moki ata kani ate'a samoleti ai'a ati'ka no'malae. Mako hipakapaka kani ate'a no'malaya'maki ata kani ate'a hipa amekake male'nake'a ani nopi hai'aya vaya'moki ani ata kanite'ke e'a ne'akae.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ani kava huno mi'ko fala'ki'nisea ya'mo'a henaka'a eteno fole aike. Vaya'moki mi'ko kesi kava nehaya kavana henaka'a fole aisike'a vaya'moki akekae.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Ina kava hisea yafe lapa'kaeya maitapa halove hu'netapao Anumaya Koti ke afitapa alakepa heo. Mako ve'kamo'a mako ke afi'niseana Anumaya Koti'a mako ke'ae ani ve'ka amikea'maki ‘Hai afi'noe.’ huno akesa afi'nea ve'ka Anumaya Koti'a ‘Hai afi'noe.’ hu'nea ya'a alino hafalekaiye.” hu'ne.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Ani kanalena Yisasi ita'amo'ae akana'amoki'ae Yisasi akekefe e'nayanaki nesu ve a'nemoki akaeyate ali'a atalu hu'ne'a mai'a kilipa'naya yafe Yisasi mai'neate visaya ka'api o'maleke'a ame'ale o'u'a mai'nae.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 O'u'a mai'nake'a mako vaya'moki inake hu'a Yisasife ha'nepaiye “Ita'kamo'ae kakana'kamoki'ae e'a kumateka mai'ne'a kakekefe nehae.” hu'a ha'nepaiye.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ha'nepaikeno Yisasi'a inake huno ke anona'apile nehe “Vaya'moki Anumaya Koti ke afi'a a'kame nehaya vaya apa'kaeya'ke ita'nimoki nakana'nimoki mai'nae.” hu'ne.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Yisasi'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae lipi kalefi hai'a maite'a Yisasi'a inake huno hapapai'ne “Umakaya aupalika li aki'naleka viketao.” huno hike'a anileka ne'vae.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ani lipi kalefi ne'vikeno Yisasi'a au'kala kala hikeno au'kaleno mai'nikeno lo'kiya yasimo'a lusiya huno ne'alikeno ani lipi kalefina li'mo'a haino havaitesea kava nehuno ano apati'kakefe hike'a ani lipi falisaya kava hu'nae.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ina kava hea yafe Yisasi'a au'kaleno mai'neapi u'a auna nehe'a “Kava Nenao Kava Nenao mafi li na'kaiteta ako falisuna kava nehune.” hu'a hakeno Yisasi'a hetino li'ae yasi'aefe lo'kiya kefati ke anama'kino inake he “Laka'netana mai'ao.” huno hike'ana li'ae yasimo'ae ke'a afite'ana kanake ohu'ana laka ne'na'ae.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Li'mo'a kanake ohuno vase huno maikeno Yisasi'a akaeya ke ne'afea anaka'aife inake he “Nakaeyafe afitapa lapaipafi male'naya yana hanate atale'nae?” huno hike'a koli nehu'a apamo'yo ne'ai'a inake hu'a nehae “Ma ve'ka nala'akino li'ae yasi'ae ke hanapaike'ana akaeya ke afi'ana a'kame neha'ae.” hu'a nehae.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Henaka'a Kalili li kotu'mo mukakaya falika hane'nea kumate Kelasa vaya mai'nayateka u'a va'yi hu'nae.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Yisasi'a lipi kalefati ataleno li aki'naleka ne'vikeno ani ala kumate ve'ka akaeyate eno va'yi hu'ne. Mako Sata afe'yaka akaeya aipafi mai'naya ve'kakeno yatala afina kena ohavaino nopi ohavano vaya ki ne'apataya yapakake ne'maiya ve'kae.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Nehikeno Yisasi'a inake he “Kaki'ka'a nalakae?” hikeno ani ve'kamo'a make he “Naki'ni'a Nesu'ya'mo'nae.” he. Sata afe'yaka nesu yate akaeya aipafi mai'nakeno'ae “Naki'ni'a Nesu'ya'mo'nae.” nehe.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Nehike'a Sata afe'yakamoki lusi ke nehu'a Yisasife inake nehae “Kakaeya hani yapi ata leke leke nehea kumapi lahafaiketa o'vino.” hu'a nehae.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Nehake'a mako nesu yate afu anaka anile aise avima'atole ne'ya ne'nake'a ani Sata afe'yakamoki Yisasife inake hu'a lautau nehae “Mika mai'naya afumoki apaipafi hulateketa haino.” hu'a hakeno Yisasi'a ani afumoki apaipafi hupateke'a hai'nae.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Sata afe'yaka ani aneki ve'kamo aipafati atale'a afuyakamoki apaipafi fale'a haike'a ani afuyakamoki naku naku lavite lavite haya'ya'moki mako muli kapi lavite'a lipi asaka hu'a aite'a li ne'a apamupate'a fali'a hano hu'nae.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Fali'a hano hake'a ani afu anaka'aite kava yakai'naya vayana ani afuyaka li ne'a apamupate'a falaya ya akete'a apaune he'a u'a ala kumate mai'naya vaya'ae hoyafi mai'naya vaya'ae “Ina kava hiketa laune heta ne'one.” hu'a hapapai'nae.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Hapapaike'a ani vaya'moki u'a hu'nea yana akekefe Yisasite u'nayana Sata afe aipafati hafaitale'nea ve'kamo'a meni akesa ha'kalo hikeno kena'a havaiteno Yisasi aiya'afi faitopale mai'nike'a akete'a koli nehae.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Koli nehake'a Yisasi'a hu'nea kava ake'naya vaya'moki “Ina kava huno Sata afe'yaka aipafi mai'nea ve'ka alino kanale hute'ne.” hu'a hapa'nepaiye.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Hapapaitake'a mi'ko Kelasa aupalika vaya'moki Yisasife lusi koli haya yafe inake nehae “Lakaeya latale'ka uvo.” hu'a nehae. Nehakeno Yisasi'a apataleno e'neateka ukefe lipi kalefi haino asaka huno ne'maiye.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 — ausente —
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 — ausente —
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Yisasina akeva hu'nakeno eteno e'nea yafe mi'ko ve a'nemoki lusi amuse nehu'a hu'a falu fala hune'atae.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Hu'a falu fala hune'atakeno mako ve'ka eno va'yi hu'nea ve'kamo aki'a Yaelasi'ae. Ani ve'ka mako mono note so'ka ve'kakeno eno Yisasi aiyafi ape huno lusi ke nehuno inake he “Amuse'ka nehuki kakaeya nakaeya nopi eno.” huno ke nehe.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Ani ve'kamo'a mako'ke a'mafa'ne'ake mai'nea ve'kae. Ani a'mafa'ne'amo kafu'a ayatala'a hano huteno aiyalekati aole alea kafu (12 kafu) hane'nea a'mafa'ne ako falikefe nehe. Ani yafe “No'ni'afi eno.” huno afike afike nehikeno Yisasi'a anileka ne'vike'a nesu ve a'nemoki a'kame u'a mai'a veko hutakeno folaka'apifi mai'ne.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ani vayapi ne'vikeno mako a'mo'a ayatala'a hano huteno aiyalekati aole alea kafu (12 kafu) mi'ko afina aiku nopakake maike maike huno ne'maiya anake'a ma mopafi Tota vaya'moki ani kali'a ha'ma'a ali'a kanale hu o'atanine.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ani a'mo'a Yisasi a'kamelekati eno kena atupa'ale ame'ko ne'alikeno kola'amo'a lanekeno kanale hute'ne.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Lanekeno Yisasi'a inake he “Nala'a kena'nilena ame'ko ale?” huno apafine'keke'a mi'ko anile mai'naya vaya'moki hu'a “Lakaeya ina kava ohu'none.” hu'a hakeno Pita'a inake he “Ala Nenao nesu vaya'moki kaulaka ka'kamelaka a'kalo a'kalo hu'a mai'naya'maki na'ya hike'ka ani ke apafine'kane?” nehe.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Nehikeno Yisasi'a inake he “Lamake mako ve'kamo'a kena'nile ame'ko ne'alike'na nakaeya male'na akoana name'ko ne'alikeno mako lo'kiya'ni nataleno vike'nae nehoe.” nehe.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Nehikeno ani a'mo'a ina akesa afi'ne “Fala'kikefe hoanaki Yisasi'a ako afi'ne.” huno akesa afiteno ani a'mo'a atali nehuno eno Yisasi aiyafi ape huno ale'ya alo a'neno mi'ko ve a'nemoki apaulakale huno fole ne'aino “Ina kava ne'nahaiya a'maki meni Yisasi kenale ame'ko ne'alukeno ani kali'ni'a makale'a hano hunate'ne.” huno hapapai'ne.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Hapa'nepaikeno Yisasi'a ke anona'ale inake he “Mafa'ne'nimoka nakaeyafe afi'ka kaipafi male'nana ya'kamo'a meni kali'ka ako alino kanale hukateki kaipa falu yapati no'kaleka uvo.” nehe.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Ani ke nehikeno mako ve'ka ala so'ka ve'kamo notekati eno inake nehe “A'mafa'ne'ka ako fali'niki alino apaya nehea ve'ka alaka haesea akufa ke mako'ae afio'ke'ka atalo.” nehe.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Nehikeno Yisasi'a ani hea ke ako afiteno inake nehe “Kakaeya koli ohu'ka nakaeyafe afi'ka kaipafi malo. Afi'ka kaipafi malesanana a'mafa'ne'ka ako fali'neapati eteno hetike.” nehe.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Yisasi'a ani ala so'ka ve'kamo nopi haiteno mi'ko vaya'aife inake nehe “Haita o'meo.” huteno Pita'ae Yoni'ae Yemisi'ae ani a'mafa'nemo ita afo'ala'mokani'ae ani nopi apavaleno hai'ne.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Haitake'a mi'ko ve a'nemoki ani a'mafa'ne fali'nea yafe lusi avi le'a mai'nakeno Yisasi'a inake huno hapa'nepaiye “Lapa'kaeya avi oletapa mani a'mafa'ne alaki ofali'nifa afa'a havano mai'ne.” nehe.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Inake huno hapapaike'a ani ve a'nemoki ako falike'a ake'naya yafe “Afa'a havano mai'ne.” huno hea ke lusiya hu'a kiki'a hute'nae.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Kiki'a nehakeno Yisasi'a ani fali'nea a'mafa'nemo ayate ne'alino inake he “A'mafa'nemoka kakaeya heteo.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Heteo huno ke nehikeno ani a'mafa'nemo aku mafa'ne'a eteno akaeyate ekeno makale'a heti'ne. Hetikeno Yisasi'a inake huno hapapai'ne “Lapa'kaeya ne'ya mani a'mafa'ne amikeno neno.” nehe.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ani a'mafa'nemo ita afo'ala'mokani ani ya ne'ake'ana lusiya hu'ana atali atalu neha'ae. Neha'akeno Yisasi'a lo'kiya kefati inake huno hanapaiye “Lana'kaeya mani yafe mako ve'ka ha'opai'ao.” huno lo'kiya ke nehe.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.