Lucas 2
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NAA
1 Ani kanafi mako ala kava ve'kamo aki'a Sisa Okasatasi'a inake hu'neane “Mi'ko Lomu kamanimo yakai'nea koteka vaya'ai apa'ki aesake'a kakae.” hu'neane.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Hokoteno aepa heno apa'ki ka'naya afina Kuilinia'ae ve'ka Silia aupalika hokote kava ve'ka mai'ne.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 — ausente —
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 — ausente —
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Malia'a hakemale'naya a'mafa'ne aipa'ae mai'nikeno “La'aki kaesu'afene.” huteno Yosefe'a avaleno u'ne.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Avaleno vikeno anile uno mai'neno Malia'a mafa'ne alitekefe hu'ne.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Alitekefe nehea'maki mi'ko havae nona havaite'nea yafe puluma'ka afumo nopi Malia'a yake mafa'ne ve aliteteno kupi asaka huno aiteno puluma'kamo ne'ya ne'nea lapepi havate'ne.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ani hani'ainaka sipi sipi afu anaka'aite ne'yakaiya vayana kahaufaka mai'ne'a sipi sipi afu anaka'aite kava yakai'a mai'nae.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Mai'nakeno anile Anumaya Koti ko'ku'napi kayo kayo ve'ka ne'ekeno Anumayamo ano hale ya'amo'a ano kahai hulino ne'eke'a lusi koli hu'nae.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Koli hu'naya'maki ko'ku'napi kayo kayo ve'kamo'a inake he “Koli ohutapa afeo nakaeya kanale ke lahapapaikefe ne'oe. Lusi amuse hisaya ke lahapapaikoanake'a mi'ko ve a'nemoki afikae.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Meni hani'ainaka Teviti kumate lapa'kufa alino katisea ve'ka ako alite'ne. Ani ve'kamo aki'a Anumaya Kalaisi'ae Anumaya Koti'a lakufa alino katiseafe hute'nea ve'kae.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ani mafa'ne ku aiteno puluma'ka afumo ne'ya ne'nea lapepi havate'neanaketapa utapa aketetapa ma avame yafe ‘Lahapai'nea ya ako fole ai'ne.’ hutapa hukae.” nehe.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 — ausente —
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 — ausente —
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Ani kayo kayo vayana apatale'a ko'ku'napaka haitake'a sipi sipile kava yakai'a ne'maiya vaya'moki ke hu'a imafi mafi nehu'a inake nehae “Viketao Anumayamo'a lahapai'nea yana uta akesune.” hu'a hu'nae.
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Hute'a naku naku hu'a ani koteka akekefe u'nayana Malia'ae Yosefe'ae mafa'ne'ani afumo ne'ya ne'nea lapepi atete'ana mai'na'ake'a u'a ake'nae.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Akete'a ko'ku'napi kayo kayo ve'kamo'a ani mafa'ne hapapai'nea ke mi'ko vaya'aina hapapai'nae.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Hapapaike'a mi'ko ani ke afi'naya vaya'moki sipi sipile kava ne'yakaiya vaya'moki hapapaiya ke afite'a apamo'yo ne'aiye.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Apamo'yo ne'aiya'maki Malia'a mi'ko ani ke afino aipafi maleteno akesa'ake afino mai'ne.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Mai'nike'a sipi sipile kava ne'yakaiya vaya'moki ete'a kuma'apileka ne'u'a ako hapapaike'a afite'a ake'naya yafe Anumaya Kotiteka amuse hu'a aki ali'a asaka hume hume ne'vae.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Yisasina aliteteke'a mako'ke sota maite'a akoyamo ano'a laka haya afina aki'a Yisasi'ae hu'a male'nae. Ani aki ita'amo'a aipa'ae o'mai'nea afina ko'ku'napi kayo kayo ve'kamo'a ani aki'a ako male'nea aki male'nae.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Ita'amo'ae mafa'ne'a'ae aiku nopakati lama'ana esa'a afina Mosese'a hu'nea ke a'kame malesa'a yafe Yisasina avale'u'ana Anumaya Koti amikefe Yelusalemu avale'ana hai'na'ae.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Anumaya Koti ke kamale'naya avopi inake hu'a kamale'nayane
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Kamale'naya yafe Anumaya Kotiteka amuse yana amikefe avale'ana hai'na'ae. Anumaya Koti ke kamale'naya avopi kemo'a inake hu'neane “Aole nama akapalapi aole kase'kana namalapi Anumaya Kotina amuse ya amikane.” hu'a kamale'nayane.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 — ausente —
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 — ausente —
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Mi'ko vaya'moki apaulakale ani lakufa alino katisea ve'ka laveli'nane.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Laveli'nananakeno ani ve'kamo'a kakai'ka Isaleli vaya'moki apa'ki alino asaka huteno Isaleli nofi o'mai'naya vaya'aina ano hale ne'apateno kakaeya kavake hapapaike.”
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Hike'ana Yisasi ita afo'amo'akani Simioni'a ani mafa'ne hu'nea ke afite'ana lusi ana'kesa afifi hu'na'ae.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 — ausente —
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 — ausente —
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 — ausente —
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 — ausente —
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Ani a'mo'a anile va'yi huno Yisasina aketeno Anumaya Kotife lusi amuse huteteno mi'ko Yelusalemu vaya apa'kufa alino katisea ve'kae akeva mai'naya vaya'aina Yisasina hapapai'ne.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Yisasi ita afo'amokani mono ke hapa'nepaiya kavana hano huteke'ana Kalili ute'ana kuma'anileka Nasaleti u'na'ae.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Yisasi'a kosino lo'kiya mafa'ne akenopa hale'nea mafa'ne mai'nikeno Anumaya Koti'a akaeya'ae mai'neno hautakiteno ha'maesea ya ami'ne.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Isaleli koteka vaya'moki mi'ko kafu'ae kafa'ae Yelusalemu u'a Anumaya Koti'a apa'kinakomoki apa'kufa alino kati'nea yafe apa'kesa afi'a hao hisaya emu ka'a ne'kike'ana Yisasi ita afo'ala'mokani mi'ko kafu'ae ani emuleka Yelusalemu u'na'ae.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 U'na'akeno Yisasi'a nayatala'a hano huteno naiyalekati aole alea kafu'a neheana mi'ko kafu'ae kafa'ae nehaya kava hu'a emuleka hai'nae.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ani emu kea kana'a hano hike'a no'apileka yatala kate aepa he'a utakeno ani mafa'ne Yisasi'a o'uno afa'a Yelusalemu mai'nike'ana ita afo'ala'mokani o'afi'na'ae.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 “Mako vayati'a'ae kateka ne'ekaiye.” hu'ana hute'ana mako'ke afina kateka ute'ana hani'ainaka ana'kai'ani anakapi'ae kuma'anile vaya'aipi'ae kahau a'na'ana o'ake'na'ae.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Alaki o'ake'ana Yelusalemu kahau akefe ete'ana u'na'ae.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Aole'ae mako'ae afina kahau ake akete'ana kahau ame u'ana ala mono nopi ali'a apaya nehaya vaya'moki folakapi mai'nike'ana u'ana ne'aka'ae. Ne'aka'a'maki ani vaya'ai folakapi faitopale mai'neno apa'kaeya ke afiteno haya kemo anona'ale apafine'ke.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Apafine'keke'a mi'ko ani ke'a afi'naya vaya'moki ke anona'ale “Kanale akenopa hale'nea mafa'ne.” nehu'a lusiya hu'a apamo'yo ai'nae.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Apamo'yo ne'aike'ana ita afo'amokani anamo'yo ne'ai'ana ita'amo'a inake he “Mafa'ne'nimoka na'ya hike'ka ma kava hunela'atane? Afo'kamo'ae nakaeya'ae la'aipa afita'a kana'ake nehuta'a kakaeya kahau ne'ao'ae.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Nehikeno Yisasi'a ana'kaeyafe “Na'ya hiketana nakaeya kahau ne'a'ae? Nakaeya afo'nimo nopi maisoa yafe ne'nahaiye hu'na hoa ke o'afi'na'afe?”
49 Ele respondeu:
50 Nehike'ana akaeya hea kemo aepa'a afi'ana ha nola'ae.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Afi'ana ha nola'akeno Yisasi'a ana'kaeya'ae lavino Nasaleti mai'neno ana'kaeya ke afiteno a'kame ne'malekeno ita'amo'a mi'ko hu'nea kavana alino aipafi male'ne.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Ne'malekeno Yisasi'a ko'nesino akenopafi hale ya'amo'a ala hutekeno Anumaya Koti'ae vaya'amoki'ae afi'a lusi amuse hute'nae.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.