Lucas 24

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sota'mo hokote afina ko o'ali'nike'a ani a'nemoki ali'a avatati humale'naya mana'ake masavena ali'a Yisasina kite'naya kelileka u'nae.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 — ausente —
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 — ausente —
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 O'ake'naya yafe “Hanate mai'ne?” hu'a lusi apa'kesa ne'afikeno akekeo aole ve'kalana apaulaka alino katea ku'kena havaili ve'kala va'yi neha'ae.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Va'yi ha'ake'a a'neyakamoki lusi koli hu'a ape hake'ana ani aole ve'kala'mokani apa'kaeyafe inake hu'ana neha'ae “Na'ya hiketapa afa'a mai'nea ve'kae fali'naya vaya'ai kelile kahau ne'ae? Malena o'mai'niki fali'neapati ako heti'ne.
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Kalili mai'neno lahapapai'nea ke lapa'kesalekati afitapa hao hutapa afeo.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Inake hu'ne ‘Ko'ku'napakati e'noa ve'ka vaya'mo alinate'nea ve'ka nakesi hisike'a hao'otake kava nehaya vaya'moki natafa hute'a yofo yosale naha'a asaisake'na falikoe. Falitesuke'a kinate'nisake'na aole afina kelifi maite'na aole'ae mako'ae alea kanafi fali'nisoapati hetikoe.’ hu'ne. Ani hu'nea ke'aena lapa'kesa afitapa hao hutapa afeo.” hu'ana neha'ae.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 — ausente —
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Malia'a Makatala kumate a'ae Yohana'ae Yemisina ita'amo'a Malia'ae mako a'neyaka'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae hapapai'nae.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Hapa'nepaiya'maki apa'kesa afeana “Afa kekana ke nehae. Lamake nehafi apa'ke'atike nehafi?” hute'a afi'a apaipafi o'male'nae.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Afi'a apaipafi o'malakeno Pita'a hetino naku naku uno kite'naya yafa kapi uno ape hu'neno akeana Yisasina hayavaite'naya kena'ake ake'ne. Aketeno akesa afime afime no'aleka u'ne.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Ani afina aole ve'kala Yisasi ke ne'afi'a ve'kala Emeasi kumate ukefe neha'ae. Ani ka'mo'a Yelusalemuti Emeasi u'nea ka aise'a yatala ka ileveni kilomita hane'ne.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ani aole ve'kala kate ne'u'ana ani kava hu'naya yafe kake hume hume ne'va'ae.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Ne'u'ana ani yafe kake hu'ana i'afi o'afi hume ne'va'akeno Yisasi'a ana'kame eno ana'kaeya'ae u'ne.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Lo'ka'a ne'u'a ake'na'a'maki anaulakamo'a hani'ali ko'ali hike'ana Yisasina ake'ana alakepa ohu'na'ae.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ake'ana alakepa ohu'na'akeno Yisasi'a ana'kaeyafe inake huno anafine'ke “Na yafe kake hume hume ne'va'ae?” huno anafikeke'ana heti'ana mai'na'akeno anaulafinamo'a ati'ka'ne.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Mako ve'kamo aki'a Kaliopasi'a inake nehe “Mi'ko Yelusalemu nata vaya'moki meni afina hu'naya kava ako afi'naya'maki kakaeya mako'ke'amoka o'afi'nape?” nehe.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Hikeno inake huno anafine'ke “Hana kavafe neha'ae?” huno anafikeke'ana inake hu'ana neha'ae Yisasi'a Nasaleti ve'kae o'afi'nape? Ani ve'kamo'a aune laka hu ve'ka mai'neno Anumaya Koti aulakale'ae vaya'moki apaulakale'ae lusiya huno o'ake'nona avame hu lo'kiya ya alo nehuno lusi lo'kiya ke'a lahapai'ne.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Lahapai'nea'maki lakaeya mono nopi kava vaya'ae kava vayati'ae akaeya atafa hu'a kake hutete'a “Falikane.” hute'a yofo yosale ha'a nili aite'a asaikeno fali'ne.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Atali atalu hu'nonake'a mako lakaeya'ae mai'naya vaya'moki ani kelileka u'ne'a akayana a'neyakamoki hu'naya ke mi'ko lamake hu'naya'maki Yisasina o'ake'nae hu'ana ha'nepai'ae.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Ha'nepai'akeno ana'kaeyafe inake nehe “Lana'kaeya lana'kesa o'male'nea ve'kala mai'na'ae. Makale'a lanaipa lana'kesamo'a hao nohiketana mi'ko Anumaya Koti aune vaya'moki kamale'naya ke afitana haletana lanaipafi o'male'na'ae.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ani aune vaya'moki inake hu'a kamale'nae ‘Anumaya Koti'a lakufa alino katiseafe hutesea ve'kamo'a lusi akufa akafu kisea ya hano hutesikeno ano hale himamu lo'kiya ya'ae kuma'ale uke.’ hu'a kamale'naya ke o'afi'na'afe?” nehe.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Mosese'ae mi'ko Anumaya Koti aune vaya'ae akaeyafe kamale'naya ke aepa heno aepa'a huno kafino hana'nepaiye.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 — ausente —
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 — ausente —
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 — ausente —
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ani yafe ana'kai'ani hu'ana i'afi o'afi hu'ana inake ha'ae “Vae la'akaeya kate ne'o'akeno akaeya kanale ke laha'apaino Anumaya Koti ke kamale'naya avopi huno kafino aepa'a laha'a'nepaiketa'a la'aipamo'a vakali hu'ne.” hu'ana neha'ae.
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Hute'ana makale'a heti'ana ete'ana Yelusalemu u'ana Yisasi ayatala'a hano huteno aiyalekati mako'ke alea vaya'amoki'ae mako vaya'yaka'ae ali'a atalu hu'a mai'nake'ana apa'ke'na'ae.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Aketa'ake'a inake hu'a hanapai'nae “Lamake Anumayatimo'a ako fali'neapati heti'nikeno Saimoni'a ako ake'ne.” hu'a nehae.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Nehake'ana ana'kaeya'ae kateka hu'nea avake'a hapa'nepai'ana inake ha'ae “Kai hame'ya a'kaya heno nela'amikeno la'aulaka haleketa'a Yisasina aketa'a alakepa hu'no'ae.” hu'ana neha'ae.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Ani ke neha'akeno Yisasi'a folaka'apifi heti'neno inake nehe “Yuna lapa'kesa afitapa maiyo.” huno hapapai'ne.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Hapa'nepaiya'maki apa'kaeya koli nehu'a atali atalu nehu'a akaeyafe “Afe kano eno mai'ne.” hu'a koli nehae.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Koli nehakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake he “Na'ya hiketapa lapaipa afitapa haviya nehae? Na'ya hiketapa lapa'kesa lapa ne'aiye?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Lapa'kaeya naya'ae naiya'ae akeo. Akekeo nakaeya Yisasi'na e'na mai'noe. Nakufale name alitapa akeo. Afe'mo'ae hininana akufa ame'ae ayamufa'ae o'male'nina'maki nakaeya nakufa name'ae nayamufa'ae hane'niketapa ne'akae.” nehe.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ani ke huteno aiya aya'ae apave nele.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Apave nelike'a apamo'yo ne'ai'a lusi amuse haya yafe “Lamakefi ake'atike nehe?” hu'a aole apa'kesa ne'afi'a akaeyafe apa'kesa lapa ne'aikeno apa'kaeyafe inake nehe “Nesoa ya hane'nife?” huno apafine'ke.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 — ausente —
43 E ele comeu na presença deles.
44 Yisasi'a apa'kaeyafe inake nehe “Lapa'kaeya'ae lo'ka'na mai'noa afina make hu'na lahapapai'noe mi'ko nakaeyafe kamale'naya ke Mosese ke'ae Anumaya Koti aune vaya'moki ke'ae Anumaya Kotife Samu avopi yakame kefati kamale'naya ke'ae mi'ko ani nakaeyafe kamale'naya ke fole aino ne'ya'a alitekeno lamake huke hu'na lahapapai'noane.” nehe.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Huteno ani kamale'naya ke afi'a alakepa hu'a afisaya yafe apa'kesamo'a haleke'a afi'a alakepa hu'nae.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Inake huno hapapai'ne “Make hu'a kamale'nayane Anumaya Koti'a lapa'kufa alino katiseafe hutesea ve'kamo'a lusi akufa akafu kisea ya aliteno falitesike'a kite'nisakeno aole afina kelifi maiteno aole'ae mako'ae alea kana (napa 3 afina) fali'niseapatina eteno hetike.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Heti'nike'a Yelusalemu aepa he'a mi'ko aupalika kuma'yakale inake hu'a hukae ‘Yisasi'a lapa'ku lapame alino kati'nea yafe lapa'kesa ne'afitapa aitapa yahae nehutapa hao'otake yatapi atalesakeno Anumaya Koti'a lapahaove lapatove nehuno yuna aipafati atalelapatekaiye.’ hu'a hapapaisaya yafe kamale'nayane.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Mi'ko lapaulakafati ake'naya kavafe mi'ko vaya hapapaiyo.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Afeo nakaeya Afo'nimo'a ‘Lapamikoe.’ huno hu'nea ve'ka Fate Akufa Avamuna nakaeya lapa'kaeyate hutekauvanaki lapa'kaeya mani ala kumate mai'nisakeno eno hanafakati lo'kiya lapamitesiketapa utapa nakaeya ke hapapaiyo.” hu'ne.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 — ausente —
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 — ausente —
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 — ausente —
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.