Lucas 20
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NTLH
1 Mako afina Yisasi'a ala mono nopi mai'neno ali'a atalu hu'naya vaya'aina alino apaya nehuno Anumaya Koti kanale ke hapa'nepaike'a ala ala vaya'ae mono nopi kava vaya'ae mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'ae akaeyate e'nae.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 E'a inake hu'a afine'kae “Kakaeya hana akufa kaki hane'nea ve'kake'kae mani akufa ali'ya ne'aline? Hana ve'kamo'a ‘Inani akufa ali'ya aleo.’ huno kahapaiteno lo'kiya kami'nike'ka mani ali'ya ali'nane?” hu'a afine'kae.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu:
4 — ausente —
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 — ausente —
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 — ausente —
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 — ausente —
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Hakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake nehe “Nakaeya'ae ani kava hu'na ali'ya ne'aloa lo'kiyamo aepa'a hu'na fole ai'na lahapa'opaikoe.” hu'ne.
8 Jesus disse:
9 Yisasi'a aepa heno vaya'aife ma avoya ke inake hu'ne “Mako ve'kamo'a nofi alaka hoya vaiteno mako vaya'ai apayapi ne'maleno inake he ‘Kava hu'netapa ani nofi alaka'afati fa'ko fa'ka hutapa mako'a ne'alitapa mako'a nateo.’ huteno ani hoya aepa ve'ka yatala kana maikefe afaki koteka u'ne.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Afaki koteka mai'neno ne'ya afu nelea afina ani hoyamo afo'amo'a mako ali'ya ve'ka'a hutekeno ne'yakaiya vaya'aiteka mako nofi alaka alikefe u'ne. Ne'vike'a hoyale ne'yakaiya vaya'moki atafa hu'a amakite'a ‘O'kamikunaki atale'ka uvo.’ hakeno o'alino ataleno akufa'ake u'ne.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Utekeno eteno mako fate kayo kayo ve'ka'a hutekeno ne'veana ani kava hu'a atafa hu'a amakite'a avuya hisea kava hutete'a ‘O'kamikunaki atale'ka uvo.’ hu'a hakeno o'alino u'ne.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Utekeno eteno mako fate kayo kayo ve'ka'a hutekeno u'nike'a amakikeno kola'a huteke'a hoyafakati avalemale'a ma'ailaka yaka hutale'nae.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Yaka hune'atalakeno hoyamo afo'amo'a ina akesa afi'ne ‘Hana'ya hisoe? Ne'mafa'ne'ni nahau nayamopafati ne'nahaiya mafa'ne'ni hutesukeno viseana akaeya hisea ke afikafi o'afikae?’ huno akesa afi'ne.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Afiteno hutekeno vike'a ani hoyale yakai'naya vaya'moki akete'a inake hu'a nehae ‘Mamona mani hoyamo afo'amo mafa'ne. Afo'amo'a falitesikeno'aena mani mafa'nemo'a mani hoya alikeanaki akaeya haeketao. Haesunakeno falisiketa ani hoya lakaiti ya hamalesiketa alikune.’ hu'a nehae.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Hute'a hoyafati avale'a ma'aileka yaka hutalete'a haekeno fali'ne.” Yisasi'a inake he “Ani kava hu'naya'maki hoyamo afo'amo'a hana'ya hupatekaiye?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Eteno hoya'afi ne'yakaiya vayana alesate hapaesike'a falikae. Fali'a hano hisakeno fate vaya'aife ‘Etapa ani hoyale kava yakaiyo.’ hupatekaiye.” nehe. Hike'a ali'a atalu hu'naya vaya'moki ani ke afite'a inake hae “Avo'neo ani kava ohisae.” hu'a hu'nae.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Nehakeno Yisasi'a apa'kaeyate aulu hapalitata nehuno inake nehe “Anumaya Koti avopi kamale'nea ke aepa'a o'afi'nafe? Ani ke inake hu'ne
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Kamale'nea'maki mi'ko vaya'moki ani yafate asaka hulavisayana apa'kufa aino atalaka atalako huno haviya hukea'maki ani yafa'mo'a mako ve'kamo akufale a'koli laviseana akola ani ve'ka amakisikeno mumusopakana huke.” hu'ne.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Hike'a mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'ae mono nopi kava vaya'ae inake hae “Lakaeyafe ani avoya ke nehe. Meni avaleta nofi nopi atekaune.” hu'a nehaya'maki mai'naya vaya'aife koli nehu'a atale'nae.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Yakai'a mai'ne'a mako vaya Yisasite hupatake'a u'a ani vaya'yakamoki “Lakaeya kanale alakepa vaya mai'none.” nehu'a apa'ke'atike nehu'a inake hae “Akesi nehisunakeno mako ke nehiseana avaleta ala kava ve'ka lo'kiya'a hane'nea ve'kale kake hutesea yafe ayapi atekaune.” nehae.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ani akesi hukefe ne'vaya vaya'moki inake hu'a nehae “Ali'ka apaya nehana ve'kamoka lakaeya afi'none hu'nana ke lamake'ake ke nehane. Kava vaya'ae afa vaya'ae mako'ke kate ke hapa'nepai'ka lamake hu'ka Anumaya Koti ke ali'ka apaya nehane.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Kakaeya hana akufa kakesa ne'afine? Ta'kesi he yati Lomu kava ve'ka Sisate kanale ta'kesi hesupi ohesune?” hu'a afine'kae.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 — ausente —
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 — ausente —
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Nehakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake he “Sisa yana Sisateka ne'amitapa Anumaya Koti yana Anumaya Kotiteka ameo.” hu'ne.
25 Então Jesus disse:
26 Hu'nike'a ani akesi nehaya vaya'moki vaya apaulakale hisea keleti atafa hukefe hu'naya'maki “Lo'kiya ke neheanaketa atafa ohukune.” nehu'a hu'nea ke'ae apa'kesa afi'a apamo'yo ne'ai'a ke ohu'a mai'nae.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 — ausente —
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 — ausente —
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Naya mako kayati aole alea konaka mai'nayapati ala nepu'apimo'a a aliteno mafa'ne ali o'ate'nea ve'ka fali'ne.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Falitekeno anile akana'amo'a fali'nea ve'kamo ana ali'nea'maki mafa'ne ali o'ateno fali'ne.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Falitekeno anile akana'amo'a aliteke'a mi'ko naya mako kayati aole alea konakamoki ani ana ali'naya'maki mafa'ne ali o'ate'a atale'a fali'nae.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ani kava hume hume e'a atalakeno ani ana henaka'a fali'ne.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Naya mako kayati aole alea konakamoki ani a ali'naya yafe vaya'yaka fali'nisayapati ete'a heti'a maisaya afina ani ana hana ve'kamo a hamalekaiye?” hu'a afine'kae.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 — ausente —
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ko'ku'napi kayo kayo vaya'kana hu'a maisaya yafe mako'ae ofalikae. Fali'nayapati heti'naya yafe Anumaya Koti mafa'neyaka maikae.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 — ausente —
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 — ausente —
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Nehike'a mako mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'moki akaeyafe inake hae “Ali'ka apaya nehana ve'kamoka kanale ke hai nehane.” hu'a nehae.
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Hake'a Satiyusi mono ke ne'afea vaya'moki koli hute'a mako'ae afio'ke'nae.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Afino'kakeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake huno apafine'ke “Vaya'moki lakufa alino katikefe Anumaya Koti'a hute'nea ve'ka Kalaisi'a afa'a Teviti akeho'amo mai'ne hu'a haya kemo aepa'a na'yane nehae?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Teviti'a Kalaisife ‘Anumaya'ni mai'nane.’ huno hu'nea'maki na kava hikeno Teviti'a henaka'a alitesea akeho'amofe ‘Anumaya'ni mai'nane.’ hu'ne.” huno apafike'ne.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 — ausente —
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 — ausente —
46 — Cuidado com os
47 Ani vaya'moki kaite a'ne'aife a'a apavataka nehu'a ‘Mono nopi atalesaya moni male'nisaya moni lameo.’ hake'a nopi hane'nea ya'yaka apamike'a moni'ae hano nehake'a ani kumaya vaya'moki ve a'ne a'a apavataka hu'a ‘Kanale ve'ka mai'ne.’ hu'a hisaya yafe yatala nunamu Anumaya Kotiteka ke hu'a afine'kae. Ani kava hu'naya vaya'aina Anumaya Koti'a kake hupatesea afina lusi apa'kufa apa'kafu kisea yana ala'a alikae.” hu'ne.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.