Lucas 15

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kumaya'ya nehu'a vaya apa'kufaleti ta'kesi miya alitata nehaya vaya'ae hao'otake kava huke huke nehaya vaya'ae Yisasi ke afikefe amete e'nae.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 E'nake'a Falasi mono ke ne'afea vaya'ae mono hapali'a hapa'nepaiya vaya'ae akete'a inake hu'a ke vai'nae “Akeo ma ve'kamo'a hao'otake kava nehaya vaya'ae lo'kano mai'neno ne'ya ne'ne.” hu'a nehae.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 — ausente —
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 He kahau akae. Ani ve'ka kahau ano fole aiteno amuse huteno ake'yafi aino ko'mu'kino avaleno u'ne.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Kumate va'yi huteno vaya'ae ke hike'a e'a ali'a atalu hakeno inake he ‘Fanane he'nea afu'ni'a kahau a'na ake'na fole ai'noa yafe lapa'kaeya nakaeya'ae amuse hisune.’ nehe.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yisasi'a huno fole aino inake nehe “Ani kava huno mi'ko naya mako kaya vaya'ai apaiya apaya hano hea vaya'moki (100 vaya) apaipa ai'a yahae nehu'a hao'otake ya'api atalete'a alakepa kava nehaya vaya'aife Anumaya Koti'a amuse hukea'maki mako'ke hao'otake kava hume hume ne'visea ve'kamo'a hao'otake kava'a ne'ataleno aipa aino yahae nehuno ‘Anumaya Kotiteka e'na naipa amikoe.’ hisikeno'aena Anumaya Koti'a lusiya huno mako'ae amuse hutekaiye.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Mako a'mo'a naya aole kina male'neapati mako'ke'a fanane hikeno kani ano halemale'neno no'afati no'ya alino kahau ano akeno alino fole aiteno'ae'ke ataleno maike.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Alino fole aiteno vaya'ae ke hike'a ali'a atalu hakeno inake he ‘Lapa'kaeya nakaeya'ae amuse hisune. Moni'ni fanane hu'nea ya kahau a'na ake'na ali'na fole auve.’ nehe.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Yisasi'a huno fole aino inake he “Nakaeya lahapa'nepauve ani kava hu'a Anumaya Koti ko'ku'napi kayo kayo vaya'amoki mako'ke ve'kamo'a hao'otake kava hume hume ne'viseateti ‘Hao'otake kava hu'noa ya'mo'a navuya hu'na ai'na yahae hu'na hao'otake ya'ni atale'na Anumaya Kotiteka e'na naipa amikoe.’ huno hisikeno'aena ko'ku'napi kayo kayo vaya'moki lusiya hu'a amuse hutekae.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yisasi'a apa'kaeyafe inake nehe “Mako ve'kamo'a aole mafa'nela'a mai'na'ae.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Mai'na'akeno henaka alite'nea mafa'ne'amo'a afo'amofe inake huno hapai'ne ‘Afo'nimoka falisanana nakaeya ya hamalekaiye hu'ka nate'nisana yana meni nameo.’ huno hikeno afo'amo'a mi'ko ya'a alino fa'ko huno aole mafa'nela'a anami'ne.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Anamitekeno henaka alite'nea mafa'ne'amo'a aise kana maiteno mi'ko moni afeno ya'a aliteno yatala aupalika u'neno hao'otake kavate akeno ha'ye huno mi'ko moni afeno'a uno atale eno atale hikeno moni afeno ya'a mi'ko hano hu'ne.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Hano hu'nikeno ani kumate ala kafu hu kana fole aikeno mako ya'a o'malekeno lusi aka nele.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Aka nelekeno mako ani kumate ve'kale uno ‘Ali'ya'ka alisoe.’ huno nehikeno kahaufaka ali'yate hutekeno uno afule kava yakaino mai'neno ne'ya'api ne'apame.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ne'apamino inake he ‘Vae afumo ne'ya haleti'ya'a nesoe.’ hu'nea'maki mako ve'kamo'a nesea yana o'ami'ne.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 O'amikeno akesa afino inake huno he ‘Mi'ko afo'nimo ali'ya vaya'amoki lusi ne'ya ne'a apamu hute'a mai'nake'na nakaeya nakateke'na falisoa kava nehoe.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nehoanake'na heti'na afo'nimoteka u'na akaeyafe inake hu'na hukoe afo'nimoka nakaeya hao'otake kava kakaeya hukatete'na Anumaya Koti'ae hao'otake kava hulanate'noe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nakaeya alinate'nana mafa'ne'kamo'nae hu'na hisoana o'natekaiyanake'na amuse'ka nehuki ali'ya kano'ka maisoa yafe navalo hu'na hukoe.’ huno akesa ne'afe.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Huteno afo'amoteka afaki'ale ne'vikeno afo'amo'a aketeno hautakiteteno naku naku huno vea'ya'mo'a anu'ki'neno hano ne'ne.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Hano ne'nekeno mafa'ne'amo'a akaeyafe inake nehe ‘Afo'nimoka nakaeya hao'otake kava hukatete'na Anumaya Kotiteka'ae hao'otake kava hute'noanake'ka kakaeya alikate'noa mafa'ne'nimokae hu'ka hisanana o'katekaiye.’ nehe.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nehikeno afo'amo'a ali'ya vaya'aife inake hu'ne ‘Makale utapa kanale hu'nisea kena alitetapa havaiteo. Ayapi vailisea hana alitetapa vaitetapa aiya ano'ae vaiteo.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ala puluma'ka afaya'ake hu'nisea afu hetesaketa kita ne'neta amuse hutesune.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ma mai'nea mafa'ne'nimo'a fali'neapati eteno he'nete. Fanane hu'neapati eno fole hu'nea yafe amuse hutesune.’ huno hike'a aepa he'a lusi amuse nehae.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 — ausente —
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 — ausente —
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Afine'kekeno akaeyafe inake he ‘Kakana'kamo'a ako e'ne. Akufamo'a kanale hikeno e'nea yafe afo'kamo'a afaya'ake afu ako heke'a ne'ne'a hafali ate'a mai'nae.’ nehe.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 — ausente —
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 — ausente —
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 O'nami'nana'maki ma mafa'ne'kamo'a miya afeno ya'ka alino kumai a'nele uno atale eno atale hikeno miya'ka hano hikeno ne'eke'ka akusa'ae afu he'nane.’ nehe.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 — ausente —
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 — ausente —
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.