João 2
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NAA
1 — ausente —
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 — ausente —
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 U'a ake'nakeno henaka'a nofi alakamo li ne'a hano hutakeno Yisasi ita'amo'a Yisasife inake huno hapai'ne “Nofi alakamo lina ako hano he.” hu'ne.
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Nehikeno Yisasi'a inake he “Ato ina kava ma kava ho ke naha'opaiyo. Kakaeya ya o'male'ne. Nakaeya lo'kiya'ni hu'na apavelisoa kana'a va'yi ohu'ne.” nehe.
4 Mas Jesus respondeu:
5 Nehikeno Yisasi ita'amo'a ne'ya alo hu'a ne'apamea vaya'aife inake huno hapapai'ne “Mako ke hisiketapaena akaeya ke a'kame maleo.” huno hapapai'ne.
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Yuta vaya'moki mono kemo'a inake hu'ne “Mi'ko afina mi'ko ya sese nehutapa li faleo.” hu'ne. Ani yafe naya mako kaya hano huteno naya mako kayati mako'ke alea yafa li samoyakafi naya aole afina li kepati hefi'a la'kikeno havai'netea samoyaka anile hane'ne.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Yisasi'a ne'ya ne'apamea vaya'aife inake huno hapapai'ne “Mani li samoyakafina litafa hefitapa havaiteo.” huno hapapaike'a hefi'a havaite'nae.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Hefi'a havaitetakeno Yisasi'a inake nehe “Aise'a hefitapa ani ne'yate kava ve'kale alitutapa amikeno neno afikeno.” huno hike'a ali'a u'nae.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Ani lina hokoteno litafa hane'nea'maki henaka'a nofi alakamo li alino hapa'nikeno ani ne'yate kava ve'kamo'a neno aketeno ani li e'nea kama'a o'ake'nea'maki ani li hefi'naya ali'ya vaya'amoki afi'nakeno ne'yate kava ve'kamo'a ani a alea ve'kae ke huno inake huno hapai'ne.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 “Mi'ko vaya hokote'a haka'ake li apamike'a ne'a apamu hutake'a henaka'a afa li apami'naya'maki kakaeya hokote'ka haka ohu li laminaketa ako netonake'ka meni haka'ake li nelamine.” nehe.
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Mani alo hea yana Yisasi'a aepa faino o'ake'naya avame ya hu lo'kiya yana Kalili koteka hane'nea kuma Kena kumate ani kavana alo nehuno lusi ala lo'kiya ya'a'ae apavelike'a akaeya ke ne'afea anaka'moki afi'a apaipafi malete'a apa'ku'a ami'nae.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Ani ya humaleteke'a Yisasi'ae ita'amo'ae akana'amoki'ae akaeya ke ne'afea anaka'ae Kapaneamu u'a aise kana'a anile mai'nae.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Emu ki'a ne'ya ne kanamo'a aupasi nehikeno Yisasi'a Yelusalemu u'ne. Ani emu Anumaya Koti'a apa'kinakomoki apa'kufa alino kati'nea yafe apa'kesa afi emu kikefe nehae.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Yisasi'a ala mono nopi uno akeana vaya'yakamoki puluma'ka afuki sipi sipi afuki namaki hu'a male'nake'a miya nehake'a mako vaya'moki alu kotekati moni ne'ali'a ani kumate moni anona'a apamisaya yafe hitale malete'a mai'nakeno Yisasi'a apa'ke'ne.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Apa'keteno nofi alino masakena kiteno mi'ko vaya sipi sipi afu'ae puluma'ka afuyaka'ae mono nopati hapafaitale'ne. Moni ali'a anupa nehaya vaya'moki hipa'api'ae moni'api'ae alino atakufatale'ne.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Namayaka miya hisaya ya ali'e'a male'naya vaya'aife inake nehe “Alilitapa veo. Mafina afo'nimo nona lapa'kaeya alitapa ma'keti kuma ya alo oheo.” nehe.
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Nehike'a akaeya ke ne'afea anaka'moki avopi hane'nea ke apa'kesa afi'a hao nehae. Ani kemo'a inake hu'ne
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Afi'nake'a Yuta vaya'moki make hu'a afine'kae “Ani kava hana kavana moni ali'a anupa nehaya vaya'moki hipa'api'ae moni'api'ae ali'ka atakufatale'nanana hana akufa lo'kiya ya'kaleti nehane? Lo'kiya'ka hane'ne huta afisuna yafe mako no'akona avame lo'kiya ya'ka huketa akeno.” hu'a nehae.
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Nehakeno Yisasi'a inake huno hapa'nepaiye “Mani ala mono nona alitapa kape letalesake'na aole'ae mako'ae kanafi halate ete'na ani no ki'na avaya akauve.” nehe.
19 Jesus lhes respondeu:
20 Nehike'a Yuta vaya'moki inake hu'a hapai'nae “Ke'kamo'a kanale ohea ke nehane. Aole'ae mako'ae kanafi ani nona ali'na hetikoe hu'ka hana'maki vaya'moki 46'a kafufi mani nona ki'nae.” hu'a nehae.
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Hu'a hakeno Yisasi'a ani mono nofe hu'neana akai'a akufae avoya ke nehe.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Inake hu'neatenakeno henaka'a Yisasi'a fali'neapati eteno heti'nea afina akaeya ke ne'afea anaka'moki ani hu'nea ke apa'kesa afi'a hao nehisakeno Anumaya Koti ke'afi kamale'nea avopi hane'nea kemaki Yisasi'a hea kemaki lamake nehe hu'a afi'a apaipafi male'nae.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Anumaya Koti'a apa'kinakomoki apa'kufa alino kati'nea yafe apa'kesa afi emu ne'kea kana va'yi hikeno Yisasi'a Yelusalemu mai'neno no'akaya avame hu lo'kiya yana ne'alike'a mi'ko vaya'moki akete'a akaeyafe lamake nehe nehu'a afi'a apaipafi male'nae.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 — ausente —
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 — ausente —
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.