João 11
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ARA
1 Mako ve'kamo aki'a Lasalasi'a kali ali'ne. Ani ve'ka'ae asa'amo'a Mata'ae akana'amo'a Malia'ae Petani ne'maiya kumane.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malia'a mako afina mana'ake masaveteti Yisasi aiyale faleteteno ayo'kaleti ano kalopate'nea a'mafa'ne. Ani a'mafa'nemo asa'amo'a Lasalasi'a kali ali'ne.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kali ali'nike'ana ani aole anu'kanala'mokani Yisasiteka mako ve'ka huta'akeno uno inake nehe “Anumayamoka kakaeya kahau kayamopafati lusiya huno ne'kahaiya ve'ka kali ali'ne.” nehe.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Nehikeno Yisasi'a ani ke ne'afino inake he “Lasalasi'a kali ali'nea'maki falisea kali o'ali'niki ani kali Anumaya Koti aki ali'a asaka hisaya yafe ali'ne. Ani kali Anumaya Koti mafa'nemo'a no'akaya lo'kiya kava hisike'a akete'a aki ali'a asaka hisaya yafe va'yi hu'ne.” nehe.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Mata'ae akana'amo'ae Lasalasi'ae Yisasi'a ani anaka'aife aipafati lusiya huno nehaiya anakane.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 — ausente —
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Hike'a akaeya ke ne'afea vaya'moki inake hae “Ali'ka apaya nehana ve'ka Yuta vaya'moki yafa kayoteti ali'a kamakikefe hu'naya koteka meni kakaeya halate ete'ka ani koteka ukefe nehape?” hu'a afike'nae.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisasi'a ani ke huteno mako ke inake nehe “Lakaeya vayatimo'a Lasalasi'a havano mai'neanake'na nakaeya u'na ali'na hetitekefe uve.” hu'ne.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Hike'a akaeya ke ne'afea anaka'moki inake hae “Anumayamoka akaeya afa'a havano mai'niseana kali'a kanale hutesikeno eteno hetike.” hu'a nehae.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yisasi'a Lasalasife avoya ke nehuno ako fali'nea yafe “Havano mai'ne.” huno hea ke akaeya ke ne'afea anaka'moki o'afi'a “Afa'a havano mai'nikeno'ae nehe.” hu'a nehae.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yisasi'a avoya ke ataleno huno fole aino inake he “Lasalasi'a ako fali'ne.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Lapa'kaeya nakaeyafe afitapa alakepa hutapa lamake hane hutapa lapaipafi maletapa lapa'ku'a namisaya yafe o'mai'nokeno fali'nea yafe amuse nehuki meni akaeyateka viketao.” nehe.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tomasi'a Yisasi ke ne'afea anaka'aife inake he “Viketao. Yisasi'ae makopi ne'visunake'a lahaesaketa makopi falisune.” nehe. Tomasi'ae aki lakaeya kefati aole mafa'ne ya hu'ne nehae.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Lasalasina aole'ae aole'ae kana kelifi kite'nakeno Yisasi'a uno va'yi hike'a kite'naya kana'ae hapaikeno afi'ne.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 E'nakeno Mata'a Yisasife ne'e ke afiteno kateka uno fotu hu'na'a'maki Malia'a no'afi mai'ne.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mai'nikeno Mata'a Yisasife inake he “Anumayamoka kakaeya male mai'naninana nasa'nimo'a ofalinine.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ofalinina'maki ako afi'noe meni kakaeya Anumaya Kotiteka mako yafe ke hu'ka afikesanana afa'a kamike.” nehe.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nehikeno Yisasi'a inake huno hapai'ne “Kasa'kamo'a avamu'a hano hu'nea'maki eteno avamu'a aliteno hetike.” nehe.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Hikeno ani a'mafa'nemo'a inake he “He nakaeya ako afi'noe mi'ko ya hano hisea afina mi'ko vaya fali'nayapati hetisaya afina eteno avamu'a alike.” nehe.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nehikeno Yisasi'a akaeyafe inake he “Nakaeya fali'naya vayana apavale'na asaka hu'ne'na apavamu ne'apamoa ve'ka mai'noe. Nakaeya maike maike hu apavamu apami ya'mo aepa'a mai'noe. Mako vaya'moki nakaeyafe afi'a apaipafi male'a apa'ku'a nami'a alakepa hisayana falite'a hetisayana akola maike maike apavamu afa'a alikae.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mako vaya'a mai'ne'a nakaeyafe afi'a apaipafi malete'a apa'ku'a nami'a alakepa hu'naya vayana maike maike hukayanake'a ofalikae. Ma ke ako afi'ka alakepa hu'ka kaipafi male'nape?” huno afike'ne.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Afikekeno ani a'mafa'nemo'a inake he “He Anumaya'nimoka nakaeya ako afi'na naipafi malete'na naku'a kami'na alakepa hu'noe. Lamake nehae kakaeya Kalaisika Anumaya Koti mafa'ne mai'nane. Ma mopale eli'ka esana ve'ka mai'nane.” nehe.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata'a ani ke huteno eteno ne'uno akana'amona Maliafe sumi huno inake huno ha'nepaiye “Alino apaya nehea ve'ka eno mai'neno kakaeyafe ke nehe.” hu'ne.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Hikeno Malia'a ani ke afiteno makale'a hetino Yisasiteka ne've.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ne'vea'maki Yisasi'a kumate va'yi ohuno Mata'ae fotu hu'na'a yate'ke mai'ne.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mai'nike'a hanau hunatekefe e'naya Yuta vaya'moki Malia'ae nopi mai'nayateti Malia'a makale'a hetino kumateka vea yafe akete'a inake hu'a apa'kesa ne'afe “Vae Malia'a asa'amo kelileka uno avilekefe ne've.” hu'a a'kame u'nae.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 U'nakeno Malia'a Yisasi mai'neateka uno aketeno aiyafi ape hu'neno inake he “Anumayamoka kakaeya male mai'naninana nasa'nimo'a ofalinine.” nehe.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nehikeno Yisasi'a Maliana akeana avi nelekeno akaeya'ae mai'naya Yuta vaya'moki ani kava hu'a avi nelakeno Yisasi aipamo'a haviya hu'ne.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Aipamo'a haviya nehikeno apa'kaeyafe inake he “Hanate kite'nae?” huno hike'a “Anumayamoka e'ka ako.” hu'a nehae.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Nehakeno Yisasi aulakafati aunu eli'ne'ne.
35 Jesus chorou.
36 Aunu eli'ne'eke'a Yuta vaya'moki inake hae “Akeo Lasalasife lusiya huno hau ayamopafati nehaiye.” hu'a nehae.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Nehaya'maki mako vaya'moki inake hae “Mani ve'kamo'a mako aulaka fali ka'nea ve'kamo aulaka alino kanale aya'kete'nea'maki na kava hikeno Lasalasina ha'o'maekeno fali'ne?” hu'a nehae.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yisasi aipamo'a mako'ae afino haviya huteno kite'naya kelileka u'ne. Ani keli yafa kapi kite'naya keli ala yafateti keli avayalena ai'a ati kamale'nae.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ati kamale'nakeno Yisasi'a inake he “Ani keli avayaleti yafana alitapa ataleo.” huno hikeno Mata'a fali'nea ve'kamo asa'amo'a inake nehe “Anumaya'nimoka ani ve'ka kitonakeno aole'ae aole'ae kana kelifi mai'nea ve'kakeno hi'mana'ake huke.” nehe.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Nehikeno Yisasi'a akaeyafe inake he “Nakaeya mako ke ako kahapai'nofe? Inake hu'na ako kahapai'noe ‘Kakaeya nakaeyafe lamake nehane hu'ka afi'ka kaipafi male'ka kaku'a nami'ka alakepa hisanana Anumaya Koti aki ali'a asaka hisaya yana no'akaya lo'kiya ya akekane.’ hu'na kahapai'noe.” nehe.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ani yafana ali'a ataletakeno Yisasi'a hanafaka ne'akeno inake he “Afo'nimoka amuse'ka nehuki kafikesoa ke ako afi'nane.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Afi'nanake'na nakaeya afoana mi'ko afina kafine'koa ke ne'afinaki afa'a manile mai'naya vaya'moki kakaeya hunate'nanake'na e'noa ke lamake hane hu'a afi'a apaipafi malesaya yafe kafine'koe.” nehe.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ani ke huteno ala kekefafati inake he “Lasalasika hatilaveo.” nehe.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nehikeno fali'nea ve'ka hetino eke'a aiya aya aukosafi'ae kenaleti hayate'naya ve'ka ekeno Yisasi'a apa'kaeyafe inake huno hapapai'ne “Kalu hetapa atalekeno vino.” nehe.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Nehike'a mi'ko Yuta vaya Malia'ae e'a mai'naya vaya'moki Yisasi'a hea kava akete'a apaipafi malete'a apa'ku'a ami'a alakepa nehae.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya'maki mako vaya atale'a Falasi mono ke ne'afea vaya mai'nayateka u'a Yisasi'a hea kavafe hapapai'ne.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 — ausente —
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 — ausente —
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Nehakeno Kaiyafasi'a ani kafufina ala mono nopi ala kava ve'kamo'a ani vayapati hetino make he “Lapa'kaeya mako'ke ke no'afe.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Lapa'kaeya o'afi'nafe na ya kanale yana mi'ko koteka vayati hapaesake'a falisafi? Mako'ke ve'ka mi'ko vaya'ai no alino falise?” huno apafine'ke.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ani kafufi Kaiyafasi'a ala mono nopi ala kava ve'ka mai'nea yafe Anumaya Koti'a ha'nepaikeno aune ame laka nehea'maki akai'a aipa akesafati nohe. Ani aune ame laka hu'nea aepa'a inake he “Yisasi'a Yuta vaya'ai hapa'maesea yafe falike.” nehe.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Apa'kai'apile'ke ofalikiki fate fate koteka mai'naya vaya Anumaya Koti mako'ke mafa'ne anaka'ake maisaya yafe Yisasi'a falike nehe.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ani afina aepa he'a Yuta vaya'aite kava vaya'moki Yisasina haesaya ke hu'a afite'a hu'a u'e'a nehae.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ani yafe Yisasi'a Yuta vaya'ai apaulakale hetino uneno ohuno mako kumate uno mai'nea kuma'mo aki'a Efaleamu. Ani kumana vaya o'mai ka'me ko hane'nea haute hane'nike'a akaeya ke ne'afea anaka'ae anileka u'a mai'nae.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Yuta vaya'moki kafu'ae kafa'ae Anumaya Koti'a apa'kinakomoki apa'kufa alino kati'nea yafe ali'a atalu hu'a emu ki'nae. Ani emu kisaya kana'a aupasi hike'a mi'ko vaya mi'ko kumateti Yelusalemu hai'nae. Ke male male'nea ke hapa'nepaiya kava hukefe apa'kufa'ae apa'ku'ainaka'ae sese hukefe u'nae. Sese hute'a ani emu'api hati'a nekae.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ala mono nopi ali'a atalu hu'a heti'ne'a Yisasife kahau a'naya'maki o'ake'nae. Apa'kaeya u'a afike e'a afike nehu'a inake nehae “Na'yane lapa'kesa ne'afe ne'ya nonate o'meanakeno esifi o'mesifi?” hu'a nehae.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nehake'a ala mono nopi kava vaya'ae Falasi mono ke ne'afea vaya'ae Yisasina atafa hukefe inake hu'nae “Ma kava heo. Yisasi'a havaesea kumana akesutapaena etapa lahapaiyo.” hu'a nehae.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.