Hebreus 6
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NTLH
1 — ausente —
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 — ausente —
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Anumaya Koti'a laya hisiketa ani kava hukune. Kositeta vayatamamoki afisaya ke hisune.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 — ausente —
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 — ausente —
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Nahau nayamopafati ne'nahaiya vaya'nimokitapa meni mani lo'kiya ke lahapa'nepauva'maki nakaeya lapa'kaeyafe ako afi'noe Anumaya Kotina lapa'kame'ya ne'amea kava ohukaya'maki Anumaya Koti'a kanale'ya huno lapaya nehuno lapa'ku lapame alino katike.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Lapa'kaeya Anumaya Kotina lapa'ku amitapa alakepa hu'netapa Yisasi akileti Yisasiteka apa'ku ami'naya vayana apaya hu'nayanaketapa meni mako'ae ani kava nehayanakeno Anumaya Koti'a alakepa au'ava kava nehea ve'kakeno ani ali'yatapi aketeno ake o'kanikeanakeno miya'a lapamike.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Lapamikea'maki nakaeya mani yafe ne'nahaiye mi'ko afina lapa'kaeya inani kava'ke hutapa mi'ko'amokitapa lapaote lapaote layo laya ohutapa lo'kiya ne'vaitapa afitapa lapaipafi male'naya yana atafa hutapa lo'kiya vaitapa Anumaya Koti'a lapavalesea yafe lapame atiti hutapa mai'nisakeno eno lapavalese.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Lapa'kaeya afa'a o'maiyo. Anumaya Koti'a lapavalesea yafe lapame atiti hutapa Yisasife afi'a apaipafi male'naya vaya'moki nehaya kava hutapa a'kame maleo. Ani vaya'moki Anumaya Kotife afi'a apaipafi male'ne'a “Ma ya lapamikoe.” huno hu'nea yafe “Lamike.” hu'a vase hu'a akeva mai'ne'a ali'nae. Ani hu'naya kava'ake lapa'kaeya'ae heo.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Hu'nikeno Epalahamu'a manu ami'nea manue vase huno akeva mai'nikeno Anumaya Koti'a ani “Kamikoe.” hu'nea manu ako amikeno ali'ne.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Vaya'moki keleti la nehisayana mako ve'kamo'a “Anumaya Koti aulakale alaki lamake nehoe.” nehuno apa'kaseno hai'nea ve'kamo akike ne'ano ano ati kapatesike'a ke hisaya ke'api o'malekaiye.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Anumaya Koti'a ani kava huno lakaeya'aefe “Nakai'ni mafa'neyaka lapaya hukoe.” huno hu'neanaketa afita alakepa hisuna yafe huno lo'kiya ke huno humale'neanakeno “Ani ke ali'na ai'na kahalae hu'na fate ke ete'na ohukoe.” huno hu'nea yafe Anumaya Koti aulakale lamake humale'nea yafe ke huno lo'kiya vai'ne.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ani ke hu'nea yafe aole ke hane'ne. Hokote ke “Lapaya hukoe.” hu'nea ke hanete “Anumaya Koti aulakafi alaki lamake nehoe.” huno lo'kiya vai'nea ke'ae hanete hu'neanakeno ani kela alino kahalae huno fate ke ohuke. Anumaya Koti'a ani aole kelafe kasuke ohukea'maki ani ke hane'nea yafe koli nehuta Anumaya Koti haute laune heta uta fala ne'kuna vaya'mokita alaku huta maisuna ya lami'neanakeno henaka'a laku lame alino katisea yafe lame atiti nehuna ya atafa nehuta vase huta akeva maisune.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 — ausente —
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 — ausente —
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.