Atos 7

Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ala mono nopi ala kava ve'kamo'a Sitivenife inake huno afike'ne “Mani nehaya ke lamake nehafe?” huno afike'ne.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Afine'kekeno Sitiveni'a inake hu'ne afo'nimokitapa'ae nakana'nimokatapa'ae afeo. Lakinakomo'a Epalahamu'a Halani kumate o'uno Mesopotemia koteka mai'nikeno fate akufa hale himamu ya'ae Anumaya Koti'a Epalahamute va'yi hu'neane.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Va'yi hu'neno akaeyafe inake huno hapaiye “Kakai'ka mopa'ka'ae nepu kakana'kamoki'ae apatale'ka kavelisoa kumate uvo.” huno hu'neane.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Hikeno Epalahamu'a Kalatia vaya'moki mopa ataleno Halani kumate uno mai'nikeno afo'amo'a falitekeno Anumaya Koti'a Epalahamuna hutekeno lapa'kaeya meni mai'naya mopale eno mai'neane.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Mai'nea'maki Anumaya Koti'a Epalahamufe “Kakai'ka mopae.” huno hu'nea'maki mopa mako atupa'a ano fa'ko huno mako aiya ano maisea mopa o'ami'nea'maki “Henaka'a kamisuke'ka ali'nisanake'a kakaeya mafa'neyaka'kamoki ani mopa alikae.” huno hu'nea'maki Epalahamu'a ani kanafi mafa'ne'a o'mai'ne.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 O'mai'nikeno Anumaya Koti'a akaeyafe inake he “Kakaeya kakeho'kamoki Isaleli nofi o'mai vaya'ai mopale visake'a ani vaya'moki apatafa hu'a ‘Miya o'ali ali'ya alilateo.’ nehu'a lusiya hu'a ali'a haviya hupatesake'a ani mopale aole'ae aole'ae hataleti kafu (400 kafu) maikae.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Maikaya'maki apatafa hu'a ‘Miya o'ali ali'ya aleo.’ hu'a hu'naya vaya'aina nakaeya kake hupatete'na ali'na haviya hupatesuke'a kakaeya kakeho'kamoki ani kuma atale'a ete'a ma mopale e'a nakaeya naki ali'a asaka hukae.” huno hu'neane.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Anumaya Koti'a inake hu'ne “Nakaeya vaya maisaya yafe lo'kiya ke hu'na hayamale'noa ya afisaya yafe mafa'ne'kamo akoyamo ano'a laka ho.” huno hikeno Epalahamu'a Aisa'kina ve mafa'ne aliteteno naya mako kaya hano huteno naya mako kayati aole'ae mako'ae alea afina maiteno akoyamo ano'a laka hu'neane. Aisa'ki'a mafa'ne'a Ye'kopuna alite'ne. Ye'kopu'a layatala'a hano huteno laiyalekati aole alea mafa'neyaka lakaeya lakinakomoki alipate'ne.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 — ausente —
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Kava alino mai'nea kanafi kafu hu kana va'yi hike'a Isipi koteka'ae Kenani koteka'ae ne'yana o'malekeno lototimoki lusiya huno apa'ka le'ne.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Apa'ka neleke'a “Isipi koteka ne'yana hane'ne.” hu'a haya ke Ye'kopu'a afiteno mafa'neyaka'a ani koteka hupateke'a hokote'a u'nae.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ute'a no'apileka e'a maite'a henaka'a anile ne'vayana Yosefe'a nepu'amokife “Nakaeya lapa'kanatapimo'na mai'noe.” huno hikeno Felo'a Yosefe afamo anaka'a apa'ke'ne.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 — ausente —
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 — ausente —
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Falike'a ete'a ali'u'a Se'kemu kumate Epalahamu'a Hemo mafa'neyakamoki mopa amikeno miya apamiteno ali'nea mopafi kipate'nae.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 — ausente —
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 — ausente —
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Kava ya alino mai'neno lakaeya nofi vaya ano apavataka nehuno alino haviya hune'apateno “Mafa'neyakatapi ma'aileka apataleke'a mai'ne'a faleo.” huno lusi lo'kiya ke hu'ne.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Nehikeno ani kanafina Mosesena alitetekeno Anumaya Koti aulakale kanale mafa'nekeno ita afo'ala'mokani aole'ae mako'ae i'kana no'anifi atete'ana kava hu'ana mai'na'ae.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Kava hute'ana kahaufaka ate'na'akeno Felo a'mafa'nemo'a ani mafa'ne eno avaleno akai'a mafa'nekana huno akai'ne.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ne'akaikeno mako Isipi koteka vaya apa'kenopa hale'nike'a afi'naya yana ali'a aya hutakeno Mosese'a lusiya huno kanale ke nehuno lo'kiya ali'ya ali ve'ka mai'ne.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Mai'neno aole ve'kala'mokani anaiya anaya kafu (40 kafu) utekeno Mosese'a inake nehe “Isaleli vaya'aite u'na apa'kete'na vaya'ni apaya hukoe.” hu'ne.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Huteno ne'uno akeana mako Isipi ve'kamo'a Isaleli ve'ka ne'amakikeno Mosese'a uno au ne'vaino ani Isipi ve'ka amakino kite'ne.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosese'a ma akesa afi'ne “Vaya'nimoki inake hu'a hukae ‘Anumaya Koti'a Mosese ayate hisikeno lakufa alino katike.’ hu'a hukae.” huno akesa ne'afea'maki vaya'amoki ina akufa apa'kesa no'afe.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 No'afikeno Mosese'a eka'a eno akeana aole Isaleli ve'kala'mokani la neha'akeno ana'keteno alino kuku hune'anateno inake nehe “Hae vaya'nimokitana lana'kaeya mako'ke konakala mai'na'aki na kava hiketana la neha'ae?” hu'ne.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Nehikeno ani la aepa heno akana'amona amaki'nea ve'kamo'a Mosesena ano atu'nefano inake nehe “Kakaeya nala'a lakaeya kake hulate kava ve'ka maiyo huno hukate'nike'ka kakaeya e'ka mani kava nehane?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Kakaeya eka mako Isipi ve'ka amaki'ka kite'nana ya hu'ka nakaeya namaki'ka kinatekefe nehape?” nehe.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Hikeno ani hea ke Mosese'a afiteno ataleno aune heno Mitiani vaya'ai mopale uno mai'neno a aliteno henaka'a aole ve mafa'nela alinate'ne.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Maike maiketeno aole ve'kala'moki anaiya anaya alea kafu (40 kafu) hano hikeno Mosese'a ka'me koteka Sainae avimate uno mai'nikeno mako aise yosale ata kanefe ne'aikeno ani kanefepi mako ko'ku'napi kayo kayo ve'ka va'yi hikeno ake'ne.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 — ausente —
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Koli hikeno Anumayamo'a akaeyafe inake nehe “Mani mopa nakaeya fate akufa kanale mopale mai'nanaki ‘Ani ya afi'noe.’ hu'ka hisana yafe kaiya anona asaki'ka malo.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nakaeya nakai'ni nofi vaya Isipi mai'naya vaya Felo vaya'moki lusi kava hu'a ali'a haviya hu ne'apataya kavana ako ake'noe. Avilaya ke ako afi'ne'na apa'kufa ali'na katikefe e'noe. Meni kakaeya eke'na nakaeya hukatesuke'ka Isipi kote ukane.” huno Mosesefe hu'nea ke Sitiveni'a hapa'nepaiye.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Huteno inake he ani Mosesefe a'ke'ainaka inake hu'a hu'nae “Nala'a kakaeyafe kava ve'ka mai'ne'ka ke ali'ka fa'ko fa'ka hu ve'ka maiyo ke kahapaike'ka ani kava nehane?” hu'a apa'kame'ya ami'naya ve'ka aise yosatofi va'yi hikeno ake'nea ko'ku'napi kayo kayo ve'kamo'a Mosesena aya nehikeno Anumaya Koti'a kava yakaite'neno apa'kufa alino katisea yafe hute'neane.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Hutetekeno ani ve'kamo'a Isipi kumate mai'neno lusi kava huno o'ake'naya avame hu lo'kiya yana huteno ani kotekati apavaleno aole ve'kala'mokani anaiya anaya alea kafu (40 kafu) haesa li kotute'ae vaya o'mai ka'me koteka'ae lusi kava huno o'ake'naya avame hu lo'kiya ya'ae hu'neane.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ani Mosese'a Isaleli vaya'aife inake huno hapapai'ne “Anumaya Koti'a lapa'kaeya anakapati nakaeya nehoa akufa kava hisea aune ve'ka alino hetitekaiye.” huno hapapai'neane.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mosese'a vaya o'mai ka'me koteka mai'nikeno mono ke afikefe lakinakomoki ali'a atalu hu'a mai'nakeno mako ko'ku'napi kayo kayo ve'kamo'a Sainae avimate va'yi huno Anumaya Koti lavamu lamisea mono ke lakaeya afisuna yafe Mosesena ha'nepaikeno Mosese'a folaka'apifi heti'neno lakinakomoki hapapai'ne.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 — ausente —
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 — ausente —
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ani ke hute'a mako puluma'ka ana'au'a apayateti alo hute'a “Kotiti ma mai'ne.” hute'a ani apayateti alo humale'naya yafe lusi amuse hu'a afu he'a ka'a sala mana ha'nae.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ha'nakeno Anumaya Koti'a a'kame'ya apamiteno apataleke'a apa'kaeya yakema sanafi'ma i'ka'ma ina yate amuse hu'a apaipa ami'a alakepa hute'a apa'ki ali'a asaka hu'nayane. Ani kava hu'naya yafe Anumaya Koti apaune vaya'moki kamale'naya avopi inake hu'a hu'nayane
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Lamake ani fate kotitapimofe amuse nehae. Lamake ohu koti'a Molo'kife amuse hutapa akaeya aki alitapa asaka hisaya no'a kitetapa alitapa utapa lamake ohu koti'a Lefanife amuse hutapa Lefani sanafi'kana ya alo hutetapa amuse hutapa lapaipa amitetapa apa'ki alitapa asaka nehae. Ani kava hu'naya yafe “Lapa'kaeya kotekati ali'na lahapafai'na lapatalesuketapa Papiloni kona akasetapa umakaya'a utapa maikae.” hu'neane.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Anumaya Koti'a “Ma kava hu'ka kenaleti mono nona keo.” huno Mosesena avelikeno kike'a lakinakomoki vaya o'mai ka'me koteka mai'nakeno mono nona ali'a u'neane. Anumaya Koti'a ani nofe inake he “Nakaeya e'na ani nopi lapa'kaeya'ae lo'ka'na maikoe.” hu'neane.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Henaka Mosese'a faliteke'a lakinakomoki ani kenaleti kimale mono nona ali'a Yosu'a'ae u'a Isaleli nofi o'mai vaya'ai mopale u'nae. U'nakeno Anumaya Koti'a ani Isaleli nofi o'mai vaya'aina apa'kaeya'api mopaleti lapa'kinakomoki apaulakale alino apataleke'a apaune hetake'a ani kenaleti kimale mono nona ali'e'a ani mopale male'nakeno anile hane'nikeno Teviti'a fole ai'neane.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 — ausente —
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 — ausente —
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ako kimale'nea'maki hanale ne'maiya Anumaya Koti'a vaya'moki apayateti kimale'naya nopi no'maiye. Ani yafe mako Anumaya Koti aune ve'kamo'a inake hu'neane
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Lapa'kaeya ke o'afi vaya mai'netapa lapaipa lapa'kesamo'a “Anumaya Koti ke o'afikune.” hutapa Fate Akufa Avamu a'kame'ya amitetapa lapa'kinakomoki mai'naya akufa avamete mai'nae.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Lapa'kinakomoki mi'ko Anumaya Koti apaune vaya'aina ali'a haviya hupate'nae. “Kanale fatako ve'ka ekaiye.” hu'a ke hu'a fole ai'naya vaya lapa'kinakomoki apamaki'a kipate'naya kava hutapa lapa'kaeya ani fatako ve'ka ako akesi hutapa kame vaya'amoki apayapi atetetapa hakeno fali'ne.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ko'ku'napi kayo kayo vaya'moki e'a Anumaya Koti'a ke male male'nea ke lahapapai'naya'maki lapa'kaeya ani kele a'kame no'malae huno Sitiveni'a inani ke hu'ne.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Anile mai'naya vaya'moki Sitiveni'a hea ke afite'a apaipa kafa neha'a hapai ne'vaike'a apavaya mumu mema nehu'a apavena hani'a alaki nehae.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ani kava nehakeno Sitiveni aipafi Fate Akufa Avamu'mo'a havaitekeno ko'ku'napaka aulu heno asaka huno akeana Anumaya Koti'a ano hale lo'kiya ya'ae Yisasi'a Anumaya Koti aya lamaka hetino mai'nikeno ake'ne.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Sitiveni'a aketeno inake nehe “Akekeo nakaeya akoana ko'ku'nana ako halekeno ko'ku'napakati e'nea ve'ka vaya'mo alite'nea mafa'ne Anumaya Koti aya lamaka'a hetino mai'nike'na ake'noe.” huno hapa'nepaiye.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Nehea'maki ali'a atalu hu'naya vaya'moki Sitivenina ala kefati ali'a aunepa anepa ne'ai'a “Akaeya hisea ke o'afikune.” hu'a apayateti apa'kesale ali'a ati'ka'ne'a lusi ke nehau'a u'a atafa hu'nae.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Atafa hute'a ma'aileka he'a avayu hu'a atalete'a aepa he'a yafa kayoteti akufalena yaka yaka hu'a amaki'nae. Sitivenife “Hakaune.” hu'naya vaya'moki “Alakepa kava nehune.” hu'a apa'kufale yasi kena'api kava ve'kamo aiyale Solo aiyafi male'nae.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Malete'a yafa kayoteti ne'amakikeno Sitiveni'a Anumayamoteka afine'keno inake nehe “Yisasika Anumaya'nimoka naku mafa'ne kayapi ne'maloe.” hu'ne.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ani ke huteno ale'ya alo a'neno Anumayamoteka ala kekefafati mako'ae inake nehe “Anumaya'nimoka ma hao'otake kava hune'nataya ya'apimo anona'a ali'ka haviya hu o'apato.” huteno fali'ne.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.