Atos 28
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NAA
1 Lakaeya mi'ko'amokita kanale huta li kahaepateka eta va'yi huna ko'mo aki'a Malata kotekae hu'a aki aketa afi'none.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ko ne'aino lanitani nehike'a ani kumate ne'maiya vaya'moki lavale'a kanale ya hunelate'a ata kamalete'a lavale'a u'a ani atale lataketa lota hu'none.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Polo'a mako ata kahalita hulineno atafi ne'kaekeno mako vaya nehapaeya nakalamo'a akufa atamo'a leno amu'ko hikeno ata kaeya yapati hai'e'maleno Polo ayapi a'kafu haniteno kala'ki'ne.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Kala'ki'nike'a anile mai'naya vaya'moki ne'ake'a Polofe inake hae “Ani ve'ka vaya hapano ki ne'apatea ve'kakeno anona'a alisea yafe hake lipi ofali'neanaki fatako kava nehea anumayamo'a afa'a maisea yafe ohaikeno nakala hutekeno a'kafu hanite'neanakeno ako falike.” hu'a nehae.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Nehakeno Polo'a ani nakala aino vilosa aino atalekeno atafi lavi'nea'maki Polo akufa alino haviya ohu'ne.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Haviya ohike'a “Akufa halekisikeno asaka hulavino falisea yafene.” hu'a yatalate akeva maiya'maki mako havi ya'mo'a akaeyate va'yi ohike'a ete'a alu apa'kesa afi'a inake hae “Mani ve'ka mako anumaya mai'ne.” hu'a hu'nae.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Va'yi hu'nona kuma'mo haute hane'nea a'kavo (aeleni) mopa ani li folakapi hane'nea kote kava ve'kamo mopa hane'ne. Ani kava ve'kamo aki'a Pupuliasi'ae. Ani ve'kamo'a lavaleno no'aleka uno late'neno aole'ae mako'ae kana kanale'ya huno yakailate'neno ne'ya lami'ne.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Yakailate'nikeno Pupuliasi afo'amo'a amu'ko kali'ae aitato kali'ae alino mai'nikeno Polo'a uno aketeno Anumayamoteka afine'keno aya akufale male ne'atekeno ani kali'amo'a kanale hute'ne.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Inani kava huno alino kanale huteke'a akete'a mako ani li folakapi a'kavo (aeleni) kumate kali vaya'moki Polo mai'nea kumate akeno Polo'a ani kali'api alino kanale hupate'ne.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Kanale hune'apateke'a lusi kava hu'a lakaeya kanale ya hunelataketa apataleta ukefe nehunake'a lakaeya nesuna ya ho'ka olate'nea ne'yana ali'a ete ete hu'a lakaeya ukefe huna lipi kalefi late'nae.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Mako Ale'kasatalia kumateti e'nea lipi kalemo ako'yale Susi'ae hu'a nehaya anumayamo aole mafa'ne ya hu'nea mafa'nela'mokani anamena alo humale'naya kale ala yasi ne'alea i'ka ani kumate mai'niketa hokoteta ani kuma a'kavofi lakaeya aole'ae mako'ae i'ka maiteta ani lipi kalefi haita mai'none.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ani lipi kalefi haita maiteta una ya'mokita Sila'kayusi kumate uta va'yi huta aole'ae mako'ae kana mai'none.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Maiteta Sila'kayusi kumate ataleta aita veko hulita una ya'mokita Lekeamu kumate uta va'yi hu'none. Mako'ke kana maitonakeno yasi aliketa uta aole kana Puteoli kumate uta va'yi huteta hatilavita lipi kale akola ataleta mopafi ne'one.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Puteoli kumate mako Yisasi ke ne'afea vaya mai'naketa ne'apa'konake'a inake hae “Lakaeya'ae mako'ke sota maiyo.” hu'a haketa maiteta Lomu kumate uta va'yi hu'none.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Kate ne'onake'a Lomu kumate mai'ne'a Yisasiteka apa'ku'a ami'naya vaya'moki lakaeyafe “Kateka ne'ae.” ke afite'a mako vaya'a e'a Apiusi ma'keti kumate fotu nehunake'a mako vaya'a aole'ae mako'ae no'yaka nata vaya nehavaya no'yaka hane'ne hu'a aki ne'aya kumate eta fotu nehunakeno Polo'a ani vayana apa'keteno Anumayamoteka amuse nehikeno aipamo'a lo'kiya ali'ne.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Lomu kumate nehaunake'a kava vaya'moki Polofe “Kanale kakai'ka nopi maisanakeno mako ati ve'kamo'a yakaikatekaiye.” hu'nae.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Polo'a aole'ae mako'ae kana maiteno ani kumate mai'naya Yuta vaya'ai kava vaya'aifena ke hike'a e'a ali'a atalu hakeno make huno hapapai'ne “Nafu'nakanakitapa nakaeya lakaiti Yuta nofi vaya'ai apa'ki ali'na haviya ohu'na lakinakomoki hu'naya au'ava kava'ae ali'na haviya ohu'noa'maki Yelusalemu natafa hu'a nofi hunatete'a Lomu vaya'ai apayapi nate'nae.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 — ausente —
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 — ausente —
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ani yafe ke lahapapaikefe ke huketapa e'nae. E'nake'na lahapa'nepauve Isaleli vaya'moki apame'atiti hu'a akeva mai'naya ve'kae afi'na naipafi male'noa yafe nofi hunate'nae.” hu'ne.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Hike'a ani vaya'moki Polofe inake hae “Mako Yutia vaya'moki kakaeyafe avo ka'a olamiketa o'afi'none. Mako vayatimo'a lakaeyate eno kake huno mako hao'otake kava hu'nana ke laha'nopaiye.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Laha'opai'naya'maki mi'ko kote kote vaya'moki Yisasina apa'ku'a ami'naya vaya'aife ‘Hao'otake kava hae.’ hu'a hu'naketa afi'nonanaki meni kaipa kakesafati hisana ke afikune.” hu'a hu'nae.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 “Ma afina afikune.” hu'a kana'a male'ne'a lusi ve a'nemoki Polo'a mai'nea nopi e'a ali'a atalu hu'nakeno Polo'a natepati aepa heno ke'a huno fole aino Anumaya Koti kava yakaisea yafe hapa'nepaino Anumaya Koti'a hutekeno e'nea ve'ka Yisasi'a mai'nea yafe Mosese kamale'nea avopati'ae Anumaya Koti apaune vaya'moki kamale'naya avopati'ae hapalino hapa'nepaino apa'kaeya apaipa alino hetisike'a Yisasife afi'a apaipafi malete'a apa'ku'a amisaya yafe hapa'nepaikeno yake lavino fale'ne.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Mako vaya'moki ani Polo'a hu'nea ke haka nete'a afi'a apaipafi malete'a apa'ku'a ami'naya'maki mako vaya'moki “Haka olahaiya ke nehane.” hute'a afi'a apaipafi o'male'a apa'ku'a no'ame.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Fate fate apaipa apa'kesa ne'afi'a ke hu'a imafi mafi hute'a atale'a ukefe nehakeno Polo'a hokoteno mako akufa ke inake hu'ne “Anumaya Koti Fate Akufa Avamu'amo'a lamake huno Aisaiyana ha'nepaikeno Aisaiya'a Anumaya Koti aune ve'kamo'a lakinakomokifena lamake'ake ke inake huno hapapai'neane.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Kakaeya ani vaya'aipi u'ka inake hu'ka ho ‘Lapa'kaeya lapa'kesa afime afime haikaya'maki ani kemo aepa'a afitapa alakepa ohukae. Lapaulaka akeme akeme haikaya'maki mako yana aketapa alakepa ohukae.’
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ke aepa'a afi apaipa apa'kesa o'male vaya mai'nae. Ani ke o'afisaya yafe apa'kesamo'a ako a'kanile'ne. Apaulakamo'a ani ya o'akesaya yafe ako ali'a fali kamale'a mai'nae. Haviku ani ke afisu'apaena apaipa ai'a yahae hu'a nakaeyateka esake'na ali'na kanale hupatesoane huno hike'a kamale'nayane.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Anumaya Koti'a ani ke lapa'kinakomokifena hapapai'nike'a apa'kame'ya ami'nayane. Lapa'kaeya ani kava hutapa lapa'kame'ya ami'nae. Ani yafe lapa'kaeya afeo. Anumaya Koti'a ani afina lapa'ku lapame alino katisea ke Yuta nofi o'mai vaya'aite ako hupate'neanake'a ani vaya'moki afikae.” hu'ne.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Polo'a ani ke huno hano huteke'a Yuta vaya'moki ne'u'a apa'kai'api folakapi lusi ke vai'nae.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 — ausente —
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 — ausente —
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.