Atos 20
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NTLH
1 Ani ali'a atalu hu'ne'a kaleso aiya ke'api hano hutekeno Polo'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vayafe ke hike'a akaeyate akeno apaipa apa'kesa afi'a lo'kiya vai'a maisaya ke hapapaiteno huno falu fala hune'apateno apataleno Masetonia aupalika ukefe ne've.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Masetonia aupalika uneno nehuno mi'ko afina Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya lo'kiya vai'a maisaya ke hapapaime uneno hume hume uno Kali'ki koteka va'yi hu'ne.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Va'yi huteno aole'ae mako'ae i'ka maiteno Silia aupalika ukefe nehuno lipi kale alikefe nehike'a Yuta vaya'moki akaeya haesaya ke hu'a haya ne'vaikeno Polo'a afiteno lipi kale ataleno “Mopale Masetonia aupalika ukoe.” hu'ne.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Akaeya'ae ma vaya u'nae Pilasi mafa'ne aki'a Sopata'akeno Pelia kumate ve'ka'ae Tesalonai'kati Alisata'kasi'ae Se'katasi'ae Tepi kumateti ve'ka Kaiyasi'ae Timoti'ae Esiati ve'kalana Ti'ki'kasi'ae Talofimasi'ae ina'a vaya Polo'ae u'nae.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ani vaya'moki u'a hokote'a Taloasi kumate lakeva maikefe u'nae.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 U'a mai'naketa lakaeya Filipai kumate mai'neta hale o'ki kai hame'ya ne'naya emu ne'kea kana'a hano huteketa lipi kale alita naya mako kaya'a alea afina li la'kata apa'kaeyateka Taloasi kumate uta va'yi huta naya mako kayati aole alea afina (7 afina) mai'none.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Sota afina Anumayamo ne'ya nekefe alita atalu hu'nonakeno Polo'a eka'a ukeanakeno mono ke lahapaime ne'vikeno hani folaku va'yi hu'ne.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nehiketa ki'a a'kalo a'kalo humale nopi hanafi mai'nonake'a nesu kani a'a halemale'naketa mai'none.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Mai'nonakeno mako nahaeya ve'ka Yuti'kasi'a ha'kalokate faitopale mai'nikeno Polo'a mono ke hume hume ne'vikeno Yuti'kasi'a au'kala kala hikeno havano afeka'ka huteno hanale aole'ae mako'ae ki'a a'kalo a'kalo humale nopati la'kati lavino mopale lavino haeke'a lavi'a ali'a asaka hayana ako fali'ne.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Fali'nea'maki Polo'a lavino anu'ki'neno inake he “Lapa'kaeya atali atalu oheo. Ofali'nea'maki avamu'a afa'a hane'ne.” hu'ne.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Huteno eteno ani nopaka haino mai'neno kai hame'ya maya a'kaya heno neteno yatala kana apa'kaeya'ae kake huno ne'vikeno ko alino halekeno apataleno u'ne.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Vike'a ani nahaeya ve'ka eteno kanale huno mai'nike'a noteka avale'a u'a lusi amuse nehu'a apaipamo'a kanale hu'nae.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Polo'a inake hu'ne “Mopafi Asosi utesuketapa anileti utapa lipi kalefi navalekae.” huno hea yafe lakaeya uta hokoteta lipi kale aliteta Asosi u'none.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Asosi uta Polona aketeta lipi kalefi avaleta ateteta Mitilini kumate u'none.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Uteta inaleti lipi kalefi uta mako hani'ainaka havateta Kaiyosi kuma'mo haute va'yi huta ani lipi kalefi havateta kotiketa Samosi uta ani kava huta havateta Mailitasi kumate uta va'yi hu'none.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Polo'a “Ne'ya afu nelea kanae amuse hisaya emu kisaya afina Yelusalemu u'na va'yi hu'na maikoe.” huno akesa afiteno yatala kana Esia o'maisea akesa huteno “Efesasi kumana akase'na makale ukoe.” hu'ne.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 — ausente —
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 — ausente —
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nakufa ali'na hai kava ohu'na Anumayamo ali'ya ne'aluke'a Yuta vaya'moki mi'ko afina nakaeya ke afisaya yafe ohapaike'a nahaesaya ke hakeno lusi kana ya nakaeyate va'yi hike'na lusi avile'noane.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Avile'noa'maki koli ohu'na mi'ko lapa'ku lapame lo'kiya vaisaya ke lahapa'nepauki vaya ali'a atalu hu'a maiyate'ae notapifi'ae Anumaya Koti ke ali'na lapaya hu'noe.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ali'na lapaya nehu'na “Hao'otake yatapena lapaipa aitapa yahae hutapa Anumayati Yisasi Kalaisife afitapa lapaipafi maleo.” hu'na Yuta vaya'ae Kali'ki koteka vaya'ae hapapai'noane.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Hapapaite'na meni akekeo Anumaya Koti Fate Akufa Avamu'mo'a nahapaike'na a'kame male'na Yelusalemu haikefe hoe. Anile hai'na mai'nisuke'a vaya'moki hunatesaya kavana o'afi'noe.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 O'afi'noa'maki mi'ko u'noa kumate mai'nokeno Fate Akufa Avamu'mo'a inake huno nahapai'ne “Lusi kana kahaisea ya kakaeyate va'yi hutesike'a nofi nopi hukatekae.” huno nahapai'ne.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Nahapai'nea'maki nakaeya falisufi afa'a maisufi afa ya'kana yane hu'na nakesa ne'afoa'maki Anumayati Yisasi'a nami'nea ali'ya ali'na avaya aesoa nakesa ne'afoe. Ani ali'yana mi'ko vaya'aife Anumaya Koti'a lusiya huno alino kayone hulate'nea yafe kanale ke hapapaisoe hu'nae nehoe.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Nehu'na lapa'kaeya folakapi u'ne'na nehu'na Anumaya Koti kava yakailapatesea ke lahapa'nepauva'maki meni afeo nakaeya afi'noe henaka'a nakaeya naukosa mako'ae o'nakekae.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 O'malekaiya'maki lapa'kaeya lapa'kufa maitapa halove hu'netapa Fate Akufa Avamu'mo'a kava yakaisaya yafe lapami'nea vayana Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya sipi sipile kava ne'yakaiya ve'kamo akufa kava hutapa kava yakaiyo. Ani kava hutapa Anumayamo'a akai'a kola'aleti miya humale'nea vayana Yisasife afi'a apaipafi male'naya vaya'aite kanale'ya hutapa kava yakaiyo.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Nakaeya afi'noe lapatale'na ne'visoana mako vaya'moki kave'ake afela kalakana hu'a lapa'kaeya folakapi e'a Yisasife afi'a apaipafi male'naya sipi sipi ali'a haviya hukae.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ali'a haviya hukaya'maki lapa'kaeya folakapi mako vaya heti'a u'e'a nehu'a ali'a haviya nehu'a kasuke nehu'a Yisasife afi'a apaipafi male'naya vayana apa'kame malesaya yafe lapavayu hu'a apa'kai'apileka malekae.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ani kava hukefena lapa'kufa maitapa halove heo. Nakaeya aole'ae mako'ae kafufi feluka'ae hani'ainaka'ae “Alaka nahae.” hute'na mai'na falu ohu'na avi nele'na mi'ko'amokitapaena lapa'ku lapa'kesa mako'ke mako'ke mokitapale alimale'noanaki ani yafe lapa'kesa afitapa hao hu'netapa maiyo.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Lapa'kesa alimalete'na meni Anumaya Koti ayapi ali'na lapate'nokeno akai'a alino kayone hu ke'aleti yakailapatekaiye. Ani alino kayone hu ke'amo'a lapa'kaeya alino lo'kiya vailapateteno mi'ko akai'a fate akufa vaya'ae alo huno lapate'nea kanale ya lapamike.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Nakaeya mako moni afeno yatapile'ae kenatapile'ae ake'na naha'ye ohu'noe.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Lapa'kaeya ako nake'nae nakai'ni nayapati ali'ya alite'na nesoa ya'ae nakaeya'ae lo'ka'a mai'naya vaya'moki nesaya ya'aena ali'na fole ai'noane.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ani kava nehu'na mi'ko yana ali'na lapaya nehu'na inake hu'na hu'noane “Ali'ya alitetapa kali ne'alea vaya apaya heo. Anumayati Yisasi'a hu'nea ke lapa'kesa afifi hutapa maiyo. Inake huno hu'neane ‘Mako vaya'moki mako ya alisayana amuse hukaya'maki vaya'a mako ya amiteno lusiya huno amuse huke. Mako ya ami'nea ve'kamo amuse ya'mo'a ali'nea ve'kamo amuse yana akasekaiye.’ huno hu'ne.” nehe.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ani ke humaleteno Polo'a ale'ya alo ano ani Yisasi ke ne'afea vaya'aite kava vaya'moki'ae Anumayamoteka ke huno afine'ke.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.