Atos 17
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs ACF
1 Polo'ae Sailasi'ae Amufipolisi kumate u'ana va'yi hute'ana akase'ana Apolonia kumate u'ana va'yi hute'ana akase'ana Tesalonai'ka kumate u'ana va'yi hu'na'ae. Ani kumatena mako Yuta vaya'ai mono no hane'ne.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 — ausente —
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 — ausente —
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Mani ke hike'a mako Yuta vaya'ae lusiya hu'a Anumaya Koti aki ali'a asaka nehaya Kali'ki apa'ke ne'aiya vaya'ae ala apa'ki hane'nea a'ne'ae Yisasife afi'a apaipafi ne'male'a apa'ku ami'a alakepa hute'a Polo'ae Sailasi'ae lo'ka'a mai'nae.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Lo'ka'a mai'naya yafe Yuta vaya'moki apaipamo'a haviya hike'a hao'otake kava nehaya vaya'ae felu ne'mai'a vaya atalu hu'a ne'maiya kumate ne'maiya vaya'ae apavale'a ali'a atalu hupatake'a ani kumate vaya'moki “La hisae.” hu'a apaipa apa'kesa ali'a he'netike'a ani kumapi nesu vaya u'e'a hute'a Polo'ae Sailasi'ae anavale'a ve a'ne'ai apayapi anatekefe Yesoni note u'a kita amaki'a ya'kite'a nopi hai'a kahau a'nae.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Haite'a kahau ayana o'ana'ke'a Yesoni'ae mako Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'ae ani nopati apavayu huli'a lavi'a ani kumate kake afi'a fa'ko hu vaya'aite apavale'a u'a inake hu'a ka ka a'nae “Ani ve'kala Polo'ae Sailasi'ae mi'ko ma mopale vaya'ai monona ali'ana haviya hume e'ana meni lakaeya kumate ne'a'ae.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Ne'a'akeno Yesoni'a no'afi anavaleno anateke'ana mai'na'a'maki ani ve'kalana ala yahauve ve'ka Sisa'a hu'nea ke hu'ana haviya nehu'ana inake ha'ae ‘Mako fate ala yahauve ve'ka mai'nea ve'kamo aki'a Yisasi'ae.’ hu'ana neha'ae.” hu'a hu'nae.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 — ausente —
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 — ausente —
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 U'a aupa kana maike'a ani hani'ainakake Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'moki Polo'ae Sailasi'ae hunatake'ana Pelia kumate u'ana Yuta vaya'ai mono nopi hai'na'ae.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Pelia mai'naya Yuta vaya'moki Tesalonai'ka kumate mai'naya Yuta vaya apa'kase'a lusi kanale apaipa apa'kesa ne'afikeno Polo'a Yisasi ke hapa'nepaike'a lusi amuse hute'a lusiya huno nehapaiye. Nehapaike'a afi'a apaipafi malete'a mi'ko afina “Lamake nehifi kasuke nehifi?” hute'a Anumaya Koti ke kamale'naya kefi hapali'a kahau a'a ne'akae.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ani kava nehu'a nesu Yuta vaya'ae nesu Kali'ki ke ne'afea a'ne apa'ki hane'nea a'neyaka'ae mako Kali'ki ke ne'afea ve'ae afite'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'nae.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Ami'a alakepa hu'naya'maki Tesalonai'ka ne'maiya Yuta vaya'moki afeana Polo'a Anumaya Koti ke Pelia kumate vaya'aina hapapaiya ke afite'a anile e'a ali'a atalu hu'naya vaya'moki haleke'a maiya akufa ke hapa'nepai'a “Havi kava neha'aki hanaeyo.” hu'a apaipa apa'kesa ali'a haviya hu'nae.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Ali'a haviya hake'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'moki makale'a Polona hutakeno hake li aki'naleka laviteke'ana Sailasi'ae Timoti'ae anile Pelia kumate mai'na'ae.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Mai'na'ake'a Polona avale'a u'naya vaya'moki Atenisi u'a atete'a ete'a ekefe nehakeno Polo'a inake huno hapapai'ne “Sailasi'ae Timoti'aefe inake hutapa hanapaiyo ‘Lana'kaya makale'a nakaeyate e'ao he.’ hutapa hanapaiyo.” huno hapapaike'a atale'a u'nae.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 U'nakeno Polo'a ana'keva mai'neno ani Atenisi kumatena yafateti alo humale'naya koti'api lusiya hu'a alo hu'a male'nakeno aketeno aipamo'a lusiya huno haviya hu'ne.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Aipamo'a haviya hu'nea yafe Yuta vaya'ai mono nopi'ae mi'ko afina nesu vaya ai'a ataku nefaya kumate'ae uno Yuta nofi vaya'ae Anumaya Koti aki ali'a asaka nehaya Yuta nofi o'mai vaya'ae anile mai'naya vaya'aipi Anumaya Koti ke alino apaya nehuno ani vaya'ae kake nehe.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Kake nehike'a mako Epi'kulia mono ne'afi'a ne'ya neke neke hu'a maisaya apa'kesa ne'afea vaya'ae Sitovi'ki ke ne'afea vaya'ae akaeya'ae ke huke afike nehake'a mako vaya'amoki Polofe inake hu'a nehae “Mani kanomo'a na'yafe avalu'na o'ae ke nehe.” hu'a hake'a mako vaya'amoki Polo'a Yisasi kanale ke'ae Yisasi fali'neapati heti'nea ke'ae hapapai'nea yafe inake hu'a hu'nae “Alu kumate kotife nehuke.” hu'a nehae.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Hute'a akaeya ke afikefe Aliopakasi kanisole vaya'aite avale'a u'a Polofe inake nehae “Kakaeya saufa hu'nana mono ke afikefe nehunaki lahapaisape?
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Ke'ka'a afunana fate akufa ke nehanaketa aepa'a afisuna laku lakesa ne'afune.” hu'a hu'nae.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Mi'ko Atenisi mai'naya vaya'ae yo'ka e'naya vaya'ae mi'ko afina saufa mono ke hisaya ya afisaya yafe lusiya huno nehapaike'a alu kava ohisaya apa'kesa afi'nae.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Ani yafe Polo'a Aliopakasi kanisole vaya'ai folakapati hetino inake hu'ne “Atenisi vaya'mokitapa nakaeya akoana lapa'kaeya nesu kotitapi apa'ki alitapa asaka nehaya vaya mai'nae.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Mai'nake'na u'ne'na nehu'na akoana yafateti alo hu'naya koti'yakamoki apa'ki alitapa asaka nehaya kotitapi akete'na mako yafa hipa'ae ake'noana ani yate inake hutapa kamale'nae ‘O'afi'nona kotitimokae.’ hutapa kamale'nayanaki ani ve'ka ‘O'afi'nona ve'kamo aki alita asaka nehune.’ hutapa kamale'naya kanoe hu'na fole ai'na lahapa'nepauki afeo.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Anumaya Koti'a ma mopa'ae mi'ko mopafi hane'nea ya'ae alo humale'nea ve'kamo'a mi'ko ko'ku'napi yate'ae mopafi yate'ae kava yakai'nea ve'kamo'a vaya'moki kimale'naya nopi no'maiye.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Ani akufa nopi no'maiyanaketa lakaeya layateti ha'o'makauna'maki akai'a mi'ko vaya'ai apavamu'ae mi'ko ya'ae apami'nea ve'kaketa hana'ya huta mako ya'a o'male'neanaketa ha'maesune?
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Anumaya Koti'a ma mopale mi'ko koteka maisaya yafe mako'ke lototimona hokoteno alo humaleteno ani ve'kafati mi'ko mopale nofi vaya alino fole aipateteno akesa afiteno ala vaya maisaya kana'api'ae maisaya mopa'ae akai'a ako hapalipate'ne.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Apa'kaeya Anumaya Kotina apa'ku amikefe kahau aesaya yafe alaki ani kava huno alo hu'ne. Ani kava hu'nea yafe apa'kaeya au'ava'a e'a akete'a atafaute'a Anumaya Koti aepa'a afikae. Lamake Akaeya alu'ale o'mai'nea'maki lakaeya mako'ke mako'ke'mokita'ae lamete mai'ne.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Mai'neno akai'a lavamu lamiketa uteta huta mai'none. Ani ke'ae mako lapa'kaeya avo'ae kamale'naya vaya'moki inake hu'a hu'nae ‘Lakaeya akaeya mafa'ne'a alilateketa mai'none.’ hu'a hu'nae.
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Hu'naketa lakaeya akai'a alilate'nea mafa'ne'a mai'nonanaketa haviku lakaeya ma lakesa afikune ‘Anumaya Koti aepa'a vaya'moki apa'kesa afi'a yafateti'ae kapaleti'ae aleketeke nehea yafateti'ae kanale'ya hu'a alo humale'nae.’ huta ohisune.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 A'ke'ainaka Anumaya Koti aepa'a mi'ko vaya'moki o'afi'naya yafe Anumaya Koti'a lusi ke ohu'nea'maki meni mi'ko mopale vaya'aipina apaumomo maleno inake hu'ne ‘Lapa'ku'a aitapa yahae hutapa nakaeyateka eo.’ hu'ne.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Anumaya Koti'a kake hupatesea au'ava'amo'a api aisea kake hisea ve'kakeno mi'ko mopale vaya'aina kake hupatesea kana'a ako huno haya vaiteno kake hupatesea ve'ka ako hapalimale'ne. Ani hapalimale'nea ve'kaena vaya'moki afi'a alakepa hu'a afisaya yafe fali'neapati ako alino hetite'ne.” hu'ne.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Hike'a “Fali'neapati ako alino hetite'ne.” huno hea ke afite'a mako vaya'moki kiki'a hune'ate'a kamuke nehake'a mako vaya'amoki inake hae “Mako'ae ani mono ke lahapaikane.” hu'a hu'nae.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 — ausente —
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 — ausente —
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.