Atos 16
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs VC
1 Polo'a Tepi kumate uteno Lisatala kumate u'ne. Ani kumate mako Yisasi ke ne'afea ve'ka mai'nea ve'kamo aki'a Timoti'ae. Ani ve'ka Yuta a'mo mafa'nekeno afo'amo'a Yuta nofi o'mai'nea ve'ka Kali'ki nofi ve'ka mai'ne. Mai'nikeno ita'amo'a Yisasina aku'a amino alakepa hu'nea ane.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Lisatala'ae Ai'koniamu'ae mai'ne'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'moki Timotife “Kanale ve'ka mai'ne.” hu'a nehae.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Nehakeno Polo'a Timotife inake he “La'akaeya'ae lo'kata uteta nehuta Yisasi ke hapapaisune. Hapapaita uteta hisuna koteka mai'naya Isaleli vaya'moki kakaeya afo'kamo'a Yuta nofi o'mai'nea ve'ka Kali'ki ve'ka mai'ne hu'a ako afi'nayanake'a haviku ani yafe apaipa afi'a haviya hu yafene.” hute'ana Timotina avale'ana Mosese hu'nea kava hu'ana akoyamo ano'a laka hutale'na'ae.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ina kava hute'a alu kumate kumate ne'vake'a Yelusalemu mai'ne'a Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'ae so'ka vaya'ae ako hu'a haya male'naya ke a'kame malesaya yafe hapapai'nae.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Hapapaike'a ali'a atalu hu'a Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'moki apa'ku apa'kesamo'a lo'kiya vaike'a mi'ko afina saufa vaya'ko'ae lusiya hu'a e'a apa'kaeya'ae lo'ka'a mai'nae.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Fate Akufa Avamu'mo'a inake he “Esia koteka nakaeya ke alaki hapa'opaikae.” huno ka a'kanipate'nike'a Filisia koteka'ae Kalesia koteka'ae'ke ute ete hu'nae.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia koteka u'a va'yi hu'a Pitinia ukefe hayana Yisasi Fate Akufa Avamu'amo'a mako'ae “O'veo.” huno ka a'kanipate'ne.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ka a'kanipate'nea yafe Misia akase'a Taloasi kumate lavi'nae.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 — ausente —
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 — ausente —
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 — ausente —
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 — ausente —
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ina Sapati kanafinaketa ani kuma'mo keki'ya hi'ana haleta ma'aileka uta li aki'naleka lavita “Anile Anumayamoteka afine'kaya kuma hane'nekaiye.” huta nelavunake'a mako a'neyaka ali'a atalu hu'a mai'naketa Anumaya Koti ke hapapai'none.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Lavita hapa'nepauna folakapina mako a'mo aki'a Litia'ae. Taiyataila kumateti anakeno haesa kena alo huno moni ali'ya ne'alea a'mo'a Yuta nofi o'mai'nea anakeno lusiya huno Anumaya Koti aki alino asaka nehea ane. Ani a'mo'a Polo'a hea ke ne'afikeno Anumaya Koti'a aipa alino yahae huteno afisea aku akesa ami'ne.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Amitekeno afiteno henaka'a mi'ko afamo'a'ae mono li falepatetakeno lakaeyafe inake hu'ne “Amusetapi nehuki nakaeyafe ‘Alaki Yisasina aku amino alakepa hu'nea a mai'ne.’ hutapaefena nakaeya nopi etapa maiyo.” huno lo'kiya ke hea kena uta no'afi mai'none.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Mako afina Anumayamoteka afine'kona kumate ukefe nehuta kateka ne'unakeno mako miya o'alino afa ali'ya ne'alea a'mafa'ne Sata afe'mo'a aipafi mai'nikeno aune ame laka nehike'a mi'ko fala'ki'nea yafe vaya'moki afikakeno hapa'nepaiya yafe ani a'mafa'nele kava vaya'amoki lusi miya alite alite hu'nae.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 — ausente —
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 — ausente —
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 U'nike'a ani a'mafa'nele yakai'naya kava vaya'amoki akayana miya'api ali'a nesaya ka'api a'kanike'a Polo'ae Sailasi'ae anatafa hute'a anavayu huli u'a mi'ko vaya atalu hu'a ne'maiya kumate kake hunatesaya vaya'aite u'nae.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Kake hunate vaya'aite anavale'a u'a inake hu'nae “Mani ve'kalana Yuta ve'kala mai'ne'ana lakaeya kumate vaya ali'ana haviya neha'ae.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Nehu'ana lakaeya Lomu vaya'mokitaena oheo hu'a ka a'kanilate'naya kavafe ‘Afa'a heo.’ hu'ana neha'ae.” hu'a nehae.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Nehake'a ali'a atalu hu'naya vaya'moki “Lamake nehae.” hu'a hake'a kake afi'a fa'ko fa'ka hu vaya'moki inake hae “Kena'ani hatetetapa heki kayoteti sefu anameo.” hake'a anamaki'nae.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Heki kayoteti lusiya hu'a sefu anamakite'a anavale'a u'a nofi nopi nofi hunate'ne'a ani nofi nopi kava ve'kaena inake hu'a nehae “Mani ve'kalatena yakai'ka alakepa ho.” hu'a hu'nae.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ani lo'kiya ke hakeno afiteno ani note kava ne'yakaiya ve'kamo'a anavaleno folaka nalakapi a'a analakimale nopaka anateteno anaiya'a mako kafafai male yosamo kapi vaiteno kino atala'ko hunate'ne.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nofi nopi mai'ne'ana ani hani'ainaka folaku Polo'ae Sailasi'ae yakame nehu'ana Anumayamoteka amuse hu'ana ke hu'ana afine'ka'ake'a nofi nopi mai'naya vaya'moki afi'a mai'nae.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Afi'a mai'nakeno anile makale'a ala imima ne'alikeno mani nofi note mopafi kafi'a faite'naya yosa alino ku'ye ku'ye nehikeno mi'ko kitayaka ya'kike'a mi'ko nofi hupate'naya vaya'moki apaya'kopati seni nofina aino kasalu helavino lavite lavite hu'ne.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Lavitekeno nofi hupate'naya vaya'aite yakai'nea kava ve'ka havano mai'neapati hetino akeana mi'ko kitayaka ako ya'ki'nakeno aketeno inake huno akesa afi'ne “Vae mi'ko nofi hupate'naya vayana ako apaune he'a utae.” nehuno yatala hakina'a alino asakiteno akai'a liko'a laka hukefe hu'ne.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Laka hukefe nehikeno Polo'a ala kefati inake nehe “Hae kakai'ka kakufa ali'ka haviya oho. Lakaeya mi'ko'a afa'a mai'none.” nehe.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 — ausente —
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 — ausente —
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Hike'ana inake hu'ana ha'nepai'ae “Anumayati Yisasife afi'ka kaipafi male'ka kaku ami'ka alakepa hisanakeno Anumaya Koti'a kaku kame alino katike. Kakaeya'ae kakai'ka anaka'ka'aefe mani ke nehu'ae.” hu'ana hapai'na'ae.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 — ausente —
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 — ausente —
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Mono li falepateta'akeno anavaleno no'afaka haino ne'ya ne'anamino lusiya huno akai'a afamo'ae Anumaya Kotina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya yafe lusi amuse nehae.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Amuse nehakeno kotike'a kake afi'a fa'ko hunate'naya vaya'moki ati vaya hupatake'a e'a inake hae “Ani ve'kalana anataleke'ana vi'ao.” hu'a hu'nae.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Hu'nakeno nofi hupate'naya vaya'aite kava ve'kamo'a Polona inake huno hapai'ne “Kake afi'a fa'ko hupate vaya'moki mako vaya hupatake'a e'a lana'kaeyafe inake hae ‘Anataleke'ana vi'ao.’ hu'a haki lana'kaeya nofi nopatina ne'ataletana lanaipamo'a falu nehinaketana vi'ao.” nehe.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Nehikeno Polo'a ati vaya'aife inake he “La'akaeya Lomu nofi ve'kala mai'no'a'maki ali'a haviya hula'ate'a la'akaeya ke afi'a alakepa hu'a kake hu ola'ate'a vaya apaulakale ke o'male keleti heki kayoteti lusiya hu'a sefu la'amite'a nofi hula'ate'naya'maki meni na'ya hike'a fala'ki'a ali'a la'atalekefe nehae? Lamake nehu'ae la'akaeya kesi o'uku'a'maki apa'kaeya apa'kai'apike e'a nofi nopati la'avalete'a ‘Vi'ao.’ hu'a hula'atesaya'mae.” hu'ne.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Hike'a ati vaya'moki ani ke ali'a u'a kake afi'a fa'ko hupate vaya'aina hapapaike'a Polo'ae Sailasi'ae “Lomu nofi ve'kala mai'no'ae.” hu'ana ha'a ke afite'a lusi koli hu'nae.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Koli nehu'a nofi note u'a hapau'ke fa'ke nehu'a “Havi kava hu'none.” hute'a nofi nopati anavale'a ma'aileka ne'anate'a inake hae “Amusetani nehunaki mani kuma ataletana mako alu aupalika vi'ao.” hu'a hu'nae.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Hake'ana nofi nopatina Polo'ae Sailasi'ae u'ana Litia nopi hai'ne'ana Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya apa'kete'ana “Lapa'ku lapame lo'kiya vaitapa maiyo.” hu'ana hapapaite'ana u'na'ae.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.