Atos 15
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NVT
1 Polo'ae Panapasi'ae Atio'ku kumate mai'ne'ana Yisasina apa'ku'a ami'naya vaya'ae mai'na'ake'a mako vaya'moki Yutiati eli'e'a ali'a apaya nehae. Inake hu'a hu'nae “Mosese'a hu'nea ke ‘Lapa'koyamo ano'a laka heo.’ hu'nea ke a'kame o'malesayana Anumaya Koti'a lapa'ku lapame alino o'katike.” hu'a hu'nae.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Hu'nake'ana Polo'ae Panapasi'ae “He'e kasuke nehae.” hu'ana lusi ke ne'vai'a apa'kaeya'ae lusi kake nehae. Nehake'a mani haya ke hu'a kanale hisaya yafe Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'aite'ae so'ka vaya'aite'ae u'a apafikekefe Polo'ae Panapasi'ae mako vaya'ae hupatake'a Yelusalemu hai'nae.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Yisasiteka apa'ku ami'naya vaya'moki apavalake'a Yelusalemu haikefe kate ne'u'a Finisia koteka'ae Samelia kote'ae u'e'a nehu'a mako fate fate kumate Yisasiteka apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'aife inake hu'a hapa'nepai'a “Yuta nofi o'mai vaya'moki apa'ku'a ai'a yahae hute'a apa'ku'a Yisasiteka ami'nae.” hu'a mani ke hapapaike'a lusi amuse hu'nae.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Amuse hutake'a Yelusalemu u'a va'yi hake'a Yisasiteka apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'ae Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'ae so'ka vaya'yaka'ae ali'a falu fala hupatetake'a mi'ko Anumaya Koti'a ana'kaeya'ae lo'kano ali'ya ali'nea kavafe hapapai'nae.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Hapapai'naya'maki mako Falasi mono ke ne'afea vayapi Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'moki inake hu'a hu'nae “Yuta nofi o'mai vaya'moki Yisasiteka apa'ku'a ami'a alakepa hu'nisayana kanalenaki ani kava huta ‘Apa'koyamo ano'a laka heo.’ huta Mosese ke male male'nea ke a'kame malesaya yafe apaumomo malesune.” hu'a nehae.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nehake'a mani ke hu'a kanale hukefe Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'ae so'ka vaya'yaka'ae ali'a atalu hu'a kake nehae.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Lusi kake hutakeno Pita'a hetimaleno apa'kaeyafe inake hu'ne Yisasi ke afi'naya konaka'nimokitapa lapa'kaeya afi'nae a'ke'ainaka Anumaya Koti'a lapa'kaeyapati nakaeyafe “Kakaeyae.” huno “Yuta nofi o'mai vaya'aipi Yisasi ke hapapaisanake'a afi'a apaipafi malete'a apa'ku'a nami'a alakepa hisae.” huno nakaeyafe hapalimale'ne.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Anumaya Koti'a laipafi ako ake'nea ve'kamo'a akeana “Ani vaya'moki alaki apa'ku'a ako nami'a alakepa hu'nae.” huteno lakaeya Fate Akufa Avamu'a lami'nea ya huno ani vaya'aina ako apami'ne.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Mako aiyayi huno ani Fate Akufa Avamu'a apamiteno Yisasife afi'a apaipafi male'naya yafe hao'otake ya'api apaipafati ano kalopatale'ne.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ako ano kalopatale'nea'maki na'ya hiketapa Anumaya Koti'a hu'nea kavafe “Afa ya'kana nehe.” hutapa lusi kana'ake ya Yisasiteka apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'aite alitapa malekefe nehae. Ani kana'ake yana Mosese lahapai'nea ke lakaeya'ae lakinakomoki'ae a'kame malesuna lo'kiyati alaki o'male'nea'maki na'ya hiketapa apa'kaeyate malekefe nehae?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 A'kame malesuna lo'kiyati o'male'nea'maki lakaeya “Anumayati Yisasi'a vaya alino kayone hulateteno hao'otake yatile fali'neanakeno laku lame alino katike.” huta lame'atiti nehuna'maki ani yateti Yuta nofi o'mai vaya'ai apa'ku apame alino katike huno hu'ne.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Pita'a ani ke hu'nike'a mi'ko ali'a atalu hu'naya vaya'moki mako avame ke ohu'nake'ana Panapasi'ae Polo'ae Yuta nofi o'mai vaya'ai folakapi Anumaya Koti'a ana'kaeya anayate o'ake'naya avame hu lo'kiya kavana hu'nea yafe hapapai'ake'a ne'afe.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ne'afikeno Yemisi'a ani folakapati hetino inake nehe “Vaya'nimokitapa nakaeya ke afeo.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 — ausente —
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 — ausente —
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Ma kana hano hisike'na nakaeya Anumaya Koti'na Teviti no ako la'ku ai'neanake'na ani nona ete'na halate ali'na hetikoe. Ani haviya hu'nea nona ete'na kikoe.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Yemisi'a eteno inake nehe “Ina akufa ke hu'nea yafe nakaeya afoa nakesamo'a inake nehe Yuta nofi o'mai vayapati Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'aina kana ya o'apamisune.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Kana ya o'apamita avo kata ‘Ina akufa kava oheo.’ huta hapapaisune ‘Fali'naya vaya'aife Anumayati mai'nae hu'a apa'kisana nefai'a male'nisaya ne'yana o'neo. A'ne a'mafa'ne apavayu hu yana ataleo. Vaya'moki ane'mu aesakeno fali'nisea afu'ae kola'ae o'neo.’ huta kata hapapaisune.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 A'ke'ainaka aepa he'a mi'ko koteka Yuta vaya'ai mono nopi mi'ko Sapati afina Mosese ke hapali'a ‘Mani kava oheo.’ hu'a hu'naya ke ne'afe.” hu'ne.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya'ae so'ka vaya'ae Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'ae ke hu'a “Kanalene.” hu'a haya vaite'a apa'kaeyapati aole ve'kalana ali'a hetinatete'a hunatake'ana Polo'ae Panapasi'ae Atio'ku kumate u'nae. Ani ve'kala kava ve'kala'api mai'na'a yafe hunate'nae. Ana'ki'a Yutasi Pasapasi'ae Sailasi'ae hunatake'ana u'na'ae.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Mako avona ka'a ani ve'kala'mokani anayapi anami'nae. Inake hu'a kamale'nae.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Lakaeya afi'nonana mako vaya'moki lakaeyapati u'ne'a mako lapa'ku lapa'kesa alino yakalesiketapa aole lapa'kesa afisaya ke lahapapai'naya'maki lakaeya “Ani ke heo.” huta hu o'apate'none.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ina kava hiketa Yutasi'ae Sailasi'ae hunatonake'ana lapa'kaeyateka uka'anake'ana hu'nona ke ana'kai'ani anavayafati lahapapaika'ae.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 — ausente —
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 — ausente —
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 — ausente —
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 — ausente —
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Amuse hake'ana Yutasi'ae Sailasi'ae Anumayamo avayafati hanapai'nea ke hu'ana fole ne'ai'a ve'kalanake'ana yatala ke hu'ana apa'ku apame ali'ana lo'kiya vai'na'ae.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Mai'nike'ana Polo'ae Panapasi'ae Atio'ku mai'ne'ana Yisasi ke hapa'nepai'ana ali'ana apaya neha'ake'a mako vaya'ae ani kava nehae.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Yatala afina maike'ana Polo'a Panapasife inake hu'ne “Eteta'a mi'ko kumate Yisasi ke hapapai'no'a kumate kumate uteta huta'a aketeta'a Yisasina apa'ku ami'a alakepa hu'naya vaya'moki kanale'ya hu'a ne'maifi haviya hu'a ne'maifi uta'a apa'kesu'ae.” nehe.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 — ausente —
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Hike'ana ani yafe ke vaite'ana a'a fa'ko hu'ana anaote anaote u'na'ae. Panapasi'a Ma'kina avaleteno lipi kalefi hai'ana maita'akeno Saipalasi koteka anavaleno u'ne.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Uta'akeno Polo'a anona'a Sailasina avaleke'a Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'moki Anumayamoteka afine'ke'a inake hae “Ka visa'ateka Anumayamo'a vaya alino kayone hulanateteno lanaya hise.” hu'a hutake'ana u'na'ae.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Silia koteka'ae Silisia koteka'ae u'e'a hu'ana Yisasina apa'ku'a ami'a alakepa hu'naya vaya'aife “Lapa'ku lapame alitapa lo'kiya vaitapa maiyo.” hu'ana lo'kiya apami'na'ae.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.