João 11

Inga NT (INB_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Betania pui­blupi, Lázaro suti runa ungui­wa ña wañu­kurka. Chi runapa pani­kuna, María i Marta suti­kuna, sug­lla­pi kaug­sa­na­kurka.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Chi Maria­mi karka Iaia Jesusta suma asna asiti­wa tallispa, paipa chaki­kunata kikin­pa agcha­wa tusta­chig. Chi Mariapa turi Laza­ro­mi wañu­kurka.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Chi pani­kunaka, Jesus­pagma kachar­ka­kuna, kasa nin­ga­pa: —Taita turi, kamba kuiaska Lázaro, iapa ungug­mi ka.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Chasa uias­paka, Jesuska nirka: —Chi ungui­wa mana wañun­ga­pa ni­raianchu. Taita Diusta suma atun­ia­chinga­pa­mi ungug ka. Chi ungui­waka Taita Diuspa wam­bra­ta­pas­mi suma atun­ia­chii tukun­ga­pa ka.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesús, Martata, ñañandita i Laza­rota iapa­mi kuiarka.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Chasa ku­ias­pa­pas, Lázaro ungug kagta iachaspa, chara iskai punchami unaiarka.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Chi­ura­mandaka, paita kati­raiag­kunata nirka: —Ikuti Judea alpama ri­sun­chi.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Paita kati­raiag­kunaka nir­ka­kuna: —Iacha­chig taita, mana iapa unai ka, kamta judiu­kuna rumi­wa wañu­chin­ga­pa muna­na­kugta. ¿Imapatak ikuti chima rin­ga­pa muna­kungi?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesuska ainir­ka­kunata: —Mana mancha­na­kui­chi. Pun­cha, ¿manachu chunga iskai ura iuká? Punchapi purig, kai alpata puncha­ia­chigwa kas­paka, ¿ima­sa­tak taka­riipa?
9 Jesus respondeu:
10 Ikuti mai­kan tutapi puri­kugka taka­ringa­mi, kikin mana puncha­ia­chigwa puri­kuspa.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Chasa nis­paka, kasa­pas­mi nirka: —Nukan­chipa kuiaska Lázaro, ñami puñu­rirka. Paita nuka rig­cha­chinga­pa­mi rin­ga­pa kani.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Chi­ura, kati­raiag­kuna nir­ka­kuna: —Taita waugki, pai puñu­riska kag­pika, ñachar askaia­ku.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jesuska, Lazaro­manda ni­kur­ka: “Puñu­kumi”, sutipa wa­ñus­ka kag­manda. Ikuti kati­raiag­kunaka iuia­na­kurka: “La­za­roka, sutipachar puñuilla puñu­ku”.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Chasa iuia­na­kug­manda, Jesuska mana pakaspa­lla­mi nir­ka­kunata: —Sutipa­mi Lázaro wañuska ka.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nuka mana chipi kag­riska­manda, kam­kuna­manda­mi kun­tin­ta­riwá. Chipi kam­kuna, nuka ima ruras­ka­ta kawas­paka, suma­mi iuia­ri­wan­ga­pa kan­gi­chi. Kuna­ura­lla, akushi pai­pagma.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Chi­ura Tomás, Dídimo suti, sug­lla­pi kati­raiag­kunata nirka: —Akushi nukan­chipas, pai­wa wañug­rin­ga­pa.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jesús Betaniama chaiag­ri­uraka, Lázaro ña wañuska, chus­ku punchasi pambaska karka.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Beta­nia­ma Jeru­salen­manda karu mana kanchu. Sug kimsa chunga kuadra­sina­lla­mi ka.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Chi­manda achka judiu­kuna, Marta i Maria­pagma chaiag­riska kar­ka­kuna, pai­kunapa turi wañuska­manda iapa llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Martaka, Jesús chaia­kugta iachas­paka, tupan­ga­pa pai­pagma rirka. María, wasi­lla­pi suia­kurka.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Jesusta tupag­ris­paka, Marta nirka: —Taita turi, kam kaipi kag­pika, nuka­pa turi manami wañu­puá.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Nukaka iacha­nimi: kam ima Taita Diusta mañaskaka, kamta uian­llami.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Chi­ura, Jesuska nirka: —Kamba turi ikuti­mi kaugsa­rin­ga­pa ka.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martaka nirka: —Puchuka­rii puncha, wañus­ka­kuna kaugsa­rin­ga­pa ka­ura, nuka­pa turi­pas kaugsa­rin­ga­pa kagta; chita iacha­nimi.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Chasa ni­ura, Jesuska nirka: —Nukami kani wañuska kas­ka­kunata kaug­sa­chig. Nuka kikinmi kaug­sai karani. Mai­kan­pas nukata suma iuia­wag­kuna, wañuska kas­pa­pas, mana mas wañunga­pa­mi kaugsa­rin­ga­pa kan­kuna.
25 Então Jesus afirmou:
26 Tukui kaug­sag­kuna nukata suma iuia­waspa kag­kunaka, mana dil­tudupa wañun­ga­pa kan­kuna­chu. Chi­taka, ¿kam chasachu suma iuiangi?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 —Ari, taita turi— ainirka—. Suma­mi iuiani, kam Taita Diuspa wam­bra, pai agllaska, kai alpama samuska kagta.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Chasa nis­paka, rirka, ñañandi Mariata kaian­ga­pa. Kaias­paka, paka­lla­mi nirka: —Iacha­chig taita Jesús, kai­pi­mi ka. Kam­ta­mi kaia­ku.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Chasa uianga­lla­waka, Ma­ria­ka, utkalla ata­rispa, Jesusta kawan­ga­pa rirka.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jesús, manara chi pui­bluma chaiag­rispa­lla, Marta­wa kawa­na­kuska­lla­pi­mi suia­kurka.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Judiu­kuna Maria­wa sug­lla­pi llakii­wa kaskata kunga­chin­ga­pa kag­kunaka, pai ata­rispa, wasi­manda kalpa llugsigta kawas­paka, kati­chir­ka­kuna. Iuia­na­kurka: “Pamba­raiaska­machar ri­ku, chipi wakan­ga­pa”.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mariaka, Jesus­pagma chaiag­rispa, paita kawas­paka, kungu­rispa, nirka: —Taita turi, kam kaipi kag­pika, nuka­pa turi manami wañu­puá.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jesuska, María i judiu­kuna pai­wa chaiag­rispa waka­na­kuskata kawas­paka, sungu nanag­ta­mi iapa sin­chi llaki­rirka.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Nis­paka tapurka: —¿Maipitak pambarkan­gi­chi? —Taita turi— ainir­ka­kuna—, akushi kawan­ga­pa.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Chi­ura, Jesuska wakarka.
35 Jesus chorou.
36 Chasa kawas­paka, judiu­kuna nir­ka­kuna: —¡Chi­tuku­char Lazarota kuiarka!
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Sug­kuna chipi kag­kunaka nir­ka­kuna: —Pai mana ñawi kawag runata alia­chigka, ¿manachu pudirka, chara kaug­sa­kug­lla­pi, Lazaro­ta­pas wañuita kispi­chin­ga­pa?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jesuska, ikuti sin­chi llaki­rispa, Lázaro pamba­raiaska punguma chaiag­rirka. Chi pungupi, sug atun rumi kilpaska­mi karka.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Kawag­ris­paka, Jesuska nirka: —Rumita anchu­chii­chi. Wañuskapa pani Martaka nirka: —Taita turi, ñami chusku puncha pambaska ka. Ñachar jiru asna­ri­ku.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jesuska nirka: —¿Manachu nirkaiki: “Kam suma iuia­was­paka, Taita Diuspa suma iachai­ta­mi kawan­ga­pa kangi”?
40 Jesus respondeu:
41 Chasa uias­paka, chi pungu­manda kilpa­raiaska rumita anchu­chir­ka­kuna. Chi­ura Jesuska, awama kawaspa, nirka: —Taitiku, kam uia­waska­manda niikimi: “Pai Siñur”.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nuka iacha­nimi, kam ima­ura­pas uia­wa­dur kagta. Tukui kaipi nuka­wa muiugta kag­kuna­manda­mi niiki, kam nukata kacha­mu­waska kagta pai­kuna suma alli­lla iuia­wan­ga­pa—.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Chasa nis­paka, sin­chi rimai­wa kapa­rirka— Lázaro, kanchama llugsi­mui.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Chasa kapa­rig­lla­pi, chi wañus­kaka, kuiu­rispa, llugsii kalla­rirka, chaki i maki­kuna linsu­kuna­wa wataskalla, uma i ñawipas chasa­lla­ta maitu­riskalla. Chi­ura, Jesuska nirka: —Paskai­chi, alli­lla purin­ga­pa.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Achka judíu Maria­pagma chaiag­riska kag­kunaka, Jesús chasa ruraskata kawaspa, paita suma iuia­rir­ka­kuna.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ikuti sug judiu­kunaka, pai ima ruraska kawaskata fari­seo­kunata willag­rir­ka­kuna.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Chasa willag­ri­ura, iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kunaka tukui judiu­kunapa taita­kunata tanda­chir­ka­kuna. Sug­lla­pi ka­ura, rima­na­kurka: —¿Imasami chi runata ruran­chi? Mana ima­ura­pas kawas­ka­sina mas achkami rura­ku.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Paita nukan­chi saki­sun­chi chasa rura­kun­ga­pa; tukui­kuna­mi pai­wa tukun­ga­pa kan­kuna. Chi­manda­mi Roma­manda­kuna­pas samun­ga­pa kan­kuna, nukan­chi Tai­ti­kupa suma atun wasita urma­chin­ga­pa. Kai alpapi kaug­sa­na­kuska­ta­pas­mi puchukan­ga­pa kan­kuna.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Sug pai­pura, Kaifás suti, chi wata iaia sasir­duti kaspa, nirka: —Kam­kuna, ñi ima­pas mana iachan­gi­chi­chu.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Iuia­rii­chi: ¿mana­chu alli­lla kantra, suglla runa nukan­chipa alpapi kaug­sa­na­kuska­manda wañun­ga­pa; chasaka, tukui­kuna mana puchukai tukun­ga­pa?.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Chasa, pai kikinpa iuiai­lla­wa mana rimarka. Chi wata pai iaia sasir­duti kaspa­mi Santu Ispi­ri­tu­wa sutipa kaskata willarka, chi alpapi tukui kaug­sa­na­kuska­manda Jesús wañun­ga­pa kagta.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Chi alpapi kaug­sa­na­kuska­mandallaka, mana; tukui Taita Diuspa wam­bra­kuna sugpi sugpi kaug­sa­na­kuskapas sug­lla tukunga­pa­mi wañun­ga­pa chaiarka.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Chi puncha­mandaka rima­na­kui kalla­rir­ka­kuna, imasa­pipas Jesusta wañu­chin­ga­pa.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Chi­manda Jesuska, judiu­kunata mana kawa­rin­ga­paka, pakalla­lla­mi puri­kurka. Efraín suti pui­blupi, chusa sitaska alpa kuchu kuchumi kag­rirka. Chi­pika, paita kati­raiag­kuna­wan­ta sug puncha­kuna chisiag­rirka.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Judiu­kunapa paskua atun puncha ñami chaia­kurka. Manara paskua chaiagpi, chi alpa suiu­kuna­manda achka­kuna Jeru­salenma chaia­na­kug­rirka, tukui panda­rii­kunata mailla­riska­sina ruran­ga­pa; chasaka, Diuspa ñawipi alli­lla kawa­rin­ga­pa.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Chi­pika, Jesusta maska­na­kurka. Diuspa atun wasipi kag­kuna­pas, kikin­pura tapu­ri­na­kurka: —¿Imatak iuia­na­kun­gi­chi? Kai atun puncha, ¿paipas samungacha?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Iaia sasir­duti­kuna i fari­seo­kuna niska kar­ka­kuna: —Mai­kan­pas Jesús maipi kaska­ta iachas­paka, willag­samun­gi­chi, paita api­chin­ga­pa.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.