Mateus 15
Ikwere NT (IKW_WBT) vs ARIB
1 Nga ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju hiri nụ Jerusẹlem vakwnusi Jizọsi, be sịkwa a,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Kịni kpayarụ ele sno apna ị zá naabịta omen'ẹli ele mbọm? Be zá nọokwo aka hne be ri wiri.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Jizọsi sarụ be, “Kịni kpayarụ anụ zá naabịta nhne Chiokike nyernu n'iwu kwnornu omen'ẹli anụ?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Chiokike karụ, ‘Sọbisinu nda ị nụ nne i,’ nụ ‘Nye ọbula ke jọovu nda a mọbu nne a ọnu, be gbu a.’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Kọvu anụ karụ nụ nye ọbula ke jaakanụ nda a mọbu nne a, ‘Nhne i jeerihịa n'aka m bụ nkesi me nyernu Chiokike,’
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 ọ zị́ma mkpa nụ ọ jọosobisinu nda a mọbu nne a rịa rịa. Anụ neeme ikwu-ọnu Chiokike nhne etekne kwnornu omen'ẹli anụ.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Ele ruwhnu lawụru, Azaya nye ọwhnurninya kwuru ezi ọka gbasịri anụ nga ọ kwuru,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 — ausente —
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 — ausente —
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Jizọsi sukwuru igbudu badnụ wam, kanụ be, “Anụ bnote nsnị, anụ ghọhia masị.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Ọ bụ́o nhne bnarnụ n'ọnu badnụ bụ nhne neemeru badnụ, ọ bụ nhne hi n'ọnu whụya bụ nhne neemeru badnụ.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Ele sno apna a vakwnusiri a, kanụ a, “Ị mahịaru nụ ele Farisi weru ẹhni nga be nụrnu ọka wam?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Jizọsi sarụ be, “Be joowhohala isisi ọbula ke Nda m ke oligwe kpásịla.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Anụ gharụ be, be bụ ele kpuru isni noodu ele kpuru isni. Ọ bụru nụ nye isni noodu nye isni, be lawụru jaadnabna nụ rime olulu.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Pita kanụ a, “Kọwanu aị risi elulu ka.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Jizọsi kanụ be, “Anụ nwée ọghohia dụ kịtna?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Ọ bụ anụ máa nụ nhne ọbula ke bnarnụ n'ọnu neezne nụ rụwho, be nynọhala a n'osoro?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Kọvu nụ nhne ke hiri n'ọnu whụya hi nụ mkpọma whụya, ka bụ nhne ke neemeru badnụ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Kwnornu nụ hite nụ rime mkpọma bụ hne kpakara ọriri ọjo hi nọowhuya, ogbu badnụ, ome ọyi, ọgba ewhere, oznu buznu, akebne aghalaghala nụ ọkaja ele berere.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Nhne ele ka bụ nhne meru badnụ, kọvu o ri wiri n'aka kwọ́ge ọkwo méru badnụ.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Jizọsi hiri nụ pịam whọga, zne n'ẹli Taya nụ Saịdoni.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Otu nyerinya Kena, nye ẹli wam, whụyaru, siwama, “Nyenwe aị, Nnwọ Devidi, dọnu m obirizi, rẹnwu ọjo nwụgwusi nnwọ m rinya aka rikne.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Jizọsi sála a nhne ọbula. Ele sno apna a vakwnusi a, rịasno, kaa, “Chịhala a, kwnornu nụ o neesisno aị lụlo.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Jizọsi sarụ, “Be ziyaru m kwnornu atnụrnu whuru owhu ke ele Izirẹli kpọi.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nyerinya wam varụ kpọnu a risi ẹli, kaa, “Nyenwe aị, yisinu m aka.”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Jizọsi sarụ, “Ọ bụ́o ọma o gweru wiri rụmu takịri tụhalanu rụmu nkịta.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Nyerinya wam karụ, “Owe, Nyenwe aị, kọvu nụ rụmu nkịta neeri agwna rụvnuruvnu ke hi nụ n'olu ikpechi ele nwe be naadna.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ige wam, Jizọsi sarụ a, “Nyerinya, ọkwnata mkpọma ị hna ezi, ọ dazịnu ị lele kpa i pioru.” Ngangam, ẹhni bụru nnwọ a rinya ọma.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Jizọsi hi nụ pịam whụya, va nụ ngeri Osimini Galili. O pnezne n'olu rugwu, dazịri ẹli.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Agịda ele badnụ vakwnusiri a, kwuru ele mgwọro, nụ ele isni, ele vu ọru, nụ ele mgbu, nụ agịda ele naarịa nrịria zị ọdo n'ọdo va. Be kwubịta be n'ẹli n'ọchi Jizọsi, ọ gwọ kpakara be.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Ka kpayarụ o duru ele badnụ wam ẹhni, nga be whnụrnu ele mgbu hne be kwuru ọka, ele vu ọru, ẹhni bụru be ọma, ele mgwọro neezne izne, nụ ele isni whnụrnu ọsno. Be ja Chiokike ke Izirẹli mma.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Jizọsi sukwu ele sno apna a, kaa, “M nọodonu agịda ele badnụ ka obirizi, kwnornu nụ me nụ be dazịlam ọbochi ẹto kịtna, be nwée nhne be jeeri, m jéezila be n'ọnu etekne, ọ zị be tụbo n'apna.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Ele sno apna a kanụ a, “Ndaa hne a jeenwehịa brẹdi n'ẹli-ịkpa ka ke jeeji igbudu badnụ ka rụwho?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Jizọsi sịkwa be, “Anụ nwernu ike brẹdi ele?” Be sarụ, “Ẹsau, nụ aznụ matị ele nụ ele.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Jizọsi kanụ igbudu badnụ wam be dazịri ẹli.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 O gweru ike brẹdi ẹsau nụ aznụ wam, tụ mmamma, ọ nyawama be, nyee ele sno apna a, ele sno apna gweru nyee igbudu badnụ wam.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Kpakara be ri, riji rụwho, be tụtukota rụvnuruvnu ke gwnarnụ agwna, nkịta ẹsau jipịyaru.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Ele riri a bụ pokwu ele rukna ẹno, be gweme ele rinya nụ rụmu takịri.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Nga Jizọsi zihalaru ele badnụ wam, ọ bna n'ọgbo zne n'ẹli Magada.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.