Lucas 1

Ikwere NT (IKW_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tiofilọsi, agịda ele badnụ yisiri aka be n'ọgba ọkwukwo gbasịri nhne be mernu n'esilawụru aị,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 lele kpa be nyernu aị n'aka a bịta. Ele nyernu aị bụ ele hiri n'ọpanizo gweru anya be whnụ be, bụru ele izi ikwu-ọnu Chiokike.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ọ bụru ọma hne me snornu kpakara nhne nkarị hite nụ mbọm, me gbanụ ị ọkwukwo nụ ekere nụ ekere, Tiofilọsi zị igwugwu,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 mee ma ị mahịa nụ kpakara nhne be jiri ikwu-ọnu ọnu zni ị bụ nhne kwesiri ọkwnata mkpọma.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 N'ige Erọdu bụ eze Judiya, otu nye ọkwa arịohna zị, be kwu Zakaraya, ke hi n'ọro Abija, nnwerne a bụ Ẹlizabeti nye hi n'ẹbnurnu Erọni.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Be lawụru bụ ele ọma nụ ruwhnu Chiokike, be naabịta kpakara nhne Nyenwe aị nyernu n'iwu, be nwée ọru.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kọvu nụ be nwée nnwọ, kwnornu nụ Ẹlizabeti bụ nyerinya rẹkpa nnwọ a mesnirni emesni. Be lawụru menem okno badnụ.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Otu ọbochi, ige ele otu Zakaraya nọornu ẹrnu, Zakaraya zị nọornu ẹrnu nye arịohna nụ ruwhnu Chiokike,
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 lele kpa ẹrnu arịohna jiri zị, ọ dnabnarnụ nụ ọ bụ ya jọokporne isensi n'Ọro Nsọ Nyenwe aị.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Kpakara ele Ju neekpe okpukpe n'ederezi ige ọ nọokporne isensi.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Enine izi Nyenwe aị mernu Zakaraya whnụ a anya hne o gwuzo n'akarikwnunga ojo arịohna hne be nọokporne isensi.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Nga Zakaraya whnụrnu a, mkpọma larụ a mini, ogwnu tụmako a.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Enine izi wam kanụ a, “Ogwnu tụ́ko ị, Zakaraya, Chiokike nụna m okpukpe i. Ẹlizabeti nnwerne i jọomunu ị nnwọ rukna, ị jookwu rẹwhna a Jọni.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Ị jọonwudna, mkpọma jọoso masị ị n'ọnu, agịda ele badnụ jeenwe snarnịma kwnornu ọmumu a.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Ọ jọobu nye kwu n'anya Nyenwe aị. Ọ jọ́onwo manya mọbu nhne ọbula ke bna n'anya rịa rịa. Enine Nsọ Chiokike jeejihịa nụ rime a, hite nụ rime rụwho nne a.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 O jeeme agịda ele Izirẹli hiehnakwnusi Nyenwe aị Chiokike be.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 O jeezne nụ ruwhnu Nyenwe aị n'enine nụ rikne Ẹlaija. O jeeme ele nda tụhnasna mkpọma hne rụmu be zị, ma ele zá noobno nsnị bna n'apna akọniche ele ọma, o jiknernu Nyenwe aị ele kwesiri a.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zakaraya sịkwa enine izi wam, “Ndaa nhne me jeeji mahịa ka? Le, me nụ nnwerne m menem okno badnụ k'agịda.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Enine izi wam sarụ a, “Mawa bụ Geburẹli, nye noogwuzo nụ ruwhnu Chiokike. Chiokike ziyaru m me kanụ ị ọka ka nụ o zni i izi ọma ka.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Le, ị jaadna mgbu, i jéenwe rikne kwu ọka tem dụ ọbochi kpakara nhne ka jeeme, kwnornu nụ i kwéle ikwu-ọnu m ke jeemezu n'ige a.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ele badnụ wam zị neese Zakaraya n'ederezi, be naarị nhne kpayarụ o gburu ọkwnu n'Ọro Nsọ Chiokike.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nga ọ whụyaru, o nwée rikne o kwunu be ọka. Be mahịa nụ ọ whnụrnu ọwhnurninya n'Ọro Nsọ Chiokike, o neewhenu be aka, kọvu o nwée rikne kwunu be ọka.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Nga ige ẹrnu a zuru n'Ọro Nsọ Chiokike, Zakaraya lahna ọro a.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nga nhne ka mekworu, Ẹlizabeti nnwerne a tụru rime, o tugwa ẹhni a ẹnwa isne nụ rime ọro.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ọ kaa, “Ka bụ nhne Nyenwe aị mennu m, o gesilem ruwhnu ọma a, ma o kwnosnama iwhnerne m n'esilawụru ele badnụ.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 N'ẹnwa isunu a,Chiokike ziznernu enine izi Geburẹli zne n'ẹli Nazarẹti ke zị nụ Galili,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 znekwnusi otu nnwọ oknornokno máa nyerukna be kwu Meri, nye Josefu ke hi n'ẹbnurnu Devidi kweru ọ lụ.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Enine izi wam zne hne ọ zị, kaa, “M bekwulem o, jị nye Nyenwe aị dagwụnu, ị bụ nye ọwa ọma.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Mkpọma larụ Meri mini nga ọ nụrnu ikwu-ọnu a, ọ naagbadi nụ mkpọma a ọkpa ibekwu ke nụ kpa.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Kọvu enine izi wam kanụ a, “Meri, ogwnu tụ́ko ị, Chiokike menu i oru k'agịda.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Ị jọotu rime, mụhia nnwọ rukna, ị jookwu a Jizọsi.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ọ jọobu nye kwu, be jookwu a Nnwọ Nye Kakwo Nhne Dum Olu. Nyenwe aị Chiokike jeenye a ngadna eze nda a, Devidi.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ọ jaachị ọro Jekọpu tim tọm, ẹli-eze a jóokwo okwo.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Meri sarụ enine izi wam, “Ndaa kpa be jeeme nhne ka, hne me máa nyerukna?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Enine izi wam sarụ a, “Enine Nsọ jaadnakwasị ị, iknernema ke Nye Kakwo Nhne Dum Olu jookpusni i. Be jookwu nnwọ wam zị nsọ ke ị jọomu Nnwọ Chiokike.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Le, Ẹlizabeti nwene i rinya zị rime ọmumu n'okno badnụ a, ọ bụ nye be nookwu nnwerne nwée nnwọ, ka bụ ẹnwa isunu a.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Ọ zá nhne nyịrni Chiokike.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Meri sarụ, “Le, m bụ m nnwọ izi ke Nyenwe aị, o menu m lele kpa i kwuru.” Enine izi wam gharụ a la.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ige wam, Meri jiknernu wara wara zne n'otu ẹli rugwu ke zị nụ Judiya.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ọ bna n'ọro Zakaraya bekwusi Ẹlizabeti.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Nga Ẹlizabeti nụrnu ibekwu Meri, nnwọ zị a nụ rụwho wụlizoru olu. Enine Nsọ jipịyaru Ẹlizabeti.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 O gweru okne nkọli kwu ọka kaa, “Ị bụ nye ọwa ọma n'esilawụru ele rinya, nnwọ ke i jọomu bụ masị nye ọwa ọma.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 M bụ m nye ruwhnu ọma nụ nne ke Nyenwe m jaava lekasi m.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kwnornu nụ kpa me nụrnu ibekwu i, nnwọ zị m nụ rụwho wụlizoru olu nụ snarnịma.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ị bụ nye ọwa ọma kwnornu nụ i kweru nhne Nyenwe aị kwuru nụ o jeemezu a.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Meri kaa,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Meri dazịri n'ọro Ẹlizabeti ẹnwa ẹto, lahna ọro a.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Ige ọmumu nnwọ Ẹlizabeti dụru, ọ mụhia nnwọ rukna.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ele agbatibia nụ rụmu nwene a nụrnu nụ Nyenwe aị dọnnu a obirizi k'agịda, be snornu a nwụdna.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ọ dụ n'ọbochi ẹsato, be varụ ọ kpa nnwọ wam nka. Be noopio ọ jịta a rẹwhna Zakaraya ma ọ bụru ogbo nda a,
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 kọvu nne a karụ, “Ọ́za, rẹwhna a bụ Jọni.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Be kanụ a, “Ọ zá nye naaza rẹwhna ka n'esilawụru ele ke i.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Be whenu nda a aka, jịkwa a rẹwhna be jookwu nnwọ wam.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ọ kaa be nyee a nhne ọgba ọkwukwo, ọ gbagwojuru be anya nga ọ gbasịri, “Rẹwhna a bụ Jọni.”
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ngangam, ọnu a kpumernu, riro a tọma, o bete nookwu ọka, naaznarnị Chiokike.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ogwnu tụru kpakara ele agbatibi be, be wheke ọtnutnu ka kpakara ẹli rugwu Judiya.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Nye ọbula ke nụrnu a zị nẹechenwu, be nẹesikwa, “Ọkpa badnụ kịni bụ nhne nnwọ ka jọobu?” Kwnornu nụ be whnụrnu nụ aka Nyenwe aị zị n'ẹhni a.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Enine Nsọ jipịyaru Zakaraya nda Jọni, ọ whnụ ọwhnurninya, kaa,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Nnwọ wam nooso oso, gbasị rikne nụ enine, o wu n'ẹli-ịkpa tem dụ nga be gesiri a ele Izirẹli.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.