Lucas 15

Ikwere NT (IKW_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ele ọna ntụ nụ ele mmehie gbakọru nọonu ikwu-ọnu Jizọsi.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Kọvu ele Farisi nụ ele zni iwu ele Ju naatamu, be kaa, “Nwerukna ka nanabnanya ele mmehie, ya nụ be sno neeri wiri.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Jizọsi tnụnu be otu elulu,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Ọ bụru nụ otu badnụ n'esilawụru anụ nwernu otu riwhu atnụrnu, otu kpawhu ọri. Ọ jáaghasa nri tolu nụ tolu ke gwnarnụ n'ọhia zne pio otu ke kpawhuru akpawhu tem o piohịa a?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Nga o piohịaru a, ọ tụkwasi a n'obe-aka a, nọonwudna.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ọ la ọro sukwu ele enyi a nụ ele agbatibi a, kaa, ‘Anụ snornu m nwụdna, nụ m piohịaru m atnụrnu m ke kpawhuru ọri.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Me kanụ anụ, ọ bụ kpa snarnịma jaazị n'oligwe nụ risi otu nye mmehie ke tụhnasnarnu mkpọma, kakwo nri tolu badnụ nụ tolu ele ọma ke ọtuhnasna mkpọma zá mkpa.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Ọ bụru nụ nyerinya nwernu nri mkpụru ịwai, otu whunahọru a. Ọ jọomusi tọnji, za ọro a, piosi a rikne tem o piohịa a.
8 Jesus continuou:
9 Nga o piohịaru a, o sukwu ele enyi a nụ ele agbatibi a, kaa, ‘Anụ snornu m nwụdna, m piohịaru m ịwai m me tuwhuru.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Me kanụ anụ, ọ bụ kpa snarnịma jaazị nụ ruwhnu ele enine izi Chiokike nụ risi otu nye mmehie ke tụhnasnarnu mkpọma.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jizọsi tnụ kwno elulu berere, kaa, “Otu nwerukna nwernu rụmu rukna lawụru.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ke matị kanụ nda a, ‘Nda m, kesi m mkpe ke m.’ Nda a keme ẹkwnu a n'esilawụru be lawụru.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Nga ọbochi ele nụ ele whemernu, nnwọ ke matị chịkota kpakara ẹkwnu a, lizọ, zne mba zị ikere, dazịri pịi lulukwo kpakara ẹkwnu a nụ bụdnu ọjo.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Nga o mewhukworu kpakara nhne o nwernu, okne ọknunyo dnarnụ n'ẹli wam, ọ bna nụ mkpa.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 O zne yisi ẹhni n'ẹrnu n'aka otu nye ẹli wam, nye wam zizne a ọ znụ ezni n'ọhia.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ọ masịri a o ri ọri ezni, kọvu ọ zá nye nyernu a.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nga anya dornu a nụ risi, ọ kaa, ‘Kpakara ele nda m gornu ẹrnu nwernu wiri be ri, nootuwhu agwna a, kọvu m zị m hna nọonwu n'ọgwnu wiri.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 M jeelizọ, lahnakwnusi nda m, m jaakanụ a, Nda m, m mehielem megidne oligwe ma jị.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 M kwésile m be kwu m nnwọ ị berere, kọvu me bụru otu nụ rime ele i gornu ẹrnu.’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ngam, o lizọ, znekwnusi nda a. “Kọvu nga ọ zị hne zị ikere, nda a whnụrnu a, dọnu a obirizi k'agịda, gba ẹso kwnusi a, bnagidne a, snutu a ọnu.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “Nnwọ wam kanụ nda a, ‘Nda m, m mehiele m megidne oligwe ma jị. M kwésile m be kwu m nnwọ ị berere.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Kọvu nda a kanụ ele izi a, ‘Wara wara, anụ chịya iwo ke kakwo mma, anụ wosi a, gbasị a arị mkpaka n'aka a, anụ wosi a okoro-ọchi n'ọchi a.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Anụ tọya nnwọ ehni be znụrnu ọznu gbu a, mee iriri ma a nwụdna.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Kwnornu nụ nnwọ m ka nwụrnu ọnwu, kọvu ọ zị bụdnu, o whuru owhu, be piohịa a.’ Be bete nọonwudna.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Kpa nhne ka neeme, ọpnarna a zị n'ẹkwu. Nga ọ vaduru ọro ndụndu nụ eri nụ eri be neetne,
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 o sukwu otu nye izi sịkwa nhne be neeme.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ọ sarụ a, ‘Nwene ị rukna hiehnarnu, nda ị gbulem nnwọ ehni be znụrnu ọznu, kwnornu nụ ọ whnụrnu a n'ẹhni siri rikne.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Ovu weru nwene a rukna ke sọru a ẹhni k'agịda, o kwéle ọ bna n'ọro. Nda a vakwnusi a, rịasno a.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ọ sarụ nda a, ‘Le, agịda awha me zị nọornunu ị ẹrnu lele ọhi, ọ zá ige me mernu risi rikne nụ nhne ị nyernu n'iwu. Kọvu i nyélele m otu nnwọ owu me nụ ele enyi m ri.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Kọvu nga nnwọ ị ka ke mewhukworu kpakara ẹkwnu ị, ya nụ ele rinya ewhere varụ, i gbunnu a nnwọ ehni be znụrnu ọznu.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Nda a kanụ a, ‘Nnwọ m, me nụ jị zị ige dum, kpakara nhne me nwernu bụ ke i.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 A kwesiri ọ nwụdna, kwnornu nụ nwene i rukna ka nwụrnu ọnwu, kọvu ọ zị bụdnu, o whuru owhu, kọvu be piohịaru a.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.