2 Coríntios 7

Ikwere NT (IKW_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ele me whnụrnu n'anya, hne a nwernu kpakara mkwna ka, a mee ẹhni aị ma a zịri rịchna ma n'anọ-ẹhni ma nụ rime enine, whọga nụ kpakara nhne ke neemeru emeru, ma a zịri nsọ kpam kpam noowu bụdnu ke nọotu ogwnu Chiokike.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Anụ gweru aị kwnornu nụ ọ zá badnụ ọbula a mejọru, mọbu lulu, mọbu megbu n'apna ọbula.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Nhne me kwno nookwu ka bụ́o ma ikpe ma anụ, lele kpa me kwuru nụ mbọm, anụ zị aị mkpa nụ mkpọma, ma a snornu anụ zịri bụdnu mọbu a snornu anụ nwụ ẹnwu.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 M tụkwasiri m anụ mkpọma k'agịda, m ji m anụ noolu ọnu. Anụ mernu mkpọma neesi m rikne, mkpọma nọoso m n'ọnu nụ rime awhnụwhnu.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Nga a vaduru Masidonia, a nwée ozukwa inwe n'anọ-ẹhni, be kpaknarnụ aị ẹhni n'apna ọbula, ọgwnu n'ederezi, ogwnu nụ mkpọma.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Kọvu Chiokike ke naakasi ele inwe gwụru mkpọma kasiri aị mkpọma nga Taịtosi varụ.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ọ bụ́o kwnornu nụ Taịtosi varụ kpọi, kọvu nkasi mkpọma anụ nyernu a. Ọ kannụ aị nhne gbasịri obirizi anụ, nụ nhne igbugbu nụ nhne gbasịri m metụru anụ nụ mkpọma. Ka mernu mkpọma sọ m n'ọnu k'agịda.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Ọ bụrubedi nụ ọkwukwo izi me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu, m nwée m mkpọma lawụru nụ me gbarụ a. Nụ mbọm, o mernu m mkpọma lawụru, nga me whnụrnu nụ ọkwukwo me gbarụ vuteru anụ nhne igbugbu ige matị.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Kịtna, mkpọma nọoso m n'ọnu, ọ bụ́o nụ m vuteru anụ nhne igbugbu, kọvu kwnornu nụ nhne igbugbu anụ mernu anụ tụhnasna mkpọma. Chiokike jiri nhne igbugbu anụ rnụ ẹrnu, ka neegesi nụ ọ zá nhne ọjo a mernu anụ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Kwnornu nụ nhne igbugbu ke Chiokike noodubna badnụ ọ tụhnasna mkpọma dụ ọznohia, ka nwée mkpọma lawụru. Kọvu nhne igbugbu ke ọwa noodubna n'ẹnwu.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Anụ le kpa nhne igbugbu ke Chiokike kpahịaru anụ jiknernu ọ gọru ọnu anụ. Nhne ka kpahịaru ovu owe ẹhni, o ji anụ anya, o neerne anụ lele bẹkwnu, o metụru anụ nụ mkpọma, anụ jiknernu ọ ta nye mmehie awhnụwhnu. Anụ gesiri ẹhni anụ lele ele ikpe mána.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ọ bụ n'ezi nụ me gbarụ ọkwukwo izi wam, ọ bụ́o kwnornu nye mernu nhne ọjo mọbu nye o mejọru. Kọvu m gbarụ m ma anụ mahịa nụ ruwhnu Chiokike kpa anụ noobnonu aị nsnị.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ka mernu mkpọma si aị rikne. Ọ bụ́o nụ mkpọma siri aị rikne kpọi, Taịtosi mernu mkpọma sọ aị n'ọnu, kpa anụ mernu a ọ nwụdna nga ọ vakwnusiri anụ.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 M ji m anụ noolu ọnu nụ ruwhnu a. Anụ kpásịla m iwhnerne. A nookwunu anụ ezi ọka ige ọbula, kpam masị, a jiri Taịtosi luu ọnu nụ ruwhnu anụ, anụ whnụrnu nụ ọ bụ ezi ọka.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ka mernu ọwhnun'anya o nwernu hne anụ zị si rikne, nga o neechenwanya anụ noobno nsnị, kpa anụ jiri ogwnu nụ ọznu biri biri nabnanya a.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Mkpọma nọoso m n'ọnu nụ m nwernu rikne tụkwasi anụ mkpọma.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.