Tito 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Mmẹ wụ Pọlụ de ẹhụhụọ-ozini. M wụ igbọn Osolobuẹ; m wụzịkwọ onyẹ-ozi pụ-ichẹn Jizọs' Kraịstị. Ọrụn m wụ ịkwadọn okukwe ndị hụ Osolobuẹ họrị, kẹn'ọ gha ihun, lẹ imẹ ịhịan marịn ezioku ahụn k'e mẹ wẹ femẹ Osolobuẹ k'o furu.
1 Eu, Paulo, escravo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, escrevo esta carta. Fui enviado para fortalecer a fé daqueles que Deus escolheu e para ensinar-lhes a verdade que mostra como viver uma vida de devoção.
2 M rị a rụn kẹni wẹ nwẹhẹn ihiẹn ahụn ẹnyi rị e lee ẹnya a: ndụn itẹbitẹ ahụn Osolobuẹ ghalẹni a tụ ntụ kwe nkwa a nị ogẹn d'e bidọndẹ,
2 Essa verdade lhes dá a esperança da vida eterna que Deus, aquele que não mente, prometeu antes dos tempos eternos.
3 o ru nwan ogẹn o tumẹ, ọ nọ nwan wepụha ihiẹn o ku ifọn ghahanị ozini ya wụ Osolobuẹ Onyẹ-nzụọpụha-ẹnyi ye m zisọnmẹ.
3 E agora, no devido tempo, ele revelou essa mensagem, que anunciamos a todos. Por ordem de Deus, nosso Salvador, fui encarregado de realizar esse trabalho em favor dele.
4 M rị e dejẹnni Taịtọsị, hụn wụ ezigbo nwa m imẹ okukwe ẹnyi. Ẹfọma lẹ udọn, hụn gha ẹka Osolobuẹ Nẹdi ẹnyi lẹ Kraịstị wụ Jizọsị Onyẹ-nzụọpụha ẹnyi a bịa, ya rịn'ị.
4 Escrevo a Tito, meu verdadeiro filho na fé que compartilhamos. Que Deus, o Pai, e Cristo Jesus, nosso Salvador, lhe deem graça e paz.
5 Ihiẹn haịn m gi na ị tọ alị Kriti wụ n'ị hụn ụzọ dọnkwama ihiẹn ndị họdụnị lẹ n'i hụn ụzọ tumẹsọnmẹ ndị-ndu ụka imẹ obodo ọwụlẹ kẹ m dọn gwa ị.
5 Deixei-o na ilha de Creta para que você completasse o trabalho e nomeasse presbíteros em cada cidade, conforme o instruí.
6 Onyẹ-isi ụka k'a wụrịrị onyẹ nwọnlẹni nkọrịanị. O k'a wụrịrị onyẹ nwọn nwunyẹ ohu sụọ; onyẹ ụmụ a wụ ndị kwerini—ndị hụn o mẹ ni o nwọnni onyẹ k'a s'ẹka kpọ wẹ ndị e mẹ ihiẹn-ifẹnrẹn lẹ ndị isi-ikẹn.
6 O presbítero deve ter uma vida irrepreensível. Deve ser marido de uma só mulher, e seus filhos devem partilhar de sua fé e não ter fama de devassos nem rebeldes.
7 Ebe o mẹ ni onyẹ-isi ụka e lefụ ọrụn Osolobuẹ ẹnya, o furuni n'o nwọn nkọrịanị. Ọ wụkọ onyẹ ghalẹni a nị ndị ọzọ e kuye mọbụ onyẹ e bukẹnrin olulu mọbụ onyẹ-manya mọbụ onyẹ ẹka-ikẹn mọbụ onyẹ e gi ẹnya-naị a chọ egho.
7 O bispo administra a casa de Deus e, portanto, deve ter uma vida irrepreensível. Não deve ser arrogante nem briguento, não deve beber vinho em excesso, nem ser violento, nem buscar lucro desonesto.
8 Kama, o k'a wụrịrị onyẹ ma nabanhan ndị ọbịa; onyẹ ihiẹn rị mma a sụọ; onyẹ e leban ihiẹn ẹnya, e gi uche e mẹ ihiẹn; onyẹ kụma enwẹn ẹ ọtọ; onyẹ rị nsọ, onyẹ e kwọndọn enwẹn ẹ.
8 Em vez disso, deve ser hospitaleiro e amar o bem. Deve viver sabiamente, ser justo e ter uma vida de devoção e disciplina.
9 O k'a marịnrịrị ẹnya nkuzi ahụn furu w'a tụkwasị obi hụn rị okukwe ẹnyi, marịn kẹ wẹ dọn a kuzi ẹ, kẹni ọ saẹka gi nkuzi zu oke a kpasu obi ndị ọzọ, e gi ẹ a ghọzịkwọ ndị hụn a papụ nkuzi ahụn nị wẹ rị e mẹfie.
9 Deve estar plenamente convicto da mensagem fiel que lhe foi ensinada, de modo que possa encorajar outros com o verdadeiro ensino e mostrar aos que se opõem onde estão errados.
10 Makẹni ndị rị a gba isi-akwanran ebe ezigbo-nkuzi rị lẹ ndị e ku mpụ lẹ ndị-ndufie bu ọda, tụmadụ ndị hụn a kwadọn ịkwa-ugun.
10 Pois há muitos rebeldes que promovem conversas inúteis e enganam as pessoas. Refiro-me especialmente àqueles que insistem na necessidade da circuncisão.
11 O furu ni wẹ kpukin wẹ ọnụ! Makẹni, wẹ rị e gi ihiẹn ahụn furulẹni wẹ gi ifiri egho a kuzi a sụkpọsọnmẹ ikpun-ụnọ.
11 É preciso fazê-los calar, pois, com seus ensinamentos falsos, têm desviado famílias inteiras da verdade. Sua motivação é obter lucro desonesto.
12 Onyẹ Kriti ibe wẹ hụn e deni e kugụọd'a, sị, “Ndị Kriti wụ ndị-ntụ; ezigbo eje-anụ kẹ wẹ wụ, ndị okẹn ihiẹn-oriri, ndị ghalẹni e ri-ẹka a rụn ihiẹn ọwụlẹ.”
12 Até mesmo um deles, um profeta nascido em Creta, disse: “Os cretenses são mentirosos, animais cruéis e comilões preguiçosos”.
13 Ihiẹnni o ku wụ ezioku. Gi ifiri ẹ a jụgbọ wẹ ọhụnma-ọhụnma, kẹni wẹ hụn ụzọ turu ọhụnma imẹ okukwe,
13 Isso é verdade. Portanto, repreenda-os severamente, a fim de fortalecê-los na fé.
14 gọnbehi ilu ndị Ju ntịn, mẹbehi ihiẹn ndị gbakịtọgụụ ezioku azụụn sị wẹ e mẹ.
14 É preciso que deixem de dar ouvidos a mitos judaicos e às ordens daqueles que se desviaram da verdade.
15 Ndị rụlẹni e weri ẹ nị ihiẹn ile rị ụchan, kanị, nke ndị rụnị, hụn kwerilẹni, ihiẹn ile rụ-arụ ebe wẹ rị: kẹ uche wẹ kẹ ịhọrị wẹ rụchanrịndẹ arụ.
15 Para os que são puros, tudo é puro. Mas, para os corruptos e descrentes, nada é puro, pois têm a mente e a consciência corrompidas.
16 Wẹ sị n'a marịnghọ wẹ Osolobuẹ, kanị wẹ e gi ihiẹn w'e mẹ a ghọsị n'a marịn w'a. Wẹ wụ ihiẹn izize; wẹ a gba isi-akwanran; o nwọnni ọrụn-ọma wẹ furu ịrụnnị.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por seu modo de viver. São detestáveis e desobedientes, e não servem para fazer nada de bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.