Tiago 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Mmẹ wụ Jemisi de ẹhụhụọ-ozini. M wụ igbọn Osolobuẹ lẹ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi. M rị e dejẹnni ndị ikpun-ụlọ mmẹbụọ alị Izrẹlụ, hụn rịsọnmẹ alị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn ya; e kele m ọnụ!
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Umunẹ m, ogẹn ọwụlẹ ụdị ọnwụnwan rị ichẹn-ichẹn gi a bịanị ụnụ, weri n'ẹ nị ihiẹn ụnụ e gi ghọghọ rọ—
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 makẹni ụnụ a marịnghọ nị wẹ lele okukwe ụnụ, o wẹhẹni ụnụ ndidi.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Nị nị nwan ndidi rụnchanrịn ọrụn a, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ndị ka ẹhụ, zu oke, nwọnlẹni ebe wẹ nọ a la azụụn.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Onyẹ ọwụlẹ rị imẹ ụnụ hụn marịnlẹni ihiẹn o k'e mẹ, ya mẹ ekpere rịọ Osolobuẹ hụn a shịapụ ẹfọ e ye ihiẹn—o k'e ye ẹ amamihiẹn.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Kanị, ya gikwọ okukwe rịọ; y'e gikwọlẹ obi ẹbụọ, kaka. Makẹni, onyẹ obi-ẹbụọ nọhụ kẹ ebiri-mirin ohimin hụn ufere rị e nu, e nuhunmẹ.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Onyẹ nọ ẹrịra y'e rokwọlẹ n'o k'e nwọnhẹn ihiẹn ọwụlẹ ẹka Di-nwọnni-ẹnyi,
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 makẹni onyẹ obi-ẹbụọ k'ọ wụ; imẹ ihiẹn ile o mẹ, a ra sa ẹka kwademẹ obi ẹ, mẹ ihiẹn ọwụlẹ.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Onyẹ ọwụlẹ kwerini bụ ọ wụ ogbẹnnyẹ, ya ghọghọma nị Osolobuẹ e bushigụọ a elu;
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 hụn wụ ọdafịn ya ghọghọma ni e wetugụọ w'a anị. Makẹni, ndị-ịdafịn jẹnkọ d'a ghafe kẹ obobo ọfịa:
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 anwụn wahụ, ẹfịfịa rị ọfịa e shinwụn, obobo ẹ a danfụ, mma a agụụ! Ẹrịra k'ọ rịzị nị ndị-ịdafịn, wẹ k'e shinwụn ebe wẹ rị e bi elu wẹ.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Onyẹ ọwụlẹ gi ndidi sọn ọnwụnwan k'a narịn ngọzi, makẹni, ọ fụha ọhụnma, Osolobuẹ e gi ndụn ahụn o kwe ndị ihiẹn ẹ a sụọ nkwa a tu onyẹ ahụn ugọn mmẹri.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Ọnwụnwan bịa nị ịhịan, y'a sịkwọlẹ, “Osolobuẹ rị a nwan m.” Makẹni, eje-ihiẹn ara gụn Osolobuẹ ẹgụn omumẹ; ya lẹ enwẹn ẹ ara nwanzịkwọ ịhịan.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Nị ọnwụnwan bịanị ịhịan wụ nị eje-ihiẹn la a ẹnya, gụnma a.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Ihiẹn ọlịla-ẹnya kwọnkẹnmẹgụụ ịhịan, ọ mụpụha njọ; njọ karagụụ, ọ mụ ọnwụn.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Umunẹ m, anịkwọlẹ ni wẹ dufie ọnụ.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Makẹni, ihiẹn ile wẹ shịapụ-ẹfọ ye lẹ ihiẹn ọwụlẹ zu oke wẹ e ye eye gha elu-igwee, ẹka Osolobuẹ, bịa. Osolobuẹ wụ Nẹdi hụn e ye ukpẹ ile rịnị hụn ghalẹni e bi ẹkanaị—a ra gbehutọ, ara yebe ukpẹ, yemẹ ishi.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Ịya kwademẹ obi ẹ, shịapụ ẹfọ mụdọnzi ẹnyi, ghahanị oku ẹ hụn wụ ezioku, kẹni ẹnyi wụrụn'a mkpụrụ-ibuzọ ọ gha imẹ ihiẹn ile o ke ghọrị.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Umunẹ m rị m obi, marịn nị ọnwan: onyẹ ọwụlẹ ya a nụkpọ oku; y'e kukẹnrinlẹ oku; y'e bukẹnrinlẹ olulu—
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 makẹni olulu ịhịan ara rụnpụha ihiẹn Osolobuẹ chọ.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Wepụ nị nwan ihiẹn ile ru unyin lẹ eje-ihiẹn ile ụnụ rị e gi e mẹkarị enwẹn ọnụ; ọnụ e welụa enwẹn ụnụ alị, nabanhan oku Osolobuẹ wẹ kụnye imẹ obi ụnụ, hụn k'a s'ẹka zụọpụha umẹ-ndụn ụnụ.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Kanị, e gikwọ nị ya wụ oku Osolobuẹ e bi; awụkwọlẹ ni ndị a nụ ọnụnụ sụọ, hụn rị e dufie enwẹn wẹ.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Makẹni, onyẹ ọwụlẹ hụn a nụ oku-Chuku bụ ara gi ẹ bi nọhụ kẹ onyẹ gihụ ughegbe lee enwẹn ẹ.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Ẹghẹẹ. Makẹni, o leghahụ enwẹn ẹ, gha ebẹhụ pụ, ọ zọ kẹ ọ nọ ozigbo.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Kanị, nke ndị hụn e leban ẹnya iwu hụ zu oke wụ oku Osolobuẹ, hụn e mẹ ịhịan e nwọnrin enwẹn ẹ, omẹni w'e dikẹnmẹ, mẹsọnmẹ ihiẹn ọ chọ—nị emẹni wẹ ndị a nụ, a zọ ihiẹn wẹ nụ, kanị ndị e gi ẹ e bi, Osolobuẹ k'a gọzi wẹ makẹni wẹ rị e gi ẹ e bi.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Onyẹ hụn sị n'ọ rị e fe Osolobuẹ bụ ara kwọndọn ire ẹ, rị e dufie enwẹn ẹ; ofufe ẹ wụ ihiẹn-ẹti.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Ezigbo ofufe zu oke, rụlẹni arụ ẹnya Osolobuẹ Nẹdi ẹnyi wụ hụnnị: ilepụ ndị nwọnlẹni nnẹ mọbụ nẹdi lẹ ndi di wẹ nwụn ẹnya ebe wẹ rị a ta afụnfụn—lẹzi idọnmẹ enwẹn ịhịan makẹ ụwa gha e mẹrụ a.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.