Romanos 9
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 M rị e ku ezioku id'ẹnya Kraịstị, arị m a tụ ntụ—ịhọrị m rị a ghọnị m idẹnya Mmọn-nsọ nị arị m a tụ ntụ, nị
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 okẹn ẹkwan jun m obi, nị ogẹn ile kẹ obi gizikwọ a chọ n'ọ gbawapụ m
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 ebe m n'e ro ndị alị m! Nkẹ ọ rị m nị Osolobuẹ bụ m ọnụ—wepụdẹ m imẹ Kraịstị—omẹni ọhụn kẹ wẹ e gi nwọn nzụọpụha.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 M rị e ku oku ndị Izrẹlụ: uwẹ kẹ Osolobuẹ gi hẹnrin ụmụ; uwẹ k'ọ ghọsị ọghọ a; uwẹ k'o ye nkwerigbama ahụn o kwademẹ; uwẹ k'o ye Iwu hụ; uwẹ k'o tumẹni ofufe hụ rị imẹ Iwu; uwẹ nwẹhẹn nkwa ndị hụ Osolobuẹ kwe;
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ebraham lẹ ndị-nẹdi mbụ hụ wẹ marịn amarịn wụ ndị nke wẹ; ebọn wẹ kẹ wẹ mụye Kraịstị rịkẹ ịhịan—Kraịstị, hụn wụ Osolobuẹ hụn ịhịan ile lẹ ihiẹn ile rị okpuru ẹ, hụn rịchanrịn mma jẹnrin ejẹn! Isẹẹ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ẹlẹni ihiẹn oku Osolobuẹ ku banyeni ndị Izrẹlụ a ghazịnị. Mba. Makẹni, ẹlẹ ndị Izrẹlụ ile wụ ndị Izrẹlụ nke-esi.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ẹlẹzikwọ ndị ile gha ẹhụ Ebraham pụha wụ ụmụ a nke-esi, makẹni, Osolobuẹ sị Ebraham, “Ẹka Aziki kẹ ụmụ wẹ jẹnkọ d'a kpọ ụmụ ị k'a gha bịa.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ọnwan ghọsị nị ẹlẹ ụmụ wẹ mụ kẹ ịhịan dọn a mụ nwa wụ ụmụ Osolobuẹ, kanị, ụmụ wẹ mụ ghahanị nkwa hụ Osolobuẹ kwe, uwẹ kẹ wẹ a gụnye ni wẹ wụ ụmụ nke-esi.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Makẹni, ogẹn Osolobuẹ gi kwe ya wụ nkwa, ihiẹn o ku wụ: “Mgbeni akan-ile, m k'e kinhẹn, Sara a mụ okẹnnyẹ.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ. Makẹni, ogẹn Ribeka gi rị imẹ ejimẹ, nẹdi ohu kẹ wẹ nwọn, hụn wụ Aziki nẹdi ẹnyi;
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 kanị, nị wẹ d'a mụ wẹ, kẹ wẹ kelẹni mẹ ihiẹn ọwụlẹ—kẹ mma kẹ njọ—Osolobuẹ nọ gwa Ribeka oku, igi ghọsị nị omẹni Osolobuẹ chọ n'o mẹ ihiẹn, o gi ẹka a a họrị ịhịan, a kpọ a—
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 nị ẹlẹ ihiẹn wẹ rụn k'o gi a họrị wẹ. Ihiẹn Osolobuẹ gwa Ribeka wụ, “Hụn kanị sikọ d'e fe hụn-nta.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ọ rịhụ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Nị ẹnyi sị nwan n'o nwọn onyẹ Osolobuẹ e gbeyeni? Mba, kaka!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Makẹni ọ sị Mozizi, “Onyẹ ọwụlẹ m chọ nị m mẹ omikẹn ẹ kẹ m k'e mẹ omikẹn ẹ; onyẹ ọwụlẹ m chọ nị m mẹ ebere ẹ kẹ m k'e mẹ ebere ẹ.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Ya wụ ẹlẹ ihiẹn ịhịan chọ mọbụ ihiẹn ịhịan rụn kẹ wẹ gi e mẹ ẹ, kanị omikẹn Osolobuẹ sụọ.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, Osolobuẹ sị eze alị Ijiptu wụ Fẹro, “M tumẹ i eze kẹni m gi i ghọsị ikẹn m, kẹni m gizikwọ a mẹ ẹfan m ghagbarị ụwa ile.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ya wụ nwan nị onyẹ ọwụlẹ Osolobuẹ chọ n'o mẹ omikẹn ẹ kẹ o mẹ omikẹn ẹ, kanị ndị ọ chọ nị wẹ gba isi-akwanran, o mẹzikwọ wẹ gba isi-akwanran.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Kanị ụnụ k'a sị m, “Omẹni ẹnịna k'o mẹ, kị haịnzị Chuku gi a kọrịanị ẹnyi wụ ịhịan? Onyẹ gbọndọntu uche Chuku?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Kanị, ịyụ wụ ịhịan-mmaka, onyẹ k'ị wụdẹ nwan i gi a shịagwarị Osolobuẹ? Nị ihiẹn wẹ kpụ akpụ jụma onyẹ kpụn'a, “Kị haịn i gi kpụ m ẹnịna?” Ihiẹn wẹ rị a kpụ|src="hk00139c.jpg" size="col" loc="ROM 9" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="9.20"
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ẹlẹ ọkpụ-ite nwẹ ku ihiẹn o k'e gi ọkpụkpụ-ụrụa kpụ? O nwẹ ikẹn igi ẹ kpụ ite wẹ gi ẹ mẹ ihiẹn-ọghọ, o nwẹzikwọ ikẹn gi ya wụ ọkpụkpụ-ụrụa kpụ ite wẹ gi e gbu anị.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Kịnị rị a omẹni Osolobuẹ gi okẹn ndidi sọn ndị hụn ọ kwademẹgụụ tọnị ntikpọ, kẹni ọ ghọsị iwe-lẹ-ọnụma a, mẹzikwọ ịhịan marịn ikẹn ẹ?
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Kịnị rị a, omẹni o mẹ ẹ kẹni o we okẹn ọghọ a ghọsị ndị ọ chọ n'o mẹ ni omikẹn, ndị ọ kwademẹtọ n'o k'e ye ọghọ,
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 ya wụ ẹnyi, ndị ahụn ọ kpọ—hụn o mẹ ni ẹlẹ imẹ ndị Ju sụọ k'ọ gha kpọrị ẹnyi kanị kẹ imẹ ndị Ju kẹ imẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ọnwan k'o ku imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, imẹ ẹhụhụọ Hozia, sị,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ebe ohu ahụn wẹ nọ sị wẹ,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Nke ndị Izrẹlụ, Azaya gi wẹ yi oro, sị,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 makẹni,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ẹrịra kẹ ya wụ Azaya kuzikwọ mbụ, sị,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Kẹ ẹnyi k'e kuzi nwan? Nị ndị wụlẹni ndị Ju, hụn te rịlẹni a chọ kẹ w'a dọn rị ọchan, a rịgụọ nwan ọchan—ịrị-ọchan wẹ gi okukwe nwẹhẹn;
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 bụ ndị Izrẹlụ, hụn rị a lụ nị wẹ gi idọnmẹ Iwu rị ọchan, asanị ẹka rị ọchan.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Kị haịn wẹ gilẹni sa ẹka? Makẹni egini wẹ okukwe chụ a, kama, wẹ mẹ ẹ kẹ sị ihiẹn wẹ rụn kẹ w'e gi rị ọchan—ya wẹ nọ kpọgburu “ọmụma-mkpọgburu ahụn,” kpọgburu—
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 rịkẹ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.