Romanos 8
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ya wụ, o nwọnni ikpe-ọmụma ọwụlẹ rị nị ndị hụn rị imẹ Kraịstị wụ Jizọsị.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Makẹni, ikẹn iwu ahụn Mmọn-nsọ gi a kị, e ye ndụn, hụn rị imẹ Jesu Kristi, a gbapụhagụọ ẹnyi ẹka ikẹn iwu ahụn njọ gi a kị e buhẹ ọnwụn.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Makẹni Osolobuẹ e mẹgụọ nwan ihiẹn hụ Iwu Mozizi salẹni ẹka mẹ, hụn Iwu salẹni ẹka mẹ makẹni ikẹn arị imẹ ịhịan. Osolobuẹ e mẹgụọ a ghahanị igi ifiri njọ zihẹ Nwa a n'ọ wụrụ ịhịan nọkẹ ẹnyi ndị-njọ, ọ nọzị nwan ma njọ rị imẹ ịhịan ikpe ghahanị ịma ya wụ Nwa a ikpe.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Osolobuẹ mẹ ọnwan kẹni ihiẹn ndị ahụn rị Osolobuẹ mma ẹnya hụn Iwu chọ hụn ụzọ mẹzu imẹ ẹnyi ndị hụn rịzịlẹni e bi kẹ ịhịan-mmaka, kanị kẹ Mmọn-nsọ dọn chọ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Ndị hụn rị e bi kẹ ịhịan-mmaka e ro iroro kẹ ịhịan-mmaka, e mẹ kẹ ịhịan-mmaka; kanị ndị hụn e bi kẹ Mmọn-nsọ dọn chọ e ro iroro kẹ Mmọn-nsọ, e mẹ ihiẹn Mmọn-nsọ chọ.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Iro-iroro lẹ imẹ ihiẹn kẹ ịhịan-mmaka e buhẹ ọnwụn, kanị, iro-iroro lẹ imẹ ihiẹn kẹ Mmọn-nsọ dọn chọ e ye ndụn lẹ udọn.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Makẹni, onyẹ hụn e ro kẹ ịhịan-mmaka ara kweyeni Osolobuẹ kaka, ara gbaye Iwu Osolobuẹ; eziẹ, ọ sakọ ẹka gbaye ẹ.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ndị hụn e bi kẹ ịhịan-mmaka a saẹka mẹ ẹfọ sụọ Osolobuẹ ụsụọ.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Kanị, nke ụnụ nwẹn, ụnụ a rị e bi kẹ ịhịan-mmaka. Mmọn-nsọ ya rị a kị ụnụ—omẹni eziẹ rọ nị Mmọn Osolobuẹ rị imẹ ụnụ. Bụ, onyẹ ọwụlẹ nwọnlẹni Mmọn Kraịstị ẹlẹ nke Kraịstị.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Kanị, omẹni Kraịstị rị imẹ ụnụ, eziẹ rọ nị ẹhụ ụnụ a nwụngụọ makẹ njọ, kanị mmọn ụnụ rị ndụn makẹni ụnụ e hẹnringụọ ndị rị kẹ Osolobuẹ chọ.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Omẹni Mmọn onyẹ hụn gha ọnwụn weli Kraịstị bi imẹ ụnụ, onyẹ hụn gha ọnwụn weli Kraịstị, mẹ n'ọ rịzị ndụn, sikọ d'e mẹzikwọ nị ẹhụ ụnụ hụn a nwụnnị rị ndụn—ghahanị Mmọn a hụn bi imẹ ndụn ụnụ.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Umunẹ m, ya wụ nwan nị o nwẹni ụgwọ ẹnyi gi ịhịan-mmaka ahụn ẹnyi te wụ hụn ẹnyi e gi bi k'ọ chọ.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Makẹni, ụnụ bimẹ kẹ ịhịan-mmaka, ụnụ k'a nwụnrịrị. Kanị, ụnụ ghaha Mmọn-nsọ gbupụ eje-ihiẹn ndị hụn ẹhụ e mẹ, ụnụ k'a rị ndụn.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Makẹni kẹ wẹ han Mmọn Osolobuẹ rị e du, uwẹ wụ ụmụ Osolobuẹ.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Makẹni mmọn hụn Osolobuẹ ye ụnụ ẹlẹ nke igbọn, hụn ụnụ e gi tụmazị egun, kanị Osolobuẹ ye ụnụ mmọn hụn o gi mụnrụn ụnụ, Mmọn ahụn e mẹ ẹnyi a hị Osolobuẹ, “Baba! Baba Nẹdi m!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Mmọn-nsọ lẹ enwẹn ẹ a shịa ẹri, a gwa mmọn ẹnyi nị ẹnyi wụ ụmụ Osolobuẹ nke-esi.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 O mẹ nwan nị ẹnyi wụ ụmụ, ya wụ nị ẹnyi wụ ndị ihiẹn nẹdi wẹ k'e ru ẹka, ndị ihiẹn nẹdi ẹnyi wụ Osolobuẹ k'e ru ẹka—ndị wẹ lẹ Kraịstị gba nwẹ ihiẹn Osolobuẹ, omẹni ẹnyi e sọn Kraịstị ta afụnfụn a, kẹni ọghọ a hụn ụzọ ruzikwọ ẹnyi ẹka.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 E gighọ m'a dọn nị afụnfụn ẹnyi rị a ta ogẹnni enwọn ihiẹn ọ wụ ebe ọghọ ahụn jẹnkọ d'a bịanị ẹnyi rị.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Ọghọnị haịn ihiẹn ile Osolobuẹ ke gi nwan e che, e chekẹnmẹ, nị Osolobuẹ ghọsị ndị wụ ụmụ a.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Makẹni Osolobuẹ bu ihiẹn ile o ke eke tọnị ụya; ẹlẹni ihiẹn wẹ ke eke chọ n'ọ rị imẹ ụya, kanị, makẹni Osolobuẹ hụn bu ẹ tọnị ụya chọ n'ọ rị ẹrịra, makẹni o nwẹghọ ihiẹn o bu obi:
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 o bu obi nị omẹgụụ, o wepụhazịkwọ ihiẹn ndị ọzọ ile o ke imẹ ẹgbụn wẹ rị, amamgbe wẹ ghazị e rehi, e sọn wẹ ụmụ Osolobuẹ weri enwẹn wẹ, sọn wẹ nwẹrin ọghọ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Makẹni ẹnyi a marịnghọ nị ihiẹn ile Osolobuẹ ke hụ a sụn udẹn nọkẹ okpoho imẹ rị e mẹ—d'e rukwọ ogẹnni.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Ẹlẹdẹ ihiẹn-okike sụọ rị a sụn udẹn; ẹnyi nwẹn hụn nwọnhẹngụdẹ Mmọn-nsọ hụn wụ ihiẹn ibuzọ Osolobuẹ gi a ghọsị nị ọghọ ahụn ile lalachanrịn, ẹnyi hụzịkwọ nwan a sụn udẹn, kẹ ẹnyi dọn rị e che ni Osolobuẹ mụrụnchanrịn ẹnyi, n'o wepụha ẹhụ ẹnyi imẹ ụya, gi ẹ hẹnrin hụn ghalẹni e rehi.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Ihiẹnni ẹnyi rị e lee ẹnya a kẹ Osolobuẹ gi ifiri ẹ zụọfụha ẹnyi. Ẹnyi e ke nwẹhẹn ẹ, nkẹ ẹnyi a tụbehi ẹnya a—makẹni ilee-ẹnya ihiẹn, bụ y'a hụngụọ a, ẹlẹzi olil'ẹnya. Onyẹ imẹ ẹnyi a hụngụụ ihiẹn e lemẹzi ẹnya a?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Kanị, emẹni ẹnyi e ke hụn ihiẹn ẹnyi rị e lee ẹnya a, ẹnyi e gi ndidi e che ẹ.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Mmọn-nsọ hụzịkwọ e yeni ẹnyi ẹka ebe o mẹni ẹnyi e zuni oke.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Osolobuẹ hụn e legha obi ẹnyi marịn ihiẹn Mmọn-nsọ rị a rịọ, makẹni Mmọn-nsọ a rịọdọn ni ndị-nsọ kẹ Osolobuẹ dọn chọ.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Ẹnyi a marịnghọ nị Osolobuẹ e gi ihiẹn ile lẹ ọnọdị ile a rụn, a rụnpụhanị ndị ahụn ihiẹn ẹ a sụọ ihiẹn rị mma, ndị ahụn ọ kpọ makẹ ihiẹn chọ n'o mẹ.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Osolobuẹ a marịngụọlẹ wẹ mbụ-mbụ n'o d'a kpọ wẹ. Ọ marịngụụ wẹ, ọ nọ họtọ wẹ n'o jẹnkọ d'e mẹ wẹ nị wẹ rị kẹ Nwa a, kẹni Nwa a wụrụ nwa-ibuzọ imẹ ụmụ bụ ọda.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ndịnị ọ họtọ k'ọ kpọ; ọ kpọgụụ wẹ, ọ nọ kuni wẹ ọhụnma, ya ọ nọ nwan we ọghọ ye wẹ.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ebe o mẹ ni ihiẹn ndịnị nọ ẹnịna, kẹ ẹnyi k'e ku nwan? O mẹ nwan nị Osolobuẹ rị azụụn nke ẹnyi, onyẹ k'a saẹka nụ ẹnyi ọgụn?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Omẹni Osolobuẹ anọnị Nwa a ye azụụn, kama, o gi ifiri ẹnyi ile we ẹ ye, o yechanrịnkọ ẹnyi ihiẹn ndị ọzọ ile—cheni Nwa a?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Onyẹ k'a sa nwan ẹka ma ndị hụn Osolobuẹ họrị ikpe—ebe o mẹ ni Osolobuẹ lẹ enwẹn ẹ rị e kuni wẹ ọhụnma?
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Onyẹ k'a ma wẹ nwan ikpe—ebe o mẹ ni Jesu Kristi rị nwan ẹka-nni Osolobuẹ a rịọdọnni ẹnyi!? Jesu Kristi hụn nwụnhụnnị; ẹlẹdẹ ọnwụn sụọ k'ọ nwụn, kama, Osolobuẹ ghazịdẹ ọnwụn weli ẹ.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Onyẹ k'a sa nwan ẹka wepụ ẹnyi imẹ ihiẹn-ọsụsụọ Kraịstị nwẹ ebe ẹnyi rị? Nị nsọngbu saẹka mẹ ẹ? Ra afụnfụn? Ra ukpokpo; ra ụnwụn lẹ ẹgụn; ra ahụnnị ẹkwa je; ra eje-ọnọdị; ra ọpịa-agha wẹ gi e gbu ịhịan hụn
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Ẹkụkwọ-nsọ gi sị,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Mba nụ, o nwọnni hụn k'a sa-ẹka!! Imẹ ihiẹn ndịnị ile, ẹnyi wụ ndị-mmẹri ka ndị-mmẹri ile, ghahanị onyẹ ahụn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ẹnyi!
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Makẹni, o wegụọ m ẹnya nị kẹ ọnwụn kẹ ndụn, kẹ ndị mmọn-ozi kẹ eje-mmọn ndị rị a kịnị, kẹ ihiẹn rị ogẹnni kẹ ihiẹn rị ihun, kẹ ikẹn ile rịnị;
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 kẹ ihiẹn jẹn elu kẹ ihiẹn mi mgbugbu, kẹ ihiẹn ọzọ ọwụlẹ wẹ ke eke—o nwọnni hụn k'a saẹka wefụ ẹnyi imẹ ihiẹn-ọsụsụọ Osolobuẹ nwẹ ebe ẹnyi rị, ihiẹn-ọsụsụọ a hụn rị imẹ Kraịstị wụ Jizọsị Di-nwọnni-ẹnyi!
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.