Mateus 9
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 Jizọsị nọ banye imẹ ụgbọ-mirin, fetu mirin si obodo ẹ.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 'Ya wẹ nọ gi ute buhẹn'ẹ okẹnnyẹ ohu ọrọ kinmin. Ogẹn Jizọsị gi hụn okukwe wẹ, ọ nọ sị onyẹni ọrọ kinmin, “Atụlẹ egun nwa m, a gbagharịgụọ wẹ i njọ ị.”
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 'Ya ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu nọ sị enwẹn wẹ, “Okẹnnyẹni rị e ku arụ.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Kanị ogẹn Jizọsị gi marịn ihiẹn wẹ rị e ro, ọ nọ sị, “Kị haịn ọnụ gi e ro eje-ihiẹn imẹ obi ọnụ?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Elee hụn ka nfe: ị sị, ‘A gbagharịgụọ wẹ i njọ ị,’ ra ị sị, ‘Lihi ọtọ jẹnmẹ ijẹn?’
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Kanị, m jẹnkọ d'a ghọsị ụnụ nị Nwa nke Ịhịan nwọn ikẹn o gi a gbagharị njọ elu-ụwanị.” Ọ nọ sị onyẹ hụ ọrọ kinmin, “Lihi ọtọ! Heri ute i, lama iwe i!”
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Okẹnnyẹ hụ nọ lihi ọtọ, lama iwe ẹ.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Ogẹn igunrun ịhịan rị ebẹhụ gi hụn ihiẹnni, egun nọ tụ wẹ, 'ya wẹ nọ ja Osolobuẹ hụn ye ịhịan ụdị ikẹnni mma.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Ogẹn Jizọsị gi gha ebahụn pụkọ, ọ nọ hụn onyẹ ohu ẹfan a wụ Matiu ebe ọ nọdị alị imẹ ụlọ-ọrụn ndị a na ụgwọ-isi. Ọ nọ sị a, “Sọnmẹ m,” ọ nọ lihi ọtọ, sọnmẹ ẹ.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ogẹn Jizọsị gi nọdị alị imẹ ụlọ iwe Matiu e ri ihiẹn-oriri, ndị bu ọda imẹ ndị a na ụgwọ-isi lẹ ndị njọ nọ bịa d'e du 'ya lẹ ụmụ-azụụn a ri ihiẹn-oriri.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi hụn ihiẹnni, wẹ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kị haịn onyẹ-nkuzi ọnụ gi e sọn ndị a na ụgwọ-isi lẹ ndị njọ e ri ihiẹn-oriri?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Kanị, ogẹn Jizọsị gi nụ a, ọ nọ sị wẹ, “Ndị ẹhịụ rị ikẹn a ra chọ dibiẹ, kama, ndị ẹhụ rịlẹni ikẹn wụ ndị a chọ dibiẹ.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Jẹn ni d'a mụ ihiẹn okuni Ẹkụkwọ-nsọ ku wụ, ‘M chọ omikẹn, ẹlẹ ịchụ-ẹjan.’ Makẹni, ẹlẹ ndị rị-ọchan kẹ m bịa d'a kpọ nị wẹ rogharị, kanị ndị njọ.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Ụmụ-azụụn Jọnụ nọ bịa d'e kunrun Jizọsị, jụ a, sị, “Kị haịn ẹnyi lẹ ndị Itu-Farisi gi e bu ọnụ mbụ-lẹ-ẹbọ, kanị ụmụ-azụụn ị a ra bu ọnụ?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Nị ndị bịa agbamẹkụkwọ sụkụrụ ebe okẹnnyẹ rị a gba ẹkụkwọ kelẹni pụ? Ogẹn lala hụn wẹ e gi wehụ a imẹ igunrun wẹ, ogẹn hụ, wẹ jẹnkọ d'e bumẹ ọnụ.”
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “O nwọnni onyẹ e gi ẹkwa ọhụn talẹni a kwakin nke akan. Makẹni, ẹkwa ọhụn hụ wẹ gi kwakin ẹ sikọ d'a dọkapụ, ebahụn ọ dọka a jọwaye njọ.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 W'a ra gizikwọ ihiẹn akan gbaye manya ọhụn. Makẹni wẹ gi ẹ, ọ gbawa, manya a kwanhu, ihiẹn wẹ gi gbaye ẹ a la iwi. Kama, w'a gba manya ọhụn e ye imẹ ihiẹn ọhụn, ogẹn ahụn wẹ ẹbụọ alakọ iwi.”
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Ebe ọ rị a gwa wẹ ihiẹn ndịnị wẹ, onyẹ ohu imẹ ndị-isi wẹ nọ banhan, gbu n'ẹ osekpu, sị, “Nwa-m-okpoho nwụnhụnhụ kikẹnni, ka bịa d'e bu ẹka ị kwasị a—makẹlẹ, i bu ẹka ị kwasị a, ọ sikọ d'a rị ndụn.”
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 'Ya Jizọsị nọ lihi ọtọ sọnmẹ ẹ, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Idẹnmizi, okpoho ohu ihiẹn rị a gba kete ahụa mmẹbụọ nọ ghaha azụụn Jizọsị, mẹtụ ntịn ẹfẹ Jizọsị ẹka.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Makẹni ọ sị enwẹn ẹ, “M mẹtụhụ ẹwuru ẹ ẹka, m sikọ d'a rị mma.”
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Jizọsị nọ gbehutọ, ogẹn o gi hụn a, ọ nọ sị a, “A tụlẹ egun nwa m, okukwe i e mẹọlẹ i dịnhịn.” Okpoho hụ nọ dịnhịn
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Ogẹn Jizọsị gi ru iwe onyẹ-isi hụ, hụn ndị rị e gbu ẹkpịrị lẹ igunrun ịhịan kẹ wẹ rị a zụn ụzụn,
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 ọ nọ sị wẹ, “Pụ nị, nị nwata hụ anwụnnị, ụran k'ọ rị.” Wẹ nọ mụma a ẹmụ.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Ogẹn wẹ gi wepụgụụ igunrun hụ ezi, ọ nọ banye, kwọndọn nwata hụ ẹka, nwata hụ nọ lihi.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Ihiẹnni nọ kpọgbama ẹgbẹrẹ hụ ile.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Ogẹn Jizọsị gi gha ebẹhụ pụkọ, ikẹnnyẹ ẹbụọ ẹnya kpu ishi nọ sọnmẹ ẹ, e yi oro, a sị, “Mẹ omikẹn ẹnyi nwa Defidi!”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Ogẹn o gi banye imẹ ụlọ, ndị ẹnya-ishi hụ nọ bịa d'e kunrun ẹ. Ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ e kwerighọ nị m sikọ d'a saẹka mẹ ihiẹnni?” Wẹ nọ sị a, “Ẹghẹẹ, Di-nwọnni-ẹnyi.”
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 'Ya ọ nọ mẹtụ wẹ ẹka ẹnya, sị, “'Ya rị nị ọnụ kẹ ụnụ dọn kweri.”
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 'Ya ẹnya wẹ nọ shịapụ, wẹ nọ leghama ụzọ. Ya Jizọsị nọ dọkẹnmẹ wẹ ẹka-ntịn, sị wẹ, “Anịkwọlẹ ni onyẹ ọwụlẹ marịn ihiẹnni.”
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Kanị a pụ wẹ, wẹ nọ kusọnmẹ oku ẹ ẹgbẹrẹ hụ ile.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Ogẹn ndị ahụn ẹnya te kpu ishi gi pụkọ, ndị ọzọ nọ wẹhẹ onyẹ-odin eje-mmọn rị imẹ ẹ d'e kunrun Jizọsị.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Ogẹn Jesu gi chụpụgụụ eje-mmọn hụ, onyẹ-odin hụ nọ kumẹ oku. Ọ tụkẹnmẹ igunrun hụ ẹnya. Wẹ nọ sị, “A hụntuni wẹ ihiẹn nọ ẹnịna imẹ Izrẹlụ.”
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Kanị ndị Itu-Farisi nọ sị, “O gi ikẹn onyẹ-isi eje-mmọn a chụpụ eje-mmọn.”
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Jizọsị nọ ghama obodo-obodo, kẹ ndị shịanị kẹ ndị mẹ ẹkẹrẹ, a kuzi imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju, e zi oziọma Alị-eze, a zụọ ụdị emu lẹ ọrịa ile.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Ogẹn o gi hụn igunrun ndị hụ rịsọnmẹ imẹ obodo ndị hụ, omikẹn wẹ nọ mẹmẹ ẹ, makẹni wẹ nọ kẹ ndị obi rulẹni alị, ndị nwẹlẹni onyẹ e yeni wẹ ẹka—rịkẹ atụnrụn nwọnlẹni onyẹ-ndu.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Ihiẹn-ugbo wẹ sikọ d'a ghọ e hikẹ, kanị ndị ọrụn ebuni ọda.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Mẹ ni nwan ekpere rịọ Osolobuẹ, Onyẹ hụn nwọn ugbo, n'o zihẹ ndị-ọrụn sikọ d'a ghọ n'a ihiẹn-ugbo ẹ.”
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.