Mateus 20
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 “Makẹni Alị-eze elu-igwee rị kẹ ebe onyẹ ohu nọ pụ ụz'ụtụntụn d'e weri ndị ọrụn hụn jẹnkọ d'a rụn imẹ ugbo-vaịnị a.
1 Jesus disse:
2 Ogẹn 'ya lẹ wẹ gi kwerigbamagụụ n'o jẹnkọ d'a kụ wẹ egho ọrụn akpụ-ụhụọhịn wụ dinarịọsị ohu, ọ nọ zi wẹ ban imẹ ugbo-vaịnị a d'a rụnma ọrụn.”
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 “Ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ itenẹi ụtụntụn, ọ nọ pụzị, hụn ndị ọzọ wuzo mmaka imẹ afịa.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ọ nọ sị wẹ, ‘Ụnụ nwẹn jẹnmẹ ugbo-vaịnị m d'a rụn ọrụn, m jẹnkọ d'a kụ ụnụ ụgwọ ọhụnma.’ Wẹ nọ jẹnmẹ.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Ọ pụzịkwọ ọkụlọkụ mmẹbụọ, ogẹn hụ anwụn gi a rị isi lẹ ọkụlọkụ ẹtọ efinnaị, ọ nọ mẹzikwọ ihiẹn ohu ahụn.”
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 “Ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ isẹn ẹnyasị, ọ nọ pụzị, hụn ndị ọzọ turusọnmẹni; ọ nọ sị wẹ, ‘Kị haịn ọnụ gi turu ebeni mmaka kete ụtụntụn?’ ”
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 “Wẹ nọ sị a, ‘Makẹni o nwọnni onyẹ we ẹnyi ọrụn.’ Ọ nọ sị wẹ, ‘Ụnụ nwẹn jẹnmẹ ugbo-vaịnị m d'a rụn ọrụn.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 O ru ogẹn ẹnyasị, onyẹ hụ nwọn ugbo-vaịnị hụ nọ sị onyẹ hụn e lepụ n'a ugbo-vaịnị hụ ẹnya, ‘Kpọ ndị ọrụn hụ n'ị kụ wẹ ụgwọ wẹ, gha ndị ịkpazụụn kụma d'e ru ndị ibuzọ.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Ogẹn ndị hụ gha ọkụlọkụ isẹn ẹnyasị rụnma gi bịa, wẹ nọ kụ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn ohu-ohu.”
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 “Ogẹn ndị ibuzọ gi bịa, wẹ ro ni wẹ jẹnkọ d'a kụkarị wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn; kanị wẹ nọ kụ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ogẹn wẹ gi kụgụụ wẹ ụgwọ, wẹ nọ dẹnwịnnwịnma nị onyẹ hụn nwọn ọrụn,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 sị, ‘Ndị ịkpazụụnnị rụn mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu sụọ, bụ ẹnyi nwẹn bu ọrụnnị isi kete ụtụntụn, ma anwụn, kalẹ y'a kụ ẹnyi lẹ wẹ ahanmahan.’ ”
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Kanị ọ nọ shịarị onyẹ ohu imẹ wẹ, sị a, ‘Di-ẹnyi, a rị m e mẹgbu i; ẹlẹ egho-ọrụn akp'ọhịn kẹ mẹ lẹ yụ kwerigbama?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Weri hụn wụ nke i lama; mmẹ chọ nị m ye onyẹni wẹ we ịkpazụụn kẹ m dọn ye i.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Anịkọzịdẹ wẹ m gi ihiẹn m mẹ ihiẹn m chọ nị m gi ẹ mẹ ra? Ra ị rị e we iwe ni m rị a ha-ẹka?’ ”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 “'Ya wụ, ndị kpa azụụn jẹnkọ d'e bu ụzọ, ndị bu ụzọ a kparị azụụn.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Ogẹn Jizọsị gi jẹnkọ Jerusalẹm, ọ nọ wesi ụmụ-azụụn a nkọ ohu, sị wẹ,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Lee n'ẹ, ẹnyi jẹnkọ Jerusalẹm; ẹnyi ru ebahụn, wẹ sikọ d'e re Nwa nke Ịhịan ye ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu. Wẹ jẹnkọ d'a ma a ikpe-ọnwụn,
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 we ẹ ye ndị alị ndị ọzọ nị wẹ kpa a ye ẹmụ, fịan a mkpịnsịn, kpọgbu ẹ elu obe; kanị hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, Osolobuẹ jẹnkọ d'e weli ẹ.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 'Ya nnẹ Jemisi lẹ Jọnụ, ụmụ Zẹbẹdi, nọ wẹhẹ wẹ d'e kunrun Jesu, ọ nọ gbu osekpu ihun ẹ, rịọ a n'o mẹn'ẹ ọhụnma.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Jesu nọ sị a, “K'ị chọ?” Ọ nọ sị a, “Ku ẹ ni onyẹ ohu imẹ ụmụ-m-ikẹnnyẹ ẹbụọnị jẹnkọ d'a nọdị alị ẹka-ihiẹn i, hụn-ẹbọ a nọdị alị ẹka-ekpẹn i imẹ alị-eze i.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Kanị Jizọsị nọ sị, “Ọnụ a marịn ihiẹn ọnụ rị a rịọ. Nị ụnụ saẹka ra ihiẹn rị imẹ mkpu hụn m jẹnkọ d'a ra?” Wẹ nọ sị, “Ẹnyi jẹnkọ d'a s'ẹka.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Ọ nọ sị wẹ, “Ezioku-ezioku, ụnụ jẹnkọ d'a ra ihiẹn rị imẹ mkpu m, kanị ẹlẹ mmẹ jẹnkọ d'e ku onyẹ sikọ d'a nọdị alị ẹka-nni m lẹ ẹka-ekpẹn m; kama ndị hụ Nẹdi m kwademẹ n'ẹ, wẹ jẹnkọ d'a nọdị a.”
23 Então Jesus disse:
24 Ogẹn ụmụ-azụụn iri họdụnị gi nụ ihiẹnni umunẹ ẹbụọ hụ mẹ, wẹ nọ bumẹni umunẹ ẹbụọ hụ olulu.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Kanị Jizọsị nọ kpọzụnhan wẹ, sị wẹ, “Ụnụ a marịnghọ nị ebe ndị alị ndị ọzọ rị ndị hụn a kịnị e mẹ rịkẹ sị uwẹ nwọn ndị wẹ rị a kị, ndị-ndu wẹ e mẹ wẹ a marịn nị uwẹ rị a kị wẹ.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Ka emẹlẹ ni ẹrịra. Onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ wụrụ okẹn ịhịan imẹ ọnụ, 'ya wụrụ odibo ụnụ;
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ wụrụ onyẹ ibuzọ imẹ ụnụ, 'ya wụrụ igbọn ọnụ —
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 nọkẹ kẹ Nwa nke Ịhịan dọn bịa, ẹlẹ ni wẹ gba n'a odibo, kanị, n'ọ gba odibo, yezikwọ ndụn a, gi ẹ gbahụa ndị bu ọda.”
28 Porque até o
29 Ogẹn Jesu lẹ ụmụ-azụụn a gi gha Jẹriko pụkọ, igunrun hi-ogbe nọ sọnmẹ ẹ.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ikẹnnyẹ ẹbụọ ẹnya kpu ishi nọdị alị mkpẹnrẹn ụzọ hụ. Ogẹn wẹ gi nụ nị Jizọsị ghafekọ, wẹ nọ yi oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi mẹ ni ẹnyi ebere!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Igunrun hụ nọ jụgbọ wẹ, sị wẹ kpukin ọnụ; kanị wẹ nọ yikẹnmẹdẹ oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi, mẹ ni ẹnyi ebere!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Jizọsị nọ kụsị, kpọ wẹ, sị, “Kịnị kẹ ụnụ chọ nị m mẹ ni ọnụ?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Wẹ nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ẹnyi chọ nị ẹnyi leghama ụzọ.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Jizọsị nọ mẹ ni wẹ omikẹn, mẹtụ wẹ ẹka ẹnya. Ozigbo hụ, wẹ nọ hụnma ụzọ; wẹ nọ sọnmẹ ẹ.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.