Mateus 15

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Ya ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu nọ gha Jerusalẹm bịa d'e kunrun Jizọsị, sị a,
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “Kị haịn ụmụ-azụụn ị gilẹni a gbaye ọdịnalị ndị nẹdi ẹnyi kanị? W'a ra kwọ ẹka wẹ kebe ri ihiẹn-oriri.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ọ nọ za wẹ, sị, “Kị haịn ọnụ gi a dan iwu Osolobuẹ kẹni ụnụ kwadọn ọdịnalị ọnụ?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Makẹni Osolobuẹ ye iwu, sị, ‘Gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i,’ sịzị, ‘Onyẹ ọwụlẹ kuja oku nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, wẹ k'e gburịrị onyẹ ahụn.’
4 Porque Deus ordenou:
5 Kanị ụnụ sị, ‘Onyẹ sị nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, “E wegụọ m ihiẹn nkẹ m'e ye i ye Osolobuẹ oyiye,” ọ rịzịnị mkpa n'o gi ihiẹn o nwẹ gbaye nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ.’
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 'Ya wụ, ọnụ e gi ifiri ọdịnalị ụnụ e mẹ oku Osolobuẹ a wụrụ ihiẹn la iwi.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 Ndị ihunnaị kẹ ụnụ wụ! Amụma Azaya bu banyeni ụnụ wụ ezioku! Azaya sị nị Osolobuẹ sị,
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Ọnụnụ-ire sụọ kẹ ndịnị gi
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Wẹ rị e fe m mmaka,
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Jesu nọ kpọzụnhan igunrun hụ ebe ọ rị, sị wẹ, “Gọn ni ntịn; ghọta nị!
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Ẹlẹ ihiẹn banye ịhịan ọnụ e mẹrụ a, kanị ihiẹn gha ọnụ pụha, 'ya e mẹrụ ịhịan.”
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 'Ya ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Y'a marịnghọ nị iwe we ndị Itu-Farisi ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni i ku?”
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Ọ nọ za, sị, “Wẹ jẹnkọ d'e huepụ ihiẹn ọwụlẹ Nẹdi m rị elu-igwee kụnlẹni.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Hatu ni wẹ, wẹ wụ ndị-ndu hụn ẹnya kpu ishi—ọwụnị onyẹ ẹnya-ishi e du onyẹ ẹnya-ishi, wẹ ẹbụọ jẹnkọ d'a danye imẹ olu.”
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Ya Pita nọ sị a, “Kọwa nị ẹnyi ilu nẹi.”
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 'Ya ọ nọ sị, “Ọnụ nwẹn e ke ghọtakwọ nwan?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Ụnụ a hụn n'a nị ihiẹn ọwụlẹ banye ọnụ e si ẹfọ, gha ẹrịra shi mgbugbu-nsịn?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Kanị ihiẹn gha ọnụ fụha gha obi ịhịan pụha—ịya wụ ihiẹn e mẹrụ ịhịan.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 Makẹni imẹ obi kẹ ihiẹn ndịnị gha a pụha: eje-iroro, igbu-ọchụ, ịna-nwunyẹ-ịhịan lẹ ịzọ-ụkụ-eye-ọfịa, mgba-nzuzue, izun-ohin, ịshịa ẹri-ntụ lẹ nkutọ.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Ihiẹn ndịnị wẹ nwẹ e mẹrụ ịhịan. Kanị, igi ẹka wẹ kwọlẹni ri ihiẹn-oriri ara mẹrụ ịhịan.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Jizọsị nọ gha ebẹhụ pụ, si ẹgbẹrẹ Taya-lẹ-Sidọnụ.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Ogẹn hụ hụra, okpoho onyẹ alị hụ wụ Kena hụn gha ẹgbẹrẹ ahụn bịa nọ pụha, yimẹ oro, a sị, “Euu Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi, mẹ omikẹn m, eje-mmọn rị imẹ nwa-m-okpoho, ọ rị e sọngbu ẹ ọda-ọda.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Kanị Jesu azan'a kaka. Ụmụ-azụụn nọ bịa, rịọ a, sị, “Gwa a lama, makẹni ọ rị e yisọn ẹnyi oro.”
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Jesu nọ sị, “Wẹ zi m d'e kunrun atụnrụn Izrẹlụ huni sụọ.”
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 'Ya kẹ okpoho hụ nọ bịa, sekpu alị ihun ẹ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ye ni m ẹka.”
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Jesu nọ sị, “Ọ rịnị mma nị wẹ tụ brẹdi ụmụẹka ye ni nkitẹ.”
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Okpoho hụ nọ sị a, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, kanị, kẹ nkitẹ e ri ifunfun gha ebe ndị nwọnni wẹ rị e ri ihiẹn-oriri a dan.”
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 'Ya Jizọsị nọ sị, “Euu okpoho, okukwe i e hikẹ ogbe! 'Ya rị nị ị k'i dọn chọ.” Nwa a hụ nọ dịnhịn ozigbo.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Jizọsị nọ gha ebahụn pụ, si mkpẹnrẹn “Ohimin” Galili. Ọ nọ nyinrin enu oke, nọdị alị ebahụn.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Wẹ hụ e huhẹ d'e kunrun ẹ, e wẹhẹ n'ẹ ndị ngụrọ, ndị ọrọ, ndị ẹnya-ishi, ndị odin lẹ imẹrinmẹ ndị ọzọ—e bu wẹ a tọ ụkụ a. Ọ nọ zụọ wẹ,
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 nke wụ nị ọ tụ igunrun hụ ẹnya kẹ wẹ dọn rị a hụn ebe ndị odin rị e ku oku, ndị ọrọ e zuzi oke, ndị ngụrọ e jẹnmẹ ijẹn, ndị ẹnya-ishi a hụnma ụzọ, wẹ nọ ja Osolobuẹ Izrẹlụ mma.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 'Ya Jizọsị nọ kpọzụnhan ụmụ-azụụn a ebe ọ rị, sị, “Omikẹn igunrunni rị e mẹ m, makẹni mmẹ lẹ wẹ a nọpụgụọ akp'ọhịn ẹtọ, kalẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e ri a rị a, bụ a chọnị m nị wẹ bu ẹgụn la, amamgbe w'a dantọsọnmẹ ụzọ.”
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Elebe kẹ ẹnyi jẹnkọ d'a nọ wẹhẹ brẹdi k'e zu igunrunni ri imẹ atụ ebeni?”
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ogbe ole kẹ ụnụ gi?” Wẹ nọ sị a, “Ogbe ẹsa lẹ azụn mẹ kịrịkịrị bulẹni ọda.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Ọ nọ sị igunrun hụ nọdị akpakalị.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Ọ nọ weri ogbe ẹsa hụ lẹ azụn ndị hụ; o yegụụ ekele, ọ nọ bebe wẹ ye ụmụ-azụụn a. Ụmụ-azụụn a nọ we wẹ ye igunrun hụ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Wẹ ile nọ rijunchanrịn ẹfọ: wẹ nọ tụtụkomẹ ifunfun ẹ họdụnị, o jun ụkpalị ẹsa.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Ndị hụn ri ihiẹn-oririni wụ ikẹnnyẹ nnụ-iri, wezụkadẹ ikpoho lẹ ụmụẹka.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Jesu a gbashịagụụ igunrun hụ, ọ nọ banye ụgbọ-mirin si ẹgbẹrẹ Magadanị hụn wụ Mag'dala.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.