Mateus 13
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ụhụọhịn hụ, Jizọsị nọ gha imẹ ụlọ pụ, jẹn d'a nọdị alị mkpẹnrẹn mirin Galili.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Igunrun hi-ogbe nọ fihunmẹ ẹ, hụn wụ nị ọ nọ banye imẹ ụgbọ, nọdị alị, igunrun hụ ile nọ turu mkpẹnrẹn mirin.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Ọ nọ gi ilu gwa wẹ ihiẹn bu ọda, sị, “Gọn ni ntịn! O nwẹ onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo. …onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo.|src="DN00470b.jpg" size="col" loc="MAT 13" copy="Darwin Dunham" ref="13.3"
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Ogẹn o gi rị a gha a, mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye ọkp'ụzọ, nnụnụ nọ bịa d'e ripụ wẹ.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye alị-ọmụma ebe ẹjan rịlẹni ọda, pu ozigbo makẹlẹ ẹjan arị a ọda.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Kanị, ogẹn anwụn gi wa, ọ ma wẹ, wẹ nọ shinwụn, makẹni enwọn wẹ nkpọgụn.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye ebe ogun rị, ogun ndị hụ nọ sue, dụngbu wẹ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye alị rị mma, mị mkpụrụ; ndị hụ imẹ wẹ a mị ụzọ ọgụn isẹn, ndị hụ ụzọ ọgụn ẹtọ, ndị hụ iri kwasị ọgụn.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Onyẹ nwọn ntịn 'ya nụ.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ya kẹ ụmụ-azụụn Jizọsị nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị, “Kị haịn i gi e gi ilu a gwa wẹ oku?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Ọ nọ za wẹ, sị, “E yegụọ wẹ ụnụ oghere ọnụ e gi marịn ihiẹn-mini rịsọnmẹ Alị-eze elu-igwee, kanị eyeni wẹ wẹ.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Makẹni onyẹ hụn nwọnni kẹ wẹ jẹnkọ d'e yecheni, kẹni o nwẹ mmagi-mmagi; kanị onyẹ hụn nwọnlẹni, wẹ k'a napụ a hụn o nwẹdẹ.”
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 “Ihiẹn haịn m gi e gi ilu a gwa wẹ oku wụ nị wẹ rị e lee ilee, kanị a rị w'a hụn ụzọ; w'e gọn ntịn, kanị a rị w'a nụ, a rị w'a ghọha.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku e mẹgụọ ebe wẹ rị—Azaya sị,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 makẹni ndịnị a ra ghọha,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Kanị, wẹ gọzi ẹnya ọnụ agọzi, 'ya haịn wẹ gi rị a hụn ụzọ; wẹ gọzizikwọ ntịn ụnụ agọzi, 'ya haịn wẹ gi rị a nụ ihiẹn.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ndị-amụma bu ọda lẹ ndị bu ọda hụn mẹ ihiẹn Chuku chọ e te chọgụọ nị wẹ hụn ihiẹn ọnụ rị a hụn, kanị a hụnnị w'a; a chọgụọzị wẹ nị wẹ nụ ihiẹn ụnụ rị a nụ, kanị anụnị w'a.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Nụ nị nwan nkọwa ilu hụ m gi onyẹ-ugbo ta:
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Ogẹn ịhịan gi nụ oku Alị-eze bụ ọ ghọhan'a, Eje-onyẹ hụ a bịa, ọ jụnarịn a ihiẹn wẹ kụnye imẹ obi ẹ. Ọnwan wụ hụn wẹ kụnye ọkp'ụzọ.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Hụn danye alị-ọmụma wụ onyẹ hụ hụn nụ oku hụ, gi ịghọghọ nabanhan a ozigbo.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Kanị, makẹni onyẹ hụ e nwẹ nkpọgụn, ọ tọhụ ẹkẹrẹ. Ogẹn nsọngbu mọbụ ukpokpo e gi bịa makẹ oku hụ, ọ danpụ ozigbo.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Hụn wẹ kụnye imẹ ogun wụ onyẹ hụ hụn nụ oku hụ, kanị uhue ihiẹn ụwanị lẹ ihiẹn ọlịl'ẹnya akụ-lẹ-ụba ụwanị a kpangbu oku hụ, ọ mịnị mkpụrụ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Kanị, mkpụrụ wẹ kụnye alị rị mma wụ ndị hụ hụn nụ oku hụ, ghọha a, mị mkpụrụ eziẹ-eziẹ: ndị hụ imẹ wẹ a mị ụzọ ọgụn-isẹn, ndị hụ a mị ụzọ ọgụn-ẹtọ, ndị hụ a mị ụzọ iri-kwasị-ọgụn.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị,
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Kanị, ebe ịhịan rị ụran, eṅẹnrẹn nọ bịa d'a kụn ata-witi ye imẹ ọka-witi ndị hụ pụ.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Ogẹn ihiẹn-ugbo ndịnị gi nwan suegụụ, mịma mkpụrụ, ata-witi ndị hụ nọzịkwọ pụha.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 'Ya ndị idibo ahụn nọ bịa d'e kunrun onyẹ hụ nwẹ ugbo, sị a, ‘Di-ọkpa, ẹlẹ mkpụrụ rị mma k'ị kụnye imẹ ugbo i? Nanị kẹ ata-witi dọn banzị a?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ọ nọ sị wẹ, ‘Onyẹ-iwe mẹ ihiẹnni.’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Kanị ọ nọ sị, ‘Mba, amamgbe ọnụ e huepụ 'ya lẹ ọka-witi.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Hapụ nị wẹ ẹbụọ nị wẹ suegbamẹ d'e ru ogẹn wẹ gi e be ọka-witi. O ru ogẹn wẹ gi e be ọka-witi, a sị m ndị jẹnkọ d'e be n'ẹ, “Bu ni ụzọ huepụ ata-witi kẹnmẹsọnmẹ wẹ ukun-ukun d'a dụn ọkụn, ụnụ e bepụha ọka-witi buche ebe m'e buche ihiẹn-ugbo.” ’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị, “Alị-eze elu-igwee nọ kẹ akpụrụ mọstadị ohu hụn onyẹ ohu weri, kụnye imẹ ugbo ẹ.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Ịya kachanrịn ntịn imẹ mkpụrụ ile, kanị o suegụụ, 'ya kachanrịn ogbe e hi imẹ ihiẹn-akụnkụn ndị hụn hikẹlẹni, ọ handẹ kẹ osisi, nke wụ nị nnụnụ a bịa d'a kpa ẹkụụ e ye agalaba a.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị, “Alị-eze elu-igwee rịkẹ yisti brẹdi gi a fụ hụn okpoho ohu gi gwọgbama flawa wẹ gi e shi brẹdi hụn k'e jun ihiẹn nọkẹ adana ẹtọ d'e ru n'ọ ghagbarị flawa hụ ile.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Jizọsị gi ilu gwa igunrun hụ ihiẹn ndịnị ile. O nwọnni ihiẹn o gilẹni ilu gwa wẹ.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Ọnwan wụ igi mẹzu ihiẹn onyẹ-amụma ku, sị,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 'Ya ọ nọ na igunrun hụ tọ si imẹ ụlọ. Ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Kọwa nị ẹnyi ilu ata-witi hụ wẹ kụnye imẹ ugbo.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ọ nọ za, sị, “Onyẹ hụ kụn mkpụrụ rị mma wụ Nwa nke Ịhịan.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Ugbo hụ wụ ụwa; mkpụrụ hụ hụn rị mma wụ ụmụ Alị-eze; ata-witi hụ wụ ụmụ Eje-onyẹ hụ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Eṅẹnrẹn ahụn kụn ata-witi ndị hụ wụ Ekwensụ; ogẹn hụ wẹ jẹnkọ d'e gi ghọ ihiẹn-ugbo hụ wụ ọgụgụ ogẹnni; ndị ahụn jẹnkọ d'a ghọn'a wụ ndị mmọn-ozi.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Kẹ wẹ dọn huepụ ata-witi ndị hụ, wegbama wẹ dụn ọkụn, ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị ọgụgụ-ogẹn.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e zi ndị mmọn-ozi ẹ. Wẹ jẹnkọ d'e kpọnpụ ihiẹn ọwụlẹ e buhẹ njọ lẹ ndị ile e mẹ eje-ihiẹn imẹ Alị-eze ẹ,
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 tụ wẹ ye okẹn ọkụn hụ. Ebẹhụ, ịhịan jẹnkọ d'a rị a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ogẹn hụ, ndị ezi-omumẹ k'e timẹ kẹ ẹnya-anwụn imẹ Alị-eze Nẹdi wẹ. Onyẹ hụn nwọn ntịn 'ya nụ.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Alị-eze elu-igwee rị kẹ ihiẹn rị okẹn-mkpa zueri imẹ ugbo, hụn onyẹ ohu hụn, zuemẹzi ẹ, gi ịghọghọ jẹn d'e rechanrịn ihiẹn ile o nwọn, bịa d'e ṅọnrin alị hụ.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Ọzọzị, Alị-eze elu-igwee nọ kẹ ebe onyẹ-afịa rị a chọsọnmẹ ihiẹn rị mkpa a kọnị.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ogẹn o gi hụn hụn a kọkẹnmẹni rịgbu enwẹn ẹ mkpa, ọ nọ jẹn, rechanrịn ihiẹn ile o nwẹ, bịa d'e ṅọnrin ẹ.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Ọzọzị, Alị-eze elu-igwee rịkẹ ọga wẹ tụye imẹ ohimin, ọ nọ nwụndọn ụdị azụn ile rị ichẹn-ichẹn.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ogẹn o gi jun, wẹ nọ dọkpụnpụha a mkpẹnrẹn mirin; ya wẹ nọ nọdị alị, họpụha ndị rị mma, buche imẹ ụkpalị, kpọn ndị rịlẹni mma tuhu. Wẹ nọ nọdị alị, họpụha ndị rị mma|src="lb00212c.jpg" size="col" loc="MAT 13" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="13.48"
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị o ru ọgụgụ-ogẹn. Ndị mmọn-ozi jẹnkọ d'a pụha, họpụ ndị-njọ ebe ndị-ọma rị,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 kpọn wẹ ye okẹn ọkụn hụ. Ebẹhụ, ịhịan jẹnkọ d'a rị a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Jizọsị nọ jụ, sị, “Ọnụ a ghọtagụọ ihiẹn ndịnị ile?” Wẹ nọ sị a, “Ẹghẹẹ.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ọ nọ sị wẹ, “'Ya wụ nị onyẹ nkuzi Iwu ọwụlẹ wẹ zụn makẹ Alị-eze elu-igwee nọkẹ onyẹ nwọn ụlọ, hụn gha ebe o dọnmẹ ihiẹn e wefụha kẹ ihiẹn ọhụn kẹ ihiẹn akan.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ogẹn Jizọsị gi tagụụ ilu ndịnị wẹ, ọ nọ gha ebahụn pụ,
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 si obodo ẹ. Ọ nọ kuzimẹ wẹ imẹ ụlọ-ofufe wẹ, hụn wụ nị nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, wẹ nọ sị, “Elebe kẹ okẹnnyẹni nọ nwẹhẹn amamihiẹnni lẹ ọrụn-atụmẹnya ndịnị ọ rị a rụn?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Ẹlẹ nwa Kapịnta wụ ọnwan? Ẹfan nnẹ ẹ ẹlẹ Meri? Ẹlẹ Jemisi lẹ Josẹfụ lẹ Saịmọnụ lẹ Judasị wụ umunẹ-ẹ-ikẹnnyẹ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ẹlẹ ẹnyi lẹ umunẹ-ẹ-ikpoho rị ebeni? Elebe kẹ okẹnnyẹni gha nwẹhẹn ihiẹn ndịnị ile?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 'Ya wẹ nọ wemẹ n'ẹ iwe. Jizọsị nọ sị wẹ, “W'a gbaye onyẹ-amụma agbaye ebe ile mmanị imẹ alị a lẹ ezi-lẹ-ụlọ a.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Ọ rụnnị ọrụn-atụmẹnya bu ọda ebẹhụ makẹni ekwerini ni w'ẹ.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.